stapelen

Deze week is het opnieuw koolhydraten stapelen in het vooruitzicht van zondag.
De organisatoren lieten 3.000 personen extra toe, onder het mom van 'li€fdadigh€id'?!
't Wordt dus drummen...

rooie oogjes

Pluk de dag!
Afgelopen morgen de laatse lange training voor de 20 km. door Brussel volgende week zondag.
Op het schema 1u30 1u20, ik liep 5' minder meer. Goed gevoel, de zon was van de partij, fuel-belt gevuld en op weg.
Bij thuiskomst voelde ik een kriebel, ik moest in m'n ogen wrijven en heb 'het' zitten.
Hooikoorts. Gisteren liep m'n neus al wat, nu heb ik ogen, precies of 'k heb 3 nachten niet geslapen en af en toe een serieuze nies.
We zijn weer vertrokken, het nadeel aan goed weer.

Komende week zal een rustige week zijn.
Koolhydraten stapelen en veel water drinken.

Bovenstaande foto is genomen de dag na de New York City marathon tijdens 't losfietsen langs de Weststreet.
De mooie benen zijn van een bevallige dame die aan 't joggen was.
of
De bevallige benen zijn van een mooie dame die aan 't joggen was.

aquarius

Er zit pit in!!
In wat? In zowat alles tegenwoordig.
Bijna alles in 'overdrive'!
Pittige zwemtraining afgelopen woensdag en een al even pittige koppeltraining gisteren in Hamme.

Dinsdag na het zwemmen genoten 'we' (Mario en ik) van een Aquarius alvorens een ander godendrankje te proeven...
Na onze clinic voeding bestuderen we nu alle drank en voeding ivm. voedingswaarden, koolhydraten en vetten.
Volgens Mario 63 gr./100 ml. op een flesje Aquarius...
Ik las echter 6,3 gram op het etiket, discussie dus!
Speciaal voor Mario bovenstaande foto: 6 puntje 3!!
'k Zal sportief zijn en Mario gelijkgeven dat er 63 gram op een liter zit ;)

Al snel ging het over de koppeltraining die op 't schema staat; mijn tweede koppeltraining 'ooit'. Fietsen en lopen...

Donderdagmorgen met de wagen naar Waasmunster en Mario & Yannick per fiets naar Hamme aan de piste vlakbij de Mirabrug.
'k Was nog nooit aan of over die brug geweest, maar nu heb ik ze voor een tijdje gehad ;))
In een zeer mooie omgeving gefietst langs de Durme, een opwarming van 12 km. met mede-ironmanagers (IM) Mario, Tom (IM), Gino (IM), Danny en Yannick.
Dan een 'klein' parcours van pakweg 9,5 km. aan hoge hartslag, na het fietsen onmiddellijk wisselen van schoeisel en richting de piste voor 2 rondjes. Na die rondjes terug in koersschoenen en op de fiets 'vollenbak'. Dit zesmaal. Na rondje 3 waren we mekaar volop moed aan het inspreken. De regen was over en we waren halfweg... Toen ik echter m'n fiets nam was de lol wat minder... 'plat achteraan; maar rij maar jongens!".

Optimistisch blijven en met de moed der wanhoop het vettige wiel uitgenomen en m'n band vervangen, ook dat is training, het kan altijd gebeuren. Daarna niet getreuzeld en het ondertussen vertrouwde pad genomen, op zoek naar de 'copains'.
Op hun terugweg heb ik me ook gedraaid, ze ingehaald en direct wat kopwerk verricht, kwestie van toch wat te voelen van de korte 4e fietsronde.
Na het lopen hetzelfde verhaal voor Gino, ook lek achteraan...
Om het verhaal compleet te maken reed ook Tom lek in de laatste ronde.

Na de pittige, lastige edoch 'mooie' training vergastte Tom ons op recoveryshake, recoverydouche (die we "wijselijk" oversloegen) ten voordele van de recoveryTrappist (nieuw woord, zelfde inhoud & smaak!).

Vandaag was het werken geblazen, morgen en zondag terug lopen.

