planning 2011

Planning 2011

De wedstrijdplanning voor komend seizoen:

8 jan Leopoldsloop Watervliet 21 km.

30 jan. Trail du Mont (Mont St. Aubert) 30 km.

6 feb. Hivernales 20 km. (ingeschreven)

19 feb. Leopoldsloop Watervliet 27 km.

20 maart Zwinstedenloop Sluis 21 km. (ingeschreven)

25 april Eeklorun 10 km.
12 juni Tilff-Bastogne-Tilff (ev. de 140 km.)

26 juni Limburg 113 / 226 

2 juli Boerekreektriatlon 1/4 triatlon

21 aug Trail des Fantômes 50 km.

De Leopoldsloop laat ik schieten wegens te weinig getraind om comfortabel te lopen en andere verplichtingen; voor de Trail du Mont was ik helaas te laat ingeschreven.
Hoofddoel wordt de Trail des Fantômes, het najaar is nog onbeslist daar we vanaf augustus terug repeteren voor toneel.

twintigtien

Voilà, sportjaar 2010 zit er onherroepelijk op!

Deze namiddag nog 45' 'los'gelopen, zonder hartslagband, wél met de Garmin om de pols; kwestie van niet verloren te lopen.

Sportief gezien was 2010 absoluut 'n grand-cru-jaar met oa. Parijs - Roubaix; de natste, koudste, zwaarste,... van mijn 5 edities!
Blijkbaar ben ik niet zo resistent meer tegen de kou, dat mocht een week voordien blijken op het B.K. triatlon in Leuven ;-(

Absolute klap op de vuurpijl was m'n eerste Ironman; blij dat het zo vlot ging, er zit nog een hoop progressie in, alleen weet ik niet wanneer het nog eens 'past'.

2011 zal sportief waarschijnlijk iets véél kalmer zijn met een paar nieuwe uitdagingen (trails), al hoop ik toch het evenwicht te vinden tussen gezin, werk & sport.
U ziet het, sport staat voor twintig-elf op de derde plaats; hopelijk kan ik het verweven tussen de 2 voorgaande...

Bij deze nodig ik de 'durvers' en de supporters uit voor de SMO-nieuwjaarsduik komende zondag om 10u.
GPS = 'Appelzakstraat' te Knokke, vandaar te voet de dijk op & naar rechts, het strand tot aan Surfers Paradise. (of kijk op de cam, we zullen zwaaien;-))))
Ik kijk er al naar uit... even opwarmen, het lichaam eens prikkelen en daarna een ganse dag het bloed voelen stromen.

Voor iedereen een fantastisch, gezond & sportief 2011 gewenst!

interview Oosteeklo Vandaag

In de week na thuiskomst uit Zurich volgde, bij een goed glas wijn, een interview door Maarten Lippens; voor Oosteeklo Vandaag.
Naast onze dorpswebsite is Maarten dé steunpilaar voor Oosteeklo Vandaag; een maandblad dat gratis in de Oosteeklose bussen valt met allerlei interessante weetjes, artikel en wist-je-datjes.
Deze maand is 'Bert Wauters is IronMan' het hoofdartikel voor 'Wat is er van de sport'.
Merci Maarten voor de leuke babbel & het mooie en leuke artikel!

Bert Wauters is een IronMan
Zondag 25 juli nam Bert Wauters (in september 34 jaar) uit de Koning Albertstraat voor de eerste maal deel aan een Ironman triatlonwedstrijd. Hij haalde de finish na 11 u. 30 min. Een hele prestatie en reden genoeg voor een babbel.
Een Ironmanwedstrijd is een triatlonwedstrijd die als selectiewedstrijd dient voor de Ironman in Hawaï. Een triatlonwedstrijd bestaat uit 3,800 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,200 km lopen. Bert droomde er al een paar jaar van om aan de wedstrijd in het Zwitserse Zurich deel te nemen.
Bert: "Toen ik twee jaar geleden als fotograaf de wedstrijd in Zurich volgde, was ik verkocht. Ik wou in Zurich aan de start komen."

Grote uitdagingen.
Toen hij vier jaar geleden de marathon van New York, de woonplaats van zijn goede vriend Gino Dossche, tot een goed einde bracht, droomde Bert ervan om ooit een volledige triatlon te doen. Drie jaar geleden begon Bert aan triatlon te doen. Hij bracht de kwarttriatlon van Brugge en Eeklo, de halve triatlon van Antwerpen en Kruiningen (Nederland), de driekwart van Stein (Nederland) en de olympische afstand van Leuven al tot een goed einde.
Bert liep ook al ieder jaar een marathon: New York, Firenze, Ieper, Deinze (Leiemarathon), Gent (met de marathonman). Als voorbereiding liep hij al heel wat halve marathons. Hij reed ook al vijf maal de volledige Paris-Roubaix voor wielertoeristen."

SMO-triatlonteam.
Bert maakt sinds dit jaar deel uit van het succesvolle SMO triatlonteam met toppers als Michael De Wilde en Peter Croes. Om zijn doel te bereiken trainde Bert, onder begeleiding van trainer Tim De Vilder, een jaar lang, zes dagen op zeven tot twintig uur per week.
Dit is een hele opgave voor een amateursporter, want in het dagelijks leven is hij verzekeringsmakelaar in het Zakenkantoor Wauters-Ingels.
De wedstrijd in Zurich was een heel sportieve wedstrijd. Er waren 2677 deelnemers uit 54 verschillende landen. Bert zwom de 3,800 km in 1 u. 20 min. en kwam als 1468ste uit het water.
Bert: "Ik kwam heel relaxed uit het water en kende nooit problemen in het onderdeel dat mij het minst goed ligt. Ik nam rustig de tijd om me goed af te drogen, volledig om te kleden voor het fietsen en te eten en te drinken."
Vervolgens reed Bert de 180 km in 5 u. 56 min. 51 sec.
Bert: "Het fietstraject bestond uit twee ronden van 90 kilometer waarvan 40 km vlak en 50 km op en neer met een nijdige klim erin. Ik hield tijdens het fietsen, waar de wind behoorlijk kwam opzetten, mijn hartslag goed onder controle en ging nooit in het rood. Dit is heel belangrijk als je nadien nog een volledige marathon moet lopen. Ik stopte wel een aantal keer om te plassen, gevolg van te gulzig zwemmen (lacht)."
Bert die een goede fietser is, kon heel wat atleten inhalen en schoof na het fietsen op naar plaats 1343.
Tot slot liep hij de 42,200 km in 4 u. 02 min. 37 sec.
Bert: "Ook tijdens de marathon had ik een heel goed gevoel. Ik kende geen zwak moment. Ik nam voldoende tijd om te eten en te drinken in de bevoorradingszones. Het deed enorm veel deugd om zoveel atleten in te halen."

