Evenwicht tussen beeld en reden

"Evenwicht tussen beeld en reden."

dat is wat Kurt deze voormiddag zag en vastlegde.
Ik werd beschoten tijdens de training door Kurt en zijn Canon ;-))

Kurt's zien, voor mij ging het toen nog super, zou ook jammer zijn na 4 km. maar 13 km. later begon de last in de adductoren... vermoeidheid, of zo voelt het toch aan...

Toch doorbegeten daar het niet echt pijn was en ik nog op snelheid kon lopen, zij het iets hoger in hartslag of voorzien, een ietsiepietsie maar... acceptabel.
Toch volgehouden tot km. 32!

Voilà, Kurt deze morgen aan 't bekomen; ik nu ;-))

Tnx maat!

Antwerp Ironman 70.3

Een selectie van de fotobuit van afgelopen zondag staat op Facebook:

Zwemmen, fietsen & lopen van de Facebook vrienden & kenissen.

De foto's van het fietsen zijn ondermaats, bewust gekozen voor de 50 mm. prime toen het 's morgens niet met regenen leek op te houden)















Ook de clubgenoten waren massaal aanwezig!

Zwemmen, fietsen & lopen.











Proficiat aan alle atleten!

M'n eigen route van zondag:
eerste lus van 17,13 km.



















na 'n wissel thuis, nieuwe bidon drinken en 2 gellekes
de 2e lus van 14,13 km.

Met 'n goed gevoel naar Antwerpen vertrokken !!

;-)



















tenslotte de training van deze namiddag: 19,15 km.


Na pakweg 'n kilometer riep 'n koeketiene op de fiets me toe "dierenmishandeling" omwille van atleet Roefie die meeliep;
"ik denk het niet" was 't antwoord

ik dacht zie maar dat ik je niet m*sh*nd*l ;-))

aftellen en opbouwen

Dit berichtje was bedoeld om afgelopen zaterdag te plaatsen...

't Was toen de 1e augustus, het rustig aftellen kan beginnen;
nog 1 jaar voor m'n Ironman d-day,
't moét er van komen!

Helaas kwam het er niet van te bloggen,
trainen en 'n feestje;
korte nacht slapen en gisteren, zondag, vroeg uit de veren voor 'n lange dag:
eerst 28 km. lopen, dit werden er samen met Roefie 31,10 in de gietende regen...
Het allerbeste was er af na 27 km., maar dat was enkel het gevoel, ongetwijfeld wat vermoeidheid van 'n nachtje van max. 5 uurtjes slaap en de uitgedronken Tsjeutjes ;-))

De cijfertjes op de Garmin bleken aan te geven: alles perfect in LSD, wat de bedoeling was; volhouden tot thuis dus.
Een douche, recovery-shake en pot koffie later vertrokken we naar de Antwerp Ironman 70.3; het leek of we van slecht naar nog slechter weer reden; Emilia dacht even dat we terug aankwamen in Zürich vorig jaar, dat was al even grijs & regenachtig...

Het kriebelde terug tijdens de wedstrijd, zeker nu er terug power in de benen zit... Gaandeweg de dag verbterde het weer en kregen de atleten zowaar de zon te zien!
Achteraf bij 'n pasta smeet ik even op dat het dom was van toch te trainen in de gietende regen; maar ik heb er geen spijt van, de training kon me niet afgepakt worden!!

Op naar meer...
... véééééééél meer,
maar liefst in alle rust.

Nè.

trainingen

M'n blogstatistieken voor deze maand gaan op de valreep nog de hoogte in zie ;-)

Facebook is de dader...
m'n blogpeetvader Geert-to_bob_or_not_to_bob-Gitaar (wat 'n eervolle vermelding!!) en Tyler (Hamilton of Farrar?) 'bekennen', ik nu ook, haha....

Nog chançe dat we niet Twitteren zeker?

