Nieuwjaarsduik 2012

Nieuwjaarsduik 2012 ofte 'ijsberen' met enkele dappere collega-triatleten in ijskoude temperaturen en een snijdende wind...


 
... Resultaat: de ganse de dag lekker warm ;-)

Meer foto's op de SMO-Specialized-triatlonteam-site (scrabble-punten)
met dank aan Emilia voor het filmpje, en Annick voor de foto's.

fietsweekend Remouchamps

25 - 27 april hadden we met het SMO-triatlonteam onze fietsstage in het CCR te Remouchamps.

De eerste dag een 'overgangsritjen', ideaal om de spieren wat te laten wennen op het trainingsparcours van Phille.

Zaterdag alweer een mooie rit, de zon was 3 dagen van de partij; anderhalf uur zwemmen in Remouchamps en bezoek van 2 paashazen ofte kwis; fun gegarandeerd!

Op zondag nog een stevige rit en met enkele dapperen trotseerden we nog La Redoute; even zweten op zondagmorgen ;-)

Iets erna deed ik nog 'n korte looptraining, 30' onderbroken door stretching in de zon, mooi-mooi!

Tevreden terug huiswaarts; dank aan de clubgenoten en speciale dank aan Boeli & Veerle, Luco, Haeckie & Pieksken; tot de volgende!

m'n foto's in een diavoorstelling:

wedstrijdverslagen

Een dringende update... wedstrijdverslagen, 3 loopwedstrijden sta ik achter.
Trainen werd er ondertussen wél gedaan, gelukkig!

De Leopoldsloop zaterdag 19 februari;

voor de eerste keer liep ik niet de 27 km. maar testte de benen op de 12 km.

Na een stevige opwarming met trainer Dominic en clubgenoten Aäron & Joury was ik er klaar voor.
Net voor de start dacht ik een flesje Aquarius met nog een beetje in aan Emilia te geven, maar ach, waarom dat ook niet uitdrinken (voor de dorst die nog komen ging).
Dat had ik beter niet gedaan, want het 'kletsken' werd een 'klutsken' gedurende de eerst 3 km.

Al snel zat ik in een goed groepje, lopers schuilend achter elkaar voor de wind; die staat er altijd op de Leopoldslopen ;-)
Op km. 6 liep ik samen met nog een 'copain', die liet ik gaan aan de bevoorrading; ik nam er enkele seconden meer de tijd om een gelleke en water binnen te gieten, voldoende om solo strijd te leveren tegen de wind.
Een poging om toch nog bij 2 lopers te geraken lukte helaas niet; er werden nog enkele personen 'opgeraapt' onderweg, en iets wat ik op de 27 km. wél telkens kon lukte helaas niet; nog eens deftig versnellen.

Uiteindelijk klokte ik af op 54'40". Met de clubgenoten werd nog goed losgelopen; een douche en enkele telefoontjes later (iemand had z'n autosleutel meegegeven) konden we huiswaarts vertrekken.

Nog werk aan de winkel voor het hoogtepunt van het voorjaar, de halve marathon in Sluis; Zwinstedenloop.
De trainingen ten spijt werd ik ziek de week voor deze wedstrijd; Florian had me aangestoken, 7 dagen voor de wedstrijd lag ik nog op de zetel met koorts, alle hoop werd opgeborgen, zelfs de zin om te lopen was volledig verdwenen.
In de laatste week werd er alles samen 1,5u. gelopen; één keer een uur en daags voor de wedstrijd een half uurtje los.
Net de dag voor de wedstrijd sloeg het weer om in positieve zin, zonneschijn alom en plots was de hunker om te lopen er ook weer; evenwel zonder enige verwachting qua tijd, vlot uitdoen, met een tijd van 1u45 zou ik al tevreden zijn!

Daar er geen ambities waren startte ik vrij ver van achter en eens gestart liep alles behoorlijk vlot.

Het eerste lusje nog meegelopen met clubgenoot Steven, maar eens langs het kanaal liet ik deze snelle jongen gaan.