Florian

Bert finishte uiteindelijk na 11 en een half uur als 1032ste van alle gestarte atleten.
Hij werd verrast door zijn vrouw Emilia. Die had hun 11 maanden oude zoontje Florian een T-shirt aangetrokken met daarop 'My daddy is an Ironman'.
Bert: "Ik was van plan om met Florian over de meet te komen, maar die T-shirt was voor mij een complete verrassing. Het was dan ook een emotioneel moment. Een afsluiter van een heel jaar intens naar deze wedstrijd toeleven."
Dit bevestigt ook zijn vrouw Emilia, die er rotsvast van overtuigd was dat haar IronMan het zou halen.
Een sporter moet heel veel doen om zo'n prestatie te leveren, maar hij moet er nog veel meer voor laten. Na de wedstrijd in Zurich bouwde Bert dan ook een complete sportieve rustperiode van veertien dagen in. Dit is nodig om zowel op fysiek en mentaal vlak te kunnen herstellen. Toch eindigt het hier niet. Bert is van plan om op 5 september de halve marathon van Evergem te lopen en op 26 september volgt nog de marathon van Gent. Bert droomt er van om ooit de Dodentocht van Bornem (100 km) te wandelen, maar ook eens te lopen.
We wensen Bert, Emilia en Florian alvast een deugddoende kermis.

kiekevel

en aan het aftellen...



dagelijkse 'check' op de ironman.ch
Startnummer 885 = 'OK'

;-)

verslag van een warme kwarttrialton in Eeklo

Zondag 27 juni stond bij vele clubgenoten donkerrood aangeduid op de wedstrijdkalender:
Rhino triatlon, thuiswedstrijd in Eeklo.
Een tweetal weken terug werden het zwem- en loopparcours verkend en afgelopen vrijdag het fietsparcours, waarvoor nogmaals hartelijke dank aan clubgenoot Bart.


Het was al een heel weekend drukkend warm en dus rees er twijfel (en dus spanning & zenuwen) over het al dan niet starten met westsuit, wat toch iedereen voordeel biedt.
De ontknoping kwam er aan de inschrijving: wetsuit toegestaan!


We mochten gebruik maken van de faciliteiten van onze clubsponsor SMO en dat was op zijn minst gezegd grote luxe, waarvoor hartelijk dank!!

Heel ontspannen begaf ik me naar de start, samen met Emilia & Florian.
Florian wist zich uit te leven in m'n nek en fluisterde toen al in m'n oor dat hij 'beroepssupporter' wil worden (en dat op 9 maanden...)

Enfin, na 'n gezellige babbel met Emilia kon ik superrelax m'n wetsuit aantrekken & toen begon het 'bakken & braden'.
Net voor ik als één van de laatste atleten van wave 1 in het water wilde springen en m'n zwembrilletje wilde opzetten "knak" en de rekker van het brilletje was door...
Panikeren is het laatste wat je dan moet doen dus begon ik (al bevend?) een knoop in de vervloekte rekker te leggen. "knal", het startschot klonk en de meute trok zich op gang, met nog één atleet op het droge... Nog 'n tweede knoop en maar snel achtervolgen, het rechterglas onmiddellijk vol met water, maar er was geen tijd om dit nog te verhelpen...
De benen zowaar in 'zestakt' en eindelijk eens het gevoel van me door het water te trekken kreeg ik al snel de eerste zwemmers uit m'n wave te pakken!
Joepie, maar toch blijven focussen.
De zwemtijd bedroeg 21'13", hoeveel het met een vlotte(re) start geweest was weet ik niet; maar toch (iets) beter...
M'n wissel was op z'n minst gezegd slecht, 2'10", veel te veel tijd verloren met het uittrekken van het zwempak & het niet vlot aankrijgen van de fietsschoenen net uit de wisselzone, maar eens 'geïnstalleerd' op de fiets: knallen!
Al snel schoot ik de eerste medefietsers voorbij en werd de hartslag gecontroleerd (oké) en gedronken.



De temperatuur bij het fietsen viel mee daar er toch behoorlijk wat wind stond.

De eerste ronde was 'er eentje van inhalen en toch ook genieten.
De tweede fietsronde leek er wat meer wind te staan en leek ik iets trager te fietsen, maar alles verliep vlot.
Dik 10 km. van het einde kwam er een groep van 8 atleten me voorbij, de mannen hadden een mooi treintje opgezet (in een niet-stayer-wedstrijd).
Het laatste wat ik aan m'n broek wilde was een gele kaart en 2 minuten strafbox; dus hield ik me wijselijk op iets meer dan 10m. afstand, liet de hartslag zakken en focuste me op het leegdrinken van m'n 2 bidons.
Eens we terug op de Industrielaan in Eeklo kwamen leek de groep uiteen te vallen omdat ze mekaar wilden voorbijsteken, maar vreemd genoeg lukte hen dat niet.
Toen was het mijn moment om ze één voor één voorbij te flitsen; zalig die rustperiode en de hartslag zo even te laten zakken ;-)
Met een fietstijd van 1u08'18" over 40 km. en totaal niet opgeblazen mocht ik best tevreden zijn!








