Komt dat tegen...
... neen, dank u?!
dinsdag 8 juli 2008
shit-happens
Tja, dan krijg ik al eens een mailtje van de Mr. El Davido uit Hong Kong...
Komt dat tegen...
... neen, dank u?!
Komt dat tegen...
... neen, dank u?!
maandag 7 juli 2008
trappistenloop-nadorst
Vrijdagavond onder een stralende zon in Vinderhoute:
trappistenloop; per ronde verdien je 1 Trappist, max. 4 rondjes (anders waren we misschien nog aan 't lopen...).
Emilia zorgde voor enkele foto's:
Met clubgenoot Super-Mario gestart.
Luc - Mario - Bert
Onze loop-ster van de avond!
Commentaar overbodig...
Zweven naar de meet.
Ariane & Mario samen richtin aankomst.
Dus even de benen losgegooid richting finish.
In het dorp van Vinderhoute kaartten we na bij enkele Leffes; alweer een mooie avond gehad!
Uitslagen staan hier, niet dat m'n plaats met wat uitmaakt; we liepen voor de fun.
trappistenloop; per ronde verdien je 1 Trappist, max. 4 rondjes (anders waren we misschien nog aan 't lopen...).
Emilia zorgde voor enkele foto's:
Met clubgenoot Super-Mario gestart.
Luc - Mario - Bert
Onze loop-ster van de avond!
Commentaar overbodig...
Zweven naar de meet.
Ariane & Mario samen richtin aankomst.
Dus even de benen losgegooid richting finish.
In het dorp van Vinderhoute kaartten we na bij enkele Leffes; alweer een mooie avond gehad!
Uitslagen staan hier, niet dat m'n plaats met wat uitmaakt; we liepen voor de fun.
zondag 6 juli 2008
triathlonbrasschaat
Vorige week donderdag, op amper 4 dagen voor het 2008 ITU Brasschaat Long Distance Triathlonkampioenschap besloten we af te zakken naar Brasschaat en niet naar het BK wielrennen in Knokke.
We wilden op post staan voor de clubgenoten die ons steunden in Stein.
De clubfotograaf zou dus ook aanwezig zijn, maar ik wilde toch net iets meer en wist een persaccreditatie te versieren.
Mee in 't bootje, toegang in de wisselzone, mee op de moto en in de neutrale zone na de finish.
Generale repetitie ook voor volgende week zondag in Zwitserland, waar we Vriend-Coach Tim, Stijn & Stefaan Veldeman gaan aanmoedigen op voor hun eerste Ironman in Zürich.
Terug als fotograaf en hopelijk met de accreditatie die Jim gaat regelen.
Het BK dus; enkele impressies:
Ons boegbeeld Luc deed helaas niet mee.
Met de Sporza-cameraman in bootje.
Het verslag staat hier.
Als je de pro's ziet zwemmen, amai!
Maar bij de boei blijft het 'n gevecht!
Man & materiaal.
Beweging, vastgelegd op de moto.
Olivier aan het lonken naar zijne chou...
Streekgenoot Michael De Wilde.
Joke Coysman finisht knap als 3e Belgische dame; brons dus.
Paul veroverde het Kasteel van Brasschaat.
Clubgenoot Filip aan het einde van zijn eerste halve triatlon.
Met plezier wachtte ik nog op dorpsgenoot Wim.
Beeldverslag van het zwemmen:
We wilden op post staan voor de clubgenoten die ons steunden in Stein.
De clubfotograaf zou dus ook aanwezig zijn, maar ik wilde toch net iets meer en wist een persaccreditatie te versieren.
Mee in 't bootje, toegang in de wisselzone, mee op de moto en in de neutrale zone na de finish.
Generale repetitie ook voor volgende week zondag in Zwitserland, waar we Vriend-Coach Tim, Stijn & Stefaan Veldeman gaan aanmoedigen op voor hun eerste Ironman in Zürich.
Terug als fotograaf en hopelijk met de accreditatie die Jim gaat regelen.
Het BK dus; enkele impressies:
Ons boegbeeld Luc deed helaas niet mee.
Met de Sporza-cameraman in bootje.
Het verslag staat hier.
Als je de pro's ziet zwemmen, amai!
Maar bij de boei blijft het 'n gevecht!
Man & materiaal.
Beweging, vastgelegd op de moto.
Olivier aan het lonken naar zijne chou...
Streekgenoot Michael De Wilde.
Joke Coysman finisht knap als 3e Belgische dame; brons dus.
Paul veroverde het Kasteel van Brasschaat.
Clubgenoot Filip aan het einde van zijn eerste halve triatlon.
Met plezier wachtte ik nog op dorpsgenoot Wim.
Beeldverslag van het zwemmen:
zaterdag 5 juli 2008
kanaalZ-Trends
Woensdag 25 juni kwam onze club, Ironmanagers op KanaalZ.
Kort stageverslag uit Lanzarote:
Het Trends-artikel staat hier.
Kort stageverslag uit Lanzarote:
Het Trends-artikel staat hier.
vrijdag 4 juli 2008
stein-filmpjes
Zwemstart in Stein:
Tijdens het lopen:
Kaat vroeg me wat ik nog wenste te drinken. 'Water'.
Het filmpje is niet vertraagd... ik liep gewoon zo traag... maar ik liep ;)
Tijdens het lopen:
Kaat vroeg me wat ik nog wenste te drinken. 'Water'.
Het filmpje is niet vertraagd... ik liep gewoon zo traag... maar ik liep ;)
donderdag 3 juli 2008
trappistenloop
Ju tédju, we hebben dorst...
Bestaat er een mooiere affiche dan dit?:
Bestaat er een mooiere affiche dan dit?:
Vrijdag
04 juli 2008
TRAPPISTENLOOP
VOETBALTERREIN VINDERHOUTE Afstanden vanaf 3,2 km tot 13,2 km
Elke afgelegde ronde van 3,2 km geeft recht op één TRAPPIST
1°st RONDE = 1 Westmalle
2°de RONDE = 1 Orval
3°de RONDE = 1 Chimay
4°de RONDE = 1 Rochefort
AANVANG: 19u30
Stein-verslag
Beste blog-lezers (M/V); eerst en vooral m'n excuses voor het schandalig late verslag, maar 't kwam er gewoonweg niet van... maar niet getreurd, extra gekruid met meer foto's...
Wat een dag!
't Was fijn in Stein te zijn...
Zondagmorgen 7u. in Stein, Nederlands Limburg; in alle vroegte naar de 2e wisselzone, loopschoenen en petje in bak nr. 25 leggen en wachten op de clubgenoten die binnensijpelen.
In groep naar de 1e wisselzone met de fiets en wetsuit. Druk overleg en gespeculeer, de wedstrijd wordt niet onderschat; maar snel overlopen. We gaan dit overleven!!
De Ironmanagers in oranje pak gehuld betreden de kooi (wisselzone). Alles in de bak, niets op de fiets, strikte orders van de organisatie. Wie zijn pak achterstevoren aanheeft trekt dit goed aan, binnenstebuiten had niemand z'n pak aan ;)).
Snel een groepsfoto en nog alles eens overlopen en dubbelchecken.
Een goeie 10 minuten voor de start galmt een boodschap door de micro:
"het nummer 65, Gaëtan De Smet, een collega meldt dat u lekke band heeft"...
In eerste instantie dachten we aan een (flauwe) grap, maar het bleek snel waar te zijn; lek achteraan.
Gaëtan dan maar geholpen het wiel uit z'n fiets te nemen en het wiel aan Tim gegeven die (zo leek het ons toch) het hoofd koel hield en de band verving.
Net op tijd dan maar naar de startbox voor het zwemmen... Ik zag het nog steeds zitten.
Eens in het water, nog steeds & eens vertrokken was het de eerste 100 à 150 m. wat geduw, maar dat viel allemaal mee.
Het water smaakte naar petrol, maar zelfs dat deerde niet...
Bij het ingaan van de 2e zwemronde hoorde ik nog afroepen dat Kristof La Heyne ook net begonnen was aan z'n tweede ronde.
Ook die rond verliep vlot en vrij rustig. Letten op techniek, ademhaling en oriënteren.
De zwemtijd zou me niet interesseren, zolang ik maar met 'n goed gevoel uit het water kwam!
En het gevoel nà 't zwemmen was SUPER! Om een ronde meer zou ik zelfs niet getreurd hebben, waar gaan we dat schrijven?!
Aan het begin van de wisselzone kwam ik clubgenoot Jean tegen met op zijn beurt een plat wiel.
Jean zocht een pomp want het stuk om z'n bommetje in de band te blazen werkte niet.
Samen met hem naar mijn fiets en mijn stukje even geleend.
Bij het wisselen heb ik met goed ingewreven met zonnecréme, dat bleek geen overbodige luxe te zijn!