De benen voelden fris, enkel de sinussen werkten wat tegen, maar ach, alles liep vlot; heel vlot zelfs, half wedstrijd mooi de 'lap' afgeduwd op de Garmin: 47'37", dat zat goed!
In ons groepje van 4 man deed ik vrij weinig kopwerk, eerder wegsteken om me te sparen, wachtend op de 'tik' die ik verwachtte. Eens terug over het houten brugje, weglopend van Sluis, naar het laatste maar mentaal zwaarste deel met lange stukken dunde ons groepje uit naar 2; tandje bij voor mij daar de wind kwam opzetten, maar het ging nog verbazend vlot.




foto Stofke (hartelijke dank!)

 Al heel snel doemde het stadje Sluis terug op en perstte ik nog even alles uit de kast in de laatste halve km.
Resultaat, de 2e wedstrijdhelft in 47'55" in een iets hogere hartslag, 1u35'33" over de halve marathon, zonder verwachtingen gestart, reuze tevreden dus!

 Achteraf nog even losgelopen met de clubgenoten en samen met Emilia & Florian huiswaarts; mijn zondag kon al niet meer stuk!

5km Cadzand

Zondag 6 februari 2011 - 5 km. Cadzand

Voor het eerst ooit liep ik een 5 km. wedstrijd, ik keek er naar uit maar toch wetende dat het toch mijn 'ding' niet is; veel te kort.
Aangekomen in Cadzand (NL.) merkte ik dat ik m'n loopschoenen niet meehad... gelukkig had ik wel sportschoenen aan, maar dus niet m'n vertrouwde loopschoenen.
In de sporthal en kleedkamer was het een leuk weerzien met heel wat bekende Meetjeslandse lopers en bloggers/facebookers, teveel om op te noemen.

Bij de opwarming voelde ik weinig (lees: geen) macht in de benen, flanellen benen; of lag het aan de wind en het feit dat ik 'n diesel ben?

De eerste km. van de wedstrijd was het hartslag omhoog en opschuiven naar voor, hoewel ik vrij vooraan startte was het proberen wegraken uit trage groepjes die gewoon de boel ophielden tot ergernis van velen.
Wind op kop... afzien dus; het bordje van de 2 km. kwam al snel in zicht, toen was het nog even opschuiven in mijn groepje, halve marathonlopers, waar er dan al zaten te sterven.
Ook ikzelf, maar voor mij duurde het zolang niet meer.

Op km. 3 diende ik ons uiteengeschudde groepje te lossen, maar eens het op het duinenpad bergop ging beende ik deze 'vlot' terug bij.



In de laatste km. vond ik precies een zoveelste adem en de goede benen terug, maar het was maar voor 500m., ik hield het géén volledige km. uit, temeer dat Peter op z'n dooie gemakje even langszij kwam ;-)

 Meer foto's van Peter hier.
(bedankt alvast voor deze!)







Na de finish, bereikt in 21'02", even bekomen en dezelfde 5-km. lus solo losgelopen, de gekende lopers aanmoedigend.

Nog veel werk aan de loopwinkel, het bizarre was m'n ademhaling die ik niet onder controle kreeg.
Voor herhaling vatbaar maar toch liever de lastige halve marathon, maar dat komt nog wel zeker?

De volledige uitslag staat hier.

sportlaureaat

Vorige zaterdag was er in de Asseneedse sporthal de verkiezing van de sportlaureaat 2010.
Er zat een kans in als -zover ik weet- allereerste Ironman-finisher van Groot-Assenede.

Een mooie demonstratie van de karate, en wervelend spektakel van de acrogym en dans; de laatste 2 met Oosteeklose deelneemsters die een staaltje 'wow' weggaven.

Als laureaat kreeg ik ook 4 stembrieven voor de resp. categorieën.
Na de voorstelling van alle sporters was er pauze en konden men de stembrieven invullen...
...vreemd genoeg was ik de enige die nog zijn stem(men) uitbracht; al de andere personen en vooral de Asseneedse clubs brachten hun stem uit zonder het palmares te aanhoren...