De draad oppikken doe ik op woensdag 25 juni;
na enkele keren van en naar de cursus in Berchem, pakweg 64 km. enkel per fiets; had ik die woensdagavond de tijd om de boeken even opzij te schuiven en fietste ik mee met de KWB.
Er werd vrij rustig gestart en de bedoeling was dat zo te houden, dat heb ik liefst...
Toen ik na 'n lange beurt op kop me liet afzakken zag ik langs de Moervaart een loper.







'n Flits en de vraag: "weblogloper?"
'k Had het juist, Dirk die vrolijk loopt en wandelt; toffe maar korte kennismaking.





't Moet zowat hier geweest zijn hé Dirk ;-)













***
Niet bloggen betekende gelukkig niet niet-sporten,
fietsen en lopen!
Bezig aan het marathonschema, dus zalig tijden trainingstijden!

Enkele van de trainingen:
23 km. lopen, Oosteeklo-Lembeke-Sleidinge-Ertvelde-Oosteeklo













Dit 'tourken' is gebaseerd op de fotozoektocht van het Oosteeklose webteam van deze zomer.

Alle looptrainingen met Roefie, hieronder halverwege bevoorrading van Emilia; welkom voor 't baasje, Roefie is het blijkbaar niet gewoon en profiteerde er niet van...


Het korte looptraject, 5,2 km. ofte 'n half uurtje loslopen:


















Uitschieter qua fietsen was zaterdag 4 juli,
van Oosteeklo naar Linkeroever en dan terug met Ironman-to-be Pieter richting Knokke,
quasi aan de deur passerend ;-)
Mooie trip onder 'n stralende zon, goed voor 166 km.
2x lek, éénmaal vlak na ons vertrek en éénmaal in Knokke, maar nog op 3 km. van onze bestemming.
Er liep blijkbaar iets mis met de binnenband en het bommetje waardoor ik besloot om met de lekke achterband verder te rijden...
Op 'n stukje kasseien kwam ik terug "in m'n nopjes", alleen was het voor de velg wat minder, die was hopeloos om zeep...

Roefie

M'n vaste looppartner, onze Roefie.

Z'n recordafstand staat op 25 km!

Leeft als 'n echte atleet; eten (enkel aangepaste dosis korrels), drinken (enkel water), trainen (zoveel lopen als 't baasje) & rusten (bij voorkeur languit in de volle zon).

Tussendoor sprintjes achter de tennisbal...

Zodra ik m'n Garmin aanzet en hij de piep hoort, de sportkast opentrek, in loopkledij of loopschoenen verschijn is 't concert :

succes

Proficiat aan al degenen die gisteren de Nacht van Vlaanderen tot een goed einde brachten.
(vooral voor 'haze' Katrien & Nico)

Succes aan de triatleten (M/V) die vandaag starten in Brugge (da's ook al 2 jaar geleden)
& 3x zoveel succes aan de triatleten die morgen in Stein starten voor de 3/4!
'k Hoop van harte dat het niet zo warm is voor 't lopen als vorig jaar;
supporteren zal vanop afstand (thuis) gebeuren.

Toi toi toi!

update

Eindelijk een update!
Ik leef nog... 'k bedoel dat 'sportief' hé...

Door de cursus is het er voor dit seizoen niet van gekomen deftig te trainen.
Laat ev. het woord 'deftig' nog weg uit vorige zin...
Niet meer gefietst sinds 1 mei, dat zegt genoeg zeker?
Ongeveer evenlang niet meer gezwommen, wat schiet er dan nog over?
Een beetje gelopen, gemiddeld 3 keer per week een uurtje met Roefie, maar dan eerder als mentale verstrooiing.
Komend weekend is er de 3/4 in Stein, vorig jaar één van de hoogtepunten van het sportseizoen, en mocht ik die vlot doen zou dit de laatste knoop zijn voor deelname aan de Limburg 226.
Vermoedelijk geraak ik er zelfs niet om foto's te nemen & te supporteren ;-(

Alle triatlonprojecten dus in 't vriesvak tot nader order.... [in de frigo was er geen plaats meer]

Van Emilia kreeg ik toestemming om de Alpro Leiemarathon te lopen op 20 september; onder 1 voorwaarde: inschrijven = meedoen!
"Ja schat".
We hopen dat onze eerste Spruit wacht tot de uitgerekende datum eind september en niet eerder op de wereld wil komen; maar voor de geboorte laat ik toch alles vallen hoor ;-) !

