Carpe Momentum

planning 2012

2012-01-03T22:09:00.000+01:00

Voilà, terug 'wakker' met de sportieve planning voor het nieuwe jaar.
Aan iedereen uiteraard de beste wensen!
Hoe ik alles ga 'rijmen' qua planning weet ik nog niet, maar met straf ellebogenwerk moet het wel lukken...

Zo. 22 jan. Nieuwjaarsduik SMO

Zo. 18 maart 2012 Zwinstedenloop Sluis 21 km.

Vr- Zo. 23 - 25 maart Fietsweekend SMO C.C.R.

Ma. 9 april Eeklorun 15 km.

*Za. 2 juni Boerekreek St.-Laureins

Zo. 10 juni Parijs-Roubaix

*Zo. 15 juli IM Zurich (foto)

Zo. 12 aug. 1/4 Lommel

Za. 8 sept. 1/1 Almere (of 1/2) of

*Zo. 9 sept. 1/2 Neerpelt

*voorbehoud/alternatief

Het Mirakel van Oosteeklo

2011-11-09T17:16:00.000+01:00

Het Mirakel van Oosteeklo...

Het gaat niet goed met de kleine dorpen in Vlaanderen.
Ook Oosteeklo ontsnapt niet aan de drang van velen om naar de grote stad te trekken. In ons dorp is er geen bakker of geen slager meer ...
de bus passeert nog amper één keer per dag ... alle verenigingen hebben al lang de handdoek in de ring gegooid ... én ... er is nog welgeteld één café.

Cafébaas Wies houdt, samen met zijn dochter Treesje, café 'De Hel' open. Hij heeft nog drie vaste klanten : de meester, de champetter en de koster.
De koster, die niet van plan is om bij de pakken te blijven zitten, bedenkt een plan om Oosteeklo weer op de kaart te zetten ... en wonderbaarlijk genoeg lukt het nog ook !
Van heinde en verre zakt men af om naar het 'Wonder van Oosteeklo' te komen zien ... ...oude bekenden, zoals Lynette, keren terug naar hun geboortedorp ... zelfs de pers krijgt interesse !

De zaken draaien en Oosteeklo vaart er schijnbaar wel bij ... Maar toch is er ook een keerzijde ... de vrome juffrouw Filomene is na het wonder volledig de kluts kwijtgeraakt ... en met haar gedrag gaat het van kwaad naar erger.
De meester, die een oogje op juffrouw Filomene heeft, ziet het allemaal met lede ogen aan ... en Wies, de koster en Lynette zijn daar het hart van in.

Hoog tijd dus om weer in te grijpen. Wie anders dan de koster kan een nieuw plan beramen om deze scheve situatie recht te trekken ?

Speeldata: vrijdag 25, zaterdag 26, zondag 27 november; vrijdag 2, zaterdag 3 & zondag 4 december 2011 in de Parochiezaal te Oosteeklo (Oosteeklo-Dorp).

Kaarten in voorverkoop vanaf maandag 24 oktober 2011 bij AXA en KBC te Oosteeklo.
(ongenummerde) zitplaatsen €8 incl. consumptie na de voorstelling / deuren 19u30 - begin 20u00.

Parijs-Roubaix

2011-05-02T18:16:00.002+02:00

Wielerhoogdag 2011,
ondanks De ronde zondagavond en/of De Ronde tijdens Oosteeklo-carnaval was er een week later Parijs-Roubaix, de koers der koersen; de eerlijke strijd,...

Mocht Jürgen me niet gebeld hebben om te gaan kijken, 'k plantte me thuis in de vip (lees: de zetel); maar eens de Noord-Franse kaarten erbij, eens onderweg, de kasseikriebel, het stof dat we zouden proven op deze warme zomerse dag, mmmm....

Onderstaand fotorelaas speelt zich af tussen Solesmes en Hem.
Volgend jaar nog eens kijken naar de profs en dan opnieuw zelf de strijd aangaan, de trainer is al ingelicht en gaf al goedkeuring ;-)

fietsweekend Remouchamps

2011-04-29T22:45:00.002+02:00

25 - 27 april hadden we met het SMO-triatlonteam onze fietsstage in het CCR te Remouchamps.

De eerste dag een 'overgangsritjen', ideaal om de spieren wat te laten wennen op het trainingsparcours van Phille.

Zaterdag alweer een mooie rit, de zon was 3 dagen van de partij; anderhalf uur zwemmen in Remouchamps en bezoek van 2 paashazen ofte kwis; fun gegarandeerd!

Op zondag nog een stevige rit en met enkele dapperen trotseerden we nog La Redoute; even zweten op zondagmorgen ;-)

Iets erna deed ik nog 'n korte looptraining, 30' onderbroken door stretching in de zon, mooi-mooi!

Tevreden terug huiswaarts; dank aan de clubgenoten en speciale dank aan Boeli & Veerle, Luco, Haeckie & Pieksken; tot de volgende!

m'n foto's in een diavoorstelling:

wedstrijdverslagen

2011-04-29T17:42:00.000+02:00

Een dringende update... wedstrijdverslagen, 3 loopwedstrijden sta ik achter.
Trainen werd er ondertussen wél gedaan, gelukkig!

De Leopoldsloop zaterdag 19 februari;

voor de eerste keer liep ik niet de 27 km. maar testte de benen op de 12 km.

Na een stevige opwarming met trainer Dominic en clubgenoten Aäron & Joury was ik er klaar voor.
Net voor de start dacht ik een flesje Aquarius met nog een beetje in aan Emilia te geven, maar ach, waarom dat ook niet uitdrinken (voor de dorst die nog komen ging).
Dat had ik beter niet gedaan, want het 'kletsken' werd een 'klutsken' gedurende de eerst 3 km.

Al snel zat ik in een goed groepje, lopers achter schuilend achter elkaar voor de wind; die staat er altijd op de Leopoldslopen ;-)
Op km. 6 liep ik samen met nog een 'copain', die liet ik gaan aan de bevoorrading ik nam er enkele seconden meer de tijd om een gelleke en water binnen te gieten, voldoende om solo strijd te leveren tegen de wind.
Een poging om toch nog bij 2 lopers te geraken lukte helaas niet; er werden nog enkele personen 'opgeraapt' onderweg, en iets wat ik op de 27 km. wél telkens kon lukte helaas niet; nog eens deftig versnellen.

Uiteindelijk klokte ik af op 54'40". Met de clubgenoten werd nog goed losgelopen; een douche en enkele telefoontjes later (iemand had z'n autosleutel meegegeven) konden we huiswaarts vertrekken.

Nog werk aan de winkel voor het hoogtepunt van het voorjaar, de halve marathon in Sluis; Zwinstedenloop.
De trainingen ten spijt werd ik ziek de week voor deze wedstrijd; Florian had me aangestoken, 7 dagen voor de wedstrijd lag ik nog op de zetel met koorts, alle hoop werd opgeborgen, zelfs de zin om te lopen was volledig verdwenen.
In de laatste week werd er alles samen 1,5u. gelopen; één keer een uur en daags voor de wedstrijd een half uurtje los.
Net de dag voor de wedstrijd sloeg het weer om in positieve zin, zonneschijn alom en plots was de hunker om te lopen er ook weer; evenwel zonder enige verwachting qua tijd, vlot uitdoen, met een tijd van 1u45 zou ik al tevreden zijn!

Daar er geen ambities waren startte ik vrij ver van achter en eens gestart liep alles behoorlijk vlot.

Het eerste lusje nog meegelopen met clubgenoot Steven, maar eens langs het kanaal liet ik deze snelle jongen gaan.

De benen voelden fris, enkel de sinussen werkten wat tegen, maar ach, alles liep vlot; heel vlot zelfs, half wedstrijd mooi de 'lap' afgeduwd op de Garmin: 47'37", dat zat goed!
In ons groepje van 4 man deed ik vrij weinig kopwerk, eerder wegsteken om me te sparen, wachtend op de 'tik' die ik verwachtte. Eens terug over het houten brugje, weglopend van Sluis, naar het laatste maar mentaal zwaarste deel met lange stukken dunde ons groepje uit naar 2; tandje bij voor mij daar de wind kwam opzetten, maar het ging nog verbazend vlot.

foto Stofke (hartelijke dank!)

Al heel snel doemde het stadje Sluis terug op en perstte ik nog even alles uit de kast in de laatste halve km.
Resultaat, de 2e wedstrijdhelft in 47'55" in een iets hogere hartslag, 1u35'33" over de halve marathon, zonder verwachtingen gestart, reuze tevreden dus!

Achteraf nog even losgelopen met de clubgenoten en samen met Emilia & Florian huiswaarts; mijn zondag kon al niet meer stuk!

5km Cadzand

2011-02-06T22:24:00.000+01:00

Zondag 6 februari 2011 - 5 km. Cadzand

Voor het eerst ooit liep ik een 5 km. wedstrijd, ik keek er naar uit maar toch wetende dat het toch mijn 'ding' niet is; veel te kort.
Aangekomen in Cadzand (NL.) merkte ik dat ik m'n loopschoenen niet meehad... gelukkig had ik wel sportschoenen aan, maar dus niet m'n vertrouwde loopschoenen.
In de sporthal en kleedkamer was het een leuk weerzien met heel wat bekende Meetjeslandse lopers en bloggers/facebookers, teveel om op te noemen.

Bij de opwarming voelde ik weinig (lees: geen) macht in de benen, flanellen benen; of lag het aan de wind en het feit dat ik 'n diesel ben?

De eerste km. van de wedstrijd was het hartslag omhoog en opschuiven naar voor, hoewel ik vrij vooraan startte was het proberen wegraken uit trage groepjes die gewoon de boel ophielden tot ergernis van velen.
Wind op kop... afzien dus; het bordje van de 2 km. kwam al snel in zicht, toen was het nog even opschuiven in mijn groepje, halve marathonlopers, waar er dan al zaten te sterven.
Ook ikzelf, maar voor mij duurde het zolang niet meer.

Op km. 3 diende ik ons uiteengeschudde groepje te lossen, maar eens het op het duinenpad bergop ging beende ik deze 'vlot' terug bij.

In de laatste km. vond ik precies een zoveelste adem en de goede benen terug, maar het was maar voor 500m., ik hield het géén volledige km. uit, temeer dat Peter op z'n dooie gemakje even langszij kwam ;-)

Meer foto's van Peter hier.
(bedankt alvast voor deze!)

Na de finish, bereikt in 21'02", even bekomen en dezelfde 5-km. lus solo losgelopen, de gekende lopers aanmoedigend.

Nog veel werk aan de loopwinkel, het bizarre was m'n ademhaling die ik niet onder controle kreeg.
Voor herhaling vatbaar maar toch liever de lastige halve marathon, maar dat komt nog wel zeker?

De volledige uitslag staat hier.

sportlaureaat

2011-02-05T22:34:00.000+01:00

Vorige zaterdag was er in de Asseneedse sporthal de verkiezing van de sportlaureaat 2010.
Er zat een kans in als -zover ik weet- allereerste Ironman-finisher van Groot-Assenede.