Enfin, dan kwamen we "helemaal van over de expressweg", kansloos.
Maarten vatte het samen als volgt:

Veel Oosteeklose inbreng, maar geen prijs.

Afgelopen zaterdag vond in de sporthal van Assenede een sportgala plaats. Er waren demonstraties door karateclub Meetjesland, Dansschool Dance Explosion en Gymclub Diverti, met Oosteeklose dansers en turnsters. Voor de verkiezing van de sporter van het jaar bij de volwassenen waren vier van de tien kandidaten Oosteeklonaar. Jurgen Haegeman (atleet), Rozelien Kerckaert (zwemmen), Ronny Mervielde (Elfstedentochtfietser) en Bert Wauters (triatleet) moesten de prijs aan tafeltennisser Brecht Nuytinck (Assenede) laten.

Bron: Oosteeklo.be

Niet getreurd, amper een paar uren later was er al een fantastische clubtraining aan zee.

SMO Nieuwjaarsduik 2011

SMO Nieuwjaarsduik 2011
Beste wensen !

De eerste sportieve prestatie van het nieuwe jaar werd afgelopen zondag geleverd, de traditionele SMO Nieuwjaarsduik te Knokke.

Florian was ook van de partij en even bijna mams te vlug af richting het ijskoude water...

Met een vrij grote groep, méér atleten én méér supporters dan vorig jaar, mochten we 45' in het zonnetje opwarmen langs de vloedlijn.

't Zeitje was wilder dan vorige keer, de temperatuur ongeveer hetzelfde denk ik ;-)

Helemaal opgewarmd konden we ons op de warme chocomelk (mét vel;-)) storten.

De atleten die voor de eerst keer doken waren heel tevreden en ook voor hen smaakt het naar meer, op naar volgend jaar!

Een ganse dag lekker warm en maandagavond was het zwembadwater precies minder koud dan anders...

twintigtien

Voilà, sportjaar 2010 zit er onherroepelijk op!

Deze namiddag nog 45' 'los'gelopen, zonder hartslagband, wél met de Garmin om de pols; kwestie van niet verloren te lopen.

Sportief gezien was 2010 absoluut 'n grand-cru-jaar met oa. Parijs - Roubaix; de natste, koudste, zwaarste,... van mijn 5 edities!
Blijkbaar ben ik niet zo resistent meer tegen de kou, dat mocht een week voordien blijken op het B.K. triatlon in Leuven ;-(

Absolute klap op de vuurpijl was m'n eerste Ironman; blij dat het zo vlot ging, er zit nog een hoop progressie in, alleen weet ik niet wanneer het nog eens 'past'.

2011 zal sportief waarschijnlijk iets véél kalmer zijn met een paar nieuwe uitdagingen (trails), al hoop ik toch het evenwicht te vinden tussen gezin, werk & sport.
U ziet het, sport staat voor twintig-elf op de derde plaats; hopelijk kan ik het verweven tussen de 2 voorgaande...

Bij deze nodig ik de 'durvers' en de supporters uit voor de SMO-nieuwjaarsduik komende zondag om 10u.
GPS = 'Appelzakstraat' te Knokke, vandaar te voet de dijk op & naar rechts, het strand tot aan Surfers Paradise. (of kijk op de cam, we zullen zwaaien;-))))
Ik kijk er al naar uit... even opwarmen, het lichaam eens prikkelen en daarna een ganse dag het bloed voelen stromen.

Voor iedereen een fantastisch, gezond & sportief 2011 gewenst!

smo-feest

Afgelopen weekend was het de seizoensafsluiter 2010 bij het SMO triatlon team Meetjesland.
In alle opzichten geslaagd! Toffe bende, leuke gesprekken, lekker eten, smakelijken Guust,...
Samen met Stephane kreeg ik 'n bedankje voor de foto's van het afgelopen seizoen, graag gedaan!
Een oprechte merci aan alle bestuursleden, clubgenoten, (Bob) Emilia & peetjen Dries + Tantan voor den thuiswacht.
Foto's in het SMO-album.
Zondagmorgen 'n smakelijke ontbijtvergadering, maar 'fris' was het alleen buiten ;-)

trainingsrit

Trainingsrit naar zee / Sentse Krekenroute

Tot gisterenavond hield ik de SMO-kalender angstvallig in de gaten.
Na de regen van afgelopen dagen vreesde ik voor de geplande 'rit naar zee'...






