wedstrijdverslagen

Een dringende update... wedstrijdverslagen, 3 loopwedstrijden sta ik achter.
Trainen werd er ondertussen wél gedaan, gelukkig!

De Leopoldsloop zaterdag 19 februari;

voor de eerste keer liep ik niet de 27 km. maar testte de benen op de 12 km.

Na een stevige opwarming met trainer Dominic en clubgenoten Aäron & Joury was ik er klaar voor.
Net voor de start dacht ik een flesje Aquarius met nog een beetje in aan Emilia te geven, maar ach, waarom dat ook niet uitdrinken (voor de dorst die nog komen ging).
Dat had ik beter niet gedaan, want het 'kletsken' werd een 'klutsken' gedurende de eerst 3 km.

Al snel zat ik in een goed groepje, lopers schuilend achter elkaar voor de wind; die staat er altijd op de Leopoldslopen ;-)
Op km. 6 liep ik samen met nog een 'copain', die liet ik gaan aan de bevoorrading; ik nam er enkele seconden meer de tijd om een gelleke en water binnen te gieten, voldoende om solo strijd te leveren tegen de wind.
Een poging om toch nog bij 2 lopers te geraken lukte helaas niet; er werden nog enkele personen 'opgeraapt' onderweg, en iets wat ik op de 27 km. wél telkens kon lukte helaas niet; nog eens deftig versnellen.

Uiteindelijk klokte ik af op 54'40". Met de clubgenoten werd nog goed losgelopen; een douche en enkele telefoontjes later (iemand had z'n autosleutel meegegeven) konden we huiswaarts vertrekken.

Nog werk aan de winkel voor het hoogtepunt van het voorjaar, de halve marathon in Sluis; Zwinstedenloop.
De trainingen ten spijt werd ik ziek de week voor deze wedstrijd; Florian had me aangestoken, 7 dagen voor de wedstrijd lag ik nog op de zetel met koorts, alle hoop werd opgeborgen, zelfs de zin om te lopen was volledig verdwenen.
In de laatste week werd er alles samen 1,5u. gelopen; één keer een uur en daags voor de wedstrijd een half uurtje los.
Net de dag voor de wedstrijd sloeg het weer om in positieve zin, zonneschijn alom en plots was de hunker om te lopen er ook weer; evenwel zonder enige verwachting qua tijd, vlot uitdoen, met een tijd van 1u45 zou ik al tevreden zijn!

Daar er geen ambities waren startte ik vrij ver van achter en eens gestart liep alles behoorlijk vlot.

Het eerste lusje nog meegelopen met clubgenoot Steven, maar eens langs het kanaal liet ik deze snelle jongen gaan.

De benen voelden fris, enkel de sinussen werkten wat tegen, maar ach, alles liep vlot; heel vlot zelfs, half wedstrijd mooi de 'lap' afgeduwd op de Garmin: 47'37", dat zat goed!
In ons groepje van 4 man deed ik vrij weinig kopwerk, eerder wegsteken om me te sparen, wachtend op de 'tik' die ik verwachtte. Eens terug over het houten brugje, weglopend van Sluis, naar het laatste maar mentaal zwaarste deel met lange stukken dunde ons groepje uit naar 2; tandje bij voor mij daar de wind kwam opzetten, maar het ging nog verbazend vlot.




foto Stofke (hartelijke dank!)

 Al heel snel doemde het stadje Sluis terug op en perstte ik nog even alles uit de kast in de laatste halve km.
Resultaat, de 2e wedstrijdhelft in 47'55" in een iets hogere hartslag, 1u35'33" over de halve marathon, zonder verwachtingen gestart, reuze tevreden dus!

 Achteraf nog even losgelopen met de clubgenoten en samen met Emilia & Florian huiswaarts; mijn zondag kon al niet meer stuk!

modderweekend

Afgelopen 2 weekends stonden -achteraf gezien- in het teken van de modder...
Vorig weekend in de Ardennen:
Op amper 2u rijden van huis, met 'n volgeladen auto, stonden in 'n andere wereld;
alles is relaxer, ongerepter, enfin; genieten geblazen;-)

Na de kaas- en wijn naar bed en na het uitslapen ontbijt en "op 't gemak" de mtb in orde zetten
(nogmaals dank aan Luc L. om m'n 'ros' mee te nemen, ik had onmogelijk de plaats...)
Op het menu een 2 à 3 u. mtb, lus 5 & 6; op stafkaart was al één & ander te zien van hoogtes, maar wat er ons na 'n weekje regen voor de wielen geschoven werd... afzien & genieten!
Het werd me snel duidelijk dat ik fietsritme mis, gewoon het gevoel in de benen;
hartslag viel mee (achteraf bleek dit perfect LSD), maar de inspanningen wogen.
Zodra ik met super-(iron)man-Mario(D.) aan de splitsing kwam van route 5 & 6 kozen Mario & ik voor de extra lus, en Stefan & Luc voor de 'korte baan' naar ons rendez-vous-café, café des sports in Barvaux (chef André is ongetwijfeld 'n broer van Robert Waseige).










