kortfilm

tert'n

ofte trappen,
hetgeen ik morgen wil doen.
Goed weer, nauwelijks nog tandpijn en zin, véél zin om lang en ver te fiesten...

Zaterdag 21 en zondag 22 april : Brevet 200 km
Een organisatie van De Sportvereniging Zomergem

licht aan het einde van de tunnel

Er schijnt weer licht aan het einde van mijn 'tandpijntunnel'.
Deze avond de laatste antibioticapil en hopelijk morgen volledig van alle ongemakken verlost.
Het kriebelt om morgen te lopen en zondag te fietsen!

Afgelopen dinsdag toch gezwommen en wonderwel geen last gehad van de tandpijn en dikke kin, integendeel, het deed zelfs goed.
Na de zwemles was het wetsuit-passen geblazen, alweer een stapje dichter bij 'een' Ironman (te beginnen bij de kwart van Brugge).
Na nog 2 soepjes huiswaarts en zonder pijnstillers een rustige nacht gehad. Zalig.

De eerste 2 dagen van de week was mijn discipline 'zetelliggen met ijszak', maandag en dinsdag nagenoeg niets gedaan qua werk dus is het hier de afgelopen dagen 'vollenbak' geweest.
Resultaat; nog geen enkele foto van Parijs-Roubaix bekeken, maar dat kan wachten.

apexresectie

Apexresectie; dat 'beest' bezorgt me nu al bijna een week nauwelijks te harden tandpijn.
Uiteindelijk gisterennamiddag bij de tandarts beland en zijn vermoeden werd bevestigd na het nemen van bovenstaande foto.
Een ontsteking onder een ontzenuwde tand.
Gevolg: antibiotica en pijnstillers.
De ijszak is hier de laatste dagen ook niet ver weg geweest, maar 't zal toch de pijn verbijten worden.
Qua training deze week durf ik niets voorop te stellen. 'Graag' maar 't zal van weinig in huis komen vrees ik.
Deze avond zwemmen, sowieso, want we gaan wetsuits passen.
Die kans wil ik niet voorbij laten gaan.

Zondag kon ik me volledig uitleven in Parijs-Roubaix, de renners 3x gezien op de plaatsen die we wensten.
Foto's dien ik zelf nog te bekijken, verslag volgt.

Ook Dimitri nog even in de bloemen zetten met zijn puike prestatie op de marathon van Parijs;
met slechte voorbereiding en onder een loodzware zon 3u38'41". Knap Dimi!!