Het gevoel na de halve marathon Deinze - Bellem van afgelopen donderdag sterkten me om sowieso te fietsen!
Samen met Timothy aangekomen in Eeklo en zowaar daar stond ook Aäron klaar; weliswaar met de mededeling "groepstraining afgelast".
Even later kwam ook Bart (DV) ons nog vergezellen, weliswaar (nog) niet in fietskleding en nog minder met de mtb ;-)
Een snelle 'wissel' bij Bart thuis en we vertrokken.
Niet richting zee, maar de Senstse Krekenroute, een verkenning van waarschijnlijk het natste deel van het Meetjeseland.
Overstroomde grachten, modder, kasseien,... niets kon de pret bederven.
De regen spaarde ons en de wind zowaar nog meer!
Eén nietje in Aäron's band bezorgde ons enkelel minuten 'verlet' en veel bizarre blikken van voorbijflitsende automobilisten.

66 km. op de teller, leuk! Dikke merci aan de trainingsmakkers, geen watjes en niemand gesmolten;
mooi interview door Timo's favoriete voetbalverslaggever en de zevende dag is (niet) voor deze nacht ;-))

verslag SMO weekend

SMO-weekend BLOSO Herentals

Afgelopen weekend beleefden we een leuk sportief weekend met enkele SMO-clubgenoten.

Vrijdagavond, onmiddellijk na aankomst en uitladen van de auto was het botienen aan, zaklamp mee en 'fotozoektocht'.

Daar ik bij de laatste groep startte en we onze organisatoren hun nachtrust gunden deden we niet alle punten en klokten af op 7,2 km. stappen en een frisse neus ;-)

Zaterdag na het ontbijt kregen we 3 mountainbike-lussen goed voor 42,9 km. voor de wielen geschoven, vrij technisch en na een nachtje regenval "proper".

2u24' en een wasbeurt later waren we klaar voor een stevig middagmaal.

In de namiddag nog een leuke wandeling met Emilia, Florian, Patrick, Luco en Ann; alweer genieten van de boslucht en zelfs wat zon!

's Avonds, na genoeg borden spaghetti, hadden we 5 banen in het Geelse zwembad voor een sublieme techniektraining van Fred.

Iedereen kon z'n maaltijd binnenhouden, dik 3km. zwemmen hadden sommigen terug honger ;-)

Een Blauwe Chimay en een gezelschapspel later konden we de laatste maal het harde bed opzoeken.

Zondagmorgen besloot ik de droge loopschoenen aan te trekken ipv. de doornatte fietsschoenen.

We liepen dan een sublieme natuurlus van 17,9 km. aan een tempo van 5'23/km. of 11,1 km./u.

Hartelijke dank aan de organisatoren Boeli en Veerle, laat ons maar weten waar en wanneer de volgende editie doorgaat!

interview Oosteeklo Vandaag

In de week na thuiskomst uit Zurich volgde, bij een goed glas wijn, een interview door Maarten Lippens; voor Oosteeklo Vandaag.
Naast onze dorpswebsite is Maarten dé steunpilaar voor Oosteeklo Vandaag; een maandblad dat gratis in de Oosteeklose bussen valt met allerlei interessante weetjes, artikel en wist-je-datjes.
Deze maand is 'Bert Wauters is IronMan' het hoofdartikel voor 'Wat is er van de sport'.
Merci Maarten voor de leuke babbel & het mooie en leuke artikel!

Bert Wauters is een IronMan
Zondag 25 juli nam Bert Wauters (in september 34 jaar) uit de Koning Albertstraat voor de eerste maal deel aan een Ironman triatlonwedstrijd. Hij haalde de finish na 11 u. 30 min. Een hele prestatie en reden genoeg voor een babbel.
Een Ironmanwedstrijd is een triatlonwedstrijd die als selectiewedstrijd dient voor de Ironman in Hawaï. Een triatlonwedstrijd bestaat uit 3,800 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,200 km lopen. Bert droomde er al een paar jaar van om aan de wedstrijd in het Zwitserse Zurich deel te nemen.
Bert: "Toen ik twee jaar geleden als fotograaf de wedstrijd in Zurich volgde, was ik verkocht. Ik wou in Zurich aan de start komen."