Mario & ik kwam vrij snel in Bomal, de plaats waar ik als 'jonge gast' op kamp ging als monitor en waar Emilia en ik een koppel werden ;-)
Het was wel even oriënteren toen we uit 'the middle of nowhere' plots in het centrum stonden.
Al gauw ging het verder off-road en het slechtste en avontuurlijkste kwam er aan...
op gegeven moment ging ik zo traag bergop dat ik in 'n flits op m'n Garmin kon zien dat de hartslag 164 was en de snelheid... amper... 4,3 ?! een blik later amper 4,2 ? een zucht en je ligt er...
Het gevoel in de benen was navenant, het hoofd zei doorbijten en genieten...
Wat we dan ook deden, maar de krachten ebden toch langzaam weg.
Op km. 40 was het op karakter, het leek allemaal nog wel te lukken, het gevoel was niet super; noch supergoed, noch superslecht.
Het opdoemen van Barvaux-gare bracht verlossing en even later konden we Luc & Stefan vergezellen chez André (ongetwijfeld de broer van Robert Waseige!) in café des sports.
Nog maar net de fiets naast het café gezet of er kwamen 4 mtb'ers aan, zowaar 4 bekenden, waarvan 3 dorspgenoten; kom dat tegen.








Zondag stond op m'n marathonvoorbereiding 30 km. gepland, quasi onmogelijk in deze streek na de rit van 53 km. daags voordien.
Toch maar vertrokken met Claudia & Luc en de eerste 40' voelden de benen verzuurd en als lood aan. Eén uur leek me voldoende, maar we zetten door.
Na pakweg 48' keerden we terug en namen op gegeven moment een iets andere weg of in het heengaan en klokten 'fris' en monter af na '
Moe maar voldaan zeg maar, blij van de geleverde prestaties & ongetwijfeld met het gevoel:
"meer moet dat niet zijn".







Tot in september?
;-)




Vorige week verliep sportief van weer vrij rustig, maandagavond zwemmen met m'n "favoriete" wrikoefeningen ;-(
Woensdagmorgen was ik dankzij Florina wakker vóór de wekker & gaf het flesje ipv. te gaan dauwzemmen, 's avonds 1u20 zalig gelopen in de regen ;-).

Vrijdag werden de benen gespaard voor zaterdag, er stonden 34 km. op het loopmenu.
Door bezoek 's namiddags kwam het er niet van vroeg te vertrekken, even gedacht om niet meer te lopen (watje), maar uiteindelijk vertrokken om 19u52, 't werd dus snel laat.

De training werd perfect afgewerkt ondanks... modder.
Na een dik kwartier stond ik in de Oosteeklose bossen (Heide) voor 'n zwart gat...

Voor de kick dan maar in het complete donker langs de 'gesdreve' om er na 23' vast te zitten tot aan m'n enkels in de modder... Koud aan de voeten, maar toch doorgelopen.
Na 20 km. thuis voor 'n verse bidon drinken en niet van kousen/schoenen gewisseld.

Op km. 30 begon de neus wat zeer te doen van de kou, vanaf nu dus met bandana of sjaal lopen!

M'n voeten waren niet proper na 1x douchen ;-)

aftellen en opbouwen

Dit berichtje was bedoeld om afgelopen zaterdag te plaatsen...

't Was toen de 1e augustus, het rustig aftellen kan beginnen;
nog 1 jaar voor m'n Ironman d-day,
't moét er van komen!

Helaas kwam het er niet van te bloggen,
trainen en 'n feestje;
korte nacht slapen en gisteren, zondag, vroeg uit de veren voor 'n lange dag:
eerst 28 km. lopen, dit werden er samen met Roefie 31,10 in de gietende regen...
Het allerbeste was er af na 27 km., maar dat was enkel het gevoel, ongetwijfeld wat vermoeidheid van 'n nachtje van max. 5 uurtjes slaap en de uitgedronken Tsjeutjes ;-))

De cijfertjes op de Garmin bleken aan te geven: alles perfect in LSD, wat de bedoeling was; volhouden tot thuis dus.
Een douche, recovery-shake en pot koffie later vertrokken we naar de Antwerp Ironman 70.3; het leek of we van slecht naar nog slechter weer reden; Emilia dacht even dat we terug aankwamen in Zürich vorig jaar, dat was al even grijs & regenachtig...

Het kriebelde terug tijdens de wedstrijd, zeker nu er terug power in de benen zit... Gaandeweg de dag verbterde het weer en kregen de atleten zowaar de zon te zien!
Achteraf bij 'n pasta smeet ik even op dat het dom was van toch te trainen in de gietende regen; maar ik heb er geen spijt van, de training kon me niet afgepakt worden!!

Op naar meer...
... véééééééél meer,
maar liefst in alle rust.