vakantie

Vele titels zou ik kunnen kleven op deze post.
'geen tijd', 'tandpijn', 'lactaattesten', 'zenuwen', 'Hel van het Noorden', ...
Vakantie lijkt me beter.
Afgelopen paasvakantie ben ik er jammergenoeg niet in geslaagd veel te bloggen.
Stof genoeg, maar geen tijd.
De dagen vlogen voorbij. Werken en weggaan (geen échte vakantie maar toch).
Onder dat laatste kan je vanalles verstaan; behalve 'uitgaan'. Het mooie weer zit er natuurlijk ook voor veel tussen.
Vorige week naar de start van de Ronde. Van Brugge richting Stevoort om Emilia's grootmoeder haar 85e verjaardag te vieren.
Natuurlijk op het puntje van m'n stoel gezeten om de beklijvende finale te volgen. Jammer voor Leif Hoste en voor Predictor-Lotto, hopelijk morgen revanche!!
Toen we van Emilia's grootmoeder naar haar ouders reden draaide de starter van de auto mee, autopech dus...
Gelukkig geraakten we nog thuis (auto in gang duwen en zorgen dat je niet stilvalt).
Zondagavond dan de wagen nog bij de garagist gedaan en al lopend teruggekeerd; leuk als je het kan, mag en moet combineren. Als training niet de korste weg genomen, integendeel, 1u18' LSD.
Maandagmorgen wou ik dit herhalen maar m'n spieren protesteerden.
Iets wat ik de laatste weken meermaals merkte, als ik meer dan een uur gelopen heb voel ik het de dag nadien. Abnormaal...
Niet getreurd, maandag was een 'feestdag' en mocht ik met 2 dames gaan zonnen in Oostende.
Een prachtige dag die veel te snel voorbij was, niet gesport, niet geblogd.
Dinsdag werken en naar de zwemles. Omwille van de defecte auto met de fiets. M'n mountainbike terug voozien van de slicks (baanbanden) en de lichtjes gecontroleerd.
Na het uurtje zwemmen doorgereden naar Oosteeklo. Het was de laatste avond dat Beste Vriend Gino in 't land was, dus wilde ik nog eens passeren.
We hebben op gepaste wijze 'afscheid' kunnen nemen. Gino wilde per sé nog een pitta eten dus voerde hij me mee naar Ertvelde.
Iets na middernacht is hij hier dan vertrokken voor een korte laatste nacht bij z'n ouders.
Emilia was in de wolken dat ze ook nog afscheid kon nemen.
Woensdagavond de MTB opgehaald bij Gino's ouders.
Donderdag schoenen opgehaald bij Eddy in Gent (koersfiets) en de auto gaan ophalen.
Gisterenavond m'n hersens enkele uren gepijnigd op het parcours van Parijs-Roubaix.
Traditioneel zijn we van de partij vanaf de eerste kasseistrook in Troisvilles. 165 km. van huis, maar we zakken af. Na Troisvilles een hele omweg om in 't Bos van Wallers te geraken en dan kijken welke 5-sterren kasseistrook tegen het eind we nog doen.
De zenuwen staan hier hooggespannen. Dé koers der koersen (persoonlijke mening). Kriebels voor volgend jaar. We gaan er wel op letten het stof tijdig door te spoelen ;)).
Afgelopen middag lactaattesten op de atletiekpiste van 'de Gantoise'.
De lactaatwaarde na de eerste 2000 meter aan hartslag 134 was abnormaal hoog.
Gisteren niet getraind, geen alchohol, koffie of the gedronken en voldoende gerust.
Herdoen dus, de waarde was iets beter, maar niet goed...
Toch alles afgewerkt in 't zonnetje. Het resultaat zal niet 'denderend' zijn.
Na gesprek met de dokter; waarin ik aanhaalde dat bij lopen langer dan 1 uur ik dat de dag nadien voelde; werd duidelijk dat ik geen sportdrank neem. Wél water, maar andere 'elementen' dienen aangevuld te worden om de spieren terug in vorm te krijgen.
Stom van mij dus, 'k zou beter moeten weten...
Eén dezer bestudeer ik het aanbod van onze voedingssupplementensponsor.

Voilà, ondertussen is m'n weekend begonnen, alles in het teken van de pavés.
Morgen bel ik vanuitFrankrijk ook nog even naar neef Dimi om het relaas van zijn marathon in Parijs te vernemen.

Fijn weekend!

kriebels

lentekriebels
sportkriebels
fietskriebels
koerskriebels
feestkriebels
blogkriebels
kriebelkriebels

kwart Brugge

Jawel,

ik slaagde er zonet in me in te schrijven voor de kwart triatlon door Brugge!
Een hele week (en langer) zenuwen, enkele keren wakker geschoten deze nacht,
maar nu kan ik alle pijlen richten op zaterdag 17 juni.