Grote uitdagingen.
Toen hij vier jaar geleden de marathon van New York, de woonplaats van zijn goede vriend Gino Dossche, tot een goed einde bracht, droomde Bert ervan om ooit een volledige triatlon te doen. Drie jaar geleden begon Bert aan triatlon te doen. Hij bracht de kwarttriatlon van Brugge en Eeklo, de halve triatlon van Antwerpen en Kruiningen (Nederland), de driekwart van Stein (Nederland) en de olympische afstand van Leuven al tot een goed einde.
Bert liep ook al ieder jaar een marathon: New York, Firenze, Ieper, Deinze (Leiemarathon), Gent (met de marathonman). Als voorbereiding liep hij al heel wat halve marathons. Hij reed ook al vijf maal de volledige Paris-Roubaix voor wielertoeristen."

SMO-triatlonteam.
Bert maakt sinds dit jaar deel uit van het succesvolle SMO triatlonteam met toppers als Michael De Wilde en Peter Croes. Om zijn doel te bereiken trainde Bert, onder begeleiding van trainer Tim De Vilder, een jaar lang, zes dagen op zeven tot twintig uur per week.
Dit is een hele opgave voor een amateursporter, want in het dagelijks leven is hij verzekeringsmakelaar in het Zakenkantoor Wauters-Ingels.
De wedstrijd in Zurich was een heel sportieve wedstrijd. Er waren 2677 deelnemers uit 54 verschillende landen. Bert zwom de 3,800 km in 1 u. 20 min. en kwam als 1468ste uit het water.
Bert: "Ik kwam heel relaxed uit het water en kende nooit problemen in het onderdeel dat mij het minst goed ligt. Ik nam rustig de tijd om me goed af te drogen, volledig om te kleden voor het fietsen en te eten en te drinken."
Vervolgens reed Bert de 180 km in 5 u. 56 min. 51 sec.
Bert: "Het fietstraject bestond uit twee ronden van 90 kilometer waarvan 40 km vlak en 50 km op en neer met een nijdige klim erin. Ik hield tijdens het fietsen, waar de wind behoorlijk kwam opzetten, mijn hartslag goed onder controle en ging nooit in het rood. Dit is heel belangrijk als je nadien nog een volledige marathon moet lopen. Ik stopte wel een aantal keer om te plassen, gevolg van te gulzig zwemmen (lacht)."
Bert die een goede fietser is, kon heel wat atleten inhalen en schoof na het fietsen op naar plaats 1343.
Tot slot liep hij de 42,200 km in 4 u. 02 min. 37 sec.
Bert: "Ook tijdens de marathon had ik een heel goed gevoel. Ik kende geen zwak moment. Ik nam voldoende tijd om te eten en te drinken in de bevoorradingszones. Het deed enorm veel deugd om zoveel atleten in te halen."

Florian

Bert finishte uiteindelijk na 11 en een half uur als 1032ste van alle gestarte atleten.
Hij werd verrast door zijn vrouw Emilia. Die had hun 11 maanden oude zoontje Florian een T-shirt aangetrokken met daarop 'My daddy is an Ironman'.
Bert: "Ik was van plan om met Florian over de meet te komen, maar die T-shirt was voor mij een complete verrassing. Het was dan ook een emotioneel moment. Een afsluiter van een heel jaar intens naar deze wedstrijd toeleven."
Dit bevestigt ook zijn vrouw Emilia, die er rotsvast van overtuigd was dat haar IronMan het zou halen.
Een sporter moet heel veel doen om zo'n prestatie te leveren, maar hij moet er nog veel meer voor laten. Na de wedstrijd in Zurich bouwde Bert dan ook een complete sportieve rustperiode van veertien dagen in. Dit is nodig om zowel op fysiek en mentaal vlak te kunnen herstellen. Toch eindigt het hier niet. Bert is van plan om op 5 september de halve marathon van Evergem te lopen en op 26 september volgt nog de marathon van Gent. Bert droomt er van om ooit de Dodentocht van Bornem (100 km) te wandelen, maar ook eens te lopen.
We wensen Bert, Emilia en Florian alvast een deugddoende kermis.