Net voorbij de mat van de wisselzone stond Kristof stil, ook hier even gestopt, maar het bleek niets ernstig te zijn, dan maar op het golvend parcours voorzichtig op zoek naar de eerste klim.
Doseren zou het toverwoord worden.
Eten & drinken en niets aan het toeval overlaten!
Het parcours bleek al snel niet te onderschatten, amai!
Na 12km. fietsen constateerde ik dat ik m'n chip niet aanhad...
Niet panikeren, het doel was finishen, zonder chip en dus zonder rondetijden zou dit ook wel lukken. Snel besloot ik niet aan Tim of Emilia te zeggen, zodat ze niet nodeloos op zoek zouden gaan naar die chip.
Blijkbaar vergeten in de haast om Jean te helpen; niet alert genoeg voor mijn eigen ding in de wissel; maar niet getreurd.
In de eerste ronde deed ik het laatste klimmetje, een kasseibaan, in het gootje; maar de volgende 3 rondes werd dit toch de kasseien, met Parijs-Roubaix vers in het geheugen & in de benen was dit even genieten.
De 2e ronde was het overtrokken en een behoorlijk wind kwam opzetten; wat zou dat nog geven.
Ronde 3 was de zon toch weer van de partij.
Er werden zeer veel bidons gegeven, dus ook aangenomen, in de laatste ronde zelfs 1 met water om stande pede in m'n nek te kletsen; zo warm was het ondertussen al!
In de buurt van de finish stonden heel wat supporters, oa. Emilia en haar zus, vriend-coach Tim en 3 dames van de club die 's zaterdags de kwart van Brugge tot een goed eind brachten.
Telkens weer luide aanmoedigingen, héél tof uiteraard.
De wissel fietsen-lopen verliep ook vlot, wat mocht ik blij zijn dat ik 's morgens toch m'n pet klaargelegd had, even twijfelde ik nog, maar met een loden zon op onze bol was het té gevaarlijk voor een zonneslag en uitdroging.
De loopstart verliep vrij vlot, maar al snel zakte het tempo.
Het selectieve parcours, weinig of niets vlak en de temperatuur van maar liefst 28°C bleken niet echt mijn ding...
Gelukkig veel bevoorrading, water, AA-sportdrank, cola, banaan, appelsien, sponsen (naar 't schijnt niet eetbaar, of toch maar 1x)
Vooral de sponsen waren welkom.
Ronde 3 kreeg ik het héél lastig! Wandelen aan een drankpost aan pakweg 6,5 km./u., lopen erna aan 7 km./u. Afzien dus, 't vat was leeg, 't bobijntje op, ... ik voelde dat alle voorgaande wedstrijden met uitputten... Vreemde gewaarwordingen, krampen; niet in m'n benen, maar in de plooien van m'n armen, nog nooit meegemaakt (& 'k had het weer;)). Gelukkig weer die wondersponsen die soelaas brachten (en ik die dacht dat de jeanetten van voetballers met hun sponsje niet opgelapt kunnen worden, excuses!)
Het 'gelleke' niet vergeten, drinken was als water op een eend gieten...
In alle eerlijkheid, op het einde van ronde 3 dacht ik aan stoppen.
Onder het motto luister naar je lichaam was het van 't is genoeg geweest.
Op km. 20 dacht ik; loop nog 1 uur aan 10/u. en je bent er, maar de benen wilden niet meer.
En als de benen even 'go' zeiden, was het 't kopke...
Maar alweer de moral die werd opgevijzeld door de suporters en vooral supportsters! Toch maar aan de laatste ronde begonnen, het was ondertussen al vrij kalm op het parcours. De Nederlanders bleven trouw op post in hun voortuintje, aanmoedigen tot het bittere einde, DANK U WEL!
Bij het ingaan van de 4e ronde zag ik clubgenoot Raf Wouters op me naderen & besloot op hem te wachten, gedeeld leed = half leed. Raf vroeg ook om samen te blijven. "Geen probleem Raf, jij bepaalt het tempo."
En plots leek het allemaal iets beter te gaan. De 'dash' was er wel volledig af, maar de finish naderde!
Wouters & Wauters richting finish. Plots ging ons licht terug branden en even grapte ik naar Emilia dat we besloten hadden nog een rondje te lopen...
Raf mate, we did it again, tnx!
Dank aan alle supporters, proficiat aan alle clubleden!
De Duvel of Leffe die Mario beloofde zag ik tijdens 't fietsen nog zitten; tijdens 't lopen zou ik niet geweten hebben hoe die nog binnen te krijgen (of te houden).
Echter, na 'n goede douche heb ik genoten van enkele (3 of 4) La Chouffes; het herstel kon beginnen; blij gefinisht te zijn bij de levenden...
Wat een dag!
't Was fijn in Stein te zijn...
Zondagmorgen 7u. in Stein, Nederlands Limburg; in alle vroegte naar de 2e wisselzone, loopschoenen en petje in bak nr. 25 leggen en wachten op de clubgenoten die binnensijpelen.In groep naar de 1e wisselzone met de fiets en wetsuit. Druk overleg en gespeculeer, de wedstrijd wordt niet onderschat; maar snel overlopen. We gaan dit overleven!!
De Ironmanagers in oranje pak gehuld betreden de kooi (wisselzone). Alles in de bak, niets op de fiets, strikte orders van de organisatie. Wie zijn pak achterstevoren aanheeft trekt dit goed aan, binnenstebuiten had niemand z'n pak aan ;)).
Snel een groepsfoto en nog alles eens overlopen en dubbelchecken.
Een goeie 10 minuten voor de start galmt een boodschap door de micro:"het nummer 65, Gaëtan De Smet, een collega meldt dat u lekke band heeft"...
In eerste instantie dachten we aan een (flauwe) grap, maar het bleek snel waar te zijn; lek achteraan.
Gaëtan dan maar geholpen het wiel uit z'n fiets te nemen en het wiel aan Tim gegeven die (zo leek het ons toch) het hoofd koel hield en de band verving.
Net op tijd dan maar naar de startbox voor het zwemmen... Ik zag het nog steeds zitten.
Eens in het water, nog steeds & eens vertrokken was het de eerste 100 à 150 m. wat geduw, maar dat viel allemaal mee.Het water smaakte naar petrol, maar zelfs dat deerde niet...
Bij het ingaan van de 2e zwemronde hoorde ik nog afroepen dat Kristof La Heyne ook net begonnen was aan z'n tweede ronde.Ook die rond verliep vlot en vrij rustig. Letten op techniek, ademhaling en oriënteren.
De zwemtijd zou me niet interesseren, zolang ik maar met 'n goed gevoel uit het water kwam!En het gevoel nà 't zwemmen was SUPER! Om een ronde meer zou ik zelfs niet getreurd hebben, waar gaan we dat schrijven?!
Aan het begin van de wisselzone kwam ik clubgenoot Jean tegen met op zijn beurt een plat wiel.
Jean zocht een pomp want het stuk om z'n bommetje in de band te blazen werkte niet.
Samen met hem naar mijn fiets en mijn stukje even geleend.
Bij het wisselen heb ik met goed ingewreven met zonnecréme, dat bleek geen overbodige luxe te zijn!Net voorbij de mat van de wisselzone stond Kristof stil, ook hier even gestopt, maar het bleek niets ernstig te zijn, dan maar op het golvend parcours voorzichtig op zoek naar de eerste klim.
Doseren zou het toverwoord worden.Eten & drinken en niets aan het toeval overlaten!
Het parcours bleek al snel niet te onderschatten, amai!
Na 12km. fietsen constateerde ik dat ik m'n chip niet aanhad...Niet panikeren, het doel was finishen, zonder chip en dus zonder rondetijden zou dit ook wel lukken. Snel besloot ik niet aan Tim of Emilia te zeggen, zodat ze niet nodeloos op zoek zouden gaan naar die chip.
Blijkbaar vergeten in de haast om Jean te helpen; niet alert genoeg voor mijn eigen ding in de wissel; maar niet getreurd.
In de eerste ronde deed ik het laatste klimmetje, een kasseibaan, in het gootje; maar de volgende 3 rondes werd dit toch de kasseien, met Parijs-Roubaix vers in het geheugen & in de benen was dit even genieten.
De 2e ronde was het overtrokken en een behoorlijk wind kwam opzetten; wat zou dat nog geven.Ronde 3 was de zon toch weer van de partij.
Er werden zeer veel bidons gegeven, dus ook aangenomen, in de laatste ronde zelfs 1 met water om stande pede in m'n nek te kletsen; zo warm was het ondertussen al!
In de buurt van de finish stonden heel wat supporters, oa. Emilia en haar zus, vriend-coach Tim en 3 dames van de club die 's zaterdags de kwart van Brugge tot een goed eind brachten.
