dauwzwemmen

foto: www.eeklo.be

'k Heb 'het' zitten...


Vanmorgen was Florian er iets voor m'n wekker van 5u55.
Flesje gegeven en na enige twijfel van mijn kant & aandringen van Emilia (waarvoor dank) dan toch maar richting zwembad in Eeklo getrokken bij -3°C.


Goed voorzien van sjaal, muts en handschoenen kwam ik in het warme zwembad aan, geen klagen ;-)

Het zwemmen verliep niet al te vlot... duidelijk wat vermoeid.
Nà het zwemmen alleszins wel wakker!


Thuisgekomen begon 'het':

N I E Z E N

en 't is nog van heel de dag niet gestopt, amai m'n neus...
Hopelijk ben ik er snel vanaf en is het geen verkoudheid.



Snif, snotter, snuif...

....hatsjoem

modderweekend

Afgelopen 2 weekends stonden -achteraf gezien- in het teken van de modder...
Vorig weekend in de Ardennen:
Op amper 2u rijden van huis, met 'n volgeladen auto, stonden in 'n andere wereld;
alles is relaxer, ongerepter, enfin; genieten geblazen;-)

Na de kaas- en wijn naar bed en na het uitslapen ontbijt en "op 't gemak" de mtb in orde zetten
(nogmaals dank aan Luc L. om m'n 'ros' mee te nemen, ik had onmogelijk de plaats...)
Op het menu een 2 à 3 u. mtb, lus 5 & 6; op stafkaart was al één & ander te zien van hoogtes, maar wat er ons na 'n weekje regen voor de wielen geschoven werd... afzien & genieten!
Het werd me snel duidelijk dat ik fietsritme mis, gewoon het gevoel in de benen;
hartslag viel mee (achteraf bleek dit perfect LSD), maar de inspanningen wogen.
Zodra ik met super-(iron)man-Mario(D.) aan de splitsing kwam van route 5 & 6 kozen Mario & ik voor de extra lus, en Stefan & Luc voor de 'korte baan' naar ons rendez-vous-café, café des sports in Barvaux (chef André is ongetwijfeld 'n broer van Robert Waseige).










Mario & ik kwam vrij snel in Bomal, de plaats waar ik als 'jonge gast' op kamp ging als monitor en waar Emilia en ik een koppel werden ;-)
Het was wel even oriënteren toen we uit 'the middle of nowhere' plots in het centrum stonden.
Al gauw ging het verder off-road en het slechtste en avontuurlijkste kwam er aan...
op gegeven moment ging ik zo traag bergop dat ik in 'n flits op m'n Garmin kon zien dat de hartslag 164 was en de snelheid... amper... 4,3 ?! een blik later amper 4,2 ? een zucht en je ligt er...
Het gevoel in de benen was navenant, het hoofd zei doorbijten en genieten...
Wat we dan ook deden, maar de krachten ebden toch langzaam weg.
Op km. 40 was het op karakter, het leek allemaal nog wel te lukken, het gevoel was niet super; noch supergoed, noch superslecht.
Het opdoemen van Barvaux-gare bracht verlossing en even later konden we Luc & Stefan vergezellen chez André (ongetwijfeld de broer van Robert Waseige!) in café des sports.
Nog maar net de fiets naast het café gezet of er kwamen 4 mtb'ers aan, zowaar 4 bekenden, waarvan 3 dorspgenoten; kom dat tegen.








Zondag stond op m'n marathonvoorbereiding 30 km. gepland, quasi onmogelijk in deze streek na de rit van 53 km. daags voordien.
Toch maar vertrokken met Claudia & Luc en de eerste 40' voelden de benen verzuurd en als lood aan. Eén uur leek me voldoende, maar we zetten door.
Na pakweg 48' keerden we terug en namen op gegeven moment een iets andere weg of in het heengaan en klokten 'fris' en monter af na '
Moe maar voldaan zeg maar, blij van de geleverde prestaties & ongetwijfeld met het gevoel:
"meer moet dat niet zijn".







Tot in september?
;-)




Vorige week verliep sportief van weer vrij rustig, maandagavond zwemmen met m'n "favoriete" wrikoefeningen ;-(
Woensdagmorgen was ik dankzij Florina wakker vóór de wekker & gaf het flesje ipv. te gaan dauwzemmen, 's avonds 1u20 zalig gelopen in de regen ;-).