De eerste loopronde was serieus acclimatiseren (lees: verderbakken) en iedere drankpost stopte ik dan ook om een bekertje leeg te drinken. De drankpost met water was 2 grote slokken en de rest van het bekertje in de nek, om na 'n paar minuten te constateren dat het water al verdampt was...

De 2e ronde doseerde ik nog om de laatste ronde nog vlot te kunnen afwerken en zo een paar clubgenoten nog in te halen; niet dat dit m'n bedoeling was, maar het gaf een goed gevoel.
De looptraining van 32 km. de woensdag voor de wedstrijd wierp z'n vruchten al af!
Met een voldaan gevoel finishte ik dan na 2u17'00".















's Avonds sloten we de dag nog mooi af bij clubsponsor Peter in 'De Roste Muis' en was het nog steeds 'dollen' met Florian ;-)





Het verslag van winnaar Michael De Wilde lees je hier en een beeldverslag van AVS staat eveneens op de SMO-website.

Meer foto's in het SMO-fotoalbum.
Uitslagen staan hier.

Proficiat aan de winnaar, maar evenzeer aan alle finishers!

Antwerp Ironman 70.3

Een selectie van de fotobuit van afgelopen zondag staat op Facebook:

Zwemmen, fietsen & lopen van de Facebook vrienden & kenissen.

De foto's van het fietsen zijn ondermaats, bewust gekozen voor de 50 mm. prime toen het 's morgens niet met regenen leek op te houden)















Ook de clubgenoten waren massaal aanwezig!

Zwemmen, fietsen & lopen.











Proficiat aan alle atleten!

M'n eigen route van zondag:
eerste lus van 17,13 km.



















na 'n wissel thuis, nieuwe bidon drinken en 2 gellekes
de 2e lus van 14,13 km.

Met 'n goed gevoel naar Antwerpen vertrokken !!

;-)



















tenslotte de training van deze namiddag: 19,15 km.


Na pakweg 'n kilometer riep 'n koeketiene op de fiets me toe "dierenmishandeling" omwille van atleet Roefie die meeliep;
"ik denk het niet" was 't antwoord

ik dacht zie maar dat ik je niet m*sh*nd*l ;-))

aftellen en opbouwen

Dit berichtje was bedoeld om afgelopen zaterdag te plaatsen...

't Was toen de 1e augustus, het rustig aftellen kan beginnen;
nog 1 jaar voor m'n Ironman d-day,
't moét er van komen!

Helaas kwam het er niet van te bloggen,
trainen en 'n feestje;
korte nacht slapen en gisteren, zondag, vroeg uit de veren voor 'n lange dag:
eerst 28 km. lopen, dit werden er samen met Roefie 31,10 in de gietende regen...
Het allerbeste was er af na 27 km., maar dat was enkel het gevoel, ongetwijfeld wat vermoeidheid van 'n nachtje van max. 5 uurtjes slaap en de uitgedronken Tsjeutjes ;-))

De cijfertjes op de Garmin bleken aan te geven: alles perfect in LSD, wat de bedoeling was; volhouden tot thuis dus.
Een douche, recovery-shake en pot koffie later vertrokken we naar de Antwerp Ironman 70.3; het leek of we van slecht naar nog slechter weer reden; Emilia dacht even dat we terug aankwamen in Zürich vorig jaar, dat was al even grijs & regenachtig...

Het kriebelde terug tijdens de wedstrijd, zeker nu er terug power in de benen zit... Gaandeweg de dag verbterde het weer en kregen de atleten zowaar de zon te zien!
Achteraf bij 'n pasta smeet ik even op dat het dom was van toch te trainen in de gietende regen; maar ik heb er geen spijt van, de training kon me niet afgepakt worden!!

Op naar meer...
... véééééééél meer,
maar liefst in alle rust.

Nè.

succes

Proficiat aan al degenen die gisteren de Nacht van Vlaanderen tot een goed einde brachten.
(vooral voor 'haze' Katrien & Nico)

Succes aan de triatleten (M/V) die vandaag starten in Brugge (da's ook al 2 jaar geleden)
& 3x zoveel succes aan de triatleten die morgen in Stein starten voor de 3/4!
'k Hoop van harte dat het niet zo warm is voor 't lopen als vorig jaar;
supporteren zal vanop afstand (thuis) gebeuren.

Toi toi toi!

update

Eindelijk een update!
Ik leef nog... 'k bedoel dat 'sportief' hé...

Door de cursus is het er voor dit seizoen niet van gekomen deftig te trainen.
Laat ev. het woord 'deftig' nog weg uit vorige zin...
Niet meer gefietst sinds 1 mei, dat zegt genoeg zeker?
Ongeveer evenlang niet meer gezwommen, wat schiet er dan nog over?
Een beetje gelopen, gemiddeld 3 keer per week een uurtje met Roefie, maar dan eerder als mentale verstrooiing.
Komend weekend is er de 3/4 in Stein, vorig jaar één van de hoogtepunten van het sportseizoen, en mocht ik die vlot doen zou dit de laatste knoop zijn voor deelname aan de Limburg 226.
Vermoedelijk geraak ik er zelfs niet om foto's te nemen & te supporteren ;-(

Alle triatlonprojecten dus in 't vriesvak tot nader order.... [in de frigo was er geen plaats meer]

Van Emilia kreeg ik toestemming om de Alpro Leiemarathon te lopen op 20 september; onder 1 voorwaarde: inschrijven = meedoen!
"Ja schat".
We hopen dat onze eerste Spruit wacht tot de uitgerekende datum eind september en niet eerder op de wereld wil komen; maar voor de geboorte laat ik toch alles vallen hoor ;-) !

De afgelopen weken kon ik door het bijna totale gebrek aan sport bepaalde zaken anders 'zien' en anders relativeren.
't Kriebelde meer voor Parijs-Roubaix dan voor 'n Ironman & ik zag me wél finishen; maar niet trainen; dat klopt dus niet....

Niet getreurd, er zijn belangrijker dingen in 't leven of triatlon; zelfs voor volgend seizoen durf ik niet te voorspellen of ik 'n wedstrijd doe, laat staan 'n volledige Ironman afstand.
Anderzijds zijn er nog vele mooie sportieve uitdagingen.