Een mooie demonstratie van de karate, en wervelend spektakel van de acrogym en dans; de laatste 2 met Oosteeklose deelneemsters die een staaltje 'wow' weggaven.

Als laureaat kreeg ik ook 4 stembrieven voor de resp. categorieën.
Na de voorstelling van alle sporters was er pauze en konden men de stembrieven invullen...
...vreemd genoeg was ik de enige die nog zijn stem(men) uitbracht; al de andere personen en vooral de Asseneedse clubs brachten hun stem uit zonder het palmares te aanhoren...

Enfin, dan kwamen we "helemaal van over de expressweg", kansloos.
Maarten vatte het samen als volgt:

Veel Oosteeklose inbreng, maar geen prijs.

Afgelopen zaterdag vond in de sporthal van Assenede een sportgala plaats. Er waren demonstraties door karateclub Meetjesland, Dansschool Dance Explosion en Gymclub Diverti, met Oosteeklose dansers en turnsters. Voor de verkiezing van de sporter van het jaar bij de volwassenen waren vier van de tien kandidaten Oosteeklonaar. Jurgen Haegeman (atleet), Rozelien Kerckaert (zwemmen), Ronny Mervielde (Elfstedentochtfietser) en Bert Wauters (triatleet) moesten de prijs aan tafeltennisser Brecht Nuytinck (Assenede) laten.

Bron: Oosteeklo.be

Niet getreurd, amper een paar uren later was er al een fantastische clubtraining aan zee.

Oosteeklonaar van het jaar.

2011-01-08T23:17:00.002+01:00

Met zenuwen, meer dan voor een wedstrijd, en met knikkende knieën mocht ik afgelopen avond op het podium in onze parochiezaal...

...Oosteeklonaar van het jaar...

Willen of niet, ik was genomineerd; door wie weet ik niet.

Stuk voor stuk sterke kandidaten, elk met een dagelijkse en belangeloze inzet voor Oosteeklo.
Mijn nominatie kwam er omwille van de Ironman , de allereerste Oosteeklonaar die een Ironman startte (en finishte).
Mooi, evenzeer ook sterk; maar qua inzet voor ons mooie dorp, naar mijn bescheiden mening, niets vergeleken met de andere kandidaten en dus (ruim) onvoldoende deze eervolle titel in ontvangst te mogen nemen.
[Deze niet, hopelijk wel over 3 weken Sportlaureaat in Groot-Assenede, daar past de geleverde prestatie beter in het kader]

Terug naar afgelopen avond dus...
spannend is het minst wat er van gezegd kon worden, uittredend Varken van het jaar, euh Oosteeklonaar (excuseer me Kurt), wist deze spanning professioneel op te bouwen (tv-carrière lonkt vriendschap... en dan nu; reclame....grr...)
Een méér dan terechte winnaar viel uit de bus: André Van de Voorde; proficiat André!!

Zoals voor alle kandidaten was de nominatie op zich al een overwinning, het gedicht van Vanessa & Wim en de karikatuur/schets/tekening van Ivan op zich zijn al héél mooie prijzen, deze krijgen absoluut een ereplaats!

Een oprechte 'dank u wel' aan iedereen die op me stemde, de talloze mensen van allerlei verenigingen die zich alweer belangeloos inzetten om ons dorp te maken tot wat het is, "een dorp dat leeft",
V i v a U e s t e k l u e !

De Iron Man van Zurich heeft hij tot een goed einde gebracht,

een snelle jongeman, met heel wat wilskracht.

Deze prestatie was in ons dorp nog niet gezien.

Jaja, Bert Wauters verdient tien op tien!

Gegroet, een opgeluchte BeWa ;-)

planning 2011

2011-01-07T16:02:00.002+01:00

Planning 2011

De wedstrijdplanning voor komend seizoen:

~~8 jan~~ ~~Leopoldsloop Watervliet~~ ~~21 km.~~

~~30 jan.~~ ~~Trail du Mont~~ ~~(Mont St. Aubert) 30 km.~~

6 feb. Hivernales 20 km. (ingeschreven)

19 feb. Leopoldsloop Watervliet 27 km.

20 maart Zwinstedenloop Sluis 21 km. (ingeschreven)

25 april Eeklorun 10 km.
12 juni Tilff-Bastogne-Tilff (ev. de 140 km.)

26 juni Limburg 113 / 226

2 juli Boerekreektriatlon 1/4 triatlon

21 aug Trail des Fantômes 50 km.

De Leopoldsloop laat ik schieten wegens te weinig getraind om comfortabel te lopen en andere verplichtingen; voor de Trail du Mont was ik helaas te laat ingeschreven.
Hoofddoel wordt de Trail des Fantômes, het najaar is nog onbeslist daar we vanaf augustus terug repeteren voor toneel.

SMO Nieuwjaarsduik 2011

2011-01-05T18:25:00.001+01:00

SMO Nieuwjaarsduik 2011
Beste wensen !

De eerste sportieve prestatie van het nieuwe jaar werd afgelopen zondag geleverd, de traditionele SMO Nieuwjaarsduik te Knokke.

Florian was ook van de partij en even bijna mams te vlug af richting het ijskoude water...

Met een vrij grote groep, méér atleten én méér supporters dan vorig jaar, mochten we 45' in het zonnetje opwarmen langs de vloedlijn.

't Zeitje was wilder dan vorige keer, de temperatuur ongeveer hetzelfde denk ik ;-)

Helemaal opgewarmd konden we ons op de warme chocomelk (mét vel;-)) storten.

De atleten die voor de eerst keer doken waren heel tevreden en ook voor hen smaakt het naar meer, op naar volgend jaar!

Een ganse dag lekker warm en maandagavond was het zwembadwater precies minder koud dan anders...

twintigtien

2010-12-31T18:32:00.000+01:00

Voilà, sportjaar 2010 zit er onherroepelijk op!

Deze namiddag nog 45' 'los'gelopen, zonder hartslagband, wél met de Garmin om de pols; kwestie van niet verloren te lopen.

Sportief gezien was 2010 absoluut 'n grand-cru-jaar met oa. Parijs - Roubaix; de natste, koudste, zwaarste,... van mijn 5 edities!
Blijkbaar ben ik niet zo resistent meer tegen de kou, dat mocht een week voordien blijken op het B.K. triatlon in Leuven ;-(

Absolute klap op de vuurpijl was m'n eerste Ironman; blij dat het zo vlot ging, er zit nog een hoop progressie in, alleen weet ik niet wanneer het nog eens 'past'.

2011 zal sportief ~~waarschijnlijk iets~~ véél kalmer zijn met een paar nieuwe uitdagingen (trails), al hoop ik toch het evenwicht te vinden tussen gezin, werk & sport.
U ziet het, sport staat voor twintig-elf op de derde plaats; hopelijk kan ik het verweven tussen de 2 voorgaande...

Bij deze nodig ik de 'durvers' en de supporters uit voor de SMO-nieuwjaarsduik komende zondag om 10u.
GPS = 'Appelzakstraat' te Knokke, vandaar te voet de dijk op & naar rechts, het strand tot aan Surfers Paradise. (of kijk op de cam, we zullen zwaaien;-))))
Ik kijk er al naar uit... even opwarmen, het lichaam eens prikkelen en daarna een ganse dag het bloed voelen stromen.

Voor iedereen een fantastisch, gezond & sportief 2011 gewenst!

feestdagen

2010-12-21T08:59:00.001+01:00

via via

2010-12-20T19:57:00.000+01:00

Via Facebook * via Peter: foto-site.
Normaal is "skip intro" de eerst aangeklikte knop, maar in dit geval zat ik met open mond te kijken...

New York

2010-12-06T18:00:00.001+01:00

New York vanuit de lucht

Links en rechts kwam ik onderstaand filmpje tegen:

"Amazing!!!"
Niets aan toe te voegen, behalve de melding dat ik uitkijk naar de gebruikte 'hardware', vliegtuid, camera,...

Oosteeklonaar van het jaar

2010-12-06T16:38:00.000+01:00

Stem op een ander...

Te lezen op de dorpswebsite van Oosteeklo of voor de Oosteeklonaren in 'Oosteeklo Vandaag':

Tien kandidaten voor de Oosteeklonaar 2010! 2010-12-03 18:43:28

Er wordt in de pers al veel gesproken over nieuwe federale verkiezingen. In Oosteeklo maken we er een erezaak van om elk jaar in december verkiezingen te organiseren. En niet zomaar een verkiezing. Iedere Oosteeklonaar krijgt opnieuw de kans om de Oosteeklonaar van het jaar te kiezen.
We vroegen in november om een man, vrouw, jongere of een groep te nomineren die zich dit jaar verdienstelijk maakte voor ons dorp, die Oosteeklo op de kaart zette of die een uitzonderlijke prestatie leverde. Het is een grandioos succes, want er zijn niet minder dan tien kandidaten voor de titel van 'Oosteeklonaar 2010'.

Het Bewonersplatform: voor hun belangeloze inzet om Oosteeklo aan te kaarten bij het gemeentebestuur en het opstarten van projecten zoals de opening van de trage wegen, zwerfvuilactie enz..

Marie-Thérèse Bruggeman en haar man Arsène Reyniers: voor hun enorme inzet voor de 'Meetjes' van de serviceflats Den Aster voor wie ze dag en nacht beschikbaar zijn.

Carnavalsvereniging 'De Carnavalvirkens': Jeroen Van Vlaenderen, Stijn Van de Veire en Yves De Rycke en hun partner zijn de drijvende krachten achter het opnieuw aanzwengelen van het Oosteeklose carnaval en de organisatie van een gloednieuwe editie van de carnavalstoet.

De gemachtigde opzichters van Vrije Basisschool De Kameleon is een groep vrijwilligers die enkel bij een beperkt aantal Oosteeklonaren bekend is. Ze staan in weer en wind klaar om onze 'jongere jeugd' veilig aan de school te begeleiden. Ze moeten zelf eerst investeren in een stukje opleiding om zich daarna op regelmatige basis vrij te maken voor hun taak. Ze hebben vaak af te rekenen met té weinig respect van de andere weggebruikers en ze lopen zelf wel eens het risico op een ongeval. Ze nemen wel een stukje de taak van de lokale politie over, maar kunnen zelf niet sanctioneren. Burger- en verantwoordelijkheidszin mogen ook eens in het daglicht gebracht worden en een schouderklopje is hier zeker op zijn plaats. Geef de stille werkers het respect dat ze verdienen.

Maarten Lippens verdient de titel van Oosteeklonaar van het jaar omwille van zijn volgehouden inzet over de voorbije jaren voor de lokale gemeenschap van Oosteeklo. Zowel in sociale als culturele aangelegenheden heeft Maarten een voortrekkersrol, denk hierbij aan Oosteeklo Vandaag, het Bewonersplatform en vele andere initiatieven waarbij Maarten betrokken was en een stuwende rol speelde.

Antoine Van den Bossche is al 30 jaar bestuurslid en actief lid van wielertoeristenclub De Eikelvrienden. Jaarlijks was hij wel te vinden achter het stuur van één van de carnavalswagens te Oosteeklo. Op de jaarlijkse evenementen zoals Haantjeskermis, Nieuwburgkermis, Hoge Vorstkermis en Hasselstraatkermis kunnen ze op Antoine rekenen. Je kan hem bijna dagelijks terugvinden bij de voetbalvereniging De Klauwaerts te Bassevelde, voor het onderhoud van de voetbalterreinen, de vuile truitjes na de match; en met een brede glimlach verzorgt hij het natje en droogje in de kantine.