Nè.

trainingen

M'n blogstatistieken voor deze maand gaan op de valreep nog de hoogte in zie ;-)

Facebook is de dader...
m'n blogpeetvader Geert-to_bob_or_not_to_bob-Gitaar (wat 'n eervolle vermelding!!) en Tyler (Hamilton of Farrar?) 'bekennen', ik nu ook, haha....

Nog chançe dat we niet Twitteren zeker?

De draad oppikken doe ik op woensdag 25 juni;
na enkele keren van en naar de cursus in Berchem, pakweg 64 km. enkel per fiets; had ik die woensdagavond de tijd om de boeken even opzij te schuiven en fietste ik mee met de KWB.
Er werd vrij rustig gestart en de bedoeling was dat zo te houden, dat heb ik liefst...
Toen ik na 'n lange beurt op kop me liet afzakken zag ik langs de Moervaart een loper.







'n Flits en de vraag: "weblogloper?"
'k Had het juist, Dirk die vrolijk loopt en wandelt; toffe maar korte kennismaking.





't Moet zowat hier geweest zijn hé Dirk ;-)













***
Niet bloggen betekende gelukkig niet niet-sporten,
fietsen en lopen!
Bezig aan het marathonschema, dus zalig tijden trainingstijden!

Enkele van de trainingen:
23 km. lopen, Oosteeklo-Lembeke-Sleidinge-Ertvelde-Oosteeklo













Dit 'tourken' is gebaseerd op de fotozoektocht van het Oosteeklose webteam van deze zomer.

Alle looptrainingen met Roefie, hieronder halverwege bevoorrading van Emilia; welkom voor 't baasje, Roefie is het blijkbaar niet gewoon en profiteerde er niet van...


Het korte looptraject, 5,2 km. ofte 'n half uurtje loslopen:


















Uitschieter qua fietsen was zaterdag 4 juli,
van Oosteeklo naar Linkeroever en dan terug met Ironman-to-be Pieter richting Knokke,
quasi aan de deur passerend ;-)
Mooie trip onder 'n stralende zon, goed voor 166 km.
2x lek, éénmaal vlak na ons vertrek en éénmaal in Knokke, maar nog op 3 km. van onze bestemming.
Er liep blijkbaar iets mis met de binnenband en het bommetje waardoor ik besloot om met de lekke achterband verder te rijden...
Op 'n stukje kasseien kwam ik terug "in m'n nopjes", alleen was het voor de velg wat minder, die was hopeloos om zeep...

Drongen-Valenciennes-Drongen

1 mei, traditioneel feestdag op de fiets...
Naar jaarlijkse gewoonte terug Drongen-Valenciennes-Drongen.
Vorig jaar was er nog het Ironmanagers 1 mei-weekend, dit jaar helaas niet.
Terug naar de fietsroots dus.
's Morgens de wekker gezet en nog even verder 'gesnoozed' en wakker geschoten 7 na 7, meer dan een uur te laat dus.
Een diepe zucht, maar ook het besef dat ik méér dan nood aan die extra rust heb/had.
Toch nog maar even blijven liggen en overgeschakeld op plan B (plots was er zelfs 'n plan C!).
Het alternatief bestond er in mee te fietsen met 'n klein groepje van de club vanuit onze uitvalsbasis in Gent.
Genietend op de fiets richting Gent Meeting Center (GMC) en de frisse graslucht gretig binnenhappend voelde ik de benen amper op de trappers.
Hoge trapfrequentie op het binnenblad tot ik toch op de hartslagmeter keek en zag dat ik me zowaar nog mocht opjagen om tijdig aan GMC te zijn... De grote molen dan maar laten draaien en ook dat vlotte.
Iets na het afgesproken uur en net voor GMC zag ik zowaar 3 club-musketiers, toen waren ze dus met 4!
Doel was rustig langs de Schelde richting Oudenaarde te fietsen, daar 'n grote lus terug; zonder noemenswaardige hellingen. Tempo: sightseeing, 4 à 5 uren in 't zadel, geen aantal kilometers voor ogen; genieten in 't zonnetje... Leuke training dus!
Dit zou me ideaal uitkomen om daags nadien richting Stevoort te fietsen, na Drongen-Valenciennes-Drongen, goed voor 210 km. zou dit niet meer zo fris lukken.
Enfin, fietstocht met de clubgenoten dus.
De tocht heen richting Oudenaarde kwamen we niet in de verleiding van de treintjes en peletons die voorbijraasden (sommige renners zelfs zonder helm?!).
Op de terugweg pikten we wél in en werden alle versnellingen moeiteloos verteerd.
Terug aan GMC namen we afscheid van Bjorn, even later zetten we Stevie thuis af en samen met Steven deed ik nog 'n lus over St.-Martens-Latem naar Deinze en zo langs de 'vaart' richting Zomergem.
Vanaf Bierstalbrug keerde ik alleen huiswaarts over Waarschoot & Lembeke.
Leuke trip, goed voor 144 km. in de zon, en veel fun; tnx. mates!!