Groeten.

AntwerpIronman-verslag

Vorige week stond de Antwerp Ironman 70.3 op het programma; kortweg MHC ofte Marc Herremans Classic. Een halve, de eerste wedstrijd na Stein.
Wat het zou geven wist ik niet, uitdoen was m'n enige doel; na Stein was 't vat mentaal af en heb ik niet deftig getraind. Bovendien verlof en Belgische zomer, geen courage gehad om in de regen te fietsen...

Gelukkig de woensdagavond ervoor verkenning van het fietsparcours met de club en de benen voelden goed...
Zondag besloot ik het relax aan te pakken en me niet op te jagen.
Zò ontspannen naar de zwemstart dat ik m'n zak voor de spullen in de wissel niet meehad én m'n zwembrilletje vergat in de rugzak die Emilia voor me meezeulde.
Gelukkig vond ik haar nog voor de start en was dat ook een zorg minder...
Een kleine 5' voor de start vroegen enkele Amerikaanse atletes of iemand 'spare goggles' had, het zwembrilletje van één van hen was doorgeschoten aan de neus.
In m'n rugzak, ja; maar 'k vond Emilia niet meer... jammer voor de dame(s).
Als laatste in de rij stond ik klaar om 'te water' te gaan; Tim maande me aan tot concentratie;
eens in het water kon ik vlot tussen de wachtenden laveren en zo toch vrij ontspannen wachten op het startschot.
De zwemstart verliep vrij vlot; af en toe eens wild met de voeten moeten slaan voor atleten die er aan hingen, al dan niet opzettelijk.
Al snel kon ik vlak achter een groepje meeschuiven en had ik een goed gevoel, joepie!
Na het keerpunt voelde alles nog goed aan, echter eens voorbij de laatste grote boei waar we linksaf recht op de finish afstevenden bleef ik links aanhouden terwijl ik vrij ver van me de atleten allemaal rechts zag zwemmen... Toch blijven focussen op de trappen, maar toen was het beste zwemgevoel er al af... niet getreurd, want 't was rustig, daar links in 't Galgenweel...
Na een matige 36'19" uit het water, maar 't gevoel was ok.

Voor de wissel m'n pak in de bak van clubgenoot Geert Buyle gesmeten (dank Geert!) en vrij vlot de fiets op. Relatief rustig richting 'konijnepijp' en al snel voorbij clubleden Alex en Jules; met beide heren zou ik nog een tijdje 'rekker' spelen tijdens 't fietsen.
Goed gelet op eten en drinken en gefietst op gevoel daar m'n Garmin geen hartslag weergaf...
Het weer sloeg om boven de Antwerpse haven en al snel de eerste serieuze regenbui, maar het deerde me niet en 'k kon blijven geven!
Aan de treinsporen in de haven was het bijzonder opletten, er lagen dan wel matten, één passage zal bij veel atleten niet snel vergeten worden, massa's zien vallen, gelukkig kende ik de stroken van de verkenning en wist ik er behendig tussen te laveren.
De wind was ook niet min, maar 't gevoel bleef dik OK!
Leuk van Tim, Marc en diens vader te zien in Zandvliet (of was 't al Berendrecht) en toen de inhaalrace verdergezet. Steeds leuk om met een gewone koersfiets een paar tijdrit-bolides voorbij te gaan....
In de laatste ronde een korte plaspauze ingelast, om met een goed gevoel " 't stad" in te rijden.
De wedstrijd was niet-stayer, ik haat stayeren; toch werd ik terecht 'gepakt' en kreeg ik een zwarte kaart van de jury-dame op de moto; 3' strafbox dus.
Discussiëren zou toch niet helpen, dan maar gevloekt op m'n eigen; het molentje met de man voor me op de tijdritfiets tegenwind wàs stayeren... niet aan te doen.
Nog even kicken op de verkeersvrije Leien en net voor de wisselzone zag ik Emilia met andere club-dames-supportsters (wat 'n woord).
Toen ik haar zei "en nu 3' rust" riep ze terug "niets van" maar ze had het niet door van m'n kaart.
Het fietsen zat er op na 2u34'30".
Door de regenbui waren m'n kousen kletsnat en besloot ik maar zonder te lopen; met natte sokken zou ik sowieso blaren hebben.
In de strafbox was het gezellig druk, allemaal atleten die door de dame gepakt waren.
De 3' straftijd gaven me ruim de tijd m'n schoenen te knopen, een flesje AA-drank dat ik er kreeg uit te drinken en de spieren los te gooien.
Bij het lopen alweer een goed in de benen, voorzichtig aangezet om me niet op te blazen, want 't was nog steeds sporten zonder hartslag, wel snelheid en afstand. Samen met het gevoel was ik tevreden.
Tijdens 't lopen protesteerde m'n maag wat, een cola aan de bevoorrading op de Meir bleek de redding te zijn. Op een volgende wedstrijd, dit zal dan volgend seizoen zijn, voorzie ik droge kousen en cola in de 2e wissel!
Het parcours was bijzonder leuk, aan bijna iedere straat op plein zat wel een verhaal vast van vroeger in de studententijd in Antwerpen, 't kon dus niet stuk!
De eerste passage aan de finish zag ik speaker Hans van 3athlon.be met wie ik 's morgens nog een korte babbel had.
Hans liet het door de luidsprekers schallen "met het nummer 669 Bert Wauters, wiens fotoverslag van de Ironman in Zürich je kan nakijken op dé triatlonsite, triatlon.be".
Even nog de duim omhoog en met 'n grote smile verdergelopen.

