succes

Proficiat aan al degenen die gisteren de Nacht van Vlaanderen tot een goed einde brachten.
(vooral voor 'haze' Katrien & Nico)

Succes aan de triatleten (M/V) die vandaag starten in Brugge (da's ook al 2 jaar geleden)
& 3x zoveel succes aan de triatleten die morgen in Stein starten voor de 3/4!
'k Hoop van harte dat het niet zo warm is voor 't lopen als vorig jaar;
supporteren zal vanop afstand (thuis) gebeuren.

Toi toi toi!

update

Eindelijk een update!
Ik leef nog... 'k bedoel dat 'sportief' hé...

Door de cursus is het er voor dit seizoen niet van gekomen deftig te trainen.
Laat ev. het woord 'deftig' nog weg uit vorige zin...
Niet meer gefietst sinds 1 mei, dat zegt genoeg zeker?
Ongeveer evenlang niet meer gezwommen, wat schiet er dan nog over?
Een beetje gelopen, gemiddeld 3 keer per week een uurtje met Roefie, maar dan eerder als mentale verstrooiing.
Komend weekend is er de 3/4 in Stein, vorig jaar één van de hoogtepunten van het sportseizoen, en mocht ik die vlot doen zou dit de laatste knoop zijn voor deelname aan de Limburg 226.
Vermoedelijk geraak ik er zelfs niet om foto's te nemen & te supporteren ;-(

Alle triatlonprojecten dus in 't vriesvak tot nader order.... [in de frigo was er geen plaats meer]

Van Emilia kreeg ik toestemming om de Alpro Leiemarathon te lopen op 20 september; onder 1 voorwaarde: inschrijven = meedoen!
"Ja schat".
We hopen dat onze eerste Spruit wacht tot de uitgerekende datum eind september en niet eerder op de wereld wil komen; maar voor de geboorte laat ik toch alles vallen hoor ;-) !

De afgelopen weken kon ik door het bijna totale gebrek aan sport bepaalde zaken anders 'zien' en anders relativeren.
't Kriebelde meer voor Parijs-Roubaix dan voor 'n Ironman & ik zag me wél finishen; maar niet trainen; dat klopt dus niet....

Niet getreurd, er zijn belangrijker dingen in 't leven of triatlon; zelfs voor volgend seizoen durf ik niet te voorspellen of ik 'n wedstrijd doe, laat staan 'n volledige Ironman afstand.
Anderzijds zijn er nog vele mooie sportieve uitdagingen.

Groeten.

Drongen-Valenciennes-Drongen

1 mei, traditioneel feestdag op de fiets...
Naar jaarlijkse gewoonte terug Drongen-Valenciennes-Drongen.
Vorig jaar was er nog het Ironmanagers 1 mei-weekend, dit jaar helaas niet.
Terug naar de fietsroots dus.
's Morgens de wekker gezet en nog even verder 'gesnoozed' en wakker geschoten 7 na 7, meer dan een uur te laat dus.
Een diepe zucht, maar ook het besef dat ik méér dan nood aan die extra rust heb/had.
Toch nog maar even blijven liggen en overgeschakeld op plan B (plots was er zelfs 'n plan C!).
Het alternatief bestond er in mee te fietsen met 'n klein groepje van de club vanuit onze uitvalsbasis in Gent.
Genietend op de fiets richting Gent Meeting Center (GMC) en de frisse graslucht gretig binnenhappend voelde ik de benen amper op de trappers.
Hoge trapfrequentie op het binnenblad tot ik toch op de hartslagmeter keek en zag dat ik me zowaar nog mocht opjagen om tijdig aan GMC te zijn... De grote molen dan maar laten draaien en ook dat vlotte.
Iets na het afgesproken uur en net voor GMC zag ik zowaar 3 club-musketiers, toen waren ze dus met 4!
Doel was rustig langs de Schelde richting Oudenaarde te fietsen, daar 'n grote lus terug; zonder noemenswaardige hellingen. Tempo: sightseeing, 4 à 5 uren in 't zadel, geen aantal kilometers voor ogen; genieten in 't zonnetje... Leuke training dus!
Dit zou me ideaal uitkomen om daags nadien richting Stevoort te fietsen, na Drongen-Valenciennes-Drongen, goed voor 210 km. zou dit niet meer zo fris lukken.
Enfin, fietstocht met de clubgenoten dus.
De tocht heen richting Oudenaarde kwamen we niet in de verleiding van de treintjes en peletons die voorbijraasden (sommige renners zelfs zonder helm?!).
Op de terugweg pikten we wél in en werden alle versnellingen moeiteloos verteerd.
Terug aan GMC namen we afscheid van Bjorn, even later zetten we Stevie thuis af en samen met Steven deed ik nog 'n lus over St.-Martens-Latem naar Deinze en zo langs de 'vaart' richting Zomergem.
Vanaf Bierstalbrug keerde ik alleen huiswaarts over Waarschoot & Lembeke.
Leuke trip, goed voor 144 km. in de zon, en veel fun; tnx. mates!!