Nog enkele korte berichtjes:
Ironmanagers op Sportwereld.
Ironmanager Bjorn Vandewege stond afgelopen week op de top van de Mount Everest: RESPECT !!

calva

Deze keer niet uit gemakzucht, maar omdat het 'een goeiken' is.
Dagelijks zitten er vele, meestal onozele, filmpjes in de mailbox.
Powerpoints komen sowieso in een aparte map 'te bekijken' terecht, na verloop van tijd ga ik dan eens met de grove (digitale) borstel door die zaken.
Emilia wist me te melden dat dit filmpje écht wel heel goed is; dus keek ik maar.

Subliem...

't Is vergelijkbaar met situaties die ik dagelijks 'mag' ervaren (wat 'n privilege!).
Een mens dient geduld met hopen te hebben!
Gelukkig kan ik (bijna altijd) het hoofd koel houden in zo'n omstandigheden.
Mede dankzij het vele sporten, zonder dat hing ik al ergens te drogen!
Klant is Koning, maar ik ben géén Hofleverancier...

slapeloos

Het uur van posten klopt: 01:10 [geen concert;))]
Zo vroeg of zo laat?
Vroeg...

Gisteren omstreeks 22u45 kreeg ik telefoon van 'neef' Dimi.
Dimitri had net mail gehad met de melding dat hij uitgeloot is voor de mararthon van NYC 2207.
We dachten dat dit pas later bekend zou zijn, maar blijkbaar was dit niet het geval.
"Proficiat Dimi!"
"Bert, check jou mail ook eens!"
"Niets Dimi!"
Na wat geklets vertelde Dimi nog "je kan nu om het uur kijken of je mail hebt..."
Dat spookt dan wél door m'n hoofd hé man?!
Emilia leefde nog mee in de hoop dat de mails alfabetisch verstuurd werden; "de 'L' voor Dimi, de 'W' volgt!!"
Draaien en keren in bed dus, met een overgelukkig gevoel van zalig meeleven voor Dimi, de film van de marathon en de voorbereiding heb ik in sneltempo afgespeeld in m'n hoofd; maar uiteraard ook de hoop om er zelf bij te zijn.
En nadenken; hoe laat zou m'n broer morgen opstaan? Stel dat ik géén mail heb... wat doe ik, bellen, sms'en,...

"Bedwing je zelf, sta niet op; slaap en kijk 'gewoon' morgenvroeg."
Tot ik zonet de ingeving kreeg de Marathon Entrant Search te raadplegen in besloot toch op te staan... helaas, noch m'n broer noch ik zijn er bij, jammer, Firenze here I come; of toch niet?!
Nog één klein sprankeltje hoop.. Stel dat Gino wél geselecteerd raakt en dat hij niet loopt?!
Het eerste kan, Gino maakt nog steeds kans als U.S.-resident; maar Gino kennende loopt hij wél!!

Klagen mag ik sowieso niet!
'k Zal m'n best doen om Dimi aan 'housing' te helpen en supporteren doen we hier sowieso!
Slaapwel!
('k probeer wat sneller te slapen...)

korte berichtjes

Na de drukte van vorige week (Moederdag & tandoperatie) enkele korte berichtjes:

Eindtijd Dwars door Brugge 1u07' (ipv. 1u05').

Enkele Oosteeklose fietsvrienden zijn op fietsvakantie in Portugal.
Hun relaas is hier te volgen.

Jazzvriend Jazzaddict is z'n films op YouTube aan 't zetten: jazzmovies

Vorige week slechts 2x gezwommen; niet gefietst, noch gelopen, verdorie toch.
Reden: tandoperatie en 12 hechtingen. Geen pijnstillers moeten slikken, wél antibiotica.
Deze week sportieve 'revanche'.

Vorige woensdagmiddag, voor de zwemles, verwittigde leraar Luc me dat hij niet kon komen wegens ziekte.
Dit kon mijn 'pret' niet bederven, ik ben wél een uur gaan trainen.

Ingeschreven in de 'Lottery' voor de halve marathon van New York op zondag 5 augustus.
'k Zal dan wel 'over den plas' zitten bij Gino, maar vermoedelijk niet in NYC.
Aankomst aan Ground Zero, vlak bij Gino dus!
Hopelijk vergroten hiermee ook de kansen voor de marathon...

Mochten ik of m'n broer niet geselecteerd raken voor de NYC Marathon 2007 hoop ik Firenze te lopen met Ironmanagers.

Straks zwemmen, eerst nog wat werken!