André Van de Voorde: omdat een Oosteeklonaar van het jaar niet per se iemand hoeft te zijn die grootse dingen doet. André is groots in kleine dingen, iemand die als stille kracht voor verschillende initiatieven inspringt en op diverse manieren zijn steentje bijdraagt om het gekende karakter van ons dorp te promoten: aanwezigheid, nabijheid, vriendelijkheid, bezorgdheid om oud en jong, een hart voor Oosteeklo kortom. Hij is actief in het Rode Kruis, ACV, parochie, BuurtInformatieNetwerk, en misschien vergeten we dan nog verenigingen of organisaties. Hij heeft een hart voor kinderen en functioneert een aantal keer per week als 'klaar-over' (gemachtigde opzichter n.v.d.r.) aan de schoolpoort. Soms wordt hij zelfs bijna van zijn sokken gereden door onvoorzichtige chauffeurs... Bovendien is hij de steun en toeverlaat van zijn buurt: planten en dieren verzorgen en brievenbussen leeghalen tijdens de vakantie van de buren, een oogje in het zeil houden tijdens donkere dagen of afwezigheden, pakjes ontvangen als zij niet thuis zijn, goede tips geven over tuinonderhoud, en vooral altijd een vriendelijk woord voor alle buren.

Luc Van Haute, is er een meer sprekende Oosteeklose 'kop' dan de zijne? Hét profiel van den echte Oosteeklonaar: altijd goedlachs, nooit verlegen om een grapje en organisator van het gezellig origineel accordeonfestival 'op den gladdigen durpel'. Hij is de stem van 'Peetje Gîrnaert' bij de interactieve wandeling 'op zoek naar verdwenen havens' in Boekhoute.

Marnix en Brigitte Van Vooren voor hun belangeloze inzet voor gezinnen in Polen en bij ons.

Bert Wauters slaagde erin om de IronMan van Zurich tot een goed einde te brengen. Hij finishte na 3,800 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,500 km lopen in elf en een half uur. Dit presteerde nog geen enkele dorpsgenoot.

Breng je stem uit en win zelf ook een prijs

Elke Oosteeklonaar krijgt de kans om te stemmen. Je kan kiezen op twee manieren:
Je stuurt een e-mail met de naam van jouw keuze met vermelding van je naam, adres en telefoonnummer naar verkiezingoosteeklo@gmail.com.
Ofwel duid je de naam van jouw keuze aan op het stembriefje dat je vindt op bladzijde 4 van Oosteeklo Vandaag. Tot onze spijt werden, bij de eindredactie van de dorpskrant, 'de Carnavalvirkens' niet op het stembriefje geplaatst. Hun naam mag je gewoon toevoegen op het stembriefje. Je vult ook hier je naam, adres en telefoonnummer in op de stembrief, want zo maak je kans op een originele prijs. Je deponeert het stembriefje vóór 5 januari onder een gesloten omslag in de bus van Drukkerij Stoop, Koning Albertstraat 13.

Nieuwjaarsreceptie
Alle genomineerden zijn voor ons al stuk voor stuk winnaars. We huldigen hen allemaal op zaterdag 8 januari vanaf 19.00 u. tijdens de nieuwjaarsreceptie in de parochiezaal. Het Bewonersplatform, de feestcommissie, de Gezinsbond, de Haantjesvrienden, KAV, KWB, OKRA en de Vrije Vrouwenbond zorgen ervoor dat dit alles mogelijk is. Het team van deze dorpskrant zorgt opnieuw voor een fotojaaroverzicht. Als apotheose van de avond wordt de laureaat bekend gemaakt. U komt tocht ook?

Wie me nomineerde weet ik niet, persoonlijk vind ik dat m'n prestatie me de titel Oosteeklonaar 2010 NIET mag opleveren, alle andere kandidaten verdienen dit absoluut meer omwille van hun (dagelijkse) inzet in & voor ons dorp!!
Waar ik liever wél zou scoren is de huldiging van Sportlaureaat in Assenede op 29 januari.

Mijn voorkeur gaat uit naar de man die al jaren de drijvende kracht is achter Oosteeklo Vandaag én de fantastische dorpswebsite, M.L. om geen namen te noemen ;-))

Dus 'k zal er voor zorgen dat ik na de halve marathon in Watervliet die dag nog een beetje jus overheb voor 's avonds ;-)

smo-feest

2010-12-01T16:13:00.000+01:00

Afgelopen weekend was het de seizoensafsluiter 2010 bij het SMO triatlon team Meetjesland.
In alle opzichten geslaagd! Toffe bende, leuke gesprekken, lekker eten, smakelijken Guust,...
Samen met Stephane kreeg ik 'n bedankje voor de foto's van het afgelopen seizoen, graag gedaan!
Een oprechte merci aan alle bestuursleden, clubgenoten, (Bob) Emilia & peetjen Dries + Tantan voor den thuiswacht.
Foto's in het SMO-album.
Zondagmorgen 'n smakelijke ontbijtvergadering, maar 'fris' was het alleen buiten ;-)

trainingsrit

2010-11-14T22:14:00.000+01:00

Trainingsrit naar zee / Sentse Krekenroute

Tot gisterenavond hield ik de SMO-kalender angstvallig in de gaten.
Na de regen van afgelopen dagen vreesde ik voor de geplande 'rit naar zee'...

Het gevoel na de halve marathon Deinze - Bellem van afgelopen donderdag sterkten me om sowieso te fietsen!
Samen met Timothy aangekomen in Eeklo en zowaar daar stond ook Aäron klaar; weliswaar met de mededeling "groepstraining afgelast".
Even later kwam ook Bart (DV) ons nog vergezellen, weliswaar (nog) niet in fietskleding en nog minder met de mtb ;-)
Een snelle 'wissel' bij Bart thuis en we vertrokken.
Niet richting zee, maar de Senstse Krekenroute, een verkenning van waarschijnlijk het natste deel van het Meetjeseland.
Overstroomde grachten, modder, kasseien,... niets kon de pret bederven.
De regen spaarde ons en de wind zowaar nog meer!
Eén nietje in Aäron's band bezorgde ons enkelel minuten 'verlet' en veel bizarre blikken van voorbijflitsende automobilisten.

66 km. op de teller, leuk! Dikke merci aan de trainingsmakkers, geen watjes en niemand gesmolten;
mooi interview door Timo's favoriete voetbalverslaggever en de zevende dag is (niet) voor deze nacht ;-))

verslag halve marathon Deinze - Bellem

2010-11-12T15:24:00.000+01:00

Deinze - Bellem 1/2 marathon 11.11.2010

Afgelopen weekend putte ik veel vertrouwen uit ons laatste loopje, 18 km. in LSD aan een mooie snelheid.
Eindelijk terug op het juiste spoor, dus voor mij mocht 'het' komen.
De halve marathon in eender welke weersomstandigheden, het zag er niet té proper uit ;-)
Een niet-voor-watjes-editie: I like it ;-)

Emilia & Florian dropten me tijdig in Bellem (merci) en het was al snel een leuk weerzien met (meester) Maarten en een hele boel wegblog- & Facebooklopers: oa. Joerie, Katrien, Julie, Tiny, Chris & Vincent, Nico, Peter, Ronny King,...

Een gezellige babbel over vanalles-en-nog-wat; maar vooral over lopen, halve- & hele marathons, trails, ultra's, 6-uren lopen,Garmin Forerunner vs. Polar,... alles passeerde de revue; terwijl het buiten verder stormde!

Rond half een begaven we ons naar de bussen, het was uitkijken naar de jeneverbus; de 'bende' was niet compleet, maar ik zat zowaar naast Joerie-met-de-dreubbels.
Het weer was er ook maar naar om eentje binnen te gieten om op te warmen ;-)

In Deinze zakte bij de meesten de moed in de schoenen, de regenbuien leken niet te stoppen, de wind blies ons recht de kantine binnen.
Daar schoof ik onmiddellijk door naar de kleedkamers; het ging er rustig aan toe; de meesten bleven blijkbaar in de kantine plakken.
Dorpsgenoot tornado-Jurgen knipoogde nog "dat is wel uw weerke hé" ;-))
Toch maar opgewarmd in regen en wind op de piste, samen met Maurice VS; meer dan ooit klaar voor 'de Hel'.

Net voor de start Valerie nog even gespot en een korte babbel geslaan met top-triatleet Pieter De Neve die samen met vriendin Céline deze strijd zou aangaan.

Na het startschot was het even zoeken naar het goede ritme (dit lukte vrij snel) en het goede pad...
het fietspad was té nat (plassen), de baan, iets beter, maar toch plets-plets,....

In het vizier: Nico & Vincent, mocht ik willen kon ik er heen lopen; maar ik besloot verstandig in mijn eigen zone te blijven.
Peter vertelde me op de bus dat Nico traag start om nog te versnellen, dus moest ik geen pijlen verschieten.
Reeds vanaf km. 3 zat ik in het goede groepje; tijden werden gerespecteerd voor 1u40.
Samen met Tiny huppelden we van plas naar plas, soms ontwijkend soms erdoor.
Bij de eerste bevoorrading kreeg ik m'n gelletje niet onmiddellijk los en diende ik af te haken uit het groepje.
Toch het gat nog toegelopen en zo terug 'fris' verdergelopen.
Ondertussen Julie gepasseerd die solo héél sterk bezig was!
De kilometers schoven heel vlot voorbij, 't was echt genieten.
Wat wel sitlviel was het gebabbel in de groep, 't was zoals een dril in het leger, iedereen in gelijke tred enkel verstoord door het geplets van de plassen.
Af en toe het grapje dat het voor de triatleten links of rechts was; naargelang waar de plassen lagen.
Het leek dan af en toe meer op zwemmen dan op lopen.

De beruchte brug op km. 14,5 kwam ook snel in zicht en alles zat daar op een lint.
Veel enkelingen werden gepasseerd en ter plaatse gelaten, sterk bezig in deze 12-koppige groep!!
Dan het gevreesde keerpunt in deze wedstrijd; op en over de brug en de wind die in het voordeel speelde nu pal op kop om de finale pittig te kruiden.
Tiny & ik, de 2 grootste personen op kop het tempo aangevend; klein maar dapper dacht ik ;-)

De groep dunde uit en we schoten nog met 6 over...
Tiny schudde nog even aan de boom, amai wat 'n forçe!
Niemand drong nog aan, we zetten stevig verder richting Bellem, maar het was verdorie nog opletten;
het leek erop dat we zowaar naar de overkant van de vaart zouden waaien!
In de laatste kilometers bleven we atleten oprapen, zalig gevoel, voor mij ging het nog vlotjes!