Telkens weer luide aanmoedigingen, héél tof uiteraard.
De wissel fietsen-lopen verliep ook vlot, wat mocht ik blij zijn dat ik 's morgens toch m'n pet klaargelegd had, even twijfelde ik nog, maar met een loden zon op onze bol was het té gevaarlijk voor een zonneslag en uitdroging.
De loopstart verliep vrij vlot, maar al snel zakte het tempo.Het selectieve parcours, weinig of niets vlak en de temperatuur van maar liefst 28°C bleken niet echt mijn ding...
Gelukkig veel bevoorrading, water, AA-sportdrank, cola, banaan, appelsien, sponsen (naar 't schijnt niet eetbaar, of toch maar 1x)
Vooral de sponsen waren welkom.
Ronde 3 kreeg ik het héél lastig! Wandelen aan een drankpost aan pakweg 6,5 km./u., lopen erna aan 7 km./u. Afzien dus, 't vat was leeg, 't bobijntje op, ... ik voelde dat alle voorgaande wedstrijden met uitputten... Vreemde gewaarwordingen, krampen; niet in m'n benen, maar in de plooien van m'n armen, nog nooit meegemaakt (& 'k had het weer;)). Gelukkig weer die wondersponsen die soelaas brachten (en ik die dacht dat de jeanetten van voetballers met hun sponsje niet opgelapt kunnen worden, excuses!)
Het 'gelleke' niet vergeten, drinken was als water op een eend gieten...In alle eerlijkheid, op het einde van ronde 3 dacht ik aan stoppen.
Onder het motto luister naar je lichaam was het van 't is genoeg geweest.
Op km. 20 dacht ik; loop nog 1 uur aan 10/u. en je bent er, maar de benen wilden niet meer.
En als de benen even 'go' zeiden, was het 't kopke...
Maar alweer de moral die werd opgevijzeld door de suporters en vooral supportsters! Toch maar aan de laatste ronde begonnen, het was ondertussen al vrij kalm op het parcours. De Nederlanders bleven trouw op post in hun voortuintje, aanmoedigen tot het bittere einde, DANK U WEL!
Bij het ingaan van de 4e ronde zag ik clubgenoot Raf Wouters op me naderen & besloot op hem te wachten, gedeeld leed = half leed. Raf vroeg ook om samen te blijven. "Geen probleem Raf, jij bepaalt het tempo."En plots leek het allemaal iets beter te gaan. De 'dash' was er wel volledig af, maar de finish naderde!
Wouters & Wauters richting finish. Plots ging ons licht terug branden en even grapte ik naar Emilia dat we besloten hadden nog een rondje te lopen...
Raf mate, we did it again, tnx!
Dank aan alle supporters, proficiat aan alle clubleden!
De Duvel of Leffe die Mario beloofde zag ik tijdens 't fietsen nog zitten; tijdens 't lopen zou ik niet geweten hebben hoe die nog binnen te krijgen (of te houden).
Echter, na 'n goede douche heb ik genoten van enkele (3 of 4) La Chouffes; het herstel kon beginnen; blij gefinisht te zijn bij de levenden...
zaterdag 21 juni 2008
Stein-voorbeschouwing
D-Day minus 1...
Alweer een hoop vragen:
* zal ik goed slapen
* hoe zal de zwemstart verlopen morgen
* kan ik me aan m'n voornemen houden? Na 't zwemmen GENIETEN (Carpe Momentum)
* hoe zal ik reageren op de afstand en de heuvels? Mentaal en fysiek.
* wordt het écht 27°C? Pffff.....
* wat brengt Super-Mario mee naar de finish, Leffe Blond of Duvel?
25 clubgenoten aan de start zo meteen in Brugge, succes allemaal!
24 clubgenoten morgen in Stein, evenzeer (nog meer) succes!!
En toch...
toch ben ik er van overtuigd dat onze dames/partners/supporters/...
... Tim, ... méér zenuwen gaan hebben dan wij, de atleten, de gladiatoren; hopelijk niet de (figuurlijk dan) stervenden.
Voor velen de ultieme test voor de IM-Florida, persoonlijk de zwaarste sportieve beproeving tot op heden. Eerste keer, dus geen ervaring, maar wél de overtuiging dat ik de afstand aankan.
We zien wel, verstand gebruiken, ogen op de weg én de hartslagmeter en gecontentreerd blijven...
Alweer een hoop vragen:
* zal ik goed slapen
* hoe zal de zwemstart verlopen morgen
* kan ik me aan m'n voornemen houden? Na 't zwemmen GENIETEN (Carpe Momentum)
* hoe zal ik reageren op de afstand en de heuvels? Mentaal en fysiek.
* wordt het écht 27°C? Pffff.....
* wat brengt Super-Mario mee naar de finish, Leffe Blond of Duvel?
25 clubgenoten aan de start zo meteen in Brugge, succes allemaal!
24 clubgenoten morgen in Stein, evenzeer (nog meer) succes!!
En toch...
toch ben ik er van overtuigd dat onze dames/partners/supporters/...
... Tim, ... méér zenuwen gaan hebben dan wij, de atleten, de gladiatoren; hopelijk niet de (figuurlijk dan) stervenden.
Voor velen de ultieme test voor de IM-Florida, persoonlijk de zwaarste sportieve beproeving tot op heden. Eerste keer, dus geen ervaring, maar wél de overtuiging dat ik de afstand aankan.
We zien wel, verstand gebruiken, ogen op de weg én de hartslagmeter en gecontentreerd blijven...
vrijdag 20 juni 2008
odouce
Jaja, still alive (amper) and kicking (op 't werk)...
Afgelopen dinsdag de eerste keer dit seizoen openwater-gezwommen.
In Eke mochten we de faciliteiten van O'Douce gebruiken & als afsluiter bbq'en.
Het zwemmen viel me eigenlijk behoorlijk mee, ook al deed ik maar 1 toertje rond de put, +/- 1,6 km.
De 3 filmpjes die Emilia schoot heb ik aaneengeplakt:
Afgelopen dinsdag de eerste keer dit seizoen openwater-gezwommen.
In Eke mochten we de faciliteiten van O'Douce gebruiken & als afsluiter bbq'en.
Het zwemmen viel me eigenlijk behoorlijk mee, ook al deed ik maar 1 toertje rond de put, +/- 1,6 km.
De 3 filmpjes die Emilia schoot heb ik aaneengeplakt:
dinsdag 10 juni 2008
Parijs-Roubaix08_verslag
Parijs Roubaix 2008, wat een belevenis!!!!!!
Ook al was het de 4e keer, het blijft een avontuur.
Van voor de start was het de kalmte bewaren, bij het laden van m'n fiets in de busremorque was ik 2 rondellen verloren van m'n Magura-remmen, dus géén voorrem...
1 Rondel werd snel teruggevonden, een 2 was ik met 'n kniptang aan 't fabriceren uit de harde plastic van het dopje van 'n Aquariusflesje. Dit in de wetenschap dat het niet zou houden...
Gelukkig vond iemand van de SK-Heusden organisatie m'n 2e rondel en kon ik veilig vertrekken.
De eerste km.'s zouden we in groep afleggen en doseren, maar 54 km. aan pakweg 33 km./u. op een serieus heuvelachtig parcours, dat zou nooit goedkomen.
Met de 'bende van 't Evenwicht' besloten we dan maar verstandig op eigen tempo verder te rijden, spannend de kilometers aftellend tot Troisvilles, voor 'zone pavé n° 28' van 2200m.
Vol goede moed draaiden we de strook op, maar wat we daar zagen en beleefden had ik nog nooit gezien!
Eén en al modder, levensgevaarlijk glad, als je durfde te remmen was je aan 't schuiven.
Héél voorzichtig dan maar op de slechte stukken gereden; de rug van de kasseien was echt niet te doen.
Hier en daar moest je een gevallen fietser ontwijken, het was hectisch!
Nog een strook of 3 die er zo vies - vuil & vettig bijlagen, maar er zat toch beterschap in!
Vanaf pakweg strook 5 kregen we ook droge stroken onder de wielen.
Op die stroken kon ik voluit gaan, weinig op de rug, daar er minder snelle fietsers opzaten.
't Was zelfs niet altijd nodig de achterveer open te zetten, zalig dus.
Na de kasseien wachtten we telkens op onze groep, Samen uit Samen thuis!
Meestal hoefde ik Kurt maar te horen zeggen hoeveel meter het was en ik kon de gas volledig opendraaien. Hoe slechter en hoe langer hoe liever. GENIETEN...
Het weer van 's morgens, mistig en schijnbaar overtrokken sloeg om naar zonnig, wat konden we nog meer wensen?
