interval

Vorige woensdag interval.
Om niet te missen 'spiekte' ik maar.
Dat mag van Tim (denk ik) !!!!

Vandaag opnieuwe interval, 1u20'.
Net vertrokken van huis was het weren om m'n hartslag voldoende hoog te krijgen, ik kwam pas na 5' perfect in LSD.

Toen ik na 28' diende te versnellen om tijdig door het groene verkeerslicht te lopen besloot ik te beginnen aan de eerste van de 4 versnellingen van 10 minuten.
Eerste keer is afzien:
"Waarom toch? Niet in slaap vallen! Hartslag in de gaten houden; inhouden!
"Volhouden, je bent toch geen watje. Verdorie, afzien, waarom toch?"
En dan ben je weer een paar minuten verder.
"Hoeveel minuten nog? Hup!"
"Oef, afremmen, 3 minuten recup."
Na die drie minuten is het weer oppeppen en 'buzze geven'.

"Na deze keer is het 'al' de voorlaatste keer; go go go"
"Waarom is dat toch steeds zo afzien voor mij, dat interval?"
"Tot aan dat bosje, dertig seconden"
"Oef!"

Voorlaatste keer, op de terugweg en tegenwind.
De radio (gsm) wat luider, veel besef heb ik meestal niet van de muziek, maar in het achterhoofd doet het wel deugd.
Eens in het ritme is dat een goed gevoel, wel met het besef dat ik aan het tempo van ID nooit een marathon zou kunnen lopen.
Zeg nooit nooit, misschien mits de gepaste training, maar 'k wil ook nog wat genieten en hetgeen te zien is in me opnemen.

De laatste versnelling kon ik perfect inschatten tot waar ik zou (moeten/mogen) lopen.
"Homerun, volhouden; geniet er van (sarcasme troef)".

De laatste minuten uitlopen was ik blij, blij dat de training er op zat en blij dat de training alweer perfect afgewerkt is.

Thuis na 16,45 km. was het kijken naar de kartonnen hielen (zo voelden ze aan na stilstand).
Die wreef ik op aanraden van Tim in met Vaseline, geen hinder ondervonden; toch opnieuw wat bloed in beide kousen...

Duidelijk 4 langere pieken, telkens 10':

trainen

't Is bijna al trainen wat hier de klok slaat, nog steeds met plezier.
Hier en daar wat puzzelen, maar ik kan me nog steeds aan het dagschema en de afstanden houden, zàlig!

Afgelopen vrijdag clubfeest in Lebbeke.
Genieten van spijs, drank en vrienden.
Opmerkelijk was de aanwezigheid van Luc Van Lierde, amper een week na z'n knalprestatie in Hawaii.

Blijkbaar neem ik vaak foto's van Luc als hij naar boven kijkt.
Toeval zeker?

Zaterdagavond stond er trainen op 't programma:
2,5 uur fietsen en 45' loslopen.
Dit was voor mij enkel mogelijk nà de uren, bij donker, dus met de mountainbike, daar staat immers licht op.
Na 2u15' liet m'n voorlicht het afweten, er zaten nochtans nieuwe batterijen in;
dus de laatste kilometers fietste ik langs sluipwegen om geen 'vriendjes' tegen te komen en alzo €50 "aan mijne rekker" te zijn.
(tnx commissaris 'mad Wim' voor de correcte info {COL 10/2006})

Het loslopen verliep ook vlot.

Zondagmorgen dan de eerste 'dertiger' ter voorbereiding op Firenze.
Ook die kilometers waren 'genieten'.
Na 29 km. stond ik stil, op amper 300 meter van de deur; voor de rode lichten.
Vroeger dan 30 km. thuiskomen was geen optie, dus maar 1300 meter bijgedaan.
Het terug vertrekken na die stilstand was even pijnlijk; geheel uit het ritme geslagen.
Toch een mooie tijd opgetekend: 30,30 km. in 2u42'43" (LSD), dat belooft dus voor een mooie tijd in Firenze.