Vrijdag werden de benen gespaard voor zaterdag, er stonden 34 km. op het loopmenu.
Door bezoek 's namiddags kwam het er niet van vroeg te vertrekken, even gedacht om niet meer te lopen (watje), maar uiteindelijk vertrokken om 19u52, 't werd dus snel laat.

De training werd perfect afgewerkt ondanks... modder.
Na een dik kwartier stond ik in de Oosteeklose bossen (Heide) voor 'n zwart gat...

Voor de kick dan maar in het complete donker langs de 'gesdreve' om er na 23' vast te zitten tot aan m'n enkels in de modder... Koud aan de voeten, maar toch doorgelopen.
Na 20 km. thuis voor 'n verse bidon drinken en niet van kousen/schoenen gewisseld.

Op km. 30 begon de neus wat zeer te doen van de kou, vanaf nu dus met bandana of sjaal lopen!

M'n voeten waren niet proper na 1x douchen ;-)

spinning for Paraguay

Spinning for Paraguay op 15/01/2010

Weblogloopster Julie heeft 'n leuk initiatief op poten gezet:

En nu, dames en heren, kunnen we jullie met enige trots uitnodigen op de SPINNING FOR PARAGUAY die zal plaatsvinden op vrijdag 15/01/2010 om 19u30 in Okinawa in Aalter. Wat hebben we te bieden? 1,5u puur spinningplezier onder leiding van Berry.

Een uurtje "op 't gemak" want..... een aantal sport-leken hebben zich intussen al aangemeld (jawel beste mensen, u leest het goed, Maarten gaat méédoen! Komt dat zien), en dan nog een halfuurtje stevig doortrekken voor de ervaren spinners. Een stemmetje fluisterde in mijn oor dat er zelfs eventueel 2u zou kunnen worden gespind. Eventueel.

Nadien is er gelegenheid tot douchen en nakaarten aan de bar. Klein detail: aangezien ik twee dagen later weer wat kaarsjes mag uitblazen op een taart, zal ik het eerste rondje trakteren voor de aanwezigen.

De opbrengst van dit evenement gaat naar Paraguay.
Opbrengst?
Jawel... deelname is niet helemaal gratis. Er zijn 27 fietsjes beschikbaar in de zaal en die... gaan we per opbod aanbieden.
De startprijs is gezet op 5,00 EUR, en wie wil deelnemen kan bieden op een speciaal hiervoor door Maarten opgerichte site:http://bidforbike.runnerjules.com .
Het volstaat je even te registreren (gebruikersnaam en paswoord aanmaken) en dan kan je op een fiets bieden. Er zijn 27 verschillende plaatsen verspreid over 3 rijen. klik de fiets aan die je graag zou hebben, dan krijgje wat meer info (wie momenteel de hoogste bieder is en zo) en dan kan je rechts zelf een bod doen (per schijf van 1 EUR of meer EUR, maar geen eurocenten).

Op 31/12 wordt het bieden afgesloten en per fiets krijgt de hoogste bieder de plaats. Dit wordt heel snel bekend gemaakt zodat iedereen zeker weet dat hij een plaatsje heeft.
Kom dus afen toe eens kijken naar de site om te zien of je bod niet werd overtroffen door iemand anders!
Berry en ik hebben voor de hoogste bieder in 't algemeen ook nog een verrassing in petto, maar wat dat is.... blijft nog even een verrassing....

Laat het bieden beginnen!

Met dank aan Berry en Okinawa Aalter!

... Voilà 't staat al in m'n agenda Julie & Berry,

'k zal niet bieden op m'n fiets, de Bert&Ernie-bike mag Julie voor haar rekening nemen ;-)

verslag Deinze - Bellem

Eén week na datum, voor mijn doen nog behoorlijk op tijd om het verslag van de halve marathon Deinze - Bellem te publiceren.
Plaats van afspraak was de aankomstplaats om met enkele weblog-/facebooklopers op de jeneverbus richting Deinze te rijden.
Leuke traditie van 'de bende', voor mij 'n eerste keer ;-)

De ambiance zat er goed in en naarmate we Deinze naderden zakten de tijden die gelopen zouden worden.
Voor mij stak het er hem niet op, gewoon losjes zeg maar.