De afgelopen weken kon ik door het bijna totale gebrek aan sport bepaalde zaken anders 'zien' en anders relativeren.
't Kriebelde meer voor Parijs-Roubaix dan voor 'n Ironman & ik zag me wél finishen; maar niet trainen; dat klopt dus niet....

Niet getreurd, er zijn belangrijker dingen in 't leven of triatlon; zelfs voor volgend seizoen durf ik niet te voorspellen of ik 'n wedstrijd doe, laat staan 'n volledige Ironman afstand.
Anderzijds zijn er nog vele mooie sportieve uitdagingen.

Groeten.

Drongen-Valenciennes-Drongen

1 mei, traditioneel feestdag op de fiets...
Naar jaarlijkse gewoonte terug Drongen-Valenciennes-Drongen.
Vorig jaar was er nog het Ironmanagers 1 mei-weekend, dit jaar helaas niet.
Terug naar de fietsroots dus.
's Morgens de wekker gezet en nog even verder 'gesnoozed' en wakker geschoten 7 na 7, meer dan een uur te laat dus.
Een diepe zucht, maar ook het besef dat ik méér dan nood aan die extra rust heb/had.
Toch nog maar even blijven liggen en overgeschakeld op plan B (plots was er zelfs 'n plan C!).
Het alternatief bestond er in mee te fietsen met 'n klein groepje van de club vanuit onze uitvalsbasis in Gent.
Genietend op de fiets richting Gent Meeting Center (GMC) en de frisse graslucht gretig binnenhappend voelde ik de benen amper op de trappers.
Hoge trapfrequentie op het binnenblad tot ik toch op de hartslagmeter keek en zag dat ik me zowaar nog mocht opjagen om tijdig aan GMC te zijn... De grote molen dan maar laten draaien en ook dat vlotte.
Iets na het afgesproken uur en net voor GMC zag ik zowaar 3 club-musketiers, toen waren ze dus met 4!
Doel was rustig langs de Schelde richting Oudenaarde te fietsen, daar 'n grote lus terug; zonder noemenswaardige hellingen. Tempo: sightseeing, 4 à 5 uren in 't zadel, geen aantal kilometers voor ogen; genieten in 't zonnetje... Leuke training dus!
Dit zou me ideaal uitkomen om daags nadien richting Stevoort te fietsen, na Drongen-Valenciennes-Drongen, goed voor 210 km. zou dit niet meer zo fris lukken.
Enfin, fietstocht met de clubgenoten dus.
De tocht heen richting Oudenaarde kwamen we niet in de verleiding van de treintjes en peletons die voorbijraasden (sommige renners zelfs zonder helm?!).
Op de terugweg pikten we wél in en werden alle versnellingen moeiteloos verteerd.
Terug aan GMC namen we afscheid van Bjorn, even later zetten we Stevie thuis af en samen met Steven deed ik nog 'n lus over St.-Martens-Latem naar Deinze en zo langs de 'vaart' richting Zomergem.
Vanaf Bierstalbrug keerde ik alleen huiswaarts over Waarschoot & Lembeke.
Leuke trip, goed voor 144 km. in de zon, en veel fun; tnx. mates!!


De trip op zaterdag richting Stevoort werd omwille van minder weer afgeblazen.
Onderweg met de wagen zagen de klaar en donker, 't gaf dus niet...

... saloncoureur....

Berchem

Door de cursus verzekeringsmakelaar schiet er helaas weinig tijd over om stevig te trainen...
Het vreet aan een mens, maar ik heb me er al bij neergelegd, het is te belangrijk om dit te laten schieten.