Tijdens het lopen geen ongemakken ondervonden, echter toen ik thuiskwam was het wél schade opmeten:
rechtertepel opengschuurd (neen, geen foto's), geen bloed, maar nu loop ik dus met 'n gevoelig korstje op m'n (rechter)borst(je).
Voorheen heb ik dat nooit gehad (toch niet zover ik me herinner).
En m'n hielen... verdorie, de linkerhiel, waar ik sinds de halve maraton in Brussel mee sukkel, lag terug open.
Om de cirkel rond te maken begint dit nu ook op m'n rechterhiel...
Opletten dus.

Vrij constant: het dal in 't begin is een stop om de gsm op StuBru te zetten, de piek op 't einde is 'n tunneltje.



Het belette me echter niet om gisteren alweer te 'gaan' lopen.
De eerste 500m. pijnlijk omwille van de hielen, daarna was 't genieten.

kippenvel

't Blijft opkijken naar de prestaties die vorige week in en rond Hawaï geleverd werden!

Les in nederigheid...
Mooie woorden van Rutger Beke op het einde;
het motiveert de gewone sportende stervelingen zoals ik.

bloedzweetentrainen

Amai m'n voeten!
Maandag stond 45' loslopen op 't schema.
Dat zijn dat ook de enige trainingen die ik nog op de boomschors van de Finse Piste doe hier in Ertvelde; al de rest is op de baan.
Tevens ideaal om m'n nieuwe loopschoenen in te lopen.
Vorige donderdag 30'; zondag 1u43' en maandag dus nog even in de Brooks.
Na zondag had ik 'n kleine blaar op de linkerhiel, maar dat hinderde niet.
Stomweg had ik niet m'n loopsokken aan, maar van die korte kousjes die net tot aan de hiel komen.
Amper 1 ronde ver diende ik te stoppen om de linkerkous eens goed op te trekken.
Thuisgekomen na 50' lopen kon ik de schade opmeten.
Niets gevoeld, maar de linkerschoen en kous zaten achteraan onder 't bloed.
Een 'kap' in de hiel, maar allemaal pijloos.

Bloed - zweet & trainen, 'n apart recept!

erwin

Zondag na de halve marathon praatten we nog even na in de hoofdstad met BDB.
Die kwam supporteren voor een dame (gezonde kerel die Bert[gelukkige verjaardag hé maat]) en vond al snel Emilia & Christel, die met en voor mij meegereisd waren.
Bert is van plan volgend jaar opnieuw de 20 km. door Brussel te lopen, ooit was z'n besttijd 1u10'!
Mijn tip aan hem: slaap 2 nachten er voor eens 7 uur en je bent er klaar voor Bert!

Van Brussel reden we door naar Stevoort, goeiedag zeggen bij m'n schoonouders en m'n schoonzus oppikken om af te zakken naar Bilzen, waar we aanwezig waren op het afscheidscriterium van Erwin Thijs.
De dames supporterden voor Leif Hoste, ik voor Servais Knaven.
Erwin mocht winnen won voor Leif.
Het mooie van de wielersport is dat je achteraf nog een babbeltje kan slaan met de 'helden'.
Dat deden we dan ook met Leif & Servais en toen het al donker was met de winnaar.

halfbrussel

Klaar om er een lap op te geven in Brussel!
Goede nachtrust gehad en 'n stevig ontbijt - macaroni met kaas en hesp, jawel!
Na een korte opwarming in 't zonnetje voelde ik de goede benen, relax naar het startvak dus.

Er stonden enkele teamgenoten aan de start.
Al snel liep ik samen met IM'er Stefaan Triest tot de voorlaatste kilometer samen.
Veel gepraat, voor mij ging 't relax.
Op tijd water halen, steeds op reserve gelopen en genoten van de zon & de sfeer.






Al op de Tervurenlaan zat ik wat te pushen en steeds te vertragen om Stefaan niet los te lopen.
De laatste kilometer (bergaf) zei Stefaan me "ga maar", wat ik eerst weigerde, 'samen uit samen thuis', maar toch, de drang was er.
Dan maar tegen 17 km./u. richting finish.







Fris nà de aankomst, de foto staat scheef hé, ik niet!
(denk ik toch...)















Brandweer Asse, waarvan één iemand in pak, respect!!