verslag van een warme kwarttrialton in Eeklo

Zondag 27 juni stond bij vele clubgenoten donkerrood aangeduid op de wedstrijdkalender:
Rhino triatlon, thuiswedstrijd in Eeklo.
Een tweetal weken terug werden het zwem- en loopparcours verkend en afgelopen vrijdag het fietsparcours, waarvoor nogmaals hartelijke dank aan clubgenoot Bart.


Het was al een heel weekend drukkend warm en dus rees er twijfel (en dus spanning & zenuwen) over het al dan niet starten met westsuit, wat toch iedereen voordeel biedt.
De ontknoping kwam er aan de inschrijving: wetsuit toegestaan!


We mochten gebruik maken van de faciliteiten van onze clubsponsor SMO en dat was op zijn minst gezegd grote luxe, waarvoor hartelijk dank!!

Heel ontspannen begaf ik me naar de start, samen met Emilia & Florian.
Florian wist zich uit te leven in m'n nek en fluisterde toen al in m'n oor dat hij 'beroepssupporter' wil worden (en dat op 9 maanden...)

Enfin, na 'n gezellige babbel met Emilia kon ik superrelax m'n wetsuit aantrekken & toen begon het 'bakken & braden'.
Net voor ik als één van de laatste atleten van wave 1 in het water wilde springen en m'n zwembrilletje wilde opzetten "knak" en de rekker van het brilletje was door...
Panikeren is het laatste wat je dan moet doen dus begon ik (al bevend?) een knoop in de vervloekte rekker te leggen. "knal", het startschot klonk en de meute trok zich op gang, met nog één atleet op het droge... Nog 'n tweede knoop en maar snel achtervolgen, het rechterglas onmiddellijk vol met water, maar er was geen tijd om dit nog te verhelpen...
De benen zowaar in 'zestakt' en eindelijk eens het gevoel van me door het water te trekken kreeg ik al snel de eerste zwemmers uit m'n wave te pakken!
Joepie, maar toch blijven focussen.
De zwemtijd bedroeg 21'13", hoeveel het met een vlotte(re) start geweest was weet ik niet; maar toch (iets) beter...
M'n wissel was op z'n minst gezegd slecht, 2'10", veel te veel tijd verloren met het uittrekken van het zwempak & het niet vlot aankrijgen van de fietsschoenen net uit de wisselzone, maar eens 'geïnstalleerd' op de fiets: knallen!
Al snel schoot ik de eerste medefietsers voorbij en werd de hartslag gecontroleerd (oké) en gedronken.



De temperatuur bij het fietsen viel mee daar er toch behoorlijk wat wind stond.

De eerste ronde was 'er eentje van inhalen en toch ook genieten.
De tweede fietsronde leek er wat meer wind te staan en leek ik iets trager te fietsen, maar alles verliep vlot.
Dik 10 km. van het einde kwam er een groep van 8 atleten me voorbij, de mannen hadden een mooi treintje opgezet (in een niet-stayer-wedstrijd).
Het laatste wat ik aan m'n broek wilde was een gele kaart en 2 minuten strafbox; dus hield ik me wijselijk op iets meer dan 10m. afstand, liet de hartslag zakken en focuste me op het leegdrinken van m'n 2 bidons.
Eens we terug op de Industrielaan in Eeklo kwamen leek de groep uiteen te vallen omdat ze mekaar wilden voorbijsteken, maar vreemd genoeg lukte hen dat niet.
Toen was het mijn moment om ze één voor één voorbij te flitsen; zalig die rustperiode en de hartslag zo even te laten zakken ;-)
Met een fietstijd van 1u08'18" over 40 km. en totaal niet opgeblazen mocht ik best tevreden zijn!