In de allerlaatste kilometer was het 'elk voor zich' en kon ik nog samen met 1 loper versnellen.
Nog even 'los' van die strijdgenoot, maar eerlijkheidshalve dien ik te zeggen dat het kan dat hij me nog passeerde ('k heb er geen erg in gehad). Het kon met niet meer schelen, ik was super-tevreden van m'n prestatie!
1u39'52" (zelf getimed) en super tevreden! Vooraf hoopte ik op 10' beter dan het debacle in Gent (1u47'38") en de benen mochten ne keer 'zere' doen, maar met 8' beter en niets van last in de benen & super genoten in deze omstandigheden ben ik méér dan tevreden!
'Back on track', nog ver van de 1u31' in 2008 op de 20 km. door Brussel, maar hoopgevend voor de geplande wedstrijden begin 2011.

Fris, letterlijk én figuurlijk kon ik met Nico (merci voor den taxi maatje!) naar de voetbalkantine om te genieten van een heerlijk warme douche.
Door andere verplichtingen kon ik helaas niet meer afzakken naar de kantine, volgend jaar probeer ik daar 'n mouw aan te passen ;-)

Alweer een geslaagde edite van Joggingclub Aalter, uitslagen staan hier.

Foto's Valerie Vangampelaere & Gert Luyckx.

verslag SMO weekend

2010-11-09T09:49:00.002+01:00

SMO-weekend BLOSO Herentals

Afgelopen weekend beleefden we een leuk sportief weekend met enkele SMO-clubgenoten.

Vrijdagavond, onmiddellijk na aankomst en uitladen van de auto was het botienen aan, zaklamp mee en 'fotozoektocht'.

Daar ik bij de laatste groep startte en we onze organisatoren hun nachtrust gunden deden we niet alle punten en klokten af op 7,2 km. stappen en een frisse neus ;-)

Zaterdag na het ontbijt kregen we 3 mountainbike-lussen goed voor 42,9 km. voor de wielen geschoven, vrij technisch en na een nachtje regenval "proper".

2u24' en een wasbeurt later waren we klaar voor een stevig middagmaal.

In de namiddag nog een leuke wandeling met Emilia, Florian, Patrick, Luco en Ann; alweer genieten van de boslucht en zelfs wat zon!

's Avonds, na genoeg borden spaghetti, hadden we 5 banen in het Geelse zwembad voor een sublieme techniektraining van Fred.

Iedereen kon z'n maaltijd binnenhouden, dik 3km. zwemmen hadden sommigen terug honger ;-)

Een Blauwe Chimay en een gezelschapspel later konden we de laatste maal het harde bed opzoeken.

Zondagmorgen besloot ik de droge loopschoenen aan te trekken ipv. de doornatte fietsschoenen.

We liepen dan een sublieme natuurlus van 17,9 km. aan een tempo van 5'23/km. of 11,1 km./u.

Hartelijke dank aan de organisatoren Boeli en Veerle, laat ons maar weten waar en wanneer de volgende editie doorgaat!

terugblik september

2010-10-31T21:42:00.001+01:00

Wegens 'geen tijd' nu pas een terugblik op september (en oktober):
Een weekendje Nederlands-Limburg, in Epen.
geweldig ;-)
Vrienden, eten, drinken, zon, verjaardag, ....

én op "den groten" de Cauberg opgereden.
De enige ervaring met de Cauberg was te voet op de Amstel Gold en het enige wat ik me hier nog van herinnerde was dat ik 'm toen al lastig vond.

Onze truuk?

Een goede pitstop op tijd en stond ;-)

Conclusie: met de fiets makkelijker of te voet!

de knooppunten

Op zondag nog 'n natuurloopje met z'n drietjes (hoe komt het dat we niet met meer waren?)

Uniek parcours op de LF-routes middenin de weides tussen de koeien en stieren (met 'n rood regenvestje aan) en in door de bossen: zàlig!

Merci aan 'de bende'!

Het loopje zou helaas ook het voorlaatste loopje worden in aan'loop' naar de 1/2 marathon van Gent.
Inderdaad, een halve en niet de geplande marathon.

Na de Ironman is het "mission accomplished" gevoel gaan overheersen en is het intense sporten verdrongen door andere (belangrijke(r)) zaken.
Met een allesbehalve goed gevoel de 21,1 km. afgehaspeld in 1u47'38" ;-(
Na 8 km. de maag die protesteerde en op km. 18 krampen tot achter m'n oren.
Nog even aangemoedigd door marathonman Stefaan Engels die me passeerde "goe bezig Bert", kon ik er nog net "merci Stefaan, gij ook" uitpersen.
Héél leuk zo een aanmoediging, maar in alle eerlijkheid ging het voor mij allesbehalve 'goe'.
Versnellen richting finish zat er absoluut niet meer in, geen goed teken...

Niet slecht van zo af en toe eens 'tegen de muur' te lopen, alle pijlen dus op de halve marathon Deinze-Bellem gericht en met plezier aan het schema begonnen en 't liep letterlijk 'lekker' tot vorige week dinsdag.
Na 9 minuten stekende pijn in beide onderbenen, niet aangedrongen en terug huiswaarts en sindsdien: RUST (en af en toe een pijnscheut)...

Het enige doel in oktober, de Bosduatlon in Lembeke diende ik wegens dubbelgeboekt ook te laten schieten, ik zat met thuiswacht op Florian, maar we gingen wél supporteren (en foto's nemen).

...wordt vervolgd in november.

Bosduathlon Lembeke

2010-09-01T18:31:00.001+02:00

Ingeschreven & betaald ;-)

update: helaas 'dubbel geboekt' & dus geen deelname; hopelijk wel komen supporteren met Florian!

feesten en trainen

2010-08-30T18:15:00.000+02:00

Niet een ideale combinatie... feesten en trainen of trainen en feesten.
Trainen een feest? Ja! (maar)...
...in alle eerlijkheid, post-Ironman des te meer het gevoel van 'mission accomplished' en geen druk meer...

Ondertussen terug aan het trainen met 'n mooi schema van coach Tim voor marathon Gent*, maar in de afgelopen weekends waren er iets teveel verplichtingen om goed te zijn: trouwfeest, jubilé,...met uitslapen ipv. trainen als gevolg.

Omwille van de poolparty komende zaterdag schrap ik de halve marathon in Evergem van het programma daar deze begint om 15u., te laat om dan tijdig 'op bestemming' te geraken.

Wél trainen zaterdag vlak na de middag; 33km. voor de voeten!

* mogelijk last-minute naar marathon Berlijn, maar de kans is klein...

interview Oosteeklo Vandaag

2010-08-14T13:48:00.001+02:00

In de week na thuiskomst uit Zurich volgde, bij een goed glas wijn, een interview door Maarten Lippens; voor Oosteeklo Vandaag.
Naast onze dorpswebsite is Maarten dé steunpilaar voor Oosteeklo Vandaag; een maandblad dat gratis in de Oosteeklose bussen valt met allerlei interessante weetjes, artikel en wist-je-datjes.
Deze maand is 'Bert Wauters is IronMan' het hoofdartikel voor 'Wat is er van de sport'.
Merci Maarten voor de leuke babbel & het mooie en leuke artikel!

Bert Wauters is een IronMan
Zondag 25 juli nam Bert Wauters (in september 34 jaar) uit de Koning Albertstraat voor de eerste maal deel aan een Ironman triatlonwedstrijd. Hij haalde de finish na 11 u. 30 min. Een hele prestatie en reden genoeg voor een babbel.
Een Ironmanwedstrijd is een triatlonwedstrijd die als selectiewedstrijd dient voor de Ironman in Hawaï. Een triatlonwedstrijd bestaat uit 3,800 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,200 km lopen. Bert droomde er al een paar jaar van om aan de wedstrijd in het Zwitserse Zurich deel te nemen.
Bert: "Toen ik twee jaar geleden als fotograaf de wedstrijd in Zurich volgde, was ik verkocht. Ik wou in Zurich aan de start komen."

Grote uitdagingen.
Toen hij vier jaar geleden de marathon van New York, de woonplaats van zijn goede vriend Gino Dossche, tot een goed einde bracht, droomde Bert ervan om ooit een volledige triatlon te doen. Drie jaar geleden begon Bert aan triatlon te doen. Hij bracht de kwarttriatlon van Brugge en Eeklo, de halve triatlon van Antwerpen en Kruiningen (Nederland), de driekwart van Stein (Nederland) en de olympische afstand van Leuven al tot een goed einde.
Bert liep ook al ieder jaar een marathon: New York, Firenze, Ieper, Deinze (Leiemarathon), Gent (met de marathonman). Als voorbereiding liep hij al heel wat halve marathons. Hij reed ook al vijf maal de volledige Paris-Roubaix voor wielertoeristen."

SMO-triatlonteam.
Bert maakt sinds dit jaar deel uit van het succesvolle SMO triatlonteam met toppers als Michael De Wilde en Peter Croes. Om zijn doel te bereiken trainde Bert, onder begeleiding van trainer Tim De Vilder, een jaar lang, zes dagen op zeven tot twintig uur per week.
Dit is een hele opgave voor een amateursporter, want in het dagelijks leven is hij verzekeringsmakelaar in het Zakenkantoor Wauters-Ingels.
De wedstrijd in Zurich was een heel sportieve wedstrijd. Er waren 2677 deelnemers uit 54 verschillende landen. Bert zwom de 3,800 km in 1 u. 20 min. en kwam als 1468ste uit het water.
Bert: "Ik kwam heel relaxed uit het water en kende nooit problemen in het onderdeel dat mij het minst goed ligt. Ik nam rustig de tijd om me goed af te drogen, volledig om te kleden voor het fietsen en te eten en te drinken."
Vervolgens reed Bert de 180 km in 5 u. 56 min. 51 sec.
Bert: "Het fietstraject bestond uit twee ronden van 90 kilometer waarvan 40 km vlak en 50 km op en neer met een nijdige klim erin. Ik hield tijdens het fietsen, waar de wind behoorlijk kwam opzetten, mijn hartslag goed onder controle en ging nooit in het rood. Dit is heel belangrijk als je nadien nog een volledige marathon moet lopen. Ik stopte wel een aantal keer om te plassen, gevolg van te gulzig zwemmen (lacht)."
Bert die een goede fietser is, kon heel wat atleten inhalen en schoof na het fietsen op naar plaats 1343.
Tot slot liep hij de 42,200 km in 4 u. 02 min. 37 sec.
Bert: "Ook tijdens de marathon had ik een heel goed gevoel. Ik kende geen zwak moment. Ik nam voldoende tijd om te eten en te drinken in de bevoorradingszones. Het deed enorm veel deugd om zoveel atleten in te halen."

Florian

Bert finishte uiteindelijk na 11 en een half uur als 1032ste van alle gestarte atleten.
Hij werd verrast door zijn vrouw Emilia. Die had hun 11 maanden oude zoontje Florian een T-shirt aangetrokken met daarop 'My daddy is an Ironman'.
Bert: "Ik was van plan om met Florian over de meet te komen, maar die T-shirt was voor mij een complete verrassing. Het was dan ook een emotioneel moment. Een afsluiter van een heel jaar intens naar deze wedstrijd toeleven."
Dit bevestigt ook zijn vrouw Emilia, die er rotsvast van overtuigd was dat haar IronMan het zou halen.
Een sporter moet heel veel doen om zo'n prestatie te leveren, maar hij moet er nog veel meer voor laten. Na de wedstrijd in Zurich bouwde Bert dan ook een complete sportieve rustperiode van veertien dagen in. Dit is nodig om zowel op fysiek en mentaal vlak te kunnen herstellen. Toch eindigt het hier niet. Bert is van plan om op 5 september de halve marathon van Evergem te lopen en op 26 september volgt nog de marathon van Gent. Bert droomt er van om ooit de Dodentocht van Bornem (100 km) te wandelen, maar ook eens te lopen.
We wensen Bert, Emilia en Florian alvast een deugddoende kermis.