Foto's boven en onder zijn van afgelopen vrijdag tijdens een clinic over voeding (Ironmanagers). We konden ons laten wegen en vetpercentage bepalen.

Gino&Gitaar

Allez hup,
'k maak het me nog eens héél gemakkelijk, weer wegens tijdsgebrek...
en alvorens af te zakken naar Oosteeklo ter afscheid van Gino's ouders die een tijdje bij hem in NYC vertoeven.
Zeggen dat ik dringend bij Etienne & Marathon Geert wil bijlezen en antwoorden...)

Verslag van afgelopen zondag zal voor een volgend bericht zijn, samen met nog wat weetjes.

Bij het bekijken van onderstaand filmpje dacht ik spontaan aan Gino en Geert (vandaar de titel, Gino kon goed luchtgitaar & Geert en Gino onmoetten elkaar kort na de NYC marathon anno 2006 ).

Cercle

Awel sé;
speciaal voor alle Cercle-fans, dé beste ploeg van en voor de échte Bruggelingen.
(vandaag kwam ik meer Cercle-fans tegen dan in de voorbije 30 jaar samen, soit...)
Dank aan Hans voor de foto's.
Verslag volgt, maar kan volgende zaken meegeven:
1u05' meer dan tevreden dus; blij dat ik Hans zag staan (é krullebolle mé se fototoestel...) en dat hij me ook herkende op de terugweg.
Hans: "Dank".
Syrie, Tim, Emilia, Christel, Bert: "Dank".

dwars door Brugge

Voilà;
ingeschreven voor de Zwintriathlon en morgen (als training) de ING Dwars door Brugge (14,3 km.)!
Het laatste eigenlijk geheel onverwacht...
Mijn weekend kan (bijna) niet meer stuk!

't Is nu maar te hopen dat ik er bij ben voor de Zwintriathlon; 1.000 plaatsen en 1.134 ingeschreven atleten...

Wij hebben uw administratieve aanmelding in goede orde ontvangen. Wij controleren nu uw betalingsgegevens. Slechts personen die zich tijdig hebben aangemeld en hebben betaald komen in aanmerking om tot de 1ste 1000 deelnemers te behoren. U kunt vanaf dinsdag 8 mei op de pagina Deelnemers raadplegen of u tot de 1ste 1000 deelnemers behoort. Elke deelnemer krijgt een bevestiging van inschrijving via het e-mailadres waarmee de inschrijving werd verstuurd.

gemak

'k Maak het me eventjes héél gemakkelijk:




Hier zijn we nog zover niet, maar toch.
Ik zal in principe niet bloggen over 't werk, 't is niet altijd goud wat blinkt hoor ;))
en tracht me te houden aan sport, training, fotografie en New York.
Sowieso al een hele boterham.

D-V-D+z

Neen, geen inspiratiegebrek voor een titel, maar het verslag van gisteren,
Drongen-Valenciennes-Drongen + zwemmen.
Een organisatie van Koninklijke Gentse Velo Sport die meetelt voor het Super Oost-Vlaams klimbrevet; veel bergop & een lange, super-sportieve dag.
Voor mij eerder de test om te kijken of ik de km's aankan.

Wekker om 5u30, vertrek met Jürgen om 6u15 uit Ertvelde met de wagen richting Blaarmeersen (Gent) om rond 7u. onze tocht van 215 km. aan te vatten.
Extra water mee omwille van de extreme hitte, Emilia's super-panne(n)koeken, muesli-repen, goed humeur, ...
Het parcours zat nog min of meer in m'n hoofd, ware het niet dat dit gewijzigd is.
Hier en daar een kort stukje kasseien waar ik me telkens 'vol' liet op gaan en de onvermijdelijke beklimmingen.
Meestal 'bergen' zonder naam, althans niet de gekende uit de Ronde van Vlaanderen en dergelijke, maar evenzeer heuse kuitenbijters.
Maar telkens ging het vlot om niet te zeggen SUPER! Enige maatstaf was m'n hartslag, niet in 't rood & waar mogelijk zelfs op 'reserve' want er kwam erger in het laatste gedeelte op de terugweg.
Enkele van de kuitenbijters: Tenhoute(straat), Mont Quatre Vents, Beaufaux, Hameau des Papins & Kanarieberg.
Als 'uitsmijter' onmiddellijk na de laatste controle in Maarke-Kerkem op 168 km. de Eikenberg en nog geen 2 km. verder, na de afdaling van de Volkegemberg de Wolvenberg.
Het laatste deel kwam de tegenwind ook sterk opzetten en de vele bruggen namen we er met 'plezier' bij...
Na 220 km. (klein stukje misreden) en 8u10' in het zadel waren we terug in Gent aan een gemiddelde snelheid 27,40 km/u en gemiddelde hartslag 133; tevreden dus!
Thuis een goede kop koffie, douche en pasta & even platte rust op de zetel.