Nu het weer beter wordt sta ik met plezier om 6u. op om ten laatste 6u30 per fiets te vertrekken richting Berchem.
Van Oosteeklo naar Zelzate (brug) en dan vanaf Wachtebeke bijna in rechte lijn naar de Kennedy-fietserstunnel. In Antwerpen langs de Bolivarplaats naar de Wezenberg en zo verder naar de Grote Steenweg in Berchem.
De eerste en laatste kilometers zijn wat ambetant omwille van de verkeerslichten; maar 't is en blijft 'n leuke trip, 65 km. enkel.
De trips huiswaarts zijn 'alles of niets' wat betreft de wind; zowel al pal op kop als serieus in de rug gehad.
Gewapend met 'n zware rugzak (en barstensvol hoofd) geeft dat 'n extra training!

Afgelopen vrijdag was weer zo'n dag waarop er veel in 't kopke gestampt werd en ik met de zon en rugwind huiswaarts mocht keren.
Vlammen was 'n beter woord, want bij momenten snelheden tegen de 40km/u. en dus zicht op 2O minuten vroeger thuis, doel was 19u10...

... tot...

...ik op 6 kilometer van huis aan de levensgevaarlijke expressweg N49-E34 helaas getuige was van 'n zwaar verkeersongeval.
Daar gingen de plannen voor m'n avond, maar anderzijds tijdens het ijsberen alvorens te mogen getuigen relativeer je toch een & ander.

De 2 personen die levend en wel door de brandweer uit hun wrak gehaald werden mogen hun handjes samenleggen en hun beschermengel danken!





Zelf was ik maar om 21u30 thuis, gelukkig bracht Emilia me al 'n training, wat eten en verloste ze me van m'n fiets en rugzak.
De vriend-politieman die me na verhoor aanporde om 'nu naar huis te lopen' heb ik vriendelijk bedankt met de woorden " 't zoe wel goan; moar de goeste es over".

Deze week geen les in Berchem, maar in Gent en da's wat te kort, amper 20 km. fietsen.
Lopen zou 'n beter optie zijn, maar dan is er weer 'n gebrek aan wasgelegenheid...

Hopelijk lukt het me om 's morgens te lopen, de Facebookers die dit lezen en me al gek verklaarden mogen me nu nog gekker verklaren ;-)

verslag halve marathon Sluis

6 weken na datum eindelijk m'n korte verslag van de Zwinstedenloop in Sluis.
Sluis leek die zondag wel 'n Belgische enclave;l zonovergoten en meer Vlaams dan Nederlands te horen.
De looptrainingen waren absoluut niet voldoende, dus was het afwachten wat de dag zou brengen.
Tot km. 14 verliep alles zeer vlot, 2x bevoorrading tot dan & leuk tempo in 'n klein groepje.
Toen begon ik, door de brandende zon op m'n zwart loopshirt, als het ware op te branden.
Niet getreurd dacht ik, nog 1 km. en terug water; maar die ene kilometer werden er meer dan 3.
Ondertussen werd ik gepakt door de man met de hamer, 'n serieuze klop in de zon en met 'n behoorlijke tegenwind, waartegen ik geen antwoord wist.
Zoiets wijst alleen maar op (veel) te weinig training.
Bij momenten had ik meer zin om te wandelen maar dat kon & mocht ik niet maken...
Op km. 18 leek Sluis wel verdwenen, nergens een gebouw noch toren te bespeuren; enkel de wijdse vlakten, en volledig op mezelf aangewezen. Een beetje loper was natuurlijk allang 'binnen'.
Vragen, 1.000 vragen; echter maar 1 antwoord; (ontzettend veel) méér trainen; of toch de tijd ervoor vinden ;-(
In de laatste rechte lijn zat er zelfs geen kleine versnelling meer voor me in, iets wat vroeger evident was.

Vrij ontgoocheld, maar met 2 voeten op de grond dus terug in Sluis na 21 km. ofte 1u51'48"; wat 'n contrast met vorig jaar de 1u31 op m'n eerste halve triatlon in Kruiningen...
De form zat en zit nog ver weg...
Hopelijk kan ik er volgend jaar revanche nemen (magere troost)!

clinic sportverzorging

Vanavond was er een -op het eerste zicht- interessante clinic sportverzorging in de gebouwen van SMO te Eeklo; ingericht door het SMO-triatlonteam.