SMO in Triatlon Lommel

2010-08-09T18:04:00.000+02:00

Tussendoortje:
gisteren sms van 'Metie':

vandaag was kwart triathlon in Lommel en er stonden 2 mannen van SMO op het podium...
Kijk maar eens naar TvLimburg als dat lukt

Voilà, een mooi beeldverslag op deze link en dikke merci aan 'Metie'!

Ironman Zurich 2010 film

2010-08-08T21:37:00.001+02:00

Nog 2 filmfragmenten van de Ironman in Zurich:

* Richting finish langs Emilia:

Florian helaas nét wakker na een drukke dag supporteren en een beetje overweldigd door het supportersgeluid...

* Finish!

Net voor de meet mocht Florian "stappe, stappe, stap" doen ;-)

Ironman Zurich 2010 verslag

2010-08-02T23:23:00.004+02:00

Mijn eerste Ironman, Zurich 25 juli 2010.

De dagen voor de Ironman verliepen rustig. De voorbereiding was nagenoeg perfect, de laatste week stond er amper nog iets op het schema, lichaam en geest zijn klaar voor de strijd, afwachten en relaxen dus....

Na het loszwemmen in de Zurichsee nog even met Florian in het heldere water.

Voor de laatste zwemsessie speelde ik op veilig en zwom ik zonder wetsuit. Het water was zalig warm en dit was dan ook dé vraag voor de wedstrijd: zou er met wetsuit mogen gezwommen worden, of verplicht zonder.... "wait and see untill raceday 6 am, there's a lot that can happen" was het diplomatisch antwoord...

En inderdaad, na 2 zwoele en té warme dagen zagen we de bui hangen; 2 dagen regen, regen en niks als regen... welgekomen afkoeling!

De grote dag naderde snel, op zaterdag bike check-in; alles ging er héél gedisciplineerd aan toe!

Toch nog maar even checken of die spandoeken wel stevig vasthangen ;-)
De brug die we in de marathon 4x heen én 4x terug over 'mochten'.

Raceday!

Na een rusteloze nacht van draaien en keren werd ik voor de wekker wakker...

Om 4u eruit voor het ontbijt, pff...

Ironlady Nadia van Ironmanagers vergezelde ons en samen trokken we richting wisselzone, een drukte van jewelste in alle vroegte.

Alles klaarleggen bij de fiets en plots, ondanks dubbelcheck de constatatie dat ik geen koersbroek meehad... Daar ik koos voor comfort ging ik niet in ons wedstrijdpak fietsen en lopen, maar telkens wisselen van kledij.
Emilia zou zich naar het hotel haasten, maar Ironmanager Paul stond plots met een reserve koersbroek bij mij; een telefoontje van de dames deed wonderen ;-) (nogmaals merci Paul!).

Na een laatste bezoek aan het groot toilet richting de zwemstart kwam er het gevoel van 'geen weg terug' en gierden de zenuwen me door de keel.
Net toen ik in het water stapte klonk het startschot en kon ik vrij snel beginnen zwemmen. Niet de gevreesde 'wasmachine', maar opnieuw discipline onder de 'meute'.

Het was tussen de gele badmutsen even zoeken naar de grote gele Powerbar boei, maar eens die in het vizier was het 'go with the flow' richting eerste keerpunt. Daar was het wel heel even wringen, maar dat was dan ook het enige. Op het eilandje waar we tussen de 2 zwemronden overmoesten (lopen) zag ik Emilia staan en kon ik snel de duimen in de hoogte steken en nog 'fris' roepen. Ik zat inderdaad nog fris en kon vol goede moed aan de laatste zwemronde beginnen. Opnieuw heel relax en met ruimte om te zwemmen zonder trekken en duwen. Ik besloot om op veilig te spelen en legde me iets meer in de voeten.
Met nog éénmaal het eiland in het vizier werden we precies richting zwemfinish 'gezogen', yes!!!!!!
Het gevreesde zwemmen zat er op, zonder enig probleem; geen idee van tijd, maar dat deed er totaal niet toe!
Op de tonen van 'You got to keep on moving' kon ik me in alle rust omkleden en klaarmaken voor het fietsen. Met een mooie ABBA-mix door de luidsprekers verliet ik na 7'16" de wisselzone; iets té traag, maar wat zou het uitmaken op een lange dag...

Nog even zwaaien naar Emilia die ik alweer zag staan, het kon al bijna niet meer stuk!
Na 7 km. fietsen haalde ik Nadia in, een korte babbel en terug op de trappers...
Even verder zag ik 'n atleet omver gereden worden door 'n auto; het parcours was verkeersarm, maar niet verkeersvrij, alert blijven was duidelijk de boodschap.
Het voedingsplan werd ook uit het achterhoofd opgevist en op geregelde tijdstippen werd er gegeten en gedronken, heel belangrijk om de dag zonder 'klop van hamer' door te komen.
De eerste 40 km. waren zo goed als vlak, maar toen er afgedraaid werd weg van de Zurichsee leek er geen einde aan te komen. M'n harstlag was m'n enige leidraad en bondgenoot, doseren en geen trap teveel proberen geven, om nog fris aan de marathon te beginnen.
Met de kilometers die opliepen kwam ook de zon er door en er werd dus wat afgezweet. Tijdens de eerste fietsronde heb ik een vijftal keer moeten stoppen om te plassen, 'k had het gevoel van een halve Zurichsee binnen te hebben...
De tweede ronde stond er ook wat wind, dus bewust trager gaan fietsen!
Achteraf bekeken té traag en te laag in hartslag gefietst, maar ach, wat maakt het uit in 'n eerste Ironman; in het lopen heb ik genoeg snellere fietsers voorbijgestoken ;-)

Het fietsprofiel: vanaf km. 53 'the beast' en op km. 83 Heartbreak Hill

Heartbreak Hill

Heartbreak Hill, omschreven als 'die Alpe d' Huez des Ironman Zurich Switzerland' en terecht...
De massa joelt je er naar boven! Kicken!!

De eerste ronde geen Emilia, Florian of Daniëlle te zien, maar ik had er alle vertrouwen in voor de 2e ronde ;-)

Alles verliep er 'vlot', de 2 ronde van ver Emilia & Florian opgemerkt en toch even gestopt voor 'n zoen en applaus van de omstaanders, omwille van Florian ;-))

Het was er al behoorlijk wat rustiger dan in de eerste ronde, maar toch nog genoeg volk aanwezig op de 'puist'.

De 2e fietsronde zat er nu zo goed als volledig op, het was vooral stiller de 2e ronde, minder gebabbel en meer gekreun op de klimmen, toen ik de 2e keer Zurich binnenreed zat ik al met gebalde vuist "yes, 't is binnen", dit kon gewoon niet meer mislopen!
De fietstijd was 5u56'51" of 30,26 km./u. gemiddeld.
Niet slecht maar toch te laag in hartslag en iets teveel schrik gehad voor de afsluitende marathon...
Wel alles mooi kunnen indelen van eten en drinken, het voedingsplan was 'ok' (tnx Tim)

Marathon

Iets wat me op training nauwelijks lukte na het fietsen, onmiddellijk op de goede hartslag en een deftig tempo!!
Joepie, dit zat alvast goed!
In de zon vond ik het toch behoorlijk warm, de schaduw was meer dan welkom.
Opnieuw enkel de hartslag als leidraad.
De bevoorradingen 'diesel' (sportdrank) en water waren 'ok', maar toch net voor half marathon toch al overgeschakeld op Cola.
Op km. 27 (toen al) m'n caffeïne-gelletje, de hartslag zakt onder LSD en de vermoeidhied dreigde te zwaar door te wegen.
De laatste ronde snel(ler) ingezet, maar ik kon het niet volhouden. Sowieso was het genieten! Weten dat ik zou finishen met Florian en zo 'IRONMAN' zou worden....

Finish

De laatste 3 km. leken eindeloos....
Enerzijds aftellen en de kick, anderzijds lopen tussen de 'stervenden'.
Het werd al iets kalmer langs het parcours, zelfs voor de supporters was het 'n lange dag geweest.
Nog even zwaaien naar het orkest dat 'Beat it' van Michael Jackson speelde, zàlig!
Net voor de aflsag naar de finish turen naar 'Metie' om Florian aan te nemen.
Toen ik Daniëlle zag staan merkte ik op dat Florian aan het slapen was, jammer, maar hij mocht en moest mee over de streep!

Op de marathon was ik ook te weinig bezig met m'n snelheid en tijd, ik liet het op me afkomen...
4u02'37"! Was ik bij die vele bevoorradingen sneller beginnen lopen ipv. stappen bij het drinken, maar alweer: 'ach'.

De aankomst overdonderde zowel Florian als mij, maar meer dan tevreden stapten we samen over de finish, yes, 't was binnen, dit nemen ze ons niet meer af!

De droom kwam uit...

I R O N M A N

ik mag nu zelf de strijk doen...

Nog enkele 'weetjes':

* De tijden staan hier.

* Op de pastaparty was er een oproep naar elke atleet om minstens 3 van de 2600 vrijwilligers te bedanken, wel ik denk dat ik er minimum 333 bedankte tijdens de wedstrijd.

* Algemeen genomen mocht ik sneller gefietst hebben, sowieso kan ik nog progressie maken in de 3 onderdelen.

* Ik was moe van het lang 'onderweg' zijn, op van 4u 's morgen na een onrustige nacht; wonderbaarlijk fris in 't kopke en alles mooi kunnen beleven, op zich niet kapot van de 11u30 sporten.

* Achteraf geen stijve benen, ik had het erger verwacht!

Sowieso oneindig veel dank aan Emilia voor 'alles' en ook dikke merci aan Daniëlle die meereisde naar Zurich.

Tnx!

kiekevel

2010-07-15T11:13:00.002+02:00

en aan het aftellen...

dagelijkse 'check' op de ironman.ch
Startnummer 885 = 'OK'

;-)

verslag van een warme kwarttrialton in Eeklo

2010-06-29T23:03:00.013+02:00

Zondag 27 juni stond bij vele clubgenoten donkerrood aangeduid op de wedstrijdkalender:
Rhino triatlon, thuiswedstrijd in Eeklo.
Een tweetal weken terug werden het zwem- en loopparcours verkend en afgelopen vrijdag het fietsparcours, waarvoor nogmaals hartelijke dank aan clubgenoot Bart.

Het was al een heel weekend drukkend warm en dus rees er twijfel (en dus spanning & zenuwen) over het al dan niet starten met westsuit, wat toch iedereen voordeel biedt.
De ontknoping kwam er aan de inschrijving: wetsuit toegestaan!