Op weg naar de wagen kwamen we Rita tegen,
de gerespecteerde clubgenote loopt hier glimlachend links in beeld.

Beloode ik haar 'n extra glas wijn voor 't clubfeest koment vrijdag?
Jawel!





De marthonners van 4,5 uur;
een klein groepje dat aan het sterven/genieten is.









Nog even vergelijken met 't verslag van vorig jaar
het verslag en de 'day after' .

Persoonlijke conclusie:
nog nooit zo vlot en fris in en door Brussel gelopen.
Was niet van plan diep te gaan, blij dat ik me perfect aan m'n vooropgestelde hartslagen gehouden heb. Enkel de laatse kilometer de gas eens flink opengetrokken.
Perfecte training dus.
Morgen meer, want de dag werd nog op een andere manier sportief!
Nadeeltje, 't risico gelopen om met nieuwe schoenen te lopen;
de oude zijn versleten, de nieuwe zijn 't zelfde model, amper 30' mee gelopen.
'n Kleine blaar op m'n linkerhiel, niets ergs; vandaag opnieuw getraind.
Ook daarover morgen meer.

Tot slot de cijfers volgens m'n Garmin:
afstand: 21,76 km. * tijd 1u43'50" * 4'46"/km. * 12,6 km./u gemiddeld * 66,1 km./u max. snelheid (hoe ik dat in die laaste km. gedaan heb weet ik ook niet) * 1497 kCal. * 158 gemiddelde hartslag, 178 max. (in de laatste km.)

hawai

"Hawaï U?"
Fine, thanks!

Vandaag 'hoogmis' op en rond Kona.
Reuze benieuwd naar de resultaten van de 34 Belgen!

Zondag 9 december is het Honolulu Marathon, de eerste marathon voor 'buddy' Gino.
Evenzeer benieuwd goed hoe hij het er vanaf brengt.

gevonden

Voilà zie broere, loat oi goan:
de link naar de eerste start-to-run.

namen

Dries, m'n broer belt naar Emilia, m'n vrouw.
"Ik geef je Bert 'ns door".
Of ik ergens aan de eerste podcast van Evy kan bekomen, die van 0-5 km.?
Die is niet meer beschikbaar op één.

M'n eerste gedacht: geef dat eens in in Google.
Anders deze middag eens vragen aan Eddy, zoniet mailen naar Bert; die voor de VAL 'start-to-run' begeleidde.

Google dus? De links maar eens 'aflopen': kom ik daar het blog tegen van Jimmy Cappaert.
Die naam deed 'n belletje rinkelen; even denken, zou het dé Jimmy zijn?
Jawel hoor, de immer vriendelijke & behulpzame duivel-weet-al van Priorweb , de ongeeëvenaarde firma waar wij 'hosten'.
Sportieve kerel bovendien, Apple-'freak'. Man, man, kan niet stuk!
(blijkt bovendien dat er nog 'Priorwebbers' bloggen!)

Dus:

• plots wist ik wat te bloggen
• 'we' (m'n broer & ik) zijn nog steeds op zoek naar de eerste podcast van start-to-run (0-5km.)
• 2 linkjes (rechs) bij 'andere blogs', nl. Jimmy & Cédric
• even mailen naar Priorweb
• op naar RSLab
  
  

towalkagain

Vanavond dus!

In 2001 wordt Marc Herremans zesde in de Iron Man Triatlon van Hawaï.

Begin 2002 breekt hij bij een tragisch ongeval zijn rug, met een verlamming tot gevolg.

Acht maanden later staat hij alweer aan de start van Iron Man, deze keer als rolstoelatleet.

Vier jaar later wint hij die wedstrijd.

Het verhaal van Marc Herremans spreekt tot ieders verbeelding. Het is het verhaal van een man die met talent en wilskracht zijn eigen lot in handen neemt en ondanks immense tegenslagen grootse prestaties levert: in de sport, maar ook door zijn inzet voor lotgenoten en de sensibilisering van de publieke opinie over gehandicapten.

Dat verhaal inspireerde Stijn Coninx tot het maken van een film over het leven van Marc Herremans: To Walk Again.