Heel leuk de talloze aanmoedigingen, we waren immers met meer dan 40 clubleden gestart en de pakjes vielen dus op!
Na 1u44'45" zaten ook de 21 km. er op; een pak slechter dan de 1u31' die ik in Kruiningen liep over 19,29 km.; maar dat zou ook niet anders kunnen na het gebrek aan training & discipline...
Echt tevreden met een eindtijd van 5u05'12" mag ik niet zijn, maar 'k kan er mee leven.
't Gevoel was heel goed, niet super, maar toch.
Hierna werd het schade opmeten, bleintje links op de voet, hiel rechts volledig open en schoen onder 't bloed en een joekel van een blein die open gegaan was op de rechter binnenvoet... het echte afzien was voor de dagen nà de wedstrijd...

triathlonbrasschaat

Vorige week donderdag, op amper 4 dagen voor het 2008 ITU Brasschaat Long Distance Triathlonkampioenschap besloten we af te zakken naar Brasschaat en niet naar het BK wielrennen in Knokke.
We wilden op post staan voor de clubgenoten die ons steunden in Stein.
De clubfotograaf zou dus ook aanwezig zijn, maar ik wilde toch net iets meer en wist een persaccreditatie te versieren.
Mee in 't bootje, toegang in de wisselzone, mee op de moto en in de neutrale zone na de finish.
Generale repetitie ook voor volgende week zondag in Zwitserland, waar we Vriend-Coach Tim, Stijn & Stefaan Veldeman gaan aanmoedigen op voor hun eerste Ironman in Zürich.
Terug als fotograaf en hopelijk met de accreditatie die Jim gaat regelen.

Het BK dus; enkele impressies:




Ons boegbeeld Luc deed helaas niet mee.









Met de Sporza-cameraman in bootje.
Het verslag staat hier.












Als je de pro's ziet zwemmen, amai!











Maar bij de boei blijft het 'n gevecht!











Man & materiaal.












Beweging, vastgelegd op de moto.












Olivier aan het lonken naar zijne chou...


















Streekgenoot Michael De Wilde.


















Joke Coysman finisht knap als 3e Belgische dame; brons dus.
















Paul veroverde het Kasteel van Brasschaat.



















Clubgenoot Filip aan het einde van zijn eerste halve triatlon.

















Met plezier wachtte ik nog op dorpsgenoot Wim.














Beeldverslag van het zwemmen:

Stein-verslag

Beste blog-lezers (M/V); eerst en vooral m'n excuses voor het schandalig late verslag, maar 't kwam er gewoonweg niet van... maar niet getreurd, extra gekruid met meer foto's...

Wat een dag!
't Was fijn in Stein te zijn...

Zondagmorgen 7u. in Stein, Nederlands Limburg; in alle vroegte naar de 2e wisselzone, loopschoenen en petje in bak nr. 25 leggen en wachten op de clubgenoten die binnensijpelen.
In groep naar de 1e wisselzone met de fiets en wetsuit. Druk overleg en gespeculeer, de wedstrijd wordt niet onderschat; maar snel overlopen. We gaan dit overleven!!
De Ironmanagers in oranje pak gehuld betreden de kooi (wisselzone). Alles in de bak, niets op de fiets, strikte orders van de organisatie. Wie zijn pak achterstevoren aanheeft trekt dit goed aan, binnenstebuiten had niemand z'n pak aan ;)).
Snel een groepsfoto en nog alles eens overlopen en dubbelchecken.
Een goeie 10 minuten voor de start galmt een boodschap door de micro:
"het nummer 65, Gaëtan De Smet, een collega meldt dat u lekke band heeft"...
In eerste instantie dachten we aan een (flauwe) grap, maar het bleek snel waar te zijn; lek achteraan.
Gaëtan dan maar geholpen het wiel uit z'n fiets te nemen en het wiel aan Tim gegeven die (zo leek het ons toch) het hoofd koel hield en de band verving.
Net op tijd dan maar naar de startbox voor het zwemmen... Ik zag het nog steeds zitten.
Eens in het water, nog steeds & eens vertrokken was het de eerste 100 à 150 m. wat geduw, maar dat viel allemaal mee.
Het water smaakte naar petrol, maar zelfs dat deerde niet...






Bij het ingaan van de 2e zwemronde hoorde ik nog afroepen dat Kristof La Heyne ook net begonnen was aan z'n tweede ronde.
Ook die rond verliep vlot en vrij rustig. Letten op techniek, ademhaling en oriënteren.





De zwemtijd zou me niet interesseren, zolang ik maar met 'n goed gevoel uit het water kwam!
En het gevoel nà 't zwemmen was SUPER! Om een ronde meer zou ik zelfs niet getreurd hebben, waar gaan we dat schrijven?!





Aan het begin van de wisselzone kwam ik clubgenoot Jean tegen met op zijn beurt een plat wiel.
Jean zocht een pomp want het stuk om z'n bommetje in de band te blazen werkte niet.
Samen met hem naar mijn fiets en mijn stukje even geleend.
Bij het wisselen heb ik met goed ingewreven met zonnecréme, dat bleek geen overbodige luxe te zijn!
Net voorbij de mat van de wisselzone stond Kristof stil, ook hier even gestopt, maar het bleek niets ernstig te zijn, dan maar op het golvend parcours voorzichtig op zoek naar de eerste klim.




Doseren zou het toverwoord worden.
Eten & drinken en niets aan het toeval overlaten!
Het parcours bleek al snel niet te onderschatten, amai!

Na 12km. fietsen constateerde ik dat ik m'n chip niet aanhad...
Niet panikeren, het doel was finishen, zonder chip en dus zonder rondetijden zou dit ook wel lukken. Snel besloot ik niet aan Tim of Emilia te zeggen, zodat ze niet nodeloos op zoek zouden gaan naar die chip.
Blijkbaar vergeten in de haast om Jean te helpen; niet alert genoeg voor mijn eigen ding in de wissel; maar niet getreurd.
In de eerste ronde deed ik het laatste klimmetje, een kasseibaan, in het gootje; maar de volgende 3 rondes werd dit toch de kasseien, met Parijs-Roubaix vers in het geheugen & in de benen was dit even genieten.