We mochten gebruik maken van de faciliteiten van onze clubsponsor SMO en dat was op zijn minst gezegd grote luxe, waarvoor hartelijk dank!!

Heel ontspannen begaf ik me naar de start, samen met Emilia & Florian.
Florian wist zich uit te leven in m'n nek en fluisterde toen al in m'n oor dat hij 'beroepssupporter' wil worden (en dat op 9 maanden...)

Enfin, na 'n gezellige babbel met Emilia kon ik superrelax m'n wetsuit aantrekken & toen begon het 'bakken & braden'.
Net voor ik als één van de laatste atleten van wave 1 in het water wilde springen en m'n zwembrilletje wilde opzetten "knak" en de rekker van het brilletje was door...
Panikeren is het laatste wat je dan moet doen dus begon ik (al bevend?) een knoop in de vervloekte rekker te leggen. "knal", het startschot klonk en de meute trok zich op gang, met nog één atleet op het droge... Nog 'n tweede knoop en maar snel achtervolgen, het rechterglas onmiddellijk vol met water, maar er was geen tijd om dit nog te verhelpen...
De benen zowaar in 'zestakt' en eindelijk eens het gevoel van me door het water te trekken kreeg ik al snel de eerste zwemmers uit m'n wave te pakken!
Joepie, maar toch blijven focussen.
De zwemtijd bedroeg 21'13", hoeveel het met een vlotte(re) start geweest was weet ik niet; maar toch (iets) beter...
M'n wissel was op z'n minst gezegd slecht, 2'10", veel te veel tijd verloren met het uittrekken van het zwempak & het niet vlot aankrijgen van de fietsschoenen net uit de wisselzone, maar eens 'geïnstalleerd' op de fiets: knallen!
Al snel schoot ik de eerste medefietsers voorbij en werd de hartslag gecontroleerd (oké) en gedronken.

De temperatuur bij het fietsen viel mee daar er toch behoorlijk wat wind stond.

De eerste ronde was 'er eentje van inhalen en toch ook genieten.
De tweede fietsronde leek er wat meer wind te staan en leek ik iets trager te fietsen, maar alles verliep vlot.
Dik 10 km. van het einde kwam er een groep van 8 atleten me voorbij, de mannen hadden een mooi treintje opgezet (in een niet-stayer-wedstrijd).
Het laatste wat ik aan m'n broek wilde was een gele kaart en 2 minuten strafbox; dus hield ik me wijselijk op iets meer dan 10m. afstand, liet de hartslag zakken en focuste me op het leegdrinken van m'n 2 bidons.
Eens we terug op de Industrielaan in Eeklo kwamen leek de groep uiteen te vallen omdat ze mekaar wilden voorbijsteken, maar vreemd genoeg lukte hen dat niet.
Toen was het mijn moment om ze één voor één voorbij te flitsen; zalig die rustperiode en de hartslag zo even te laten zakken ;-)
Met een fietstijd van 1u08'18" over 40 km. en totaal niet opgeblazen mocht ik best tevreden zijn!

De eerste loopronde was serieus acclimatiseren (lees: verderbakken) en iedere drankpost stopte ik dan ook om een bekertje leeg te drinken. De drankpost met water was 2 grote slokken en de rest van het bekertje in de nek, om na 'n paar minuten te constateren dat het water al verdampt was...

De 2e ronde doseerde ik nog om de laatste ronde nog vlot te kunnen afwerken en zo een paar clubgenoten nog in te halen; niet dat dit m'n bedoeling was, maar het gaf een goed gevoel.
De looptraining van 32 km. de woensdag voor de wedstrijd wierp z'n vruchten al af!
Met een voldaan gevoel finishte ik dan na 2u17'00".

's Avonds sloten we de dag nog mooi af bij clubsponsor Peter in 'De Roste Muis' en was het nog steeds 'dollen' met Florian ;-)

Het verslag van winnaar Michael De Wilde lees je hier en een beeldverslag van AVS staat eveneens op de SMO-website.

Meer foto's in het SMO-fotoalbum.
Uitslagen staan hier.

Proficiat aan de winnaar, maar evenzeer aan alle finishers!

Parijs - Roubaix 2010 -verslag van de marteling

2010-06-29T22:15:00.022+02:00

Eind van de maand, hoogtijd voor de wedstrijdverslagen; beginnen dus met de mooiste klassieker die er is: Parijs-Roubaix.
Hieronder m'n verslag voor Oosteeklo Vandaag, onderaan nog enkele aanvullingen.

Vrienden van 't Evenwicht rijden Parijs-Roubaix.
Zaterdagavond 5 juni verzamelden we allen om 22u30 aan 't Evenwicht.
5 Oosteeklonaren: Stijn Van de Veire, Marijn De Belie, Koenraad Van de Voorde, Bertrand Buysse en Bert Wauters zouden samen met Basseveldenaar Kurt Dierkens, Eeklonaar Mike Van De Voorde en Bentillenaar Kristof 'de Witten' Ingels Parijs - Roubaix fietsen.
Luc Dossche, die ons 14 mei op een fantastische rit naar Ieper (en terug) gidste, kon jammer genoeg in laatste instantie niet mee.
Na een warme en zwoele zaterdag werd druk gespeculeerd over het weer op zondag, de voorspellingen wezen immers op hevige buien en dus 'n echte Flandriën-editie van Parijs-Roubaix voor de wielertoeristen; de wind zou alvast in de goede richting zitten.
Alle fietsen werden geladen, bagage verdeeld en we vertrokken richting Heusden om met S.K. Heusden per bus richting Cambronne-les-Ribbecourt te rijden.
Nog even rust, van vast en diep slapen op een bus is er helaas geen sprake.
Bij dageraad werden die fietsen terug ineengestoken en konden we vertrekken bij een frisse temperatuur.
Constant werd omhoog getuurd, alles zag er 'goed' uit maar toch vreesden we erger.
Na 97 km. kregen we de eerste kasseistrook voorgeschoteld, deze lag er nog droog bij.
Nog 26 stroken te gaan en vanaf de vierde strook werden de hemelsluizen volledig opengetrokken, "lap 't es van da".
Alle courage bijeengeraapt en verder op de trappers duwen, meer zat er niet op.
We maanden elkaar aan tot voorzichtigheid, samen de piste halen in Roubaix stond voorop!

Even later, op het einde van strook 21 "Pavé de Quérénaing" in Maing stonden Remi Van de Veire en Luc De Smet samen met nog enkele Evenwicht-sympathisanten ons op te wachten in een droge garage om nog wat moed in te spreken.

Ook een technisch probleem aan Mike's pedaal werd gepoogd te verhelpen, langleve de gsm en de broederliefde!

De zondvloed leek maar niet te stoppen en half uitgeleefd kwamen we aan de controle en voorraadpost net voor hét Bois de Wallers.
Er werd uitgebreid bijgetankt, zowel eten als drinken, en met een diepe zucht bedwongen we ook deze beruchte kasseistrook.

Op het einde van het bos bleek Bertrand lek gereden te zijn. In de regen werd de band vrij vlot vervangen; het zou ook de enige platte band zijn van gans de dag.
Even later kwam de zon er toch terug voorzichtig door en werden de regenvestjes opgeborgen.
De moed kwam terug boven, een straaltje hoop!
Het zwaarste lag ons nog te wachten, de kasseistroken worden immers langer en slechter naarmate je Roubaix nadert.
De weersgoden waren ons maar kort goedgezind want we kregen terug een heleboel buien te verwerken.
De 'moral' zakte even, maar aan opgeven dacht niemand, doorbijten!
Af en toe nog eens info uitwisselen over de kasseitstroken die ons nog te wachten stonden, naam en lengte; soms drong het gewoon niet meer door, we gingen ervoor...
Op Carrefour de l' Arbre ging Koenraad er nog even bij liggen in 'n bocht, even hilariteit, controle of er niets ernstig was en weer doorgaan.
Hier zagen we de supporters terug en werd nog 'n brioche uit de zak gevist, wat het was kon niemand schelen, zolang het maar eten was!
Mike en Marijn, dé mannen in supervorm gingen voluit tot aan de piste in Roubaix, voor de andere 9 moddervarkens werd het aftellen in kasseistroken en in uren,
Bertrand wilde te vroeg afslaan naar de piste, Stijn reed er dan weer dolenthousiast voorbij; maar we haalden allemaal 'vlot' de piste in Roubaix.
Afsluiten deden we met - hoe kan het ook anders - dos cervesas.
Tot over 2 jaar!

* Het werd 'n leuk weerzien met ex-clubgenoot Frank J. uit Boom.
Frank wou na de Ironman de Helleklassieker rijden en deed dit voorbeeldig!
2x zag ik hem, bij de eerste controle & in de regenbui in de controlepost net voor het Bos.
"Hier worden de jongens man".
Het lukte me om de 'strook' volledig op de kasseien te blijven, maar ik verschoot er m'n voorlaatste pijl. Roepen en brullen.
Nu ook gezien (geen zonnebril & trager gereden (zeg maar van put naar put gedokkerd) hoe slecht dat er daar bijligt.

* De foto's van Remi Van De Veire (hartelijke dank Remi) staan hier.

* Mocht het de eerste keer zijn, ik zou waarschijnlijk nooit meer starten.
Gelukkig weet ik beter en over 2 jaar hoop ik er opnieuw bij te zijn!

* Parijs -Roubaix in echt Flandriënweer, je moet het toch één keer meegemaakt hebben...
Sowieso de volgende keer terug met de moutainbike!
De pijn in m'n ellebogen was niet te harden.

Mooi beeld, Stijn trekt kop, ik bijt me vast in zijn wiel; althans poog...

Het lukte niet ;-(

A F Z I E N

Armen in de lucht, aankomen op de piste is nog steeds zoals de eerste keer ;-))

Groepsfoto, allemaal afzien, de cervesa smaakte!

parijs-roubaix10-voorbeschouwing

2010-06-05T09:53:00.007+02:00

Voilà,

snel even in 't archief gedoken...

De 2-jaarlijks Hoogdag staat er aan te komen: Parijs - Roubaix.
Emilia voorzag me weer in de super-flensjes, het wordt weer smullen op de fiets...

Vertrek om 23u. aan 't Evenwicht en om 1u. in Heusden;morgenvroeg tussen schemer en klaarte zetten we aan richting Roubaix.

Voor de eerste keer met de koersfiets; na 4x de moutainbike toch voor iets meer comfort op de baan gekozen.
Na enige twijfel wijselijk voor de oude alu-Eddy Merckx gekozen ipv. de carbonnen Zannata;

wel met dezelfde benen ;-))

Kwestie van kledij, op alles voorzien: korte en lange fietstenue, sandalen (laat ons hopen), regenjas(jes) (laat ons hopen van niet).
Na de kou op de fiets vorige week in Leuven staat de pot Qoleum ook klaar, net als de zonnecrème.

De allereerste Parijs-Roubaix wist één van de ervaren rotten me te vertellen dat de kasseiklassieker nooit 2x hetzelfde is qua weersomstandigheden; wel véél klagen heb ik nog niet mogen doen, steeds behoorlijk warm weer en niemand die durft voorspellen wat het morgen gaat geven: on verra!