Om 19u30 dan weer richting Wachtebeke voor de zwemtraining, één uur, 't ging niet vlot, maar toch weer dat uur gesport...
Afgelopen middag een half uur zwemles, beperkt tot loszwemmen met zo weinig mogelijk gebruik van de benen; deze avond nog 2 uur losfietsen en rusten.

Het gevoel in de benen is 'MEGA'.

Uitsmijter: Marathonloper naar rechter voor hoofdpijn.

flou-artistique

Tja, dat heb je dan in 't stof tussen Parijs & Roubaix op een zonnige dag...
Overbelichte foto's & té hoge sluitertijden, 't levert eens een ander beeld op van een prachtige dag. Flou artistique; in de fotografie zijn de regels er ook om tegen te zondigen ;))
Eindelijk de foto's...
Troisville (eerste kasseistrook)
Picknick.













Daar zijn ze...


















In het stof bijten.


















Steggel (Steegmans) & Boonen.


















Benenwerk.













Kevin Van Impe.


















Werk aan de winkel!














't Bos
Om maar te zeggen dat er écht geen enkele kassei gelijk ligt in 't Bos...


















De profs flitsen over de kasseien.


















Peloton in aantocht!


















Les p'tits Belges.


















Zonder voorwiel, ge kunt het dan ook niet 'in friet' rijden hé ;)


















Dokkeren?


















Een Bosvarken met 'ravitaillement'.


















Carrefour de l' arbre (helemaal in 't begin)
O'Grady solo.


















Flecha.


















De vlaggers...













Rambo in aktie.


















Zat er dan toch een Planckaert in koers?














Je zou van minder doof worden...


















Je pense que c'est par là demoiselle...

stille droom

Sinds het laatste bezoek van Gino en het laatste gesprek met Dimitri kriebelt 'hét' terug...
Hét, dé... De New York City Marathon 2007.
Niet via de duurbetaalde tickets, maar via de 'Lottery' deze keer.
1 kans op ... (veel te weinig).
1 extra kans probeer ik af te dwingen op naam van m'n broer.
Dries wil ook zo graag nog eens naar NYC, indien het lukt zijn we samen weg...

Gino, here we come (I hope so)!!
Deze morgen in de mailbox: ING New York City Marathon eFlash:

Countdown to the start, November 4, 2007:
192 Days

Laat ons stellen dat ik al aan het trainen ben!

sprokkels

Enkele korte (en minder korte) sprokkels:

* Coureur de rêves
Laetitia en Sylvain Dessaily vertrokken in januari van de Noordkaap in Noorwegen, 900 kilometer van de Noordpool, richting Gibraltar (zuid-Spanje).
10.700 kilometer alstublieft, al lopend voor Sylvain en per quad voor Laetitia; een avontuur door 14 Europese landen dat negen maanden zal duren. Een heldendaad ter voordeel van de vereniging "Dromen" die probeert de dromen van zieke kinderen waar te maken.
Hier kwam ik op daar het koppel bij de Asseneedse brandweer te gast was.

* Vorige vrijdagmorgen op weg naar de autokeuring zag ik een 'auto van de koers' met vriend Michel aan het stuur.
2 minuten respijt voor Michel die bij de bakker binnenstapte en dan -met oortje- aan de telefoon.
Michel, mechanieker bij 'Babes Only - Villapark Lingemeer - Flanders' (FLA) vertrok naar Brest en omgeving.
Afgelopen maandag een overenthousiaste Michel aan de lijn:
"Kijk eens op internet naar Tro Bro Leon, Parijs-Roubaix zonder kasseien!"
Koers op, over en door veldwegels, boereslagen (is dat AN?); stof, fiets- en wielbreuken; kortom complete chaos.
Absoluut de moeite om volgen, helaas bij ons totaal ongekend.
Enige Belgische winnaar ooit, Jo Planckaert in 2000.
Ook op de site van Philippe Gilbert een kort verslag: C'est beau l'enfer !