De controle net voor 'het Bos', de 'Pavé de la Tranchée d'Arenberg' (2400 m.) besloten Jürgen & ik niet te wachten en onmiddellijk richting ons vrouwtjes en Jürgens zoon Mathias te rijden.
Daar ze ons niet zo snel verwacht hadden keerde ik 'n stuk terug zodat Emilia me kon filmen:
Daar vloog ik 'ijzeren Styn' voorbij...
Heel snel nog 'n foto met onze vlag:
Na 't Bos volgen de kasseien in sneltreinvaart, die vaart wilden we er ook achter zetten, maar dat was buiten een achttal platte banden gerekend.
Zelf heb ik niet in de vreugde gedeeld, gelukkig maar.
De tijd die we ermee verloren waren voor mij ideaal om te eten, drinken & recupereren.
Geen enkel moment van de lange dag het ik ook maar iets gevoeld van ongemak, pijn, ....
De moral kon niet meer stuk en de kasseien konden er niet snel genoeg aankomen!
Voorbij Camphin-en-Pévèle zou Bertrang nog eens alles geven en een treintje opzetten.
Héél even kon ik men inhouden en zijn spoor volgen; maar 't was sterker dan mezelf en ik zat nog vrij fris, dus heb ik zelf maar 'aan de boom geschud'. Zàlig!
Na de kasseien in groep naar de piste.
Voor de meeste was het de eerste keer en 't kriebelde enorm bij hen.
Even gingen Jordy en Bertrand, of althans ze deden alsof ;)
't Was écht nog te vroeg om een sprintje te overwegen, we dienden in Roubaix nog even geduldig te wachten aan enkele verkeerslichten. Eens op het laatste strookje, 'Pavé Charles Crupelandt', 300 m. kinderkopjes was het voor de allerlaatste maal alles geven en gas open!
Kicken en adrenaline; zo snel en zo hoog mogelijk op de piste...
Verheugd dat we alweer de finish haalden, maar ik stond ervan versteld dat ik zo fris aankwam.
Niets verzuurd, enkel algemene vermoeidheid, ik was immers wakker van zaterdag om 7u.
Dank & proficiat aan 'de Flandriëns van Oosteeklo':
Bertrand, Marijn, Kurt, Jordy, Remi, Stijn, Koenraad, Marnix & Jürgen;
hopelijk tot over 2 jaar!
Ook al was het de 4e keer, het blijft een avontuur.
Van voor de start was het de kalmte bewaren, bij het laden van m'n fiets in de busremorque was ik 2 rondellen verloren van m'n Magura-remmen, dus géén voorrem...
1 Rondel werd snel teruggevonden, een 2 was ik met 'n kniptang aan 't fabriceren uit de harde plastic van het dopje van 'n Aquariusflesje. Dit in de wetenschap dat het niet zou houden...
Gelukkig vond iemand van de SK-Heusden organisatie m'n 2e rondel en kon ik veilig vertrekken.
De eerste km.'s zouden we in groep afleggen en doseren, maar 54 km. aan pakweg 33 km./u. op een serieus heuvelachtig parcours, dat zou nooit goedkomen.
Met de 'bende van 't Evenwicht' besloten we dan maar verstandig op eigen tempo verder te rijden, spannend de kilometers aftellend tot Troisvilles, voor 'zone pavé n° 28' van 2200m.
Vol goede moed draaiden we de strook op, maar wat we daar zagen en beleefden had ik nog nooit gezien!
Eén en al modder, levensgevaarlijk glad, als je durfde te remmen was je aan 't schuiven.
Héél voorzichtig dan maar op de slechte stukken gereden; de rug van de kasseien was echt niet te doen.
Hier en daar moest je een gevallen fietser ontwijken, het was hectisch!
Nog een strook of 3 die er zo vies - vuil & vettig bijlagen, maar er zat toch beterschap in!
Vanaf pakweg strook 5 kregen we ook droge stroken onder de wielen.
Op die stroken kon ik voluit gaan, weinig op de rug, daar er minder snelle fietsers opzaten.
't Was zelfs niet altijd nodig de achterveer open te zetten, zalig dus.
Na de kasseien wachtten we telkens op onze groep, Samen uit Samen thuis!
Meestal hoefde ik Kurt maar te horen zeggen hoeveel meter het was en ik kon de gas volledig opendraaien. Hoe slechter en hoe langer hoe liever. GENIETEN...
Het weer van 's morgens, mistig en schijnbaar overtrokken sloeg om naar zonnig, wat konden we nog meer wensen?
De controle net voor 'het Bos', de 'Pavé de la Tranchée d'Arenberg' (2400 m.) besloten Jürgen & ik niet te wachten en onmiddellijk richting ons vrouwtjes en Jürgens zoon Mathias te rijden.
Daar ze ons niet zo snel verwacht hadden keerde ik 'n stuk terug zodat Emilia me kon filmen:
Daar vloog ik 'ijzeren Styn' voorbij...
Heel snel nog 'n foto met onze vlag:
Na 't Bos volgen de kasseien in sneltreinvaart, die vaart wilden we er ook achter zetten, maar dat was buiten een achttal platte banden gerekend.
Zelf heb ik niet in de vreugde gedeeld, gelukkig maar.
De tijd die we ermee verloren waren voor mij ideaal om te eten, drinken & recupereren.
Geen enkel moment van de lange dag het ik ook maar iets gevoeld van ongemak, pijn, ....
De moral kon niet meer stuk en de kasseien konden er niet snel genoeg aankomen!
Voorbij Camphin-en-Pévèle zou Bertrang nog eens alles geven en een treintje opzetten.
Héél even kon ik men inhouden en zijn spoor volgen; maar 't was sterker dan mezelf en ik zat nog vrij fris, dus heb ik zelf maar 'aan de boom geschud'. Zàlig!
Na de kasseien in groep naar de piste.
Voor de meeste was het de eerste keer en 't kriebelde enorm bij hen.
Even gingen Jordy en Bertrand, of althans ze deden alsof ;)
't Was écht nog te vroeg om een sprintje te overwegen, we dienden in Roubaix nog even geduldig te wachten aan enkele verkeerslichten. Eens op het laatste strookje, 'Pavé Charles Crupelandt', 300 m. kinderkopjes was het voor de allerlaatste maal alles geven en gas open!
Kicken en adrenaline; zo snel en zo hoog mogelijk op de piste...
Verheugd dat we alweer de finish haalden, maar ik stond ervan versteld dat ik zo fris aankwam.
Niets verzuurd, enkel algemene vermoeidheid, ik was immers wakker van zaterdag om 7u.
Dank & proficiat aan 'de Flandriëns van Oosteeklo':
Bertrand, Marijn, Kurt, Jordy, Remi, Stijn, Koenraad, Marnix & Jürgen;
hopelijk tot over 2 jaar!
zaterdag 7 juni 2008
parijs-roubaix08-voorbeschouwing
De flensjes zijn gebakken!10.000 X dank Emilia!!
Zo ver, niet zo goed...
Gisterenavond moeilijk in slaap geraakt... zenuwen, 't gebeurt me niet vaak....
Aan 't dromen van een natte Hel... 3x een droge Parijs-Roubaix beleefd, een natte kan me écht niet deren, enkel; de rest van m'n seizoen mag niet in het gedrang komen.
Over 2 weken de 3/4 in Stein dus, belangrijk genoeg zeker?!
Vanmorgen lactaattesten in het Putbos.
Begonnen in de regen, vrij warm; geen klagen dus.
3x 2.000 meter en 1x 600 meter voluit.
Die 600 meter voluit liggen me sowieso niet; maar deze keer g*dv*rd*mm*...
Bij het uitkomen van de laatste bocht op de piste liep ik
Niet erg, even afzetten op links maar de landing op m'n rechter was minder en ik sloeg die voet om.
Toch maar doorgebeten en de 600 uitgelopen, het pijnlijke gevoel achteraf is niet overgegaan.
Nu ik wat moe ben komt het feller op.
Wat dat morgen gaat geven wordt dus afwachten...
Voor de rest was het een totaal andere voorbereiding; Tilff-Bastogne-Tilff, géén kasseistroken gedaan, géén powerball, ...
De basisconditie is sowieso beter als nooit voorheen, de moral 99,9%.
Snel nog 20' pitten en eten.
Hij die gaat dokkeren groet U!
donderdag 5 juni 2008
gsm
Binnenkort de gsm-trackings naar onze Vriend-Coach ipv. de excel-sheets??
Gisteren in een nieuwsbrief van EOS, vandaag via ZDnet:
Gsm verraadt onze gewoontes.
Mensen zijn gewoontedieren. De meesten verplaatsen zich maar in een straal van vijf tot tien kilometer en bezoeken constant dezelfde plaatsen.