Na vorige editie, die ik 'vingers in de neus' uitreed; uitte ik de hoop aan Tim om ooit nog 'ns over die conditie te beschikken en hij vertelde toen dat dit nog kon beteren; maar door vorig jaar nauwelijks getraind te hebben ben ik nu wel eens benieuwd.

Dit jaar fietsen we met een sterke groep van 't Evenwicht en met alle heisa hopen we dat onze moteur nog aanslaat op Carrefour de l' Arbre ;-))

H E L L
Y E A H
! ! ! !

verslag 1/2 triatlon Leuven.

2010-05-31T23:59:00.004+02:00

Veel te lang geleden dat er nog eens een echt verslag geschreven werd, maar ook veel te lang geleden dat ik aan 'n triatlonwedstrijd deelnam (van 3 augustus 2008 zowaar!).
Gisteren dus het B.K. L.D. te Leuven; voor de niet-ingewijden, het Belgisch Kampioenschap Long Distance, een halve Ironman dus.

De afstanden waren niet in verhouding, te beginnen met 2,5 km. zwemmen (ipv. 1,9km.), 80 km. fietsen (10 km. tekort) en tenslotte de correcte afstand van 21 km. ofte 'n halve marathon.Op voorhand vertrokken met de 'schrik' voor het zwemmen om zoals steeds, nadien te 'genieten' van de strijd in het fietsen & lopen.
Eens het startschot gegeven stapte ik als één van de laatsten in het water; ik was echter niet als laatste aan het zwemmen.Er was achteraan weinig chaos, geen echte 'wasmachine' en dus lag ik vrij snel in 'n goed ritme.Het was tussen de gele badmutsen wel even zoeken naar de eerste gele boei. Gelukkig had ik deze snel in het vizier en zag ik dat 'n heel pak atleten rechts aan het zwemmen waren, maar ik leek recht op het eerste oriëntatiepunt af te stevenen (zou het me dan toch ne keer lukken, 'recht' zwemmen?).
Eens de boei genomen was het weer even zoeken naar de volgende boei en dit zou telkens zo zijn voor de 2 rondjes in de plas van Rotselaar.
De les was er goed ingepeperd; ik 'zag' zwemtrainer Dirk steeds herhalen: "lange rustige slagen en goed uitduwen".Fris, zowel letterlijk als figuurlijk, stapte ik uit het water; geen problemen met de oriëntatie en met 'n bemoedigend gevoel van 'precies maar 10 minuten gezwommen' kwam ik na 49'19" uit 'de plas'; een opsteker!Zonder aarzelen nam ik de tijd in de wisselzone om me 'warm' aan te kleden, lees: 'lange mouwen'.

Eens op de fiets kwam ik ook snel in het ritme, eten + drinken en richting Leuven stomen.
De wind en wolken voorspelden niet veel goeds en tegen het Ladeuzeplein een eerste maal bereikt was ik al doorweekt...Per fietsronde 'n regenbui of was het per regenbui 'n fietsronde??

Op het einde van m'n eerste ronde zag ik Peter, de vader van vriend-coach-traingsmodeleerder Tim staan.

Merci voor de foto Peter!

Het tempo lag goed, zelfs tegenwind, tot de laatste ronde; geen regen, maar wind....
Vanwaar die bleef komen?! De benen hadden geen antwoord meer en de mentaal was het even op de tanden bijten.
Wijselijk besloten van niets te forceren en de benen te sparen voor de halve marathon.
De hartslag zat goed, maar het tempo was er uit; het goede gevoel maakte plaats voor kou, m'n tenen leken bevrozen.Blijven letten op eten en drinken; qua drinken smeet de maag wat op, misschien iets teveel sportdrank binnen, zo leek het.
Nog 'n constante per fietsronde: 'n plasje... voor het lopen zou dit later idem verlopen.

Na 2u37'43" bereikte ik de wisselzone op het Ladeuzeplein.

Eens de fiets aan de haak nam ik de tijd om de voeten af te drogen en verse kousen aan te doen; dju dit ging moeizaam.

Het duurde 6 km. eer m'n voeten en benen warm hadden en het gevoel acceptabel was. Helaas kende ik het parcour

s niet, dit herinnerde me aan de kwart van Brugge, typische smalle steegjes en kasseien.
Maar ook de natte kasseien steil bergaf en de atleten op de terugweg, kreunend bergop; even later 'n stukje door het bos,... dit zou niet van de poes lijken; doseren dus!!Door de kou had ik nog m'n vestje met lange mouwen aan, dit bleek al snel te warm.

Aan het begin van de 2e ronde kon ik dit naar de supporterende Roos werpen; dit liep al iets comfortabeler (merci Roos & Pieter voor de goede zorgen ;-)).

Nogmaals dank aan Peter voor de foto.

Even later alweer 'n hevige stortbui, 'showers', ik dacht nog 'stom van m'n vestje weg te gooien' maar gelukkig bleek de zondvloed van korte duur.
Al bij al kon ik constant lopen, het stuk kasseien bergop werd zowaar nog leuk en na 1u41'46" kon ik finishen in 'n eindtijd van 5u08'48".

Een heuse opsteker naar de Ironman in Zürich over minder dan 2 maanden is het zwemmen, het fietsen was niet goed (genoeg); maar achteraf hoorde ik iedereen klagen over weer & wind op dit technische parcours. Het lopen was niet slecht voor mij, maar uiteraard kan dit nog beter!

Dikke merci aan alle supporters (en -sters), zowel van SMO als van de vrienden van Ironmanagers; m'n trouwste supporters Emilia & Florian dienden verstek te geven wegens oorontsteking van Florian.
Regelmatig klonk het "allez SMO" of m'n naam, het geeft je toch telkens wat moed ;-)

Een video verslag hier en nog meer foto's in het SMO-album.

Op naar de 2-jaarlijkse hoogdag volgende week: Parijs-Roubaix.
Nog even reclame maken voor de mooie Boerekreektriatlon komende zaterdag, daar ik 's nachts vertrek voor de kasseiklassieker ga ik als medewerker (fotograaf) helpen op de SMO-organisatie en dus niet deelnemen.

persvoorstelling

2010-04-30T23:42:00.002+02:00

Feeling home @ new team

citaat van Peter Croes

druk

2010-03-31T23:59:00.000+02:00

druk, druk, druk...

gelukkig wordt er 'iets meer' getraind dan geblogd...

Marathon Gent

2010-02-20T22:37:00.006+01:00

In de wandelgangen vernam ik het al eerder, nu een tipje van de sluier:

't Staat alvast in m'n agenda...

Rosalinde, smeer je kuiten maar al in ;-)

proud to be clean

2010-01-31T17:32:00.004+01:00

No Dope No Drugs

et pour les Wallons la même chose

smo voorstelling nieuwe leden

2010-01-27T14:46:00.004+01:00

Op de website van het SMO-triatlonteam worden wekelijks 2 nieuwe leden voorgesteld.
Deze week ben ik bij de geinterviewden:

Naam: Wauters Bert
Leeftijd: 33
Woonplaats: Oosteeklo

Hoelang zit je al in de triatlonsport en hoe ben je er mee begonnen?
Sedert 2007, toen ik terugkwam van de New York City marathon las ik een artikel over Ironman en dacht “het zwemmen nemen we er bij”. Het eerste jaar kwartjes, het tweede jaar een halve (Kruiningen) en de ¾ in Stein, het derde jaar werd wegens cursus beperkt tot lopen (marathon), maar nu in m’n vierde jaar wil ik (eindelijk) de volledige Ironman-afstand doen.

Was je ervoor ook sportief actief?
Vooral lopen en fietsen (langere afstand: Ronde Van Vlaanderen & Parijs – Roubaix), maar steeds recreatief.

Hoe ziet je wekelijks trainingsschema er een beetje uit?
Maandagavond zwemmen en proberen zoveel mogelijk het dauwzwemmen op woensdag en vrijdag mee te nemen. ’s Avonds meestal looptrainingen, in het weekend de fiets- of koppeltrainingen. Afhankelijk van het werk dinsdag- en/of donderdagnamiddag fietsen.
In principe toch 6 dagen op 7 trainen.

Is dit te combineren met je studies/werk?
Dit is niet altijd makkelijk, vooral sinds de geboorte van onze zoon Florian (september),
maar ik zie er niet tegenop om héél vroeg of héél laat te trainen, vooral voor het lopen dan.

In welk onderdeel wil je nog veel progressie maken?
zwemmen

Hoe ziet je wedstrijdkalender voor 2010 er uit?
Rustige opbouw richting Ironman Zurich, maar toch enkele wedstrijden meepikken:
10 januari LPM-marathon in Genk, 20 februari Leopoldsloop, 21 maart Zwinstedenloop Sluis,
30 mei ½ Ironman Leuven, 6 juni Parijs-Roubaix (5e maal), 27 juni Rhino triatlon Eeklo en 25 juli Ironman Zurich.

Wat zijn je ambities op lange termijn?
Eerste Ironman finishen en dan evalueren, maar hopelijk nog een paar wedstrijden over de lange(re) afstand.

Hoe ben je bij het SMO-Triatlon Team terecht gekomen?
Een jong & ambitieus team dicht bij huis, wat wil je nog meer…
Het team was me al langer bekend en in alle stilte groeide een enorme sympathie voor “de rode brigade”.

SMO - kennismaking

2010-01-25T18:26:00.000+01:00

Gisterenvoormiddag stond de SMO-kennismaking gepland in Fitform Eeklo.
Onze trainers stelden een programma samen bestaande uit een stabilisatietraining (tnx. Fred, ik voel het inderdaad, maar vooral in de schouders), krachtcircuit & een spinningsessie.

Foto's staan in het SMO-fotoalbum.

SMO Jeugdwerking

2010-01-23T16:24:00.005+01:00

Voor Florian is het nog een paar jaar te vroeg, maar met plezier maak ik reclame voor de jeugdwerking van het SMO-triatlonteam.
Meer info via de flyer & de onthaalbrochure.

spinning

2010-01-23T16:06:00.001+01:00

Vorige vrijdag organiseerden Julie & Berry een geslaagde "Spinning for Paraguay".

Verslagen bij: Julie, Etienne, Koen, Katrien ('t was stille wè), Peter &
in blijde afwachting van 'n verslag van Eefje en Chris.
De weblog/facebook-lo(o)p(st)ers ook nogmaals dank langs deze weg!

't Was in orde Julie & Berry, merci!!

marathon met marathonman 365

2010-01-10T22:42:00.010+01:00

Afgelopen dinsdagnacht had ik niet gedacht vandaag m'n eerste marathon van het jaar gelopen te hebben. Midden in de nacht werd ik wakker met 38,3°C koorts.
Woensdag leek alles over, maar ik trainde niet meer deze week: rust.
Eveneens woensdag meldde men de afgelasting van de LPM-marathon te Genk.
Door het winterweer in Limburg vertrokken wij zaterdag niet richting schoonouders in Stevoort.