Voor de start verzamelden op de atletiekpiste in Deinze voor de (traditionele) groepsfoto en ook dat verliep allemaal hilarisch en héél ontspannen.

















Na de start vielen we al snel in groepjes, hier nog met Ann, Chris, Julie & Berry.
Even later begon de lange babbel met Julie & Berry.












Onderweg pikten we nog Filip op en we finishten ontspannen na 1u51'46 (niets spectaculair, maar tijd deed er deze keer niet toe voor mij...).

Met dank aan 'de bende' en tot volgende loop!


edit: op de finishfoto naast Berry finisht ook Etienne, toegegeven, wij zaten in z'n slipstream ;-))








Hier m'n foto's & nog meer verslagen bij:
Katrien, Chris, Koen, Cremke, Peter, Tien, Maurice

transfer SMO-Triatlon Team Meetjesland

Gisteren even voor de start van de Ironman in Florida, waar 6 clubgenoten deelnamen;
kwam een mail binnen waarin te lezen stond dat ik deel mag uitmaken van het SMO-Triatlon Team Meetjesland.

Euforie ;-) mijn zaterdag kon al niet meer stuk!

De clubleden in Florida deden het goed!
5 kersverse Ironmen en Serge, die al 2x een IM finishte diende helaas met pech op te geven tijdens het fietsen.

Volgend jaar finish ik dus in Zurich in SMO-pak!

planning

Voilà,
de 2 komende sportieve data zijn gepland.
Deze stonden al even in de kalender, maar ik diende nog in te schrijven, betalen en plannen.

Na de cursus, van begin dit jaar tot 2 weken terug; en Japans bezoek (food, food, food), Florian's nachten, enfin een & ander... werd het hoogtijd om er 't stof af te blazen; lees: trainen alvorens te ontploffen ;-)
November belooft 'n drukke culinaire maand te worden (nieuwe hobby al dat eten?) en ik wil me 'wapenen'.

Eerste doel, de halve marathon Deinze - Aalter op 11 november.
'n scherpe tijd verwacht ik N-I-E-T




Tweede doel is gesteld om 'n rustige sportieve winter te hebben & zo volgend jaar enkele keren te pieken (Parijs-Roubaix & Ironman Zurich): LPM-marathon op 10 januari.

Net nog 'n kalender van 2009 uit het oud papier gevist en de planning als vanouds gedaan.
Tot 11 november 'n schema van 4x/week lopen en hopelijk ondertussen ook terug zwemmen.
Na de halve marathon loopschema van 5x/week met zwemmen & fietsen.



Rustige winter zei ik??

Komende zondag wordt het alvast spannend uitkijken én duimen voor de vrienden 'over den plas', op de NYC-marathon.

verslag Leiemarathon

Eindelijk mijn verslag van m'n recentste marathon, de Leiemarathon.
In functie van 'onze' zwangerschap dicht bij huis gekozen om dit jaar toch nog iets sportief te bewijzen...
Bewust nù pas, na m'n cursus & één maand na de geboorte van onze zoon Florian, dit verslag.

Had iemand me op voorhand gezegd méér dan vier uur over m'n marathon te lopen zou ik 'ns goed gelachen hebben.

Dat het krap zou worden voor de 3u30' dat wist ik echter wel.
Daags voordien, daags na de geboorte dus; na 'n nacht van amper 6u. slaap liep ik 's morgens om half 8 'n half uurtje los met Roefie. Zalig genieten, 't lichaam was er klaar voor; maar zweten... zweten... ondanks 'n héél rustige hartslag was het vroeg onder de morgen al héél warm.

Zaterdagavond na thuiskomst van de materniteit las ik op Facebook dat de meeste lopers al meer dan 3u. in hun bed lagen, maar er waren nog te veel zaken te doen thuis zodat de nachtrust er alweer onder leed.
Zondagmorgen snel ontbeten en uiteraard eerst naar de materniteit in Gent om daarna pas naar de start in Deinze af te zakken.
's Middags starten is sowieso laat voor 'n marathon, maar deze keer gaf het niet...
Starten zou ik sowieso, dat was ook de afspraak met Emilia & om op te geven start ik sowieso niet ;-)







Achteraf pas gezien: hier al vermoeid.