Vorig jaar nog 'onschuldig' en onwetend als toeschouwer, 1 jaartje later als tevreden atleet!

futloos

foto: vlag van New York

Eén woord om mijn week tot nog toe te omschrijven: FUTLOOS.
Bizar gevoel!
Dinsdagmorgen ietwat moe, maar na een druk weekend met niets anders dan uit gaan eten (en drinken) dacht ik dat zal wel zou overgaan.
's Avonds echter diende ik me te weren om de zwemles tot halfweg uit te doen...
Even aan de kant gezeten en gewacht op een oefening op de benen, met de plank in het water en ook dat lukte niet, het ging me echt niet af...
Vervroegd gaan douchen, vroeg thuis, vroeg in bed.
Woensdag ook heel moe! 's Middags zwemles en m'n keerpunt aangeleerd.
Toen ik dit oefende op de lengtes merkte ik duidelijk weer de vermoeidheid en besloot uit te zwemmen.
Woensdagavond op tijd naar bed en gisteren, na 9 uur slaap (wat veel is voor mij) was 't gevoel van rond te lopen met een zak cement in m'n nek... allesbehalve goed dus!
's Middags diende ik naar 4 'posten' te gaan, Evergem, Gent, Zomergem en Oosteeklo en dat deed ik per fiets, 58 km. in totaal.
Op 't gemak, de benen voelden fris aan, maar dat zal zowat het enige geweest zijn...
De bruggen die ik tegenkwam kon ik met gemak aan, maar hoe langer ik fietste hoe groter de vermoeidheid.
Na het eten ben ik dan in de zetel gekropen en daar heb ik zitten vechten tegen de vaak dat het geen naam had. Het gevecht verloren en toen ik wakker schoot heb ik me enkel nog zitten ergeren aan al de zever die men op tv. voorgeschoteld krijgt.
Verdorie toch.
Op tijd naar bed en na opnieuw 9 uur slaap voelde ik me deze morgen een heel pak beter.
Nog slechts een klein pakje 'last' op de schouders.
Deze middag dan, geheel volgens schema 30' losgelopen.
Gisteren kocht ik op aanraden van Eddy capsules die de zuurstofopname stimuleren.
Vanaf morgen begin ik die te nemen, eerst m'n bloed laten controleren, dus om 8 uur nuchter bij de dokter.
Op 't schema voor deze week stond :

Dit is een rustige week, gebruik die voornamelijk om te recupereren en goed uit te rusten.

Tja, ofwel heb ik geluk; ofwel voel ik 't schema 'perfect' aan.
Morgen nog 1u10' LSD en zondag (hopelijk) fietsen.
Hopelijk, want Gino zal hier dan zijn en wie wat waar belanden we nog overal...

zwemstiel

Bij tijdsgebrek:
Zwemmen is een stiel!

(maar ik leef nog...)

JA

Wij zeggen 'ja' tegen JA.
Aki-san, onze Japanse vriend is op bezoek.

Kimochi no î ,ogenki dess ka.
Nihongo wa hanase-masen.
Aangenaam, hoe gaat het met u?
Ik spreek geen Japans...
Voor het filmpje van 'toen' klik je 'hier'.

Oyasumi nasai (goede nacht).
Sayonara (sayonara).

fototijd

Zoals belood enkele foto's van vorige vrijdag, Oost-Vlaams Sportgala.
(Belofte maakt schuld; maar ik moest verdorie al een uur in m'n bed liggen...)

Zang: The Cappaert Sisters
Een 'goede foto' moet oa. evenwichtig zijn.
Evenwicht, moet je dat eens zien; enkele meters boven de grond!
Nog meer 'Hoogspanning'
'Mijnheer ' Eric Melaerts, gitaar voor The Cappaert Sisters. Slaapwel!

programma

Weekmenu:
gisterenavond fietsclinic van Ironmanagers bij 'PDG Bikestore' in Baarle.
Vanavond en woensdagmiddag zwemmen, donderdag fietsen, vrijdag Ironmanagers-clubfeest, zondag 100 km. fietsen, eveneens met IM en hopelijk 'tussendoor' 3x lopen.

Zondag is er in Hofstade 'zwemloop', maar dat past dan weer niet in het plaatje.

We weten weer wat gedaan dus!

boven water

Zo voelt het aan:
Terug boven water.