De trip op zaterdag richting Stevoort werd omwille van minder weer afgeblazen.
Onderweg met de wagen zagen de klaar en donker, 't gaf dus niet...

... saloncoureur....

Berchem

Door de cursus verzekeringsmakelaar schiet er helaas weinig tijd over om stevig te trainen...
Het vreet aan een mens, maar ik heb me er al bij neergelegd, het is te belangrijk om dit te laten schieten.

Nu het weer beter wordt sta ik met plezier om 6u. op om ten laatste 6u30 per fiets te vertrekken richting Berchem.
Van Oosteeklo naar Zelzate (brug) en dan vanaf Wachtebeke bijna in rechte lijn naar de Kennedy-fietserstunnel. In Antwerpen langs de Bolivarplaats naar de Wezenberg en zo verder naar de Grote Steenweg in Berchem.
De eerste en laatste kilometers zijn wat ambetant omwille van de verkeerslichten; maar 't is en blijft 'n leuke trip, 65 km. enkel.
De trips huiswaarts zijn 'alles of niets' wat betreft de wind; zowel al pal op kop als serieus in de rug gehad.
Gewapend met 'n zware rugzak (en barstensvol hoofd) geeft dat 'n extra training!

Afgelopen vrijdag was weer zo'n dag waarop er veel in 't kopke gestampt werd en ik met de zon en rugwind huiswaarts mocht keren.
Vlammen was 'n beter woord, want bij momenten snelheden tegen de 40km/u. en dus zicht op 2O minuten vroeger thuis, doel was 19u10...

... tot...

...ik op 6 kilometer van huis aan de levensgevaarlijke expressweg N49-E34 helaas getuige was van 'n zwaar verkeersongeval.
Daar gingen de plannen voor m'n avond, maar anderzijds tijdens het ijsberen alvorens te mogen getuigen relativeer je toch een & ander.

De 2 personen die levend en wel door de brandweer uit hun wrak gehaald werden mogen hun handjes samenleggen en hun beschermengel danken!





Zelf was ik maar om 21u30 thuis, gelukkig bracht Emilia me al 'n training, wat eten en verloste ze me van m'n fiets en rugzak.
De vriend-politieman die me na verhoor aanporde om 'nu naar huis te lopen' heb ik vriendelijk bedankt met de woorden " 't zoe wel goan; moar de goeste es over".

Deze week geen les in Berchem, maar in Gent en da's wat te kort, amper 20 km. fietsen.
Lopen zou 'n beter optie zijn, maar dan is er weer 'n gebrek aan wasgelegenheid...

Hopelijk lukt het me om 's morgens te lopen, de Facebookers die dit lezen en me al gek verklaarden mogen me nu nog gekker verklaren ;-)

verslag halve marathon Sluis

6 weken na datum eindelijk m'n korte verslag van de Zwinstedenloop in Sluis.
Sluis leek die zondag wel 'n Belgische enclave;l zonovergoten en meer Vlaams dan Nederlands te horen.
De looptrainingen waren absoluut niet voldoende, dus was het afwachten wat de dag zou brengen.
Tot km. 14 verliep alles zeer vlot, 2x bevoorrading tot dan & leuk tempo in 'n klein groepje.
Toen begon ik, door de brandende zon op m'n zwart loopshirt, als het ware op te branden.
Niet getreurd dacht ik, nog 1 km. en terug water; maar die ene kilometer werden er meer dan 3.
Ondertussen werd ik gepakt door de man met de hamer, 'n serieuze klop in de zon en met 'n behoorlijke tegenwind, waartegen ik geen antwoord wist.
Zoiets wijst alleen maar op (veel) te weinig training.
Bij momenten had ik meer zin om te wandelen maar dat kon & mocht ik niet maken...
Op km. 18 leek Sluis wel verdwenen, nergens een gebouw noch toren te bespeuren; enkel de wijdse vlakten, en volledig op mezelf aangewezen. Een beetje loper was natuurlijk allang 'binnen'.
Vragen, 1.000 vragen; echter maar 1 antwoord; (ontzettend veel) méér trainen; of toch de tijd ervoor vinden ;-(
In de laatste rechte lijn zat er zelfs geen kleine versnelling meer voor me in, iets wat vroeger evident was.