De 2e ronde was het overtrokken en een behoorlijk wind kwam opzetten; wat zou dat nog geven.
Ronde 3 was de zon toch weer van de partij.
Er werden zeer veel bidons gegeven, dus ook aangenomen, in de laatste ronde zelfs 1 met water om stande pede in m'n nek te kletsen; zo warm was het ondertussen al!
In de buurt van de finish stonden heel wat supporters, oa. Emilia en haar zus, vriend-coach Tim en 3 dames van de club die 's zaterdags de kwart van Brugge tot een goed eind brachten.
Telkens weer luide aanmoedigingen, héél tof uiteraard.
De wissel fietsen-lopen verliep ook vlot, wat mocht ik blij zijn dat ik 's morgens toch m'n pet klaargelegd had, even twijfelde ik nog, maar met een loden zon op onze bol was het té gevaarlijk voor een zonneslag en uitdroging.
De loopstart verliep vrij vlot, maar al snel zakte het tempo.
Het selectieve parcours, weinig of niets vlak en de temperatuur van maar liefst 28°C bleken niet echt mijn ding...
Gelukkig veel bevoorrading, water, AA-sportdrank, cola, banaan, appelsien, sponsen (naar 't schijnt niet eetbaar, of toch maar 1x)
Vooral de sponsen waren welkom.






Ronde 3 kreeg ik het héél lastig! Wandelen aan een drankpost aan pakweg 6,5 km./u., lopen erna aan 7 km./u. Afzien dus, 't vat was leeg, 't bobijntje op, ... ik voelde dat alle voorgaande wedstrijden met uitputten... Vreemde gewaarwordingen, krampen; niet in m'n benen, maar in de plooien van m'n armen, nog nooit meegemaakt (& 'k had het weer;)). Gelukkig weer die wondersponsen die soelaas brachten (en ik die dacht dat de jeanetten van voetballers met hun sponsje niet opgelapt kunnen worden, excuses!)

Het 'gelleke' niet vergeten, drinken was als water op een eend gieten...
In alle eerlijkheid, op het einde van ronde 3 dacht ik aan stoppen.
Onder het motto luister naar je lichaam was het van 't is genoeg geweest.
Op km. 20 dacht ik; loop nog 1 uur aan 10/u. en je bent er, maar de benen wilden niet meer.
En als de benen even 'go' zeiden, was het 't kopke...
Maar alweer de moral die werd opgevijzeld door de suporters en vooral supportsters! Toch maar aan de laatste ronde begonnen, het was ondertussen al vrij kalm op het parcours. De Nederlanders bleven trouw op post in hun voortuintje, aanmoedigen tot het bittere einde, DANK U WEL!
Bij het ingaan van de 4e ronde zag ik clubgenoot Raf Wouters op me naderen & besloot op hem te wachten, gedeeld leed = half leed. Raf vroeg ook om samen te blijven. "Geen probleem Raf, jij bepaalt het tempo."
En plots leek het allemaal iets beter te gaan. De 'dash' was er wel volledig af, maar de finish naderde!



Wouters & Wauters richting finish. Plots ging ons licht terug branden en even grapte ik naar Emilia dat we besloten hadden nog een rondje te lopen...











Raf mate, we did it again, tnx!





Dank aan alle supporters, proficiat aan alle clubleden!






De Duvel of Leffe die Mario beloofde zag ik tijdens 't fietsen nog zitten; tijdens 't lopen zou ik niet geweten hebben hoe die nog binnen te krijgen (of te houden).
Echter, na 'n goede douche heb ik genoten van enkele (3 of 4) La Chouffes; het herstel kon beginnen; blij gefinisht te zijn bij de levenden...

Stein-voorbeschouwing

D-Day minus 1...

Alweer een hoop vragen:
* zal ik goed slapen
* hoe zal de zwemstart verlopen morgen
* kan ik me aan m'n voornemen houden? Na 't zwemmen GENIETEN (Carpe Momentum)
* hoe zal ik reageren op de afstand en de heuvels? Mentaal en fysiek.
* wordt het écht 27°C? Pffff.....

* wat brengt Super-Mario mee naar de finish, Leffe Blond of Duvel?

25 clubgenoten aan de start zo meteen in Brugge, succes allemaal!
24 clubgenoten morgen in Stein, evenzeer (nog meer) succes!!

En toch...
toch ben ik er van overtuigd dat onze dames/partners/supporters/...
... Tim, ... méér zenuwen gaan hebben dan wij, de atleten, de gladiatoren; hopelijk niet de (figuurlijk dan) stervenden.

Voor velen de ultieme test voor de IM-Florida, persoonlijk de zwaarste sportieve beproeving tot op heden. Eerste keer, dus geen ervaring, maar wél de overtuiging dat ik de afstand aankan.
We zien wel, verstand gebruiken, ogen op de weg én de hartslagmeter en gecontentreerd blijven...

BT6_verslag

Afgelopen zondag was er heel wat sportieve bedrijvigheid in & rond het provinciaal domein Puyenbroeck te Wachtebeke. Hier vlakbij was er de BT6. Vorig jaar stond ik er nog als supporter voor de clubgenoten & wist ik zelfs nog niet wat het zoal inhoudt een kwartje.
Deze editie als deelnemer en zonder schrik! De conditie zit goed, het weer zat mee, even spelenderwijs ons ding doen dus...

De eerste clubgenoot die ik tegenkwam begroette ik hartelijk met de woorden "aha, de winnaar is hier ook zie"... had ik maar naar de bookmakers gebeld ;)).
Na het afhalen van m'n chip en startnummer heb ik samen met Olivier en Gino het fietsparcours verkend, heel blij dat ik dit gedaan had! Zo wist ik iedere put , bocht en kasseistrook liggen.
Kort maar krachtig de stukjes kassei, stroken is overroepen (zeker met Parijs - Roubaix in 't vooruitzicht). Voor Olli4 zou dit opletten worden met 'n vol achterwiel (zie zijn verslag)!
Het enige waar we geen zekerheid van hadden was de windrichting, die kwam van overal; wat aan 't spelen dus.
Na de verkenning het materiaal klaarleggen in de wisselzone en eens op het gras gekomen constateren dat ik plots heel wat last kreeg van hooikoorts...