Vorige week was (pokke) druk.
De agenda stond meer dan vol, idem voor deze week, maar (hopelijk) met meer tijd om te sporten.
Donderdag voelde ik me 'uitgewrongen' door het intense zwemmen.

Vrijdag dan het Oost-Vlaams sportgala (Puur voor de Sport).
Meer daarover komende week met foto's.
Gelukkig niet 'blijven plakken', meer zelfs; zonder iets te drinken huiswaarts en dus tijdig in bed om zaterdag uitgerust aan te vallen.

Zaterdag na een super drukke dag en na het avondeten lag ik bijna te slapen in de zetel...
Zo goed als futloos, verdorie.
'k Beloofde al langer iemand het boek 'Surplas' binnen te steken en door nu het nuttige aan het aangename te koppelen gebeurde dit 'te voet' (al lopend).
Het boekje in 2 plastiekzakken gewikkeld en zo in Ooosteeklo gedropt in de brievenbus en dan 'leeg' terug.
Door de wind was het lekker uitwaaien.
Na 1u03 terug thuis en genoten van een lekker warm bad en de Humo.
Uiteraard hééééééééél blij dat ik me niet liet kennen en indommelde in de zetel.

Zondagavond opnieuw twijfel om de geplande LSD van 1u30 aan te vatten, maar toch 'van wal gestoken'.
Als je pas om 20u30 vertrekt lijkt het me niet meer dan normaal dat het donker is, maar ik stond er niet bij stil dat het héél donker was buiten.
Al lopende realiseerde ik me dat het 'niet zo goed' was. Het lopen wél, maar het weer...
Na een donkere en onverlichte weg kwam ik terug in bewoonde wereld en voelde dikke druppels vallen. In de verte zag ik dan nog bliksemschichten, dus alle registers open getrokken en ipv. LSD, extensief huiswaarts. Niet zo leuk, maar 't was eigenlijk om m'n eigen hachje te redden en droog thuis te komen.
Resultaat: slechts 34' gelopen.

Na het lezen van Davids post een nieuw rubriekje:
Linke boel: Bel- en SMS-spelletjes?!
update: nog een link

zwemles

Bron

Afgelopen middag 45' zwemles van Luc.
Eindelijk écht les, niet zomaar het trainingsporgramma afwerken en uithouding opdrijven.
Puur techniek!
Het woog serieus door na tweemaal een uur zwemmen (maandag en dinsdag)...
De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik het zwemmen serieus onderschat heb qua inspanning.
Bij lopen en fietsen ken ik (zo goed als) m'n grenzen, maar bij zwemmen nog niet, je weet natuurlijk snel waar je staat...
Ik kan het evenwel het iedereen aanraden.
Volgende week training met hartslagmeter én met peddels, die moet ik nog aanschaffen.
't Is wel nodig, één van de minpunten aan m'n 'stijl' (?) is het plooien van m'n handen na een tijdje.
Perfekt zal ik misschien nooit kunnen zwemmen, integendeel, blijven schaven aan de techniek.
Ondertussen wordt het ook tijd om te beginnen aan het afstandszwemmen,

lentekriebels

Lentekriebels, en nog geen beetje met zo'n prachtig weer.
Weinig tijd om buiten te komen en er op die manier van te genieten, maar toch; niemand klaagt...
Ideaal weer deze week om te fietsen, er staan maar liefst 3 ritten op het schema, géén ervan ga ik kunnen afwerken, geen tijd, en zondag opendeur; het zij zo!

Naast tweemaal zwemmen (1 uur gisterenavond al afgewerkt) is er morgenmiddag nog een half uur les voorzien.
Een klant vroeg info ivm. waterdichte uurwerken, gschikt voor zwemmen want hij geeft les.
't Was snel geklonken en afgesproken. Samen met nog een man die les volgt, eveneens specifiek voor triatlon.
Het zwemmen gaat sowieso al beter, al hoop ik dat ik de techniek niet verkeerd aan 't inoefenen ben.