Bij meer dan honderdduizend Europese gsm-gebruikers werd gedurende zes maanden nagegaan in de buurt van welke gsm-mast ze zich bevonden telkens als ze een berichtje kregen of werden opgebeld. Aangezien elke mast instaat voor een gebied van drie vierkante kilometer, konden de dagelijkse bewegingen van de proefpersonen worden nagegaan. Terwijl sommigen geregeld honderden kilometers afleggen, blijken de meesten doorgaans binnen een straal van tien kilometer te blijven en keer op keer hetzelfde kleine aantal plaatsen te bezoeken. Beide verrassende resultaten hebben onder andere de aandacht getrokken van onderzoekers die de verspreiding van besmettelijke ziektes in kaart willen brengen om ze beter te kunnen indijken. Ook verkeersdeskundigen hebben interesse getoond in de gegevens om ze te gebruiken in de strijd tegen files.
Gisteren in een nieuwsbrief van EOS, vandaag via ZDnet:
Gsm verraadt onze gewoontes.Mensen zijn gewoontedieren. De meesten verplaatsen zich maar in een straal van vijf tot tien kilometer en bezoeken constant dezelfde plaatsen.
Bij meer dan honderdduizend Europese gsm-gebruikers werd gedurende zes maanden nagegaan in de buurt van welke gsm-mast ze zich bevonden telkens als ze een berichtje kregen of werden opgebeld. Aangezien elke mast instaat voor een gebied van drie vierkante kilometer, konden de dagelijkse bewegingen van de proefpersonen worden nagegaan. Terwijl sommigen geregeld honderden kilometers afleggen, blijken de meesten doorgaans binnen een straal van tien kilometer te blijven en keer op keer hetzelfde kleine aantal plaatsen te bezoeken. Beide verrassende resultaten hebben onder andere de aandacht getrokken van onderzoekers die de verspreiding van besmettelijke ziektes in kaart willen brengen om ze beter te kunnen indijken. Ook verkeersdeskundigen hebben interesse getoond in de gegevens om ze te gebruiken in de strijd tegen files.
BT6_verslag
Afgelopen zondag was er heel wat sportieve bedrijvigheid in & rond het provinciaal domein Puyenbroeck te Wachtebeke. Hier vlakbij was er de BT6. Vorig jaar stond ik er nog als supporter voor de clubgenoten & wist ik zelfs nog niet wat het zoal inhoudt een kwartje.
Deze editie als deelnemer en zonder schrik! De conditie zit goed, het weer zat mee, even spelenderwijs ons ding doen dus...
De eerste clubgenoot die ik tegenkwam begroette ik hartelijk met de woorden "aha, de winnaar is hier ook zie"... had ik maar naar de bookmakers gebeld ;)).
Na het afhalen van m'n chip en startnummer heb ik samen met Olivier en Gino het fietsparcours verkend, heel blij dat ik dit gedaan had! Zo wist ik iedere put , bocht en kasseistrook liggen.
Kort maar krachtig de stukjes kassei, stroken is overroepen (zeker met Parijs - Roubaix in 't vooruitzicht). Voor Olli4 zou dit opletten worden met 'n vol achterwiel (zie zijn verslag)!
Het enige waar we geen zekerheid van hadden was de windrichting, die kwam van overal; wat aan 't spelen dus.
Na de verkenning het materiaal klaarleggen in de wisselzone en eens op het gras gekomen constateren dat ik plots heel wat last kreeg van hooikoorts...
Snel nog even goeiendag aan clubgenoten Guy & Paul en dan de briefing.
Wakker en alert was ik zeker, maar zò zeker dat ik op de BT6-site gelezen had 5 fietsrondes & 4 looprondes en even niet opgelet dat het er maar 3 ipv. 4 waren....
Voor de start nog even ingezwommen, nog wat dollen met Olli4 die me in 't water duwde; ambiance!
Van bij de start was 't vechten en kloppen in ons baan & dat ligt me echt niet.
Toen de eersten uit het water gingen vertrok ik voor de laatste 100 m.
Echt voluit in 't zwemmen lukt me nog niet, maar ik lig er niet wakker van, liever fris aan het fietsen beginnen!
M'n wissel verliep nagenoeg vlekkeloos en na 800 meter zwemmen begon ik als 28e na 17'56" (incl. wissel) aan het fietsen.
De eerste hectometers had ik enorme last van de hooikoorts, m'n linkerooglid zat niet zoals het hoorde en 't kriebelde dat het geen naam had.
Verstandig gedronken en het parcours afgevlogen.
De eerste ronde afgelegd op 14'47" en als 21e doorgekomen, woehaa!
2e ronde in 14'49" en als 19e, 3e ronde in 14'48" en als 18e, 4e ronde in 14'46" en status quo 18e; de laatste ronde 15'45" (er stond iets meer wind) maar als 17 uit de wisselzone.
Ook deze wissel verliep vlekkeloos.
Snelle loopstart, maar even snel gedoseerd om geen verrassingen te hebben op amper 10 km.
Mooi loopparcours met een stukje over 't gras op een bospad.
De eerste ronde geen drinken genomen, ronde 2 drinken en een stukje appelsien.
Bij het ingaan van mijn 3e ronde hoorde ik de speaker zeggen dat het voor de overwinning zou "spannen tussen Cornelis & Geert".
Even later zag ik Olivier vrij vlot alleen lopen, ik hoopte dus maar dat hij zou winnen.
Toen ik die ronde eindigde zag ik Olli4 in 't publiek staan en vraag ik nog of hij al dan niet gewonnen heeft en loop vrij relax verder.
Emilia's woorden " 't is gedaan" heb ik helaas niet gehoord...
Pas in de derde ronde dat m'n diesel aansloeg, maar met nog 1 ronde in 't gedacht wou ik nog even verstandig wat krachten sparen voor de 4e ronde...
Toen ik die ronde gedaan had, met 'n serieuze versnelling -alles of niets- op het einde; wist Emilia me na de finish te zeggen dat ik een ronde teveel gelopen had... verdorie!
OK, 't was dan maar zo, ik had nog overschot, dus niet getreurd.
Mijn laatste ronde moest wel nog uit de computer gehaald worden, anders zou ik heel wat plaatsen zakken!
De rondetijden: 1e 14'18" als 16e; 2e 14'41" als 17e; 3e 15'02" als 17e (bewust wat 'gespaard') en de overbodige 4e ronde in 14'30".
Einduitslag blijkt 17e te zijn; plaats behouden dus.
Zeker en vast tevreden, op de misrekening van 't lopen, 'k weet niet of ik de 31" op de 15e had kunnen goedmaken, volgend jaar revanche?
Het was nog even wachten op de podiumceremonie.
Hetgeen wij nog niet oefenden, het openen van 'n fles lukte Olivier dus niet...
Als dank voor mijn hulp achteraf kreeg ik m'n doop:
Cu!
Deze editie als deelnemer en zonder schrik! De conditie zit goed, het weer zat mee, even spelenderwijs ons ding doen dus...
De eerste clubgenoot die ik tegenkwam begroette ik hartelijk met de woorden "aha, de winnaar is hier ook zie"... had ik maar naar de bookmakers gebeld ;)).
Na het afhalen van m'n chip en startnummer heb ik samen met Olivier en Gino het fietsparcours verkend, heel blij dat ik dit gedaan had! Zo wist ik iedere put , bocht en kasseistrook liggen.
Kort maar krachtig de stukjes kassei, stroken is overroepen (zeker met Parijs - Roubaix in 't vooruitzicht). Voor Olli4 zou dit opletten worden met 'n vol achterwiel (zie zijn verslag)!
Het enige waar we geen zekerheid van hadden was de windrichting, die kwam van overal; wat aan 't spelen dus.
Na de verkenning het materiaal klaarleggen in de wisselzone en eens op het gras gekomen constateren dat ik plots heel wat last kreeg van hooikoorts...
Snel nog even goeiendag aan clubgenoten Guy & Paul en dan de briefing.
Wakker en alert was ik zeker, maar zò zeker dat ik op de BT6-site gelezen had 5 fietsrondes & 4 looprondes en even niet opgelet dat het er maar 3 ipv. 4 waren....
Voor de start nog even ingezwommen, nog wat dollen met Olli4 die me in 't water duwde; ambiance!
Van bij de start was 't vechten en kloppen in ons baan & dat ligt me echt niet.
Toen de eersten uit het water gingen vertrok ik voor de laatste 100 m.
Echt voluit in 't zwemmen lukt me nog niet, maar ik lig er niet wakker van, liever fris aan het fietsen beginnen!
M'n wissel verliep nagenoeg vlekkeloos en na 800 meter zwemmen begon ik als 28e na 17'56" (incl. wissel) aan het fietsen.
De eerste hectometers had ik enorme last van de hooikoorts, m'n linkerooglid zat niet zoals het hoorde en 't kriebelde dat het geen naam had.