De film werd genoemd naar de stichting van Marc Herremans die wetenschappelijk onderzoek naar ruggenmergletsels sponsort, gehandicaptensport stimuleert en de beeldvorming over gehandicapten positief wil beïnvloeden.

De film To Walk Again kwam tot stand met steun van Canvas en wordt uitgezonden op woensdag 10 oktober om 20.50 u.

boerentorenfoto

Die zonnige zondag onder da torenke in Antwerpen...














2 trouwe supportsters op post













Weinig ambiance onderweg, al een geluk dat sommige lopers het ludiek aanpakken.

Deze man uit Mechelen startte net voor me, fun gegarandeerd!













Geconcentreerd voor het aftellen.



















De rode loper.
















'Smijt' jezelf.

Go

go

go








De Q-KBC-Boerentorenloop op VTM:

boerentoren

'Been there, done that'
4minuten

16 seconden

739 duizendsten seconde;

Kort maar krachtig!

Morgen fotoverslag.

1e 300m. @ 21 km./u.

Verschoten van mezelf.

Site * Uitslagen (98e)

wakker

Ligt eigenlijk iemand nog wakker van BHV?
Wie weet exact waar het allemaal écht om draait?
Ik niet, in hele grote lijnen misschien, maar Jan-met-de-pet (en Bert zonder klakke) totaal niet.
België zonder regering; goe bezig.

Ander nieuws dan? Sportief nieuws.
'k Zit nog steed goed op marathonschema.
Zo goed te combineren met 't werk dat ik sinds zaterdag dagen aan 't switchen ben, maar me wel aan 't schema hou!
Nadeel dan weer is dat ik m'n blog verwaarloos...
Nog zoveel te vertellen...

Proficiat aan David aka Letman & Philip met hun prestatie in Berlijn!!
Proficiat aan 'Tantie' en Geert met hun verjaardag!

Deze song hoorde ik misschien al 3 weken geleden op StuBru, kwestie van kort op de bal te spelen om m'n blog...

vriendjes

Vanavond stond 2 uur fietsen op het programma.
Die kortte ik in naar 1u43 omwille van de duisternis.
Parcours ingekort, na 50 km. nét niet thuis, de poort al geopend met de afstandsbediening;
ja, die auto van de vrienden vertraagt,...
"Zou je niet aan licht beginnen denken mijnheer?"
"Ja mijnheer, ik kom net thuis"
(maar niet verteld dat ik eigenlijk nog 15' wilde fietsen maar braafjes huiswaarts keerde voor m'n veiligheid...)
"Allez dan".

loslopen

Foto: huldiging Martin Heylen.

Perfect op schema!
Maandag startte het schema voor de marathon in Firenze.
Coach Tim heeft dat alweer perfect uitgedokterd.
Een zalige periode is aangebroken, ik hoop enkel op 'goed' weer tijdens de trainingssessies.

Maandag-, woensdag- en vanavond gelopen, dinsdag gezwommen, morgen fietsen; zondag lopen.
't Zwemmen was een prettig weerzien met een deel van de teamgenoten.
Bij iedereen een beetje hetzelfde verhaal; hier en daar een kleine blessure, niet veel gesport na de verlofperiode en zij die lactaattesten deden mochten ervaren dat we conditioneel op vooruit gingen.
Er worden al wilde plannen gesmeed voor nà de marathon (en eigenlijk ook voor vòòr...).
Vanavond rustig losgelopen op de Finse Piste in Ertvelde.
Een eeuwigheid geleden dat ik daar nog eens vertoefde.

lactaat

Afgelopen morgen was het terug lactaattest.
Kijken, meten zeg maar, of er vooruitgang is in de conditie; of aantonen hoe erg het is...
Afzien en genieten liggen dan meestal dicht tegen elkaar, vandaag was 't niet anders.