De trip op zaterdag richting Stevoort werd omwille van minder weer afgeblazen.
Onderweg met de wagen zagen de klaar en donker, 't gaf dus niet...

... saloncoureur....

druk

'k Heb het vreselijk druk de laatste weken...
Overdag cursus en 's avonds de materie bijhouden.
Mentaal moe & op, dan komt 'n loopje goed van pas; weer of geen weer.

Afgelopen dinsdag & woensdag mocht ik op tweedaags seminarie MBTI.
Het eerste wat in m'n valies zat waren loopschoenen en hartslagmeter.
De eerste avond werd het 'n kort loopje met docente Heidi, de tweede dag werd na 'n korte nacht gestart met 'n vetloopje van 'n klein uurtje in & rond Edegem; pluk de dag!

Komend weekend blokken voor het volgend examen, tussendoor lopen en hopelijk de MTB eens uit de garage halen... we zien wel.

Brasschaat

Afgelopen zondag, héél vroeg opgestaan om de banden van m'n mtb, die er nog oplagen van Parijs-Roubaix, te vervangen door de dikke winterbanden.
Afspraak in Brasschaat met Ironmanagers Pieter & Super-Mario.
Doel was 'n 2,5 uur mtb op 't gemak en brunch achteraf.

Door de bandenwissel niets kunnen testen en achteraan maar een kleine 3 bar wind gestoken.
Dit zorgde voor extra training, met in de bochten af en toe het gevoel dat de achterband van de velg zou schieten.
Met een te klein ontbijt (3 stukken fruit) achter de kiezen en maar 1 zakje vloeibare voeding tussendoor was het gevoel na pakweg 35 km. niet meer ideaal.
De wind en ons tempo zaten er ook voor een deel tussen; wijselijk besloten we dan maar niet onze geplande grotere lus te doen, maar terug te keren.
1 Veldwegel (voor de Koekoekstraat) was er teveel aan voor de achterband; een leegloper werd verholpen met 'n bommetje en terug op weg.
Wat 'n verschil met ervoor, het fiesten ging vanzelf; volgende keer toch genoeg druk op de banden ;-)

Dank aan Pieter & Mario voor de compagnie en aan de dames voor 't voedsel (en de drank).

woon-werk

Als afsluiter van 'n hoogstaand sportief jaar nog 1 afbeelding.
Het loopje van eergisterenmiddag; van huis naar de winkel.
Nog vòòr 't fijnstof alarm.
Smog of niet; deze avond 't zelfde maar meer.
In omgekeerde volgorde naar huis; maar met 'n serieuze omweg.
Wat of hoe weet ik niet; maar 'k moet nog even ontstressen en 2008 sportief afsluiten.
De motivatie voor de Ironman in 2009 is enorm; al genoeg prikkels gehad om bij wijze van spreken morgen al ten aanval te trekken.

Tot volgend jaar & prettige feesten!!

verslaving

Jipieéééé; de eerste loopkilometers zitten er op.
Opnieuw zalig genieten.

Gisteren bij het uitpakken van enkele valiezen met (sport-)kledij kwam de kriebel boven...
Loopkledij werd al snel teruggevonden, schoenen en hartslagmeter evenwel niet.
Ik had tijd, dus op zoek naar 'n paar oude loopschoenen; die gelukkig wél opdoken.
Een nieuw parcours op bekend terrein & op gevoel.
Meestal na korte periodes zonder training is het gevoel van de eerste 3 à 4 trainingen wat vreemd; maar niets was minder waar na 3 maanden zonder training!

Deze middag liep ik hetzelfde parcours; met hartslagmeter, muziek én 'n prachtige zon.
Van de kou geen last gehad, enkel maar genoten.
De drang is er om deze avond opnieuw 35' te lopen; gelukkig ontbreekt de tijd; want ik wil op een rustige manier terug opbouwen.

Tot een volgende, we zijn weer vertrokken!

AntwerpIronman-verslag

Vorige week stond de Antwerp Ironman 70.3 op het programma; kortweg MHC ofte Marc Herremans Classic. Een halve, de eerste wedstrijd na Stein.
Wat het zou geven wist ik niet, uitdoen was m'n enige doel; na Stein was 't vat mentaal af en heb ik niet deftig getraind. Bovendien verlof en Belgische zomer, geen courage gehad om in de regen te fietsen...