Verstandig gedronken en het parcours afgevlogen.
De eerste ronde afgelegd op 14'47" en als 21e doorgekomen, woehaa!
2e ronde in 14'49" en als 19e, 3e ronde in 14'48" en als 18e, 4e ronde in 14'46" en status quo 18e; de laatste ronde 15'45" (er stond iets meer wind) maar als 17 uit de wisselzone.
Ook deze wissel verliep vlekkeloos.
Snelle loopstart, maar even snel gedoseerd om geen verrassingen te hebben op amper 10 km.
Mooi loopparcours met een stukje over 't gras op een bospad.
De eerste ronde geen drinken genomen, ronde 2 drinken en een stukje appelsien.
Bij het ingaan van mijn 3e ronde hoorde ik de speaker zeggen dat het voor de overwinning zou "spannen tussen Cornelis & Geert".
Even later zag ik Olivier vrij vlot alleen lopen, ik hoopte dus maar dat hij zou winnen.
Toen ik die ronde eindigde zag ik Olli4 in 't publiek staan en vraag ik nog of hij al dan niet gewonnen heeft en loop vrij relax verder.
Emilia's woorden " 't is gedaan" heb ik helaas niet gehoord...
Pas in de derde ronde dat m'n diesel aansloeg, maar met nog 1 ronde in 't gedacht wou ik nog even verstandig wat krachten sparen voor de 4e ronde...
Toen ik die ronde gedaan had, met 'n serieuze versnelling -alles of niets- op het einde; wist Emilia me na de finish te zeggen dat ik een ronde teveel gelopen had... verdorie!
OK, 't was dan maar zo, ik had nog overschot, dus niet getreurd.
Mijn laatste ronde moest wel nog uit de computer gehaald worden, anders zou ik heel wat plaatsen zakken!
De rondetijden: 1e 14'18" als 16e; 2e 14'41" als 17e; 3e 15'02" als 17e (bewust wat 'gespaard') en de overbodige 4e ronde in 14'30".
Einduitslag blijkt 17e te zijn; plaats behouden dus.
Zeker en vast tevreden, op de misrekening van 't lopen, 'k weet niet of ik de 31" op de 15e had kunnen goedmaken, volgend jaar revanche?
Het was nog even wachten op de podiumceremonie.
Hetgeen wij nog niet oefenden, het openen van 'n fles lukte Olivier dus niet...
Als dank voor mijn hulp achteraf kreeg ik m'n doop:
Cu!
zondag 1 juni 2008
lanzarote
Een groot deel van onze clubleden hebben stage op Lanzarote.
Vrijdag jongstleden waren 2 van hen, Tom & Kaat, te horen op Radio 2 Oost-Vlaanderen.
'k Denk dat het kaartje van Lanzarote scheef gewaaid is door die 6 Bft. ;-)
Vrijdag jongstleden waren 2 van hen, Tom & Kaat, te horen op Radio 2 Oost-Vlaanderen.
'k Denk dat het kaartje van Lanzarote scheef gewaaid is door die 6 Bft. ;-)
zaterdag 31 mei 2008
cornimont-foto-video
Eind mei, hoogtijd dus om het beeldmateriaal (bewijsmateriaal zo je wil) van ons Cornimont-weekend begin mei bloot te geven...
Dag 1: de trip Gent-Cornimont.
Foto's genomen op de voorlaatste stop (Givet) & de aankomst in Cornimont.
Dag 2 lopen en fietsen naar Bouillon, maar van onzentwege geen 'bewijs' (it 's in our heart and mind)
Dag 3: fietsen op een vast parcours op de manier die onze geliefde Vriend Coach Tim voorschotelde; tnX Tim.
's Avons bbq en een weddenschap, amai amai...
Dag 4, laatste dag; nog éénmaal alles geven in het lopen dus.
Maar we eindigen stijlvol:
! !! !!! Tnx. vrienden, hopelijk tot de editie 2009 !!! !! !
enne, geen verdere commentaar ;-)
Dag 1: de trip Gent-Cornimont.Foto's genomen op de voorlaatste stop (Givet) & de aankomst in Cornimont.
Dag 2 lopen en fietsen naar Bouillon, maar van onzentwege geen 'bewijs' (it 's in our heart and mind)
Dag 3: fietsen op een vast parcours op de manier die onze geliefde Vriend Coach Tim voorschotelde; tnX Tim.'s Avons bbq en een weddenschap, amai amai...
Dag 4, laatste dag; nog éénmaal alles geven in het lopen dus.Maar we eindigen stijlvol:
! !! !!! Tnx. vrienden, hopelijk tot de editie 2009 !!! !! !
enne, geen verdere commentaar ;-)
maandag 26 mei 2008
20km_verslag
foto A. V. * Deloitte.Het beloofde niet zò goed te worden, maar het was meer genieten dan verwacht.
Zondagmorgen regende het blaasjes in Ertvelde en het zag er niet naar uit dat er beterschap in zat.
Richting Brussel klaarde het goed uit en de hoop groeide.
Heel relax; ik wou het op me laten afkomen, ik had geen schrik voor dé 20 km.; enkel bang afwachten voor m'n rechterkuit.
De verwachting was dat ik zaterdag niets meer zou voelen, maar helaas was dit niet zo.
Zondag ging beter, maar er was nog een vreemd gevoel; niet optimaal dus.
Tijdig in het startvak bleek m'n hartslag in orde te zijn, pakweg 70bpm. en het was geduldig aftellen tot 15 uur onder een loden zon, blij dat ik m'n petje op had!
Eens het startschot gegeven schoot m'n hartslag de hoogte in, terwijl... ik nog stilstond.
... dat een mens zich daardoor laat opjagen ;)
De start ging vrij vlot gezien de massa, 't is eigenlijk altijd té-veel, maar ik wil niet klagen & jammeren.
Dat de Wetstraat lang bergop gaat weet ik ondertussen wel; ervaring zat.
Alleen, bij deze zwoele temperaturen was het zweten geblazen.
M'n hartslag zat al snel nét onder het omslagpunt. Daar ging de vooraf geplande indeling van de wedstrijd...
De kasseien voor het Paleis waren een eerste verwittiging voor m'n kuit, de stampen kwamen hard aan, opletten dus.
Bij het uitkomen van de tunnels was de algemene opmerking "il fait chaud; bakken was het!!
De eerste 10 km. passeerden dan ook op een zucht. 45'34, met de Tervurenlaan nog voor de voeten zou het krap worden om op 1u30' binnen te zijn.
Dan maar tempo blijven lopen, maar zoals verwacht op de Tervurenlaan was het temporiseren omwille van de kuit.
Een versnelling naar de finish zat er helaas niet meer in.
Heel tevreden klokte ik af op 1u31'28". Onmiddellijk na de aankomst voelde ik steken in m'n kuit.
Vandaag gaat het vrij vlot, afwachten wat volgt; maar dit moet eerst overgaan.
Terugblikken met een tevreden gevoel omwille van de tijd, maar liefst 10' beter dan 2007.
Ook het uitgerust gevoel was méga!
zaterdag 24 mei 2008
nuhoortgeteensvaneenander
Sporten is goed voor de seks
Wie regelmatig sport, geniet doorgaans van een rijker seksleven dan anderen. Dat blijkt uit een Amerikaanse studie in het maandblad Bodytalk.
"Sporters hebben minder last van stress. Regelmatig sporten verhoogt bovendien de aanmaak van het gelukshormoon endorfine. Sporten zorgt daarnaast ook voor een betere doorbloeding van de organen en dus ook van de mannelijke en vrouwelijke geslachtsdelen", aldus Bodytalk. Sporters blijven bovendien op oudere leeftijd langer seksueel actief dan anderen.
Te veel trainen put het lichaam echter uit. Bodytalk wijst op marathonlopers, die net voor het wereldkampioenschap scherp afgetraind waren, maar last hadden van impotentie. Al te fanatieke sporters blijken minder testosteron aan te maken en hebben daardoor soms minder zin in seks.
Wielrenners lopen bovendien risico dat hun schaamzenuw platgedrukt wordt op het zadel waardoor bij mannen tijdelijke erectiestoornissen en bij vrouwen blaasproblemen en pijnklachten tussen vagina en anus kunnen optreden.
Bron
Wie regelmatig sport, geniet doorgaans van een rijker seksleven dan anderen. Dat blijkt uit een Amerikaanse studie in het maandblad Bodytalk.
"Sporters hebben minder last van stress. Regelmatig sporten verhoogt bovendien de aanmaak van het gelukshormoon endorfine. Sporten zorgt daarnaast ook voor een betere doorbloeding van de organen en dus ook van de mannelijke en vrouwelijke geslachtsdelen", aldus Bodytalk. Sporters blijven bovendien op oudere leeftijd langer seksueel actief dan anderen.