Plaats van afspraak was het Bloso-centrum 'Putbos' in Oordegem.
De atletiekpiste lag er nat bij, zuurstof hing in de lucht.
Na een drietal rondjes opwarmen was het 'spelen' over en diende ik 4x 200 meter te lopen; telkens in een andere hartslagzone.
Na iedere 2000m. prikken en Dokter 'Doc.' Janssens zijn apparaat aan het werk zetten.
Alles verliep 'vlekkeloos' (bedoel niet dat ik bloed morste...) tot de laatste 2000m.
Aangekomen informeerde ik de dokter aangaande m'n gelopen tijd:
"07'17""
"Dat kan niet, je hebt een rondje te weinig gelopen", en of hij gelijk had!
Daar sta je dan, lekker gezweet aan een hoge hartslag...
"Ik zal het wel herrekenen"
"Dank u dokter"
Daarna nog enkele rondjes loslopen voor het 'ultieme' afzien, althans toch van de metingen:
600 meter alles geven.
M'n lichaam reageerde bizar, ondertussen was het ook al behoorlijk warm.
Vrij snel gestart maar ik kon m'n snelheid niet aanhouden. Dan precies gevoelloos beginnen zweven om precies door de benen zakkend door een bocht te 'pakken'.
Iets trager gelopen dus, verzuurde benenen en m'n hart dat bonkte voor zot.
In de laatste rechte lijn nog even 'opgetrokken', waarschijnlijk stelde dat niet veel voor, maar alles moest er uit geperst worden. 02'15" aan 169 gemiddelde hartslag en 177 max.
Hoger lukte niet, doh!

Snelle samenvatting van de dokter, vooruitgang in de uithouding en vermoedelijk ook iets aan snelheid gewonnen.
In het vooruitzicht van de marathon (en bij uitbreiding van de verdere sportcarrière) is de uithouding sowieso belangrijkst, snelheid volgt wel.
Al bij al héél tevreden dus; ik vreesde stagnatie daar ik niet 100% in het goede ritme zit door het vele werk.
"Rust doet een lichaam goed na een periode van intensiever trainen".
"Woeha, nogmaals dank dokter".
Een verfrissende douche en tevreden huiswaarts, vastbesloten me strikt aan het marathonschema te houden, dat maandag start.

tegenlicht

Vanavond was het weer aanpassen en wennen.
Een uurtje gelopen, vertrokken om 20u40, net voor donker dus.
Het heenlopen viel mee, mooie kleurrijke wolken, klein beetje meewind en pas na 13' in het goede loopritme, maar genoten!
Op 30' rechtsomkeer(t), tegenwind en tegenlicht. Ik had moeite met het licht van het tegenliggend verkeer.
Vreemd, maar ik zal er moeten aan wennen.
De dagen worden merkelijk korter, de agenda nog drukker, de trainingsgaatjes kleiner, maar met trekken en wringen gaat dat trainingsgat (moeten) vergroten.

Mr. T. verslag

E I N D E L I J K ! ! !

Fotoverslag van m'n eerste Mr. T in Gent, ondertussen méér dan 2 weken geleden, slik...
Waarom het zolang duurde eer ik dit verslag 'presenteer'?
Gebrek aan tijd... niet meer, niet min.
Wegens het volgen van een cursus gedurende enkele dagen werden de reguliere werkuren verdeeld over 's morgens-vroeg en 's avonds-laat, tot 's nachts indien dat nodig was.
't Werk ging even volledig voor; de eerste week na de 1/8e in Gent heb ik dan ook (helaas) totaal niet gesport.
Gesnakt naar enkele momenten om te kunnen lopen, maar 't kwam er niet van.
Vorige week terug rustig 3x gelopen en vanavond eindelijk nog eens zwemmen.



Vrij relax voor de start.

Wat gaat 'het' geven, na 3 weken vakantie, quasi geen training en vooral geen zwem- en fietstraining.

Terug in 't water waar ik m'n eerste serieuze blessure ooit opliep.








Verboden te zwemmen.
Na het startsignaal was het een heuse veldslag!
Zwemmers boven en onder; slagen geven en krijgen; niet prettig en sportief.


Eindelijk uit het water geraakt.
Even later zou ik ontdekken dat m'n Forerunner 305 'verschwunden' was...
Paniek in de keet!
Vertrokken mét en aangekomen zonder...
't Zou me meermaals afremmen, ik mag er nog niet teveel aan terugdenken.
't Blijft maar een gadget... maar m'n vertrouwde hartslagmeter, vedorie,... snik snik.