Op het programma eerst een uiteenzetting van de manager van Medi Belgium, over het nut en onzin van compressiekledij.

De firma Medi Belgium brengt vanaf 2009 de nieuwe compressiekledij van Cep op de Belgische markt. Kan compressiekledij bijdragen tot blessurepreventie en een sneller herstel? Of is het een modeverschijnsel?

Naar mijn mening is niemand ook maar iets wijzer geworden over bovenstaande zaken, behalve misschien het laatste...
'Nice try'.

Toch wil ik van Olivier Cornelis' bevindingen van compressiesokken eens vernemen...

Het tweede deel was gelukkig nog zo interessant als het eerste (oef)!

De zaakvoerder van Qoleum International gaat verder in over de verzorgingsproducten en preventieve maatregelen voor een goede verzorging, gericht op triatleten en sporters.

Een man die héél boeiend kan vertellen en die zijn producten aan de man weet te brengen; mijn verlanglijstje is al opgesteld ;-)

De producten met de nummertjes; Emilia kreeg op het BK veldrijden 2006 in Tervuren van Lucien Wellens een staaltje om haar handen op te warmen en het mistte zijn effect niet.
Op naar meer dus.

kraker

Gisteren is het er eindelijk van gekomen!
Na een telefoontje van amper 3' mocht ik dezelfde avond langsgaan in Eeklo bij 'n man met gouden handen, de ostheopaat (kraker in 't schoon Vlaams).
Het moest al gebeuren van na de IFF-marathon vorig jaar september, maar wegens de verhuis en duizend andere zaken bleef ik dit uitstellen, schande!

Korte analyse van rug & bekken; even losmaken op de tafel en in- & uitademen.
Bij het uitademen ne ferme krak, totaal niet pijnlijk; maar 'k wist niet goed wat me overkwam.
Geen pijn, 'n vreemd edoch goed gevoel in de rug.
Gisteren hééééél goed geslapen, vandaag voel ik verschil in m'n houding; rug rechter vooral.
Op naar de trainingsarbeid, en bij herhaling zal ik nu wél sneller laten ingrijpen.

student

Tja, 't is me wat de afgelopen maanden...

Dagcursussen, 4 dagen per week; telkens 3,5 dagen en de laatste halve dag (maandag- of dinsdagnamiddag) examen.

Weekendjes worden opgeofferd aan samenvatten en blokken...

Lopen is eerder mentaal dan echt trainingsgewijs opbouwen. 

De fiets staat op stal, 's avonds te vroeg donker en 's weekends zie hoger.

Zwemmen, het begint te komen,... maar slechts 1x per week, 't is nog zoeken naar 'n 2e keer. 

Omwille van de cursus ook voor het eerst in jaren géén Spaanse stage, snif snif. 

Net nu in hét sportieve jaar, het jaar van de triatlon full distance, want -alweer- omwille van de cursus mag ik m'n deelname aan de Ironman Zurich op m'n *euh* wetsuit schrijven. 

V*erd****

Ach ja, voorlopig nog geen paniek, 'k moet dringend de osteopaat eens bezoeken voor m'n rug; maar dat zeg & denk ik al màànden...

Conclusie: ik leef nog maar wil het trainingsvolume opdrijven. 

Waar een wil is, is een weg!! 

druk

'k Heb het vreselijk druk de laatste weken...
Overdag cursus en 's avonds de materie bijhouden.
Mentaal moe & op, dan komt 'n loopje goed van pas; weer of geen weer.

Afgelopen dinsdag & woensdag mocht ik op tweedaags seminarie MBTI.
Het eerste wat in m'n valies zat waren loopschoenen en hartslagmeter.
De eerste avond werd het 'n kort loopje met docente Heidi, de tweede dag werd na 'n korte nacht gestart met 'n vetloopje van 'n klein uurtje in & rond Edegem; pluk de dag!