Te veel trainen put het lichaam echter uit. Bodytalk wijst op marathonlopers, die net voor het wereldkampioenschap scherp afgetraind waren, maar last hadden van impotentie. Al te fanatieke sporters blijken minder testosteron aan te maken en hebben daardoor soms minder zin in seks.
Wielrenners lopen bovendien risico dat hun schaamzenuw platgedrukt wordt op het zadel waardoor bij mannen tijdelijke erectiestoornissen en bij vrouwen blaasproblemen en pijnklachten tussen vagina en anus kunnen optreden.
Bron
woensdag 21 mei 2008
blokkage
Lap, 'k heb het weer zitten...
Gisteren inzwemmen en korte oefeningen om daarna 1.500 m. 'alles geven'.
In de touwen teruggesukkeld, 't zal dus rust worden...
De zwemtraining deze middag valt ook in het water.
De hotstick is hier dus weer bovengehaald, Brussel komt denk ik niet in het gedrang!
Dat moet een PR worden! Gisterenmiddag verliep de looptraining gewoonweg perfect.
Afwachten dus.
Gisteren inzwemmen en korte oefeningen om daarna 1.500 m. 'alles geven'.
- 1500m test!!! De 1500m in zo snel mogelijk tijd zwemmen: de inspanningen goed verdelen, maar op het einde mag je geen overschot meer hebbenAlles ok tot het voorlaatste keerpunt; kramp in de rechterkuit en uitzwemmen was onmogelijk.
In de touwen teruggesukkeld, 't zal dus rust worden...
De zwemtraining deze middag valt ook in het water.
De hotstick is hier dus weer bovengehaald, Brussel komt denk ik niet in het gedrang!
Dat moet een PR worden! Gisterenmiddag verliep de looptraining gewoonweg perfect.
Afwachten dus.
dinsdag 20 mei 2008
kasseibrand
maandag 19 mei 2008
kruiningen_verslag
Zaterdagmorgen startte ik heel ontspannen op m'n eerste halve triatlon en dit in het Zeeuwse polderdorpje Kruiningen.
Plaats van afspraak was camping 'Den Inkel'.
Na het zomerse weer van de afgelopen weken hadden we terug het gure weer, regen & wind; maar dit zou de pret niet bederven! (geen last van hooikoorts bij zo'n weer)
Heel relax kon ik het startnummer & kaderplaatje afhalen.
In de wisselzone lag alles klaar in m'n bak, niet ernaast; geen schoenen op m'n fiets omwille van de regen, ik zou wou en zou met 'n droog pak en voeten fietsen!
Voor het zwemmen kon ik 100m. inzwemmen, héél aangenaam in een verwarmd 50m. buitenbad, maar niet voor wedstrijd ;))
Toen het startschot gegeven werd telde ik tot 3 of 4 of 5, enfin; ik liet de meute in mijn baan vertrekken...
'k Ben toch verre van een snelle zwemmer, ik wou me er dan ook niet té druk in maken.
Al snel stak ik 2 zwemmers voorbij, maar tegen het geweld in onze baan was ik niet opgewassen en ik werd een viertal keer voorbijgestoken.
Een goed gevoel in 't water, alleen... geen snelheid...
Toen ik uit het water kwam zag ik de klok: 47', en met zekerheid bij de laatste 20 atleten uit het water... verdomme...
De 'Veldies' stonden al luidkeels te supporteren, ik antwoordde 'relax!'
M'n wissel verliep vlot, 'k heb me volledig afgedroogd en een koersbroek aangedaan, samen met koersvestje met lange mouwen. Die keuze was achteraf gezien heel goed, het regende een waaide met momenten en sommige atleten in kort pak zaten te schudden en beven op hun fiets.
De eerste fietsronde was afwachtend; kijken, voorzichtig de spekgladde bochten op de polderwegen opnemen & nog even bekomen van het water dat ik binnen had van 't zwemmen.
De 2e ronde tijd om iets te versnellen, maar toch nauw opletten dat ik in ED-hartslagzone bleef, ik zou me niet opblazen! Tijdig eten & drinken en 'n plasje...
Ronde 3 was nog iets sneller en ook drukker op het parcours, dus vooral opletten om reglementair in te halen.
Tegenwind kon ik best terrein goedmaken, het fietsen ging vlot!
In de vierde en laatste ronde toch opgelet dat ik nog at en geconcentreerd richting wisselzone.
Hier opnieuw helemaal verkleed (in Ironmanager, haha), droge kousen en het clubpak aangetrokken.
Door m'n tijd te nemen (zonder treuzelen) had ik geen last om het lopen aan te vatten en viel ik meteen in het goede loopritme.
Hier ook weer de eerste ronde wat aftasten en kijken waar de bevoorradingen waren, van waar de wind kwam en de hartslag in de gaten houden.
De 2e en 4e ronde waren als in het fietsen, eten (gelleken) & plasje.
De laatste 4 km. wilde ik doortrekken, even niet meer op de hartslag letten en alles geven, maar 't beste was er af... Uiterst tevreden met de looptijd van 1u31'43" voor de 19,29 km.
Nooit voorheen zo'n tijd gelopen; wat gaat dat zondag op de 20 km. geven?
Behalve van he zwemmen ben ik dus heel tevreden; akkoord, het kan altijd beter, maar m'n eerste halve triatlon in ED zonder noemenswaardige problemen of écht afzien.
De tijden nogmaals:
zwemmen 47'50
na fietsen 3u06'15
eindtijd: 4u42'01
33e H20
72e op 120
De volledige uitslag is hier te vinden.
Clubgenoten Stefaan Veldeman en Bart De Temmerman presteerden ook uitstekend,
resp. 4e op de halve en 2e op de kwart; chapeau!!!!!
Aan de mensen die ik eerst liet weten dat ik 4U20 deed, sorry, dit was de eff. tijd volgens m'n Garmin, zonder de wissels, maar volgens de Garmin deed ik minder dan een half uur over het zwemmen; ik wenste dat het waar was ;))
Plaats van afspraak was camping 'Den Inkel'.
Na het zomerse weer van de afgelopen weken hadden we terug het gure weer, regen & wind; maar dit zou de pret niet bederven! (geen last van hooikoorts bij zo'n weer)
Heel relax kon ik het startnummer & kaderplaatje afhalen.
In de wisselzone lag alles klaar in m'n bak, niet ernaast; geen schoenen op m'n fiets omwille van de regen, ik zou wou en zou met 'n droog pak en voeten fietsen!
Voor het zwemmen kon ik 100m. inzwemmen, héél aangenaam in een verwarmd 50m. buitenbad, maar niet voor wedstrijd ;))
Toen het startschot gegeven werd telde ik tot 3 of 4 of 5, enfin; ik liet de meute in mijn baan vertrekken...
'k Ben toch verre van een snelle zwemmer, ik wou me er dan ook niet té druk in maken.
Al snel stak ik 2 zwemmers voorbij, maar tegen het geweld in onze baan was ik niet opgewassen en ik werd een viertal keer voorbijgestoken.
Een goed gevoel in 't water, alleen... geen snelheid...
Toen ik uit het water kwam zag ik de klok: 47', en met zekerheid bij de laatste 20 atleten uit het water... verdomme...
De 'Veldies' stonden al luidkeels te supporteren, ik antwoordde 'relax!'
M'n wissel verliep vlot, 'k heb me volledig afgedroogd en een koersbroek aangedaan, samen met koersvestje met lange mouwen. Die keuze was achteraf gezien heel goed, het regende een waaide met momenten en sommige atleten in kort pak zaten te schudden en beven op hun fiets.De eerste fietsronde was afwachtend; kijken, voorzichtig de spekgladde bochten op de polderwegen opnemen & nog even bekomen van het water dat ik binnen had van 't zwemmen.
De 2e ronde tijd om iets te versnellen, maar toch nauw opletten dat ik in ED-hartslagzone bleef, ik zou me niet opblazen! Tijdig eten & drinken en 'n plasje...
Ronde 3 was nog iets sneller en ook drukker op het parcours, dus vooral opletten om reglementair in te halen.
Tegenwind kon ik best terrein goedmaken, het fietsen ging vlot!
In de vierde en laatste ronde toch opgelet dat ik nog at en geconcentreerd richting wisselzone.
Hier opnieuw helemaal verkleed (in Ironmanager, haha), droge kousen en het clubpak aangetrokken.
Door m'n tijd te nemen (zonder treuzelen) had ik geen last om het lopen aan te vatten en viel ik meteen in het goede loopritme.
Hier ook weer de eerste ronde wat aftasten en kijken waar de bevoorradingen waren, van waar de wind kwam en de hartslag in de gaten houden.