De eerste loopronde was serieus acclimatiseren (lees: verderbakken) en iedere drankpost stopte ik dan ook om een bekertje leeg te drinken. De drankpost met water was 2 grote slokken en de rest van het bekertje in de nek, om na 'n paar minuten te constateren dat het water al verdampt was...

De 2e ronde doseerde ik nog om de laatste ronde nog vlot te kunnen afwerken en zo een paar clubgenoten nog in te halen; niet dat dit m'n bedoeling was, maar het gaf een goed gevoel.
De looptraining van 32 km. de woensdag voor de wedstrijd wierp z'n vruchten al af!
Met een voldaan gevoel finishte ik dan na 2u17'00".















's Avonds sloten we de dag nog mooi af bij clubsponsor Peter in 'De Roste Muis' en was het nog steeds 'dollen' met Florian ;-)





Het verslag van winnaar Michael De Wilde lees je hier en een beeldverslag van AVS staat eveneens op de SMO-website.

Meer foto's in het SMO-fotoalbum.
Uitslagen staan hier.

Proficiat aan de winnaar, maar evenzeer aan alle finishers!

verslag 1/2 triatlon Leuven.

Veel te lang geleden dat er nog eens een echt verslag geschreven werd, maar ook veel te lang geleden dat ik aan 'n triatlonwedstrijd deelnam (van 3 augustus 2008 zowaar!).
Gisteren dus het B.K. L.D. te Leuven; voor de niet-ingewijden, het Belgisch Kampioenschap Long Distance, een halve Ironman dus.

De afstanden waren niet in verhouding, te beginnen met 2,5 km. zwemmen (ipv. 1,9km.), 80 km. fietsen (10 km. tekort) en tenslotte de correcte afstand van 21 km. ofte 'n halve marathon.Op voorhand vertrokken met de 'schrik' voor het zwemmen om zoals steeds, nadien te 'genieten' van de strijd in het fietsen & lopen.
Eens het startschot gegeven stapte ik als één van de laatsten in het water; ik was echter niet als laatste aan het zwemmen.Er was achteraan weinig chaos, geen echte 'wasmachine' en dus lag ik vrij snel in 'n goed ritme.Het was tussen de gele badmutsen wel even zoeken naar de eerste gele boei. Gelukkig had ik deze snel in het vizier en zag ik dat 'n heel pak atleten rechts aan het zwemmen waren, maar ik leek recht op het eerste oriëntatiepunt af te stevenen (zou het me dan toch ne keer lukken, 'recht' zwemmen?).
Eens de boei genomen was het weer even zoeken naar de volgende boei en dit zou telkens zo zijn voor de 2 rondjes in de plas van Rotselaar.
De les was er goed ingepeperd; ik 'zag' zwemtrainer Dirk steeds herhalen: "lange rustige slagen en goed uitduwen".Fris, zowel letterlijk als figuurlijk, stapte ik uit het water; geen problemen met de oriëntatie en met 'n bemoedigend gevoel van 'precies maar 10 minuten gezwommen' kwam ik na 49'19" uit 'de plas'; een opsteker!Zonder aarzelen nam ik de tijd in de wisselzone om me 'warm' aan te kleden, lees: 'lange mouwen'.

Eens op de fiets kwam ik ook snel in het ritme, eten + drinken en richting Leuven stomen.
De wind en wolken voorspelden niet veel goeds en tegen het Ladeuzeplein een eerste maal bereikt was ik al doorweekt...Per fietsronde 'n regenbui of was het per regenbui 'n fietsronde??

Op het einde van m'n eerste ronde zag ik Peter, de vader van vriend-coach-traingsmodeleerder Tim staan. 

Merci voor de foto Peter!

Het tempo lag goed, zelfs tegenwind, tot de laatste ronde; geen regen, maar wind....
Vanwaar die bleef komen?! De benen hadden geen antwoord meer en de mentaal was het even op de tanden bijten.
Wijselijk besloten van niets te forceren en de benen te sparen voor de halve marathon.
De hartslag zat goed, maar het tempo was er uit; het goede gevoel maakte plaats voor kou, m'n tenen leken bevrozen.Blijven letten op eten en drinken; qua drinken smeet de maag wat op, misschien iets teveel sportdrank binnen, zo leek het.
Nog 'n constante per fietsronde: 'n plasje... voor het lopen zou dit later idem verlopen.