Gelukkig de woensdagavond ervoor verkenning van het fietsparcours met de club en de benen voelden goed...
Zondag besloot ik het relax aan te pakken en me niet op te jagen.
Zò ontspannen naar de zwemstart dat ik m'n zak voor de spullen in de wissel niet meehad én m'n zwembrilletje vergat in de rugzak die Emilia voor me meezeulde.
Gelukkig vond ik haar nog voor de start en was dat ook een zorg minder...
Een kleine 5' voor de start vroegen enkele Amerikaanse atletes of iemand 'spare goggles' had, het zwembrilletje van één van hen was doorgeschoten aan de neus.
In m'n rugzak, ja; maar 'k vond Emilia niet meer... jammer voor de dame(s).
Als laatste in de rij stond ik klaar om 'te water' te gaan; Tim maande me aan tot concentratie;
eens in het water kon ik vlot tussen de wachtenden laveren en zo toch vrij ontspannen wachten op het startschot.
De zwemstart verliep vrij vlot; af en toe eens wild met de voeten moeten slaan voor atleten die er aan hingen, al dan niet opzettelijk.
Al snel kon ik vlak achter een groepje meeschuiven en had ik een goed gevoel, joepie!
Na het keerpunt voelde alles nog goed aan, echter eens voorbij de laatste grote boei waar we linksaf recht op de finish afstevenden bleef ik links aanhouden terwijl ik vrij ver van me de atleten allemaal rechts zag zwemmen... Toch blijven focussen op de trappen, maar toen was het beste zwemgevoel er al af... niet getreurd, want 't was rustig, daar links in 't Galgenweel...
Na een matige 36'19" uit het water, maar 't gevoel was ok.

Voor de wissel m'n pak in de bak van clubgenoot Geert Buyle gesmeten (dank Geert!) en vrij vlot de fiets op. Relatief rustig richting 'konijnepijp' en al snel voorbij clubleden Alex en Jules; met beide heren zou ik nog een tijdje 'rekker' spelen tijdens 't fietsen.
Goed gelet op eten en drinken en gefietst op gevoel daar m'n Garmin geen hartslag weergaf...
Het weer sloeg om boven de Antwerpse haven en al snel de eerste serieuze regenbui, maar het deerde me niet en 'k kon blijven geven!
Aan de treinsporen in de haven was het bijzonder opletten, er lagen dan wel matten, één passage zal bij veel atleten niet snel vergeten worden, massa's zien vallen, gelukkig kende ik de stroken van de verkenning en wist ik er behendig tussen te laveren.
De wind was ook niet min, maar 't gevoel bleef dik OK!
Leuk van Tim, Marc en diens vader te zien in Zandvliet (of was 't al Berendrecht) en toen de inhaalrace verdergezet. Steeds leuk om met een gewone koersfiets een paar tijdrit-bolides voorbij te gaan....
In de laatste ronde een korte plaspauze ingelast, om met een goed gevoel " 't stad" in te rijden.
De wedstrijd was niet-stayer, ik haat stayeren; toch werd ik terecht 'gepakt' en kreeg ik een zwarte kaart van de jury-dame op de moto; 3' strafbox dus.
Discussiëren zou toch niet helpen, dan maar gevloekt op m'n eigen; het molentje met de man voor me op de tijdritfiets tegenwind wàs stayeren... niet aan te doen.
Nog even kicken op de verkeersvrije Leien en net voor de wisselzone zag ik Emilia met andere club-dames-supportsters (wat 'n woord).
Toen ik haar zei "en nu 3' rust" riep ze terug "niets van" maar ze had het niet door van m'n kaart.
Het fietsen zat er op na 2u34'30".
Door de regenbui waren m'n kousen kletsnat en besloot ik maar zonder te lopen; met natte sokken zou ik sowieso blaren hebben.
In de strafbox was het gezellig druk, allemaal atleten die door de dame gepakt waren.
De 3' straftijd gaven me ruim de tijd m'n schoenen te knopen, een flesje AA-drank dat ik er kreeg uit te drinken en de spieren los te gooien.
Bij het lopen alweer een goed in de benen, voorzichtig aangezet om me niet op te blazen, want 't was nog steeds sporten zonder hartslag, wel snelheid en afstand. Samen met het gevoel was ik tevreden.
Tijdens 't lopen protesteerde m'n maag wat, een cola aan de bevoorrading op de Meir bleek de redding te zijn. Op een volgende wedstrijd, dit zal dan volgend seizoen zijn, voorzie ik droge kousen en cola in de 2e wissel!
Het parcours was bijzonder leuk, aan bijna iedere straat op plein zat wel een verhaal vast van vroeger in de studententijd in Antwerpen, 't kon dus niet stuk!
De eerste passage aan de finish zag ik speaker Hans van 3athlon.be met wie ik 's morgens nog een korte babbel had.
Hans liet het door de luidsprekers schallen "met het nummer 669 Bert Wauters, wiens fotoverslag van de Ironman in Zürich je kan nakijken op dé triatlonsite, triatlon.be".
Even nog de duim omhoog en met 'n grote smile verdergelopen.

Heel leuk de talloze aanmoedigingen, we waren immers met meer dan 40 clubleden gestart en de pakjes vielen dus op!
Na 1u44'45" zaten ook de 21 km. er op; een pak slechter dan de 1u31' die ik in Kruiningen liep over 19,29 km.; maar dat zou ook niet anders kunnen na het gebrek aan training & discipline...
Echt tevreden met een eindtijd van 5u05'12" mag ik niet zijn, maar 'k kan er mee leven.
't Gevoel was heel goed, niet super, maar toch.
Hierna werd het schade opmeten, bleintje links op de voet, hiel rechts volledig open en schoen onder 't bloed en een joekel van een blein die open gegaan was op de rechter binnenvoet... het echte afzien was voor de dagen nà de wedstrijd...