Le Tro Bro Leon, c'est la course qui monte, qui monte, qui monte. Dans l'estime du public et dans l'imaginaire des coureurs.
Sa réputation d'enfer breton enfle de bouche à oreille. Ou plutôt d'oreillette à oreillette puisque tout le peloton pro en est désormais équipé.
Ils en parlent, ils en parlent du Tro Bro. Il y a même des cassettes qui circulent en douce. Si, si, même à l'étranger. Philippe Gilbert, le jeune Belge de Fdjeux. com l'a révélé sur le podium : on lui avait fait voir des images des victoires de ses équipiers Durand et Cooke...

Geloof me, 't kriebelt nu nog meer om Parijs-Roubaix te fietsen volgend jaar!

* De foto's van afgelopen editie ben ik aan 't bekijken, ze volgen...

*Afgelopen zondag zelf gefietst. Bedoeling was het brevet van 200 km. te rijden, maar 'k had de wekker een uur te laat gezet, 6u55 ipv. 5u55.
Dan maar mee met de KWB van Oosteeklo, 93 km. en na de middag nog anderhalf uur losgefietst met onmiddellijk erna 30' loop.
Wat een vreemd (nieuw) gevoel. De eerste 1,7 km. lopen waren volledig in 't rood (shame on me), erna iets gezakt van hartslag naar m'n omslagpunt, maar ik kon me niet houden en ben vol doorgegaan.
Na een douche en de aankomst van de Amstel-Gold op tv. nog voor 15 km. met Emilia op de fiets en de sportieve zondag was ook om.

* Maandag- en dinsdagavond een uur gezwommen en deze middag 45' zwemles.

* Gisteren na telefonisch advies van Rudi 't een en 't ander besteld uit het gamma van Trisport, vooral voor de recuperatie.

* Nikon Press Photo Awards (Knack).

* Nieuwe website Ironmanagers online!!!!

*Vanavond cinema: reuze benieuwd naar 'To Walk Again'.

kortfilm

tert'n

ofte trappen,
hetgeen ik morgen wil doen.
Goed weer, nauwelijks nog tandpijn en zin, véél zin om lang en ver te fiesten...

Zaterdag 21 en zondag 22 april : Brevet 200 km
Een organisatie van De Sportvereniging Zomergem

licht aan het einde van de tunnel

Er schijnt weer licht aan het einde van mijn 'tandpijntunnel'.
Deze avond de laatste antibioticapil en hopelijk morgen volledig van alle ongemakken verlost.
Het kriebelt om morgen te lopen en zondag te fietsen!

Afgelopen dinsdag toch gezwommen en wonderwel geen last gehad van de tandpijn en dikke kin, integendeel, het deed zelfs goed.
Na de zwemles was het wetsuit-passen geblazen, alweer een stapje dichter bij 'een' Ironman (te beginnen bij de kwart van Brugge).
Na nog 2 soepjes huiswaarts en zonder pijnstillers een rustige nacht gehad. Zalig.

De eerste 2 dagen van de week was mijn discipline 'zetelliggen met ijszak', maandag en dinsdag nagenoeg niets gedaan qua werk dus is het hier de afgelopen dagen 'vollenbak' geweest.
Resultaat; nog geen enkele foto van Parijs-Roubaix bekeken, maar dat kan wachten.

apexresectie

Apexresectie; dat 'beest' bezorgt me nu al bijna een week nauwelijks te harden tandpijn.
Uiteindelijk gisterennamiddag bij de tandarts beland en zijn vermoeden werd bevestigd na het nemen van bovenstaande foto.
Een ontsteking onder een ontzenuwde tand.
Gevolg: antibiotica en pijnstillers.
De ijszak is hier de laatste dagen ook niet ver weg geweest, maar 't zal toch de pijn verbijten worden.
Qua training deze week durf ik niets voorop te stellen. 'Graag' maar 't zal van weinig in huis komen vrees ik.
Deze avond zwemmen, sowieso, want we gaan wetsuits passen.
Die kans wil ik niet voorbij laten gaan.