Snel nog even goeiendag aan clubgenoten Guy & Paul en dan de briefing.
Wakker en alert was ik zeker, maar zò zeker dat ik op de BT6-site gelezen had 5 fietsrondes & 4 looprondes en even niet opgelet dat het er maar 3 ipv. 4 waren....

Voor de start nog even ingezwommen, nog wat dollen met Olli4 die me in 't water duwde; ambiance!
Van bij de start was 't vechten en kloppen in ons baan & dat ligt me echt niet.
Toen de eersten uit het water gingen vertrok ik voor de laatste 100 m.

Echt voluit in 't zwemmen lukt me nog niet, maar ik lig er niet wakker van, liever fris aan het fietsen beginnen!
M'n wissel verliep nagenoeg vlekkeloos en na 800 meter zwemmen begon ik als 28e na 17'56" (incl. wissel) aan het fietsen.
De eerste hectometers had ik enorme last van de hooikoorts, m'n linkerooglid zat niet zoals het hoorde en 't kriebelde dat het geen naam had.
Verstandig gedronken en het parcours afgevlogen.
De eerste ronde afgelegd op 14'47" en als 21e doorgekomen, woehaa!
2e ronde in 14'49" en als 19e, 3e ronde in 14'48" en als 18e, 4e ronde in 14'46" en status quo 18e; de laatste ronde 15'45" (er stond iets meer wind) maar als 17 uit de wisselzone.
Ook deze wissel verliep vlekkeloos.
Snelle loopstart, maar even snel gedoseerd om geen verrassingen te hebben op amper 10 km.
Mooi loopparcours met een stukje over 't gras op een bospad.
De eerste ronde geen drinken genomen, ronde 2 drinken en een stukje appelsien.
Bij het ingaan van mijn 3e ronde hoorde ik de speaker zeggen dat het voor de overwinning zou "spannen tussen Cornelis & Geert".
Even later zag ik Olivier vrij vlot alleen lopen, ik hoopte dus maar dat hij zou winnen.
Toen ik die ronde eindigde zag ik Olli4 in 't publiek staan en vraag ik nog of hij al dan niet gewonnen heeft en loop vrij relax verder.

Emilia's woorden " 't is gedaan" heb ik helaas niet gehoord...
Pas in de derde ronde dat m'n diesel aansloeg, maar met nog 1 ronde in 't gedacht wou ik nog even verstandig wat krachten sparen voor de 4e ronde...
Toen ik die ronde gedaan had, met 'n serieuze versnelling -alles of niets- op het einde; wist Emilia me na de finish te zeggen dat ik een ronde teveel gelopen had... verdorie!
OK, 't was dan maar zo, ik had nog overschot, dus niet getreurd.
Mijn laatste ronde moest wel nog uit de computer gehaald worden, anders zou ik heel wat plaatsen zakken!
De rondetijden: 1e 14'18" als 16e; 2e 14'41" als 17e; 3e 15'02" als 17e (bewust wat 'gespaard') en de overbodige 4e ronde in 14'30".
Einduitslag blijkt 17e te zijn; plaats behouden dus.
Zeker en vast tevreden, op de misrekening van 't lopen, 'k weet niet of ik de 31" op de 15e had kunnen goedmaken, volgend jaar revanche?

Het was nog even wachten op de podiumceremonie.

Hetgeen wij nog niet oefenden, het openen van 'n fles lukte Olivier dus niet...

Als dank voor mijn hulp achteraf kreeg ik m'n doop:



Cu!

kruiningen_verslag

Zaterdagmorgen startte ik heel ontspannen op m'n eerste halve triatlon en dit in het Zeeuwse polderdorpje Kruiningen.
Plaats van afspraak was camping 'Den Inkel'.
Na het zomerse weer van de afgelopen weken hadden we terug het gure weer, regen & wind; maar dit zou de pret niet bederven! (geen last van hooikoorts bij zo'n weer)
Heel relax kon ik het startnummer & kaderplaatje afhalen.
In de wisselzone lag alles klaar in m'n bak, niet ernaast; geen schoenen op m'n fiets omwille van de regen, ik zou wou en zou met 'n droog pak en voeten fietsen!
Voor het zwemmen kon ik 100m. inzwemmen, héél aangenaam in een verwarmd 50m. buitenbad, maar niet voor wedstrijd ;))
Toen het startschot gegeven werd telde ik tot 3 of 4 of 5, enfin; ik liet de meute in mijn baan vertrekken...
'k Ben toch verre van een snelle zwemmer, ik wou me er dan ook niet té druk in maken.
Al snel stak ik 2 zwemmers voorbij, maar tegen het geweld in onze baan was ik niet opgewassen en ik werd een viertal keer voorbijgestoken.
Een goed gevoel in 't water, alleen... geen snelheid...
Toen ik uit het water kwam zag ik de klok: 47', en met zekerheid bij de laatste 20 atleten uit het water... verdomme...
De 'Veldies' stonden al luidkeels te supporteren, ik antwoordde 'relax!'

M'n wissel verliep vlot, 'k heb me volledig afgedroogd en een koersbroek aangedaan, samen met koersvestje met lange mouwen. Die keuze was achteraf gezien heel goed, het regende een waaide met momenten en sommige atleten in kort pak zaten te schudden en beven op hun fiets.
De eerste fietsronde was afwachtend; kijken, voorzichtig de spekgladde bochten op de polderwegen opnemen & nog even bekomen van het water dat ik binnen had van 't zwemmen.
De 2e ronde tijd om iets te versnellen, maar toch nauw opletten dat ik in ED-hartslagzone bleef, ik zou me niet opblazen! Tijdig eten & drinken en 'n plasje...
Ronde 3 was nog iets sneller en ook drukker op het parcours, dus vooral opletten om reglementair in te halen.
Tegenwind kon ik best terrein goedmaken, het fietsen ging vlot!
In de vierde en laatste ronde toch opgelet dat ik nog at en geconcentreerd richting wisselzone.
Hier opnieuw helemaal verkleed (in Ironmanager, haha), droge kousen en het clubpak aangetrokken.
Door m'n tijd te nemen (zonder treuzelen) had ik geen last om het lopen aan te vatten en viel ik meteen in het goede loopritme.
Hier ook weer de eerste ronde wat aftasten en kijken waar de bevoorradingen waren, van waar de wind kwam en de hartslag in de gaten houden.
De 2e en 4e ronde waren als in het fietsen, eten (gelleken) & plasje.
De laatste 4 km. wilde ik doortrekken, even niet meer op de hartslag letten en alles geven, maar 't beste was er af... Uiterst tevreden met de looptijd van 1u31'43" voor de 19,29 km.
Nooit voorheen zo'n tijd gelopen; wat gaat dat zondag op de 20 km. geven?