Stein-verslag

Beste blog-lezers (M/V); eerst en vooral m'n excuses voor het schandalig late verslag, maar 't kwam er gewoonweg niet van... maar niet getreurd, extra gekruid met meer foto's...

Wat een dag!
't Was fijn in Stein te zijn...

Zondagmorgen 7u. in Stein, Nederlands Limburg; in alle vroegte naar de 2e wisselzone, loopschoenen en petje in bak nr. 25 leggen en wachten op de clubgenoten die binnensijpelen.
In groep naar de 1e wisselzone met de fiets en wetsuit. Druk overleg en gespeculeer, de wedstrijd wordt niet onderschat; maar snel overlopen. We gaan dit overleven!!
De Ironmanagers in oranje pak gehuld betreden de kooi (wisselzone). Alles in de bak, niets op de fiets, strikte orders van de organisatie. Wie zijn pak achterstevoren aanheeft trekt dit goed aan, binnenstebuiten had niemand z'n pak aan ;)).
Snel een groepsfoto en nog alles eens overlopen en dubbelchecken.
Een goeie 10 minuten voor de start galmt een boodschap door de micro:
"het nummer 65, Gaëtan De Smet, een collega meldt dat u lekke band heeft"...
In eerste instantie dachten we aan een (flauwe) grap, maar het bleek snel waar te zijn; lek achteraan.
Gaëtan dan maar geholpen het wiel uit z'n fiets te nemen en het wiel aan Tim gegeven die (zo leek het ons toch) het hoofd koel hield en de band verving.
Net op tijd dan maar naar de startbox voor het zwemmen... Ik zag het nog steeds zitten.
Eens in het water, nog steeds & eens vertrokken was het de eerste 100 à 150 m. wat geduw, maar dat viel allemaal mee.
Het water smaakte naar petrol, maar zelfs dat deerde niet...






Bij het ingaan van de 2e zwemronde hoorde ik nog afroepen dat Kristof La Heyne ook net begonnen was aan z'n tweede ronde.
Ook die rond verliep vlot en vrij rustig. Letten op techniek, ademhaling en oriënteren.





De zwemtijd zou me niet interesseren, zolang ik maar met 'n goed gevoel uit het water kwam!
En het gevoel nà 't zwemmen was SUPER! Om een ronde meer zou ik zelfs niet getreurd hebben, waar gaan we dat schrijven?!





Aan het begin van de wisselzone kwam ik clubgenoot Jean tegen met op zijn beurt een plat wiel.
Jean zocht een pomp want het stuk om z'n bommetje in de band te blazen werkte niet.
Samen met hem naar mijn fiets en mijn stukje even geleend.
Bij het wisselen heb ik met goed ingewreven met zonnecréme, dat bleek geen overbodige luxe te zijn!
Net voorbij de mat van de wisselzone stond Kristof stil, ook hier even gestopt, maar het bleek niets ernstig te zijn, dan maar op het golvend parcours voorzichtig op zoek naar de eerste klim.




Doseren zou het toverwoord worden.
Eten & drinken en niets aan het toeval overlaten!
Het parcours bleek al snel niet te onderschatten, amai!

Na 12km. fietsen constateerde ik dat ik m'n chip niet aanhad...
Niet panikeren, het doel was finishen, zonder chip en dus zonder rondetijden zou dit ook wel lukken. Snel besloot ik niet aan Tim of Emilia te zeggen, zodat ze niet nodeloos op zoek zouden gaan naar die chip.
Blijkbaar vergeten in de haast om Jean te helpen; niet alert genoeg voor mijn eigen ding in de wissel; maar niet getreurd.
In de eerste ronde deed ik het laatste klimmetje, een kasseibaan, in het gootje; maar de volgende 3 rondes werd dit toch de kasseien, met Parijs-Roubaix vers in het geheugen & in de benen was dit even genieten.

De 2e ronde was het overtrokken en een behoorlijk wind kwam opzetten; wat zou dat nog geven.
Ronde 3 was de zon toch weer van de partij.
Er werden zeer veel bidons gegeven, dus ook aangenomen, in de laatste ronde zelfs 1 met water om stande pede in m'n nek te kletsen; zo warm was het ondertussen al!
In de buurt van de finish stonden heel wat supporters, oa. Emilia en haar zus, vriend-coach Tim en 3 dames van de club die 's zaterdags de kwart van Brugge tot een goed eind brachten.
Telkens weer luide aanmoedigingen, héél tof uiteraard.
De wissel fietsen-lopen verliep ook vlot, wat mocht ik blij zijn dat ik 's morgens toch m'n pet klaargelegd had, even twijfelde ik nog, maar met een loden zon op onze bol was het té gevaarlijk voor een zonneslag en uitdroging.
De loopstart verliep vrij vlot, maar al snel zakte het tempo.
Het selectieve parcours, weinig of niets vlak en de temperatuur van maar liefst 28°C bleken niet echt mijn ding...
Gelukkig veel bevoorrading, water, AA-sportdrank, cola, banaan, appelsien, sponsen (naar 't schijnt niet eetbaar, of toch maar 1x)
Vooral de sponsen waren welkom.






