hivernales-verslag

Het begon héél vroeg deze morgen...
Tijdig in bed en zalig weggezweefd in dromenland werd schudde een sms me wakker om 0u22.
Syrie, jeugdvriendin, dorpsgenote én loopster zou meegaan naar de Hivernales om als training, de 10 km. te lopen.
Met haar berichtje meldde Syrie dat ze niet meekon, buitengesloten van haar appartement en nog aan het wachten op de slotenmaker, midden de nacht, je zou voor minder (pas om 2u terug binnen).

Enfin, tijdig opgestaan, bij de bakker brood en 'confituurkes' gehaald, tas koffie, glas water en op tijd richting Wetteren, we hadden met IM afgesproken op de parking langs de E40 om te carpoolen.

Op weg dan maar, in de mist richting Watermaal-Bosvoorde.
De gps van Geert, onze chauffeur van dienst 'dropte' ons op een verkeerd adres.
Hilariteit én discussie...

Nele, die naast me in de wagen zat, kwam op het lumineuze idee om te bellen naar '1207'.
'k Had m'n gsm sneller dan snel bij de hand en 1207, ja, dat duurde even...
Het gesprek:
ik tegen Nele "ze zijn daar precies nog niet w...[akker]"
1207 "u zegt mijnheer"
"euh, het adres van de International School in Watermaal Bosvoorde aub."
1207 "U gaat de Hivernales lopen mijnheer?"
"Jawel. Wij zijn blijbaar niet de enige die al gebeld hebben voor dit adres?"
1207 "Neen mijnheer, maar mocht ik niet moeten werken ging ik ook lopen... het adres is Kattenberg 19, veel succes!"
"Ik zal eens aan u denken mijnheer, dank u wel".

Vijf minuten later waren we ter bestemming, een uurtje voor de start en net voor de grote drukte.
De sporthal liep aardig vol, we waren tijdig aan de start; in vergelijking met de 20 km. door Brussel weinig atleten; maar toch een gezellig 'gekakel'.
De start was iets later dan voorzien, eens gestart zaten we vrij vooraan.
De kou leek toch wat vat op me te hebben, m'n ademhaling voelde ietwat vreemd aan.
Wat me nog meer ergerde; m'n Polar gaf geen hartslag aan... geleden van de marathon in NYC, maar zoiets kan je missen als kiespijn.
Dan maar 'de meute' gevolgd op een vrij stevig tempo. Het parcours ging snel over van verharde, golvende weg naar serieus bergop en onverhard.
In het Zoniënwoud nog eens de borstband natgemaakt, helaas nog steeds geen hartslag, verdorie!
Om met ronde tijden te werken dacht ik er aan om na 30' de Polar te stoppen ('k had wel snelheid en afstand), maar na 25', wonder o wonder, hartslag!
171, iets té hoog dus.
Van toen af proberen lopen aan hartslag 166, bergop 'liep' het tegen de 170, maar met beter gevoel.
Op de weinige vlakke stukken, meestal op een verhard fietspad langsheen een grote baan liep me steeds veel volk voorbij, maar ik bleef volharden in (de boosheid van) m'n hartslag.
De bevoorrading was welkom, een bekertje water, maar niet zeer handig.
Op km 15 (schat ik) steil bergop alweer bevoorrading, een snoepje, een bekertje water en een stukje appelsien, maar blijven lopen!
Van toen af voelde ik bij het bergaf lopen steeds de stampen in m'n billen; 't werd vrij lastig...

Mooie stukken door 't bos geen grote drukte, hartslag onder controle, dus toch nog... GENIETEN.
Al snel liep ik over een brugje waar we in 't begin ook al over liepen, het einde in zicht dus!
Daar ik 't parcours niet kende ging ik nog steeds niet voluit.
Met de finish in zicht was het even alle registers open en de tijd, naar alle tevredenheid:
1u35'04".
Echt beter dan verwacht, en met een goed gevoel; overschot zeg maar.

Net voorbij de finish excuseerde een dame zich in 't Frans voor een technisch defect, maar de finishtijden waren genoteerd, "et pour les Flamands la même chose, mais je sais q'un mot en Vlaams et c'est 'di(e)kkenek'".
'k Heb maar even (schijnheilig) zuur meegelachen met de omstaanders...

Al snel vond ik m'n carpoolers en weg waren we.
Een héél mooie ochtend en middag en uiteraard heel tevreden!!

De pittige looptrainingen renderen al, op naar de 20 km. door Brussel, ik hoop nu al in alle stilte om daar eens een deftige tijd neer te zetten.

check_sensor

Lap, gisteren was 't weer van dat...
't overkwam me in Brussel op de halve marathon, gisteren tijdens de training.
Nog maar net weg "biep-biep" uit de Polar & "check sensor" op de dislay.
Slechte verbinding? Helaas, de batterij dus, af en toe tijdens het lopen zelfde symptomen...

Ach, als 't dat maar is zeker? Beter dan een voet omslaan of een ander kwaaltje.

Vanmorgen om zes uur, voor het lopen de batterij van de footpod uitgmeten: 0,25 Volt ipv. 1,55... laten aanstaan of zoveel getraind sinds de halve marathon? (keuze 2 is de juiste)
Zo plat als een 'kauwgom' dus. Snel een nieuwe AAA (Energizer Ultra; als 't niet langer meegaat heeft de vertegenwoordigster de doos terug!) als krachtbron en de straat op tot aan de piste. De footpod gecalibreerd (1760 meter) en daarna nog een uurtje gelopen.