Behalve van he zwemmen ben ik dus heel tevreden; akkoord, het kan altijd beter, maar m'n eerste halve triatlon in ED zonder noemenswaardige problemen of écht afzien.
De tijden nogmaals:
zwemmen 47'50
na fietsen 3u06'15
eindtijd: 4u42'01
33e H20
72e op 120

De volledige uitslag is hier te vinden.
Clubgenoten Stefaan Veldeman en Bart De Temmerman presteerden ook uitstekend,
resp. 4e op de halve en 2e op de kwart; chapeau!!!!!

Aan de mensen die ik eerst liet weten dat ik 4U20 deed, sorry, dit was de eff. tijd volgens m'n Garmin, zonder de wissels, maar volgens de Garmin deed ik minder dan een half uur over het zwemmen; ik wenste dat het waar was ;))

sprokkels

Vorige week viel een programmaboekje in de bus.
Precies uit den goeien ouwen tijd. Een A4-tje dubbelgevouwen.
De indeling voor morgen in Kruiningen, halve triatlon in & rond 'den Inkel'.
Startnummer 25; zwemmen start om 9u00
***
Afgelopen woensdagmiddag met pak geoefend in 25m.-bad, gelukkig want het was weer raar in dat pak.
2.000 m. gezwommen op 36'54", 'k moet dus niet vrezen voor m'n 2500 m. morgen.
Rustig starten en m'n diesel laten aanslaan...
***

Joepie, niet geselecteerd voor de NYC-marathon 2008 ;)

Noch Dimitri, noch ik; maar we treuren niet, integendeel!
***
'k Heb wel een andere einde-seizoen marathon gepland, zie planning.
***
Het wordt een mooie sportzomer, hier vallen kalenders te downloaden voor de belangrijkste sportevenementen komende zomer.

Mallorca-stageverslag

Vrijdag 14 maart, enkele uren voor ons nachtelijk vertrek zaterdagmorgen stak de valies afgeladen vol...
Vol sportkledij, vooral fietsgerief; en dan nog de gewone kledij en wetsuit erbij krijgen?!
Met de hulp van Emilia lukte dit perfect.
Een korte nachtrust, van slapen was nauwelijks sprake; en richting Gent Meeting Center waar we afgesproken waren.
Manager Kurt van GMC trok mee op stage naar Mallorca.
Na de heerlijke koffie puzzelen geblazen om de valiezen en fietskoffers in Gino's Vito te krijgen.

Op de luchthaven ontmoetten we snel de rest van de uitgebreide groep Ironmanagers (16 pers.) & Go-FiT'ers (11 pers.).Begeleiders Tim en Frank overhandigden ons het veelbelovende programma.

Van het hotel ging het onmiddellijk naar de fietsenverhuur bij de Nederlander Fred Romelberg 286km/u..
Nog even de pedalen er op, stuur en zadel afstellen en bollen maar! Al van de eerste namiddag konden we (los)fietsen, onder een zonnetje en in de wetenschap dat de temperatuur thuis amper boven het vriespunt kwam.

Zondagmorgen verkende coact Tim het zeezwemmen en zakten Serge, Gino & Johan mee af naar het strand.
Zelf ging ik mee voor de foto's en 't kriebelde om ook te zwemmen, of wat dacht je...

(filmpje hier)

Redder Gino zag vanop de toren dat alles rustig was op zijn playa.

Zondag dan de eerste rit met behoorlijk wat klimkilometers. Alles werd verstandig aangepakt en deftig opgebouwd.

Na het middagmaal in het hotel was er nog even tijd om te relaxen aan het zwembad, in de zon, jaja! De sfeer zat er goed in en er werd al wat afgelachen.

'We hebben er serieuze koeken opgegeven' zoals we in 't Genste zeggen... 

Helaas zou de lol van korte duur zijn, want toen we na amper een half uur terug op de kamer arriveerden om de loopkleren aan te trekken bleken we slachtoffer te zijn van een inbraak.
2 laptops weg van de kamer en ik had ook prijs.
Een hele achterloop dus zondagnamiddag en maandagmorgen.
De looptraining op zondag, het zeezwemmen maandagmorgen en het fietsen maandag konden we vergeten...

Dinsdag stond er zwemmen op het programma. 

Decor was het Olympisch zwembad waar in '99 de Olympische Spelen plaatsvonden, wat 'n accomodatie!

Olympisch binnenbad, springtoren en voor ons 3 banen in het verwarmd 50m. buitenbad. Luxe!

Tim had eerst rompstabilisatie in petto en tijdens het zwemmen attendeerde hij ons op enkele techniekfouten, we blijven dus schaven. 

De koppeltrainingen gingen me ook goed af. Een uur of een half uur lopen na vier of zes uur fietsen, het ging vlot!

Deze foto leende ik van Kris 'de buffel van Poperinge'. Een mooie grafiek van de koninginnerit, de laatste vrijdag. 

Van de eerste 2 fietsdagen had ik die ook klaarstaan op de laptop; maar het mocht niet baten. Ook de Forerunner die aan het opladen was aan de computer verdween. Geen trainingen op hartslag dus...

Dank aan coach Tim en de begeleiders Frank en Bart en de clubgenoten.