Tijdens het fietsen voelde ik het meest en snelst dat ik ongetraind aan de wedstrijd bezig was.
Vreemd gevoel voor m'n lichaam, niet onmiddellijk het meest leuke.

Af en toe kon ik me in een groepje houden, maar niet constant. Wind was in het nadeel!


Net voor het binnenrijden naar de wisselzone.

Even ervoor kon ik niet aanklampen bij een groepje, maar toen een drietal atleten daarin gevallen en verslagen op de grond lagen had ik geen spijt dat ik er niet meer bij zat!





Na de tweede ronde door de Topsporthal.






Richting finish:

1u23':
18'05 gezwommen; 40'18 gefietst & 24'39 gelopen

(chronorace.be)

koerspetje

? Bizarre vraag in de mail vandaag !
Onderstaansde komt van een Noorderbuur;
hoe of wat weet ik niet ... koerspetje ? ? ? ? ?

Mr.T.'s Sprinter Triathlon

Komende zondag terug 'wedstrijd'.
Start om 12u45 aan de Topsporthal in Gent (Blaarmeersen).
Door de vakantie ben ik niet echt aan trainen toegekomen de afgelopen drie weken...
Wel goed uitgerust, nog een ietsiepietsie jetlag & verlost van de spierscheur.
Enkele baantjes getrokken in een zwembad in Las Vegas, en wat gelopen in San Francisco en New York, telkens met Gino.
Niet gefietst, dat staat voor morgen op 't programma, hopelijk niet in de regen?!

Enerzijds een beetje vrees, anderzijds 'fun'.
En wat lees ik dan allemaal op de site?

De FUN komt EERST !!!

Doe uw best, haal het maximale uit uw mogelijkheden, maar neem het niet te ernstig. Belangrijk is dat u geniet en met een brede glimlach over de finishlijn kan lopen.
Breng vrienden en familie mee om te delen in uw persoonlijke overwinning. Ook voor hen wordt het een supergekke dag!

Als het weer het een beetje toelaat zal het niet mankeren!!

vakantiesong2

Don't stop believin' (Journey)

Dit is momenteel "bomb" in New York!
Iedereen uit de bol of meezingen onderweg...
Prachtige herinnering aan afgelopen vakantie;
dank Emilia, Gino en Gerd.

En... blijf er in geloven; whatever, whenever, whoever

Lyrics

vakantiesong1

Hey There Delilah (Plain White T's)



update: lyrics

370H-SSV-0773H

US Intelligence

Te mooi om te vertalen:
After numerous rounds of 'We don't even know if Osama is still alive',
Osama himself decided to send George Bush a letter in his own handwriting to let him know he was still in the game.
Bush opened the letter and it appeared to contain a single line of coded message: 370H-SSV-0773H. Bush was baffled, so he e-mailed it to Condoleeza Rice.
Condi and her aides had not a clue either, so they sent it to the FBI.
No one could solve it at the FBI, so it went to the CIA, then to the NASA.
Eventually they asked Britain's MI-6 for help.
Within a minute MI-6 cabled the White House with this reply.
'Tell the President he's holding the message upside down'.



Om 't goed te maken (zit hier momenteel in dat mooie land...):
spelenderwijs het kaartje leren...

LucVanLierde

Met deze post ben ik eindelijk terug 'onder de mensen'.
Dinsdagavond 10 juli was het eindelijk zover, zwemmen onder leiding van en met Luc Van Lierde.
Het evenement was een week uitgesteld omwille van zwaar onweer.

Ook die bewuste avond was het weer niet ideaal, maar daar trokken we ons niets van aan.
Deskundige uitleg van Luc ivm. het aantrekken van de wetsuit.
Alvast de eerste tip waar we al iets wijzer mee zijn!

Wat hangt er in de lucht Luc?
Grr... m'n spierscheur.
Groepsfoto.

tourmaandag

Nu de Tour de Scandale op zijn/haar laatste benen wankelt is het méér dan tijd om de foto's van de 2 Belgische Tour-dagen te posten...

Die maandagmorgen in Westende;
het geel nog steeds voor Fabian Cancellara



en op een zucht flitst het peloton voorbij...