Zondag kon ik me volledig uitleven in Parijs-Roubaix, de renners 3x gezien op de plaatsen die we wensten.
Foto's dien ik zelf nog te bekijken, verslag volgt.

Ook Dimitri nog even in de bloemen zetten met zijn puike prestatie op de marathon van Parijs;
met slechte voorbereiding en onder een loodzware zon 3u38'41". Knap Dimi!!

vakantie

Vele titels zou ik kunnen kleven op deze post.
'geen tijd', 'tandpijn', 'lactaattesten', 'zenuwen', 'Hel van het Noorden', ...
Vakantie lijkt me beter.
Afgelopen paasvakantie ben ik er jammergenoeg niet in geslaagd veel te bloggen.
Stof genoeg, maar geen tijd.
De dagen vlogen voorbij. Werken en weggaan (geen échte vakantie maar toch).
Onder dat laatste kan je vanalles verstaan; behalve 'uitgaan'. Het mooie weer zit er natuurlijk ook voor veel tussen.
Vorige week naar de start van de Ronde. Van Brugge richting Stevoort om Emilia's grootmoeder haar 85e verjaardag te vieren.
Natuurlijk op het puntje van m'n stoel gezeten om de beklijvende finale te volgen. Jammer voor Leif Hoste en voor Predictor-Lotto, hopelijk morgen revanche!!
Toen we van Emilia's grootmoeder naar haar ouders reden draaide de starter van de auto mee, autopech dus...
Gelukkig geraakten we nog thuis (auto in gang duwen en zorgen dat je niet stilvalt).
Zondagavond dan de wagen nog bij de garagist gedaan en al lopend teruggekeerd; leuk als je het kan, mag en moet combineren. Als training niet de korste weg genomen, integendeel, 1u18' LSD.
Maandagmorgen wou ik dit herhalen maar m'n spieren protesteerden.
Iets wat ik de laatste weken meermaals merkte, als ik meer dan een uur gelopen heb voel ik het de dag nadien. Abnormaal...
Niet getreurd, maandag was een 'feestdag' en mocht ik met 2 dames gaan zonnen in Oostende.
Een prachtige dag die veel te snel voorbij was, niet gesport, niet geblogd.
Dinsdag werken en naar de zwemles. Omwille van de defecte auto met de fiets. M'n mountainbike terug voozien van de slicks (baanbanden) en de lichtjes gecontroleerd.
Na het uurtje zwemmen doorgereden naar Oosteeklo. Het was de laatste avond dat Beste Vriend Gino in 't land was, dus wilde ik nog eens passeren.
We hebben op gepaste wijze 'afscheid' kunnen nemen. Gino wilde per sé nog een pitta eten dus voerde hij me mee naar Ertvelde.
Iets na middernacht is hij hier dan vertrokken voor een korte laatste nacht bij z'n ouders.
Emilia was in de wolken dat ze ook nog afscheid kon nemen.
Woensdagavond de MTB opgehaald bij Gino's ouders.
Donderdag schoenen opgehaald bij Eddy in Gent (koersfiets) en de auto gaan ophalen.
Gisterenavond m'n hersens enkele uren gepijnigd op het parcours van Parijs-Roubaix.
Traditioneel zijn we van de partij vanaf de eerste kasseistrook in Troisvilles. 165 km. van huis, maar we zakken af. Na Troisvilles een hele omweg om in 't Bos van Wallers te geraken en dan kijken welke 5-sterren kasseistrook tegen het eind we nog doen.
De zenuwen staan hier hooggespannen. Dé koers der koersen (persoonlijke mening). Kriebels voor volgend jaar. We gaan er wel op letten het stof tijdig door te spoelen ;)).
Afgelopen middag lactaattesten op de atletiekpiste van 'de Gantoise'.
De lactaatwaarde na de eerste 2000 meter aan hartslag 134 was abnormaal hoog.
Gisteren niet getraind, geen alchohol, koffie of the gedronken en voldoende gerust.
Herdoen dus, de waarde was iets beter, maar niet goed...
Toch alles afgewerkt in 't zonnetje. Het resultaat zal niet 'denderend' zijn.
Na gesprek met de dokter; waarin ik aanhaalde dat bij lopen langer dan 1 uur ik dat de dag nadien voelde; werd duidelijk dat ik geen sportdrank neem. Wél water, maar andere 'elementen' dienen aangevuld te worden om de spieren terug in vorm te krijgen.
Stom van mij dus, 'k zou beter moeten weten...
Eén dezer bestudeer ik het aanbod van onze voedingssupplementensponsor.