De 2e en 4e ronde waren als in het fietsen, eten (gelleken) & plasje.
De laatste 4 km. wilde ik doortrekken, even niet meer op de hartslag letten en alles geven, maar 't beste was er af... Uiterst tevreden met de looptijd van 1u31'43" voor de 19,29 km.
Nooit voorheen zo'n tijd gelopen; wat gaat dat zondag op de 20 km. geven?
Behalve van he zwemmen ben ik dus heel tevreden; akkoord, het kan altijd beter, maar m'n eerste halve triatlon in ED zonder noemenswaardige problemen of écht afzien.
De tijden nogmaals:
zwemmen 47'50
na fietsen 3u06'15
eindtijd: 4u42'01
33e H20
72e op 120
De volledige uitslag is hier te vinden.
Clubgenoten Stefaan Veldeman en Bart De Temmerman presteerden ook uitstekend,
resp. 4e op de halve en 2e op de kwart; chapeau!!!!!
Aan de mensen die ik eerst liet weten dat ik 4U20 deed, sorry, dit was de eff. tijd volgens m'n Garmin, zonder de wissels, maar volgens de Garmin deed ik minder dan een half uur over het zwemmen; ik wenste dat het waar was ;))
zaterdag 17 mei 2008
spinningmarathon
Spinningmarathon ten voordele van het kinderkankerfonds.
Beste vrienden, mede-sporters, collega’s en familieleden;
volgende week gaat een spinningmarathon door in GO-FiT Merelbeke dit ten voordele van het kinderkankerfonds.
Lesgever PAUL DE CONINCK zal 24u lesgeven, we proberen zoveel mogelijk uren vol te krijgen.
Hopelijk kan jij ook een uurtje vrijmaken en misschien kan je de beweging wel gebruiken.
SPINNINGMARATHON TEN VOORDELE VAN HET KIND
Waar ? GO-FiT Merelbeke
Hundelgemsesteenweg 149
9820 Merelbeke
Wanneer ? Van vrijdag 23 mei 2008 om 18.00 u
Tot zaterdag 24 mei 2008 om 18.00 u
Waarom ? Voor het goeie doel !! ten voordele van het kinderkankerfonds
Lesgever ? Paul De Coninck … 24 u … kom hem vergezellen !!
Deelname ? 1e uur € 8
2e uur € 7
3e uur en daaropvolgende uren € 6
(elke deelnemer ontvangt per lesuur een drankje en een hapje)
Informatie en inschrijving ? email of tel: 0475/203472 (Paul De Coninck)
Be there !!
Beste vrienden, mede-sporters, collega’s en familieleden;volgende week gaat een spinningmarathon door in GO-FiT Merelbeke dit ten voordele van het kinderkankerfonds.
Lesgever PAUL DE CONINCK zal 24u lesgeven, we proberen zoveel mogelijk uren vol te krijgen.
Hopelijk kan jij ook een uurtje vrijmaken en misschien kan je de beweging wel gebruiken.
SPINNINGMARATHON TEN VOORDELE VAN HET KIND
Waar ? GO-FiT Merelbeke
Hundelgemsesteenweg 149
9820 Merelbeke
Wanneer ? Van vrijdag 23 mei 2008 om 18.00 u
Tot zaterdag 24 mei 2008 om 18.00 u
Waarom ? Voor het goeie doel !! ten voordele van het kinderkankerfonds
Lesgever ? Paul De Coninck … 24 u … kom hem vergezellen !!
Deelname ? 1e uur € 8
2e uur € 7
3e uur en daaropvolgende uren € 6
(elke deelnemer ontvangt per lesuur een drankje en een hapje)
Informatie en inschrijving ? email of tel: 0475/203472 (Paul De Coninck)
Be there !!
vrijdag 16 mei 2008
sprokkels
Vorige week viel een programmaboekje in de bus.
Precies uit den goeien ouwen tijd. Een A4-tje dubbelgevouwen.
De indeling voor morgen in Kruiningen, halve triatlon in & rond 'den Inkel'.
Startnummer 25; zwemmen start om 9u00
***
Afgelopen woensdagmiddag met pak geoefend in 25m.-bad, gelukkig want het was weer raar in dat pak.
2.000 m. gezwommen op 36'54", 'k moet dus niet vrezen voor m'n 2500 m. morgen.
Rustig starten en m'n diesel laten aanslaan...
***
Noch Dimitri, noch ik; maar we treuren niet, integendeel!
***
'k Heb wel een andere einde-seizoen marathon gepland, zie planning.
***
Het wordt een mooie sportzomer, hier vallen kalenders te downloaden voor de belangrijkste sportevenementen komende zomer.
Precies uit den goeien ouwen tijd. Een A4-tje dubbelgevouwen.
De indeling voor morgen in Kruiningen, halve triatlon in & rond 'den Inkel'.
Startnummer 25; zwemmen start om 9u00
***
Afgelopen woensdagmiddag met pak geoefend in 25m.-bad, gelukkig want het was weer raar in dat pak.
2.000 m. gezwommen op 36'54", 'k moet dus niet vrezen voor m'n 2500 m. morgen.
Rustig starten en m'n diesel laten aanslaan...
***
Noch Dimitri, noch ik; maar we treuren niet, integendeel!
***
'k Heb wel een andere einde-seizoen marathon gepland, zie planning.
***
Het wordt een mooie sportzomer, hier vallen kalenders te downloaden voor de belangrijkste sportevenementen komende zomer.
donderdag 15 mei 2008
Tilff-Bastogne-Tilff
grr... ben al van dinsdag aan dit verslag aan 't werken... dat zint me niet...
Zondagmorgen stond de wekker om 4u50.
Na het ontbijt ging het vlot van Stevoort richting Tilff.
Dankzij de voorinschrijving mocht ik onmiddellijk vertrekken.
Naar (twee-)jaarlijkse gewoonte zat ik tijdens m'n voorbereiding op Parijs-Roubaix in het begin achterstevoren op m'n mountainbike.
In de wetenschap dat het gevoel toch overgaat diende ik niet te panikeren.
Al bij al verliep alles vlot, de eerste klim na 17 km. werd héél vlot verteerd, maar 'k zat nog niet in m'n klimritme.
Pas na de 2e klim, Côte de Wanne, had ik m'n yes-gevoel. Het zou m'n dag worden!De warmte viel mee, de Camelbak gevuld met 3l. water en een goede 'moral'.
M'n voornemen om verstandig te fietsen en niet in het wilde weg mee te springen in groepjes kon ik respecteren.
Hartslag steeds onder controle en vlot klimmen, leuk!
Aan de 2e controle in Bastogne kwam ik zowaar een oud-dorpsgenoot tegen die er meewerkte als vrijwilliger. Knap van die mensen, we werden goed voorzien!
Na de 2e stop keerden we terug en zat de wind ook wat tegen.
Rond km. 120 kreeg ik ('t wordt ook gewoonte) 'n dipje.
Geen energie meer in de benen ondanks voldoende gegeten & gedronken. Ook dat vreemde, hatelijke gevoel ging snel over en toen ik de benen terug voelde was er geen houden meer aan! In Stavelot lag er een kort stukje kasseien en daar heb ik een deel (koers-)fietsers een poepje laten ruiken.
Net voor de laatste controle in de buurt van Sprimont, kon ik inpikken bij een groepje à grande vitesse, we zijn 15 km. niet onder de 43 km./u. geweest en het lukte probleemloos om hier in te blijven. Soms rare blikken van de mannen op de koersfiets, leuk voor mij. De stervenden die we voorbij vlamden leken stil te staan ;))
Laatste bevoorrading en toen dé La Redoute. Aan de voet dacht ik dat het zoals de Muur van Geraardsbergen zou zijn; niet zo steil, nagenoeg iedereen geraakt er over, maar veel getetter omdat voor de profs de wedstrijd dààr in z'n plooien valt.
De piek van 22% liet even op zich wachten, echter het stuk ervoor blijft ook maar duren...
Heus niet te onderschatten en onbeschut in de blakkende zon; zweet, zweet, zweet.
De laatste kilometers naar Tilff werden weer in sneltreinvaart afgelegd.
Uiteraard was ik tevreden dat ik zo vlot de finish bereikte.
Leuk dat de trainingen zo renderen! Tnx Vriend-Coach Tim. Nog nooit zo vlot gefietst, geen enkel moment van verzuring of verkramping; enkel het dipje rond km. 120.
2x m'n ketting bij het schakelen af m'n cassette gekregen, dat wordt dus nog even bijregelen.
Het kleinste (klim)verzet vooraan gebruikte ik niet, een beetje macht kan geen kwaad ;)
Parijs-Roubaix here I come!
(eerst nog geduldig de andere wedstrijden...!)
Abonneren op:
Posts (Atom)