Gans de dag druk druk, maar door de endorfines (denk ik) op vleugels gezweefd...
nergens tegen gevlogen en tijdig de landing ingezet,
cu.

MenSa

Neenee, niet Mensa maar Toneelgroep MenSa (Mensen Samen) uit Oosteeklo.
De afgelopen dagen heb ik de site verder op punt gezet.

Maandag was het rustdag, gisteren 3 x rond de piste in Ertvelde (3x 1780 m.) om m'n footpod (Polar) te calibreren.
Zopas een uutje gelopen (9,1 km.) maar geen comfortabel gevoel.
Ideale weersomstandigheden maar 't ging niet.
M'n hoofd zei 'trager' m'n benen 'sneller.
Naar wie/wat luister je dan?
Enfin, straks op tijd naar bed en morgenvroeg 17 km.

Supersprint

Of wat zeg je van een gelopen snelheid van 27,8 km./h.
Mocht het fietsen zijn verschiet wellicht niemand, maar voor mij als ietwat geoefend 'amateurken' die snelheid halen al lopend? Nah.

En toch, deze middag, een gemiddelde snelheid van 8,9 km./h. maar die max. snelheid van 27,8?
'k Begrijp het zelf niet.
Een 'hapering' in m'n technisch wonder (lees Polar S625X), anders kan ik het écht niet verklaren.

Deze middag dus 58' gelopen, gisteren 55' en afgelopen zaterdagavond samen met schoonzus Daniëlle 2 rondjes op de Finse piste hier in Ertvelde.
Dikke pluim voor Daniëlle! Doe zo verder D'ke (maar zeker en vast aan lagere hartslag trainen hé).

Lavazza

Lavazza geeft je vleugels! Of lijkt het teveel op de slogan van die rode stier?
Enfin, gisteren bij het ontbijt Lavazza; heerlijke koffie.
De koffie van Emilia's ouders, die waren hier blijven slapen.
En straf spul, daar had ik niet bij stilgestaan vòòr het lopen.
De eerste 20 minuten was m'n hartslag vrij hoog voor de snelheid die ik 'maar' liep.
Tot mijne 'frank' viel... de koffie.

Normaliter zou ik om 10 uur vertrekken voor een 2u-loop, maar het werd 22 minuten later...
Niet getreurd, de shuffle, de Fuel Belt,de Polar, een nieuw parcours in gedachten en wég.

Zalig gelopen, het zonnetje was van de partij; in tegenstelling tot vandaag, de hemelsluizen staan hier wijd open.
Na 1u45 stond ik in Oosteeklo, op tijd dus voor een verfrissende douche en andere kleren.
De 'bende' collega's die daar langskwam, mooi weer, drinken en eten en drinken, 't beloofde weer in orde te zijn!
'De goolekes' zoals ze zich noemen lijkt te gaan veranderen van naam 'D.M.C':
Dement Maar Content
Ze zagen er allesbehalve dement uit, content des te meer!

PR3 de gegevens

Hier nog enkele cijfers:

de afstand bedraagt 260 km., op mijn teller staan echter 272,31 km.
Dit komt door het niet aanpassen van de wielomtrek met de andere banden.
Door het niet afduwen van de chrono op de km.-teller geen daggemiddelde.
't Kan me eigenlijk niet schelen, de strijd is gestreden, 't is jammer dat ik het niet weet,
maar het zij zo!

Gegevens van de Polar:
tijd 13u03'48"
hartslag 141 gem. - 171 max.
9477 kCal.

01u59' 27

2 uur 2 minuten op de Polar, 01 uur 59minuten en 27 seconden officieeel
Tevreden, ja, tevreden, neen ?!
De weersgoden waren de lopers in Brussel héél geod gezind, ideaal weer, zon, een beetje wind, géén regen (hoe lang is dat al niet geleden?).
Tijdig op de afsrpaak in Brussel, Dimitri en zijn vader vonden me snel en net op tijd in het startvak.

Mijn hartslag ging na de start onmiddellijk de hoogte in en is niet meer gezakt...
Eén minuut na de start stonden we nog stil in ons startvak.

De eerste 6 km. in het kielzog van Dimi afgelegd op een half uur, dwz. tegen 12km./u.
Voor mij té snel, dus tussen km. 6 en 7 Dimi laten 'gaan'.
Van dan af alleen maar trager gelopen.
Na km. 16 'beginnen' verkrampen, maar op karakter volgehouden.
De gevreesde Tervurenlaan (km. 17-19), die steil bergop lopen goed verteerd, in tegenstelling tot de vorige keer.
Enkel die laatste kilometer, die bleef maar duren, eindeloos.
Binnen op 2u02 op de Polar én op het tijdsbord, één uur na winnaar Rik Ceulemans.
Net in de officiële uitslag gelezen 01u59' 27, toch tevreden, het doel was binnen de 2 uur.





Nog even volgende zaken meegeven:
Dimitri's eindtijd: 01:36:54
De slogan aan BDB's adres in Brussel '20 km. respect' is me bijgebleven.
'k Ben er 3 keer gepasseerd, en pas de laatste keer, al wandelend naar de auto de knappe slogan gezien.
Bert's idee?

Nog een lange weg tot de marathon van NYC dus. Nu veel getraind in Long Slow Distance, dit zal nog een tijdje doorgaan.
Hopelijk volgend jaar een betere tijd.

Nu op naar Parijs-Roubaix.
Eindelijk nog eens fietsen.