Voilà, ondertussen is m'n weekend begonnen, alles in het teken van de pavés.
Morgen bel ik vanuitFrankrijk ook nog even naar neef Dimi om het relaas van zijn marathon in Parijs te vernemen.

Fijn weekend!

kriebels

lentekriebels
sportkriebels
fietskriebels
koerskriebels
feestkriebels
blogkriebels
kriebelkriebels

kwart Brugge

Jawel,

ik slaagde er zonet in me in te schrijven voor de kwart triatlon door Brugge!
Een hele week (en langer) zenuwen, enkele keren wakker geschoten deze nacht,
maar nu kan ik alle pijlen richten op zaterdag 17 juni.

Vorig jaar nog 'onschuldig' en onwetend als toeschouwer, 1 jaartje later als tevreden atleet!

futloos

foto: vlag van New York

Eén woord om mijn week tot nog toe te omschrijven: FUTLOOS.
Bizar gevoel!
Dinsdagmorgen ietwat moe, maar na een druk weekend met niets anders dan uit gaan eten (en drinken) dacht ik dat zal wel zou overgaan.
's Avonds echter diende ik me te weren om de zwemles tot halfweg uit te doen...
Even aan de kant gezeten en gewacht op een oefening op de benen, met de plank in het water en ook dat lukte niet, het ging me echt niet af...
Vervroegd gaan douchen, vroeg thuis, vroeg in bed.
Woensdag ook heel moe! 's Middags zwemles en m'n keerpunt aangeleerd.
Toen ik dit oefende op de lengtes merkte ik duidelijk weer de vermoeidheid en besloot uit te zwemmen.
Woensdagavond op tijd naar bed en gisteren, na 9 uur slaap (wat veel is voor mij) was 't gevoel van rond te lopen met een zak cement in m'n nek... allesbehalve goed dus!
's Middags diende ik naar 4 'posten' te gaan, Evergem, Gent, Zomergem en Oosteeklo en dat deed ik per fiets, 58 km. in totaal.
Op 't gemak, de benen voelden fris aan, maar dat zal zowat het enige geweest zijn...
De bruggen die ik tegenkwam kon ik met gemak aan, maar hoe langer ik fietste hoe groter de vermoeidheid.
Na het eten ben ik dan in de zetel gekropen en daar heb ik zitten vechten tegen de vaak dat het geen naam had. Het gevecht verloren en toen ik wakker schoot heb ik me enkel nog zitten ergeren aan al de zever die men op tv. voorgeschoteld krijgt.
Verdorie toch.
Op tijd naar bed en na opnieuw 9 uur slaap voelde ik me deze morgen een heel pak beter.
Nog slechts een klein pakje 'last' op de schouders.
Deze middag dan, geheel volgens schema 30' losgelopen.
Gisteren kocht ik op aanraden van Eddy capsules die de zuurstofopname stimuleren.
Vanaf morgen begin ik die te nemen, eerst m'n bloed laten controleren, dus om 8 uur nuchter bij de dokter.
Op 't schema voor deze week stond :

Dit is een rustige week, gebruik die voornamelijk om te recupereren en goed uit te rusten.

Tja, ofwel heb ik geluk; ofwel voel ik 't schema 'perfect' aan.
Morgen nog 1u10' LSD en zondag (hopelijk) fietsen.
Hopelijk, want Gino zal hier dan zijn en wie wat waar belanden we nog overal...

zwemstiel

Bij tijdsgebrek:
Zwemmen is een stiel!

(maar ik leef nog...)

JA

Wij zeggen 'ja' tegen JA.
Aki-san, onze Japanse vriend is op bezoek.

Kimochi no î ,ogenki dess ka.
Nihongo wa hanase-masen.
Aangenaam, hoe gaat het met u?
Ik spreek geen Japans...
Voor het filmpje van 'toen' klik je 'hier'.

Oyasumi nasai (goede nacht).
Sayonara (sayonara).