Komend weekend blokken voor het volgend examen, tussendoor lopen en hopelijk de MTB eens uit de garage halen... we zien wel.

zwemmerzwem

Wat begin december helaas niet lukte is gisteren wél gelukt.
'Gaan' zwemmen; eindelijk, 't moet zowat van eind augustus - begin september geleden zijn...

Afwachten wat het ging geven dus; in het begin leuk, 'k had het erger verwacht;
de theorie van de techniek spookte door m'n hoofd.
Moeiteloos de 200'en meters aaneengezwommen tot ik 't toch begon te voelen in m'n armen.

Zweminstructeur Peter zag met z'n scherp & (terecht) kritisch oog dat het niet goed was.
M'n watergevoel was 'behoorlijk' en als ik vooruitkijk naar hét doel; de Ironman, interesseert me enkel om op een zo vlot, comfortabel & economische manier m'n 3,8 (maak er maar 4 van) kilometer te zwemmen.
Snelheid en dus tijd interesseren me minder (omzeggens niet).

Maar daarvoor zijn dat alle opmerkingen terecht:
insteken, lange glijfase, hoge elleboog, rollen ook langs de niet-ademkant, ....

Hier en daar gevloek; één atleet vroeg zich luidop af waarom hij voor triatlon koos;
ik dacht het alleen ;-)
De zwemtrein is dus terug vertrokken; alweer een stap dichter bij Zurich.

Vanmiddag botste ik op 3coach.be op volgend filmpje.
Nu zal ik nog beter op 'n hoge elleboog letten; een goed zwemmer zal ik echter nooit worden...

Brasschaat

Afgelopen zondag, héél vroeg opgestaan om de banden van m'n mtb, die er nog oplagen van Parijs-Roubaix, te vervangen door de dikke winterbanden.
Afspraak in Brasschaat met Ironmanagers Pieter & Super-Mario.
Doel was 'n 2,5 uur mtb op 't gemak en brunch achteraf.

Door de bandenwissel niets kunnen testen en achteraan maar een kleine 3 bar wind gestoken.
Dit zorgde voor extra training, met in de bochten af en toe het gevoel dat de achterband van de velg zou schieten.
Met een te klein ontbijt (3 stukken fruit) achter de kiezen en maar 1 zakje vloeibare voeding tussendoor was het gevoel na pakweg 35 km. niet meer ideaal.
De wind en ons tempo zaten er ook voor een deel tussen; wijselijk besloten we dan maar niet onze geplande grotere lus te doen, maar terug te keren.
1 Veldwegel (voor de Koekoekstraat) was er teveel aan voor de achterband; een leegloper werd verholpen met 'n bommetje en terug op weg.
Wat 'n verschil met ervoor, het fiesten ging vanzelf; volgende keer toch genoeg druk op de banden ;-)

Dank aan Pieter & Mario voor de compagnie en aan de dames voor 't voedsel (en de drank).

Bibbertriathlon

Even reclame maken voor 'n evenement in organisatie van onze club komende zaterdag:
de bibbertriathlon.

Vorige editie (2007) was nog 's zondags; helaas is deelname dit jaar dus uitgesloten voor mij ;-(
Of er vòòr 't kajakken 'n ijsbreker ingezet wordt valt te betwijfelen ;-)
Nog even 't verslag van 2007 én de filmpjes opsnorren.

Meer info in deze pdf.

FaceBook

Kort & bondig:

2009

Prettige feesten;

aan iedereen een gezond, hoopvol & sportief 2009.

woon-werk

Als afsluiter van 'n hoogstaand sportief jaar nog 1 afbeelding.
Het loopje van eergisterenmiddag; van huis naar de winkel.
Nog vòòr 't fijnstof alarm.
Smog of niet; deze avond 't zelfde maar meer.
In omgekeerde volgorde naar huis; maar met 'n serieuze omweg.
Wat of hoe weet ik niet; maar 'k moet nog even ontstressen en 2008 sportief afsluiten.
De motivatie voor de Ironman in 2009 is enorm; al genoeg prikkels gehad om bij wijze van spreken morgen al ten aanval te trekken.

Tot volgend jaar & prettige feesten!!