Ronde 3 kreeg ik het héél lastig! Wandelen aan een drankpost aan pakweg 6,5 km./u., lopen erna aan 7 km./u. Afzien dus, 't vat was leeg, 't bobijntje op, ... ik voelde dat alle voorgaande wedstrijden met uitputten... Vreemde gewaarwordingen, krampen; niet in m'n benen, maar in de plooien van m'n armen, nog nooit meegemaakt (& 'k had het weer;)). Gelukkig weer die wondersponsen die soelaas brachten (en ik die dacht dat de jeanetten van voetballers met hun sponsje niet opgelapt kunnen worden, excuses!)

Het 'gelleke' niet vergeten, drinken was als water op een eend gieten...
In alle eerlijkheid, op het einde van ronde 3 dacht ik aan stoppen.
Onder het motto luister naar je lichaam was het van 't is genoeg geweest.
Op km. 20 dacht ik; loop nog 1 uur aan 10/u. en je bent er, maar de benen wilden niet meer.
En als de benen even 'go' zeiden, was het 't kopke...
Maar alweer de moral die werd opgevijzeld door de suporters en vooral supportsters! Toch maar aan de laatste ronde begonnen, het was ondertussen al vrij kalm op het parcours. De Nederlanders bleven trouw op post in hun voortuintje, aanmoedigen tot het bittere einde, DANK U WEL!
Bij het ingaan van de 4e ronde zag ik clubgenoot Raf Wouters op me naderen & besloot op hem te wachten, gedeeld leed = half leed. Raf vroeg ook om samen te blijven. "Geen probleem Raf, jij bepaalt het tempo."
En plots leek het allemaal iets beter te gaan. De 'dash' was er wel volledig af, maar de finish naderde!



Wouters & Wauters richting finish. Plots ging ons licht terug branden en even grapte ik naar Emilia dat we besloten hadden nog een rondje te lopen...











Raf mate, we did it again, tnx!





Dank aan alle supporters, proficiat aan alle clubleden!






De Duvel of Leffe die Mario beloofde zag ik tijdens 't fietsen nog zitten; tijdens 't lopen zou ik niet geweten hebben hoe die nog binnen te krijgen (of te houden).
Echter, na 'n goede douche heb ik genoten van enkele (3 of 4) La Chouffes; het herstel kon beginnen; blij gefinisht te zijn bij de levenden...

Stein-voorbeschouwing

D-Day minus 1...

Alweer een hoop vragen:
* zal ik goed slapen
* hoe zal de zwemstart verlopen morgen
* kan ik me aan m'n voornemen houden? Na 't zwemmen GENIETEN (Carpe Momentum)
* hoe zal ik reageren op de afstand en de heuvels? Mentaal en fysiek.
* wordt het écht 27°C? Pffff.....

* wat brengt Super-Mario mee naar de finish, Leffe Blond of Duvel?

25 clubgenoten aan de start zo meteen in Brugge, succes allemaal!
24 clubgenoten morgen in Stein, evenzeer (nog meer) succes!!

En toch...
toch ben ik er van overtuigd dat onze dames/partners/supporters/...
... Tim, ... méér zenuwen gaan hebben dan wij, de atleten, de gladiatoren; hopelijk niet de (figuurlijk dan) stervenden.

Voor velen de ultieme test voor de IM-Florida, persoonlijk de zwaarste sportieve beproeving tot op heden. Eerste keer, dus geen ervaring, maar wél de overtuiging dat ik de afstand aankan.
We zien wel, verstand gebruiken, ogen op de weg én de hartslagmeter en gecontentreerd blijven...

kruiningen_verslag

Zaterdagmorgen startte ik heel ontspannen op m'n eerste halve triatlon en dit in het Zeeuwse polderdorpje Kruiningen.
Plaats van afspraak was camping 'Den Inkel'.
Na het zomerse weer van de afgelopen weken hadden we terug het gure weer, regen & wind; maar dit zou de pret niet bederven! (geen last van hooikoorts bij zo'n weer)
Heel relax kon ik het startnummer & kaderplaatje afhalen.
In de wisselzone lag alles klaar in m'n bak, niet ernaast; geen schoenen op m'n fiets omwille van de regen, ik zou wou en zou met 'n droog pak en voeten fietsen!
Voor het zwemmen kon ik 100m. inzwemmen, héél aangenaam in een verwarmd 50m. buitenbad, maar niet voor wedstrijd ;))
Toen het startschot gegeven werd telde ik tot 3 of 4 of 5, enfin; ik liet de meute in mijn baan vertrekken...
'k Ben toch verre van een snelle zwemmer, ik wou me er dan ook niet té druk in maken.
Al snel stak ik 2 zwemmers voorbij, maar tegen het geweld in onze baan was ik niet opgewassen en ik werd een viertal keer voorbijgestoken.
Een goed gevoel in 't water, alleen... geen snelheid...
Toen ik uit het water kwam zag ik de klok: 47', en met zekerheid bij de laatste 20 atleten uit het water... verdomme...
De 'Veldies' stonden al luidkeels te supporteren, ik antwoordde 'relax!'