Voor de start was het 'n leuk weerzien met verschillende atleten en supporters/sters:


Het 'Ertvelds' banksken Gin'eau en Maurice.
Maurice liep 3u05'39"
r e s p e c t













Nog even 'poseren' met Koen aka 'marathonloper'
45 stuks ondertussen (of 46?)
r e s p e c t


Dank aan 'Metie' voor de foto's & taxi:

r e s p e c t












Volg de gids;
merci Chris ;-)



















eindelijk... gestart...
'k telde alle benen en deelde ze door 2:
329 'duh'










Kort na de start liep ik samen met Christophe, onze 3e marathon samen aan de start, na Firenze en Ieper.

Christophe dacht dat de 3u30 er in zat, op de wolk en de kick van de geboorte; maar voor half marathon meldde hij dat we op schema van 3u40 à 44 zaten.
Even voor halfweg na 'n korte plaspauze diende ik echter het uitgedunde groepje met Christophe laten gaan. 'k Heb zelfs niet aangedrongen om nog aan te sluiten, de vermoeidheid sloeg ongenadig toe... enkel genieten zat er nog in, althans proberen...





Joking with Aiste;
blijven lachen met andere woorden ;-)))))))
















Mister Rik op de party-boat van de organistatie.
Voor de start 'bewonderde' ik deze atleet:

r e s p e c t








Op km. 28 hoopte ik niet hetzelfde gevoel van vorig jaar te hebben; het gedacht speelde even op... toch nog alert...

Eigenlijk liep het 'lekker', behalve de snelheid dan, maar mentaal ging het behoorlijk.
Als het even moeilijk ging keek ik op rechts op m'n pak waar Emilia Florian's naam en geboortedatum op schreef ;-))
Mams afzien voor de geboorte, dat stimuleert paps om af te zien.
De warmte eiste haar tol, eens voorbij de 30 km. leken de lopers te vallen als vliegen, de Rode Kruisposten hadden de handen vol en de medewerkers fietsten zich de benen vanonder hun lijf.
Op km. 32 realiseerde ik me dat ik niet aan 't lopen was, maar me aan 't voortbewegen; maar zolang 't "liep"...
Eveneens was het al duidelijk dat zelfs de 4u er niet zou halen, maar het deerde niet meer.



Eén van de weinige personen langs de kant die wél lawaai maakte, supporters in België staan er bij en kijken er naar; brave burgers zeker??

Deze kranige man zat trompet te spelen en bleef op post zitten, petje af dus, letterlijk!
'n wederzijdse blik van respect, tnx & ...

r e s p e c t







Voor de laatste kilometers kreeg ik gezelschap van 'n 'local' die nog niet zolang liep en z'n schoonbroer achterliet die de man met de hamer tegengekomen was.

Op km. 39,5 schoot er 'n kramp in m'n rechterbeen en dacht ik dat het 'over & out' was, maar gelukkig niet dus.









De laatste kilometer leek quasi onwezenlijk in de hitte, geen finish in zicht, nog 'n laatste brug langs de Leie en het gedacht "ik moet die toch ook niet meer over...".
Gelukkig viel dat allemaal mee & dook aan de einder de finish wél op.
Moe, doodmoe aangekomen, zin om de emotie de vrije loop te laten; maar dat ging niet meer.
Alles op 'n rijtje, maar de gedachten gingen snel terug naar vrouw en kind. Zo snel zelfs dat ik vergat m'n Garmin af te drukken...
Later op de week verscheen de uitslag on-line: 4u09'22" 215° op 305 finischers, 24 DNF's en enkele ervaren lopers gesproken die de omstandigheden als 'beestig' omschreven.
Zelf ben ik reuzeblij met deze ervaring, ik kon er al immens veel energie uit putten achteraf.
Energie die hier nodig is om Florian en Emilia zo veel mogelijk in de watten te leggen ;-)










hiervoor doen we 't hé ...

voor mams:
r e s p e c t

X