De 2 geplande looptrainingen zou ik deze week probleemloos moeten kunnen afwerken; eventueel enkel extra 'loopjes'.
Passief sporten staat ook nog op 't programma; een vergadering voor Oosteeklo-sport en vrijdag Oost-Vlaams Sportgala.

filmpjes

Voilà, de werkdagweek zit er op.

Maandag vlieg ik er terug in, nu denk ik even niet meer aan 't werk.
Straks nog lopen, plastronfuif, morgen fietsen (als de plastron deze avond geen zéér doet) en lopen.
Volgende week een drukke trainingsweek, maar daar zal niet alles van in huis komen door werkomstandigheden (opendeur).

De agenda staat boordevol, teken dat we nog leven, maar teveel is trop...

Vandaag nog een filmpje on-line gezet van 'de Jerre, afgelopen week te zien in Man bijt hond.
'k Ben blij dat hij blij is en voldoening schept in zijn job!
Zeg nooit 'nooit' maar dat is niet echt mijn ding, 'k hoop dat ik dat nooit hoef te doen...

Als 'uitsmijter' een animatie die ik tegenkwam via Intermactivity, het beste Nederlandstalige macforum (naar mijn bescheiden mening dan toch).

doctor

Gisterenavond afspraak in Gent.
Katrien, vriendin van de fotografielessen diende haar proefschrift te verdedigen voor een jury van professoren (Cambridge, Gent, Leuven).
Succesvol, dus vanaf nu is Katrien 'Doctor in de Lichamelijke Opvoeding'.
Chapeau!

Wikipedia leerde me het volgende:

Het doctoraatsdiploma wordt verkregen na het succesvol verdedigen van een proefschrift. Dit is een persoonlijk wetenschappelijk werk waaraan doorgaans meerdere jaren studie- en onderzoekswerk is voorafgegaan. Het doctoraatsdiploma kan ten vroegste twee jaar na het einddiploma van de academische basisopleiding (een Master-diploma) behaald worden. In de praktijk neemt de voorbereiding 4 tot 6 jaar in beslag. Meestal is men in die periode aangesteld aan de universiteit of in een wetenschappelijke instelling: contractueel of via een beurs of als assistent aan de universiteit.

Dus, niet gesport; er stond ook niets gepland.
Vorige week enkel het lopen 'laten schieten'.
Deze week is iets rustiger, al 2 maal gezwommen; op het programma staan nog 3x lopen en 1x fietsen.
Voorts weinig (lees: geen) tijd om te bloggen, mede door gebrek aan inspiratie.

Storm Worm

Zopas gelezen op ZDNet.be:

Bloggers doelwit van Storm Worm-variant

Dubieuze link duikt op in berichten

Bizarre boel ?!
Van .exe's heb ik gene last op Apple, en voor wormen moet ik in m'n buurman z'n tuin zijn.

Mellow Man

Via Geert Gitaar's blog kwam ik op Mellow Man.
Een meer dan nobel initiatief van Geert om de opbrengst van z'n nieuwe single aan 'het goede doel' te schenken.
Met plezier m'n bijdrage geleverd!

Verdere stappen? In iTunes 'zwieren' en op de shuffle zetten, lopen en... genieten.

ingeschreven

Voilà,

de nieuwe dag is nog geen uur 'jong' en 'k heb dorpsgenote Syrie (op skiverlof met m'n zus en schoonbroer-in-spé) en mezelf al ingeschreven voor de 20 km. door Brussel.
'k Ben er heus niet voor wakker gebleven, maar ben pas thuis van de persvoorstelling van Predicor-Lotto in Sint-Niklaas.
't Was (meer dan) in order, veel Talent (met grote T) gezien en Ambitie (met grote A) gehoord.
Leuke mensen uit de sportwereld leren kennen, volgend jaar meer van dat!
En nu, slapen (zeg maar 'maffen').

Toedeloe...