M'n wissel verliep vlot, 'k heb me volledig afgedroogd en een koersbroek aangedaan, samen met koersvestje met lange mouwen. Die keuze was achteraf gezien heel goed, het regende een waaide met momenten en sommige atleten in kort pak zaten te schudden en beven op hun fiets.
De eerste fietsronde was afwachtend; kijken, voorzichtig de spekgladde bochten op de polderwegen opnemen & nog even bekomen van het water dat ik binnen had van 't zwemmen.
De 2e ronde tijd om iets te versnellen, maar toch nauw opletten dat ik in ED-hartslagzone bleef, ik zou me niet opblazen! Tijdig eten & drinken en 'n plasje...
Ronde 3 was nog iets sneller en ook drukker op het parcours, dus vooral opletten om reglementair in te halen.
Tegenwind kon ik best terrein goedmaken, het fietsen ging vlot!
In de vierde en laatste ronde toch opgelet dat ik nog at en geconcentreerd richting wisselzone.
Hier opnieuw helemaal verkleed (in Ironmanager, haha), droge kousen en het clubpak aangetrokken.
Door m'n tijd te nemen (zonder treuzelen) had ik geen last om het lopen aan te vatten en viel ik meteen in het goede loopritme.
Hier ook weer de eerste ronde wat aftasten en kijken waar de bevoorradingen waren, van waar de wind kwam en de hartslag in de gaten houden.
De 2e en 4e ronde waren als in het fietsen, eten (gelleken) & plasje.
De laatste 4 km. wilde ik doortrekken, even niet meer op de hartslag letten en alles geven, maar 't beste was er af... Uiterst tevreden met de looptijd van 1u31'43" voor de 19,29 km.
Nooit voorheen zo'n tijd gelopen; wat gaat dat zondag op de 20 km. geven?

Behalve van he zwemmen ben ik dus heel tevreden; akkoord, het kan altijd beter, maar m'n eerste halve triatlon in ED zonder noemenswaardige problemen of écht afzien.
De tijden nogmaals:
zwemmen 47'50
na fietsen 3u06'15
eindtijd: 4u42'01
33e H20
72e op 120

De volledige uitslag is hier te vinden.
Clubgenoten Stefaan Veldeman en Bart De Temmerman presteerden ook uitstekend,
resp. 4e op de halve en 2e op de kwart; chapeau!!!!!

Aan de mensen die ik eerst liet weten dat ik 4U20 deed, sorry, dit was de eff. tijd volgens m'n Garmin, zonder de wissels, maar volgens de Garmin deed ik minder dan een half uur over het zwemmen; ik wenste dat het waar was ;))

terugdraaien

Verdorie,
'k moet m'n klok een dikke week terugdraaien...
Veel werk, gelukkig perfect kunnen trainen; maar niet kunnen bloggen.

Eind april heb ik terug een volledig weekschema perfect kunnen afwerken!
Hoogtepunten waren een solo fietstocht van 118 km. met vanaf km. 75 de wind pal op kop ;-(
en een looptour van 19,4 km.
Ondertussen werd het weer ook steeds beter, hopelijk blijft dit zo tot het einde van de zomer ?!

bloggen

't Is al bijna een sport op zich, bloggen; enkel, 't staat niet op m'n schema dus durf ik 't al eens vergeten...

Gelukkig kon ik me afgelopen 10 dagen wél behoorlijk goed aan m'n schema houden!

Vorige week genoten onder een voorzichtig zonnetje van zowel fietsen als lopen!
1 tocht bracht me met de MTB naar Brugge.
Heen via de grote banen, terug via idyllischer oorden, langs de Damse Vaart naar de 'syphon' en via het Schipdonkkanaal huiswaarts. Goed voor 98 km.
Onderweg stopte ik om de camerafuncite van de iPhone te testen (en eigenlijk van contentement).


Vorige zondag was het vroeg opstaan om 1u25 te lopen en daarna fris richting 'de Hel' te trekken.
Naar jaarlijkse gewoonte stonden we paraat op de eerste kasseistrook in Troisvilles en 'k kan je verzekeren dat het kriebelde!!!!!
't Gaat ne serieuze lap zijn die ik er samen met Jurgen ga op geven, op 8 juni!

Het weer was iets té goed voor de profs, er werd dus snel gefietst.
Ondanks de droogte slaagden enkele acrobaten er in toch tegen de vlakte te gaan voor onze neus.

Kraken dat het deed ;)






Conclusie:
blij dat ik na een hectische periode terug serieus aan het trainen ben én op het juiste spoor zit!