Vrij ontgoocheld, maar met 2 voeten op de grond dus terug in Sluis na 21 km. ofte 1u51'48"; wat 'n contrast met vorig jaar de 1u31 op m'n eerste halve triatlon in Kruiningen...
De form zat en zit nog ver weg...
Hopelijk kan ik er volgend jaar revanche nemen (magere troost)!

clinic sportverzorging

Vanavond was er een -op het eerste zicht- interessante clinic sportverzorging in de gebouwen van SMO te Eeklo; ingericht door het SMO-triatlonteam.

Op het programma eerst een uiteenzetting van de manager van Medi Belgium, over het nut en onzin van compressiekledij.

De firma Medi Belgium brengt vanaf 2009 de nieuwe compressiekledij van Cep op de Belgische markt. Kan compressiekledij bijdragen tot blessurepreventie en een sneller herstel? Of is het een modeverschijnsel?

Naar mijn mening is niemand ook maar iets wijzer geworden over bovenstaande zaken, behalve misschien het laatste...
'Nice try'.

Toch wil ik van Olivier Cornelis' bevindingen van compressiesokken eens vernemen...

Het tweede deel was gelukkig nog zo interessant als het eerste (oef)!

De zaakvoerder van Qoleum International gaat verder in over de verzorgingsproducten en preventieve maatregelen voor een goede verzorging, gericht op triatleten en sporters.

Een man die héél boeiend kan vertellen en die zijn producten aan de man weet te brengen; mijn verlanglijstje is al opgesteld ;-)

De producten met de nummertjes; Emilia kreeg op het BK veldrijden 2006 in Tervuren van Lucien Wellens een staaltje om haar handen op te warmen en het mistte zijn effect niet.
Op naar meer dus.

kraker

Gisteren is het er eindelijk van gekomen!
Na een telefoontje van amper 3' mocht ik dezelfde avond langsgaan in Eeklo bij 'n man met gouden handen, de ostheopaat (kraker in 't schoon Vlaams).
Het moest al gebeuren van na de IFF-marathon vorig jaar september, maar wegens de verhuis en duizend andere zaken bleef ik dit uitstellen, schande!

Korte analyse van rug & bekken; even losmaken op de tafel en in- & uitademen.
Bij het uitademen ne ferme krak, totaal niet pijnlijk; maar 'k wist niet goed wat me overkwam.
Geen pijn, 'n vreemd edoch goed gevoel in de rug.
Gisteren hééééél goed geslapen, vandaag voel ik verschil in m'n houding; rug rechter vooral.
Op naar de trainingsarbeid, en bij herhaling zal ik nu wél sneller laten ingrijpen.

student

Tja, 't is me wat de afgelopen maanden...

Dagcursussen, 4 dagen per week; telkens 3,5 dagen en de laatste halve dag (maandag- of dinsdagnamiddag) examen.

Weekendjes worden opgeofferd aan samenvatten en blokken...

Lopen is eerder mentaal dan echt trainingsgewijs opbouwen. 

De fiets staat op stal, 's avonds te vroeg donker en 's weekends zie hoger.

Zwemmen, het begint te komen,... maar slechts 1x per week, 't is nog zoeken naar 'n 2e keer. 

Omwille van de cursus ook voor het eerst in jaren géén Spaanse stage, snif snif. 

Net nu in hét sportieve jaar, het jaar van de triatlon full distance, want -alweer- omwille van de cursus mag ik m'n deelname aan de Ironman Zurich op m'n *euh* wetsuit schrijven. 

V*erd****

Ach ja, voorlopig nog geen paniek, 'k moet dringend de osteopaat eens bezoeken voor m'n rug; maar dat zeg & denk ik al màànden...

Conclusie: ik leef nog maar wil het trainingsvolume opdrijven. 

Waar een wil is, is een weg!!