Na 2u37'43" bereikte ik de wisselzone op het Ladeuzeplein.

Eens de fiets aan de haak nam ik de tijd om de voeten af te drogen en verse kousen aan te doen; dju dit ging moeizaam.

Het duurde 6 km. eer m'n voeten en benen warm hadden en het gevoel acceptabel was. Helaas kende ik het parcour

s niet, dit herinnerde me aan de kwart van Brugge, typische smalle steegjes en kasseien.
Maar ook de natte kasseien steil bergaf en de atleten op de terugweg, kreunend bergop; even later 'n stukje door het bos,... dit zou niet van de poes lijken; doseren dus!!Door de kou had ik nog m'n vestje met lange mouwen aan, dit bleek al snel te warm. 

Aan het begin van de 2e ronde kon ik dit naar de supporterende Roos werpen; dit liep al iets comfortabeler (merci Roos & Pieter voor de goede zorgen ;-)).

Nogmaals dank aan Peter voor de foto.

Even later alweer 'n hevige stortbui, 'showers', ik dacht nog 'stom van m'n vestje weg te gooien' maar gelukkig bleek de zondvloed van korte duur.
Al bij al kon ik constant lopen, het stuk kasseien bergop werd zowaar nog leuk en na 1u41'46" kon ik finishen in 'n eindtijd van 5u08'48".

Een heuse opsteker naar de Ironman in Zürich over minder dan 2 maanden is het zwemmen, het fietsen was niet goed (genoeg); maar achteraf hoorde ik iedereen klagen over weer & wind op dit technische parcours. Het lopen was niet slecht voor mij, maar uiteraard kan dit nog beter!

Dikke merci aan alle supporters (en -sters), zowel van SMO als van de vrienden van Ironmanagers; m'n trouwste supporters Emilia & Florian dienden verstek te geven wegens oorontsteking van Florian.
Regelmatig klonk het "allez SMO" of m'n naam, het geeft je toch telkens wat moed ;-)

Een video verslag hier en nog meer foto's in het SMO-album.

Op naar de 2-jaarlijkse hoogdag volgende week: Parijs-Roubaix.
Nog even reclame maken voor de mooie Boerekreektriatlon komende zaterdag, daar ik 's nachts vertrek voor de kasseiklassieker ga ik als medewerker (fotograaf) helpen op de SMO-organisatie en dus niet deelnemen.

clinic sportverzorging

Vanavond was er een -op het eerste zicht- interessante clinic sportverzorging in de gebouwen van SMO te Eeklo; ingericht door het SMO-triatlonteam.

Op het programma eerst een uiteenzetting van de manager van Medi Belgium, over het nut en onzin van compressiekledij.

De firma Medi Belgium brengt vanaf 2009 de nieuwe compressiekledij van Cep op de Belgische markt. Kan compressiekledij bijdragen tot blessurepreventie en een sneller herstel? Of is het een modeverschijnsel?

Naar mijn mening is niemand ook maar iets wijzer geworden over bovenstaande zaken, behalve misschien het laatste...
'Nice try'.

Toch wil ik van Olivier Cornelis' bevindingen van compressiesokken eens vernemen...

Het tweede deel was gelukkig nog zo interessant als het eerste (oef)!

De zaakvoerder van Qoleum International gaat verder in over de verzorgingsproducten en preventieve maatregelen voor een goede verzorging, gericht op triatleten en sporters.

Een man die héél boeiend kan vertellen en die zijn producten aan de man weet te brengen; mijn verlanglijstje is al opgesteld ;-)

De producten met de nummertjes; Emilia kreeg op het BK veldrijden 2006 in Tervuren van Lucien Wellens een staaltje om haar handen op te warmen en het mistte zijn effect niet.
Op naar meer dus.