Voor mij werd het afwachten tot deze middag of ik al dan niet zou meelopen met Marathonman 365 en voor welke afstand ik zou opteren.
De eerste rondjes Watersportbaan werden gezellige babbels met oa. Chris (& Vincent), Julie, Peter, Stijn, Tomas Mannaert & uiteraard Stefaan Engels (aka Marathonman 365).
Stefaan sprak Griet Nuytinck aan, die me tijdens onze leuke babbel aanraadde toch uit te lopen & zo geschiedde.

Telkens er 5 km. (1 ronde) op zaten nam ik de tijd om aan de bevoorrading te drinken;
het ontstane gaatje werd vlot toegelopen, behalve de laatste ronde...
Het duurde tot aan het GUSB eer ik achteraan de groep aanklampte.
Toen we in de Blaarmeersen afsloegen om zo aan de 2km. 200meter extra te komen en ons op de besneeuwde ondergrond begaven was het tandenbijten om achteraan de groep te blijven, maar het lukte. 'n Blaar onder m'n linker grote teen manifesteerde zich... warm & koud kreeg ik het bij momenten...
Terug op het reguliere parcours rond de Watersportbaan monsterde Stefaan zijn 'volgelingen', aan het staartje zag bengelend vroeg hij me "of ik door zat?" "neen, nog niet (helemaal)" was het antwoord.
Veel overschot was er niet meer bij mij; ik trachtte Stefaan's raad te volgen om midden in de groep te lopen.

Eens de laatste (lange) bocht van de Watersportbaan genomen huppelde ik terug helemaal vooraan. Stap voor stap dichter bij het blauwe Ascics tentje ter hoogte van Eetcafé Intrôvert, met als metgezel Krekenloper Luc De Jaeger-Braet, ultraloper en tweevoudig Spartathlon finisher... r e s p e c t.
Voor Luc was het vandaag eveneens 'n volledige marathon; dus mochten we met Stefaan op de foto.

Bedankt aan alle moedige lopers & -sters en uiteraard Stefaan & crew, nu wordt het rustig opbouwen richting Ironman Zurich.

Voor MarathonMan 365 nog veel loopplezier; nog veel 'leuke marathons' (met weinig 'pijn') en hopelijk tot eind september voor nog 'n volledige!!

LPM afgelast

2010-01-06T16:55:00.000+01:00

Helaas,

het zat er aan te komen, LPM Marathon afgelast...

Emilia fluisterde al een waardig alternatief in m'n oor;

maar dan mag ik niet ziek worden tegen zondag (afgelopen nacht maakte ik koorts, dus afwachten).

LPM : we came, we ran, we come again

Beste vrienden

Helaas moeten wij tot onze grote spijt de wedstrijden afgelasten!
Vermits er zaterdag nog sneeuw verwacht wordt en wij het parcours die dag dus onmogelijk sneeuw- en ijsvrij kunnen houden, is afgelasting de enige optie. Het moet veilig blijven, niets meer, niets minder.

Wij gaan nu met het BLOSO-sportcenter onderhandelen om in maart
een geschikte datum voor de LPM te vinden.

Wij hopen eind volgende week deze nieuwe datum op de site
kenbaar te maken. De LPM vindt dus ook in 2010 plaats!

Hou dus de site in de gaten!

Nogmaals onze gemeende excuses maar een winterwedstrijd loopt
altijd het risico door gure weersomstandigheden geen doorgang te
vinden.

SMO nieuwjaarsduik

2010-01-06T16:33:00.002+01:00

Zaterdag 2 januari stond de SMO-Nieuwjaarsduik gepland te Knokke.

45' lopen als opwarming, er werd goed gezweet in de kou en onder 'n zalig zonnetje!

Daarna kleren uit, badmuts aan & in zwembroek het koude zeewater in, 4°C 'warm'.

De 'shock' voor het lichaam viel al bij al mee en het was 'n overwinning op mezelf.
Zalig zelfs...
'n Super gevoel, 'k heb het gans de dag warm gehad!

Wat we niet allemaal overhebben voor 'n tas chocomelk en 'n stukje cake hé ;-)
Zeker voor herhaling vatbaar en de afwezigen...

Nog een verslag hier.

marathonman365

2010-01-06T15:15:00.003+01:00

Vrijdag 1 januari 2010, Nieuwjaar, beloofde zich sportief aan te bieden!
Niet alleen voor mezelf, maar vooral voor Stefaan Engels aka 'Marathonman'.
365 dagen lang, elke dag één marathon; hoedje af!
Het start-event was alvast mooi meegenomen om 3 rondjes of 15 km. mee te lopen rond de Watersportbaan in Gent; met start om "vijf voor twaalf" .
Aan gemoedelijk tempo werd er gelopen & gebabbeld.
Zo kwam ik ook al babbelend bij Stefaan aan, en toen hij me bij naam noemde stond ik even perplex ;-))

Volg Stefaan via zijn website of nog beter, loop eens mee!
Nog een verslag bij Peter.
Alvast veel succes Stefaan!!

wensen

2009-12-31T23:58:00.002+01:00

musicforlife

2009-12-22T23:41:00.005+01:00

euh ja, 'k weet het...
schandalig; 2 weken na datum, pffff...

Tempus fugit newaar?
Enfin, Music for Life in 't Evenwicht; bieden op 'n vrijgezel(le).
Blijkbaar werden wilde plannen gesmeed en leek alles al op voorhand beslecht,
lees: de opdrachten afgesproken; enkel het bieden diende nog te geschieden.

M'n "plan" met Rosalinde (vraag me niet hoe ik erbij/op kom) was om samen met haar 'n marathon te finishen.
De prijs strandde onder de marktwaarde op €130 en dus Rosalinde mag met mij in 2010 'n marathon finishen.
FINISHEN hé, ze moet geen ganse marathon afhaspelen.

Komende marathon, de LPM in Genk is niet haalbaar; van 0 naar 10 km. in 3 weken...

Dus vermoedelijk wordt het de halve marathon te Sluis.
De finish van de Ironman in Zurich is voorbehouden voor Florian ;-))
Voilà Rosalinde, traint ze en hou me op de hoogte!

dauwzwemmen

2009-12-16T17:51:00.006+01:00

foto: www.eeklo.be

'k Heb 'het' zitten...

Vanmorgen was Florian er iets voor m'n wekker van 5u55.
Flesje gegeven en na enige twijfel van mijn kant & aandringen van Emilia (waarvoor dank) dan toch maar richting zwembad in Eeklo getrokken bij -3°C.

Goed voorzien van sjaal, muts en handschoenen kwam ik in het warme zwembad aan, geen klagen ;-)

Het zwemmen verliep niet al te vlot... duidelijk wat vermoeid.
Nà het zwemmen alleszins wel wakker!

Thuisgekomen begon 'het':

N I E Z E N

en 't is nog van heel de dag niet gestopt, amai m'n neus...
Hopelijk ben ik er snel vanaf en is het geen verkoudheid.

Snif, snotter, snuif...

....hatsjoem

modderweekend

2009-12-14T18:05:00.000+01:00

Afgelopen 2 weekends stonden -achteraf gezien- in het teken van de modder...
Vorig weekend in de Ardennen:
Op amper 2u rijden van huis, met 'n volgeladen auto, stonden in 'n andere wereld;
alles is relaxer, ongerepter, enfin; genieten geblazen;-)

Na de kaas- en wijn naar bed en na het uitslapen ontbijt en "op 't gemak" de mtb in orde zetten
(nogmaals dank aan Luc L. om m'n 'ros' mee te nemen, ik had onmogelijk de plaats...)
Op het menu een 2 à 3 u. mtb, lus 5 & 6; op stafkaart was al één & ander te zien van hoogtes, maar wat er ons na 'n weekje regen voor de wielen geschoven werd... afzien & genieten!
Het werd me snel duidelijk dat ik fietsritme mis, gewoon het gevoel in de benen;
hartslag viel mee (achteraf bleek dit perfect LSD), maar de inspanningen wogen.
Zodra ik met super-(iron)man-Mario(D.) aan de splitsing kwam van route 5 & 6 kozen Mario & ik voor de extra lus, en Stefan & Luc voor de 'korte baan' naar ons rendez-vous-café, café des sports in Barvaux (chef André is ongetwijfeld 'n broer van Robert Waseige).

Mario & ik kwam vrij snel in Bomal, de plaats waar ik als 'jonge gast' op kamp ging als monitor en waar Emilia en ik een koppel werden ;-)
Het was wel even oriënteren toen we uit 'the middle of nowhere' plots in het centrum stonden.
Al gauw ging het verder off-road en het slechtste en avontuurlijkste kwam er aan...
op gegeven moment ging ik zo traag bergop dat ik in 'n flits op m'n Garmin kon zien dat de hartslag 164 was en de snelheid... amper... 4,3 ?! een blik later amper 4,2 ? een zucht en je ligt er...
Het gevoel in de benen was navenant, het hoofd zei doorbijten en genieten...
Wat we dan ook deden, maar de krachten ebden toch langzaam weg.
Op km. 40 was het op karakter, het leek allemaal nog wel te lukken, het gevoel was niet super; noch supergoed, noch superslecht.
Het opdoemen van Barvaux-gare bracht verlossing en even later konden we Luc & Stefan vergezellen chez André (ongetwijfeld de broer van Robert Waseige!) in café des sports.
Nog maar net de fiets naast het café gezet of er kwamen 4 mtb'ers aan, zowaar 4 bekenden, waarvan 3 dorspgenoten; kom dat tegen.

Zondag stond op m'n marathonvoorbereiding 30 km. gepland, quasi onmogelijk in deze streek na de rit van 53 km. daags voordien.
Toch maar vertrokken met Claudia & Luc en de eerste 40' voelden de benen verzuurd en als lood aan. Eén uur leek me voldoende, maar we zetten door.
Na pakweg 48' keerden we terug en namen op gegeven moment een iets andere weg of in het heengaan en klokten 'fris' en monter af na '
Moe maar voldaan zeg maar, blij van de geleverde prestaties & ongetwijfeld met het gevoel:
"meer moet dat niet zijn".

Tot in september?
;-)

Vorige week verliep sportief van weer vrij rustig, maandagavond zwemmen met m'n "favoriete" wrikoefeningen ;-(
Woensdagmorgen was ik dankzij Florina wakker vóór de wekker & gaf het flesje ipv. te gaan dauwzemmen, 's avonds 1u20 zalig gelopen in de regen ;-).

Vrijdag werden de benen gespaard voor zaterdag, er stonden 34 km. op het loopmenu.
Door bezoek 's namiddags kwam het er niet van vroeg te vertrekken, even gedacht om niet meer te lopen (watje), maar uiteindelijk vertrokken om 19u52, 't werd dus snel laat.

De training werd perfect afgewerkt ondanks... modder.
Na een dik kwartier stond ik in de Oosteeklose bossen (Heide) voor 'n zwart gat...

Voor de kick dan maar in het complete donker langs de 'gesdreve' om er na 23' vast te zitten tot aan m'n enkels in de modder... Koud aan de voeten, maar toch doorgelopen.
Na 20 km. thuis voor 'n verse bidon drinken en niet van kousen/schoenen gewisseld.

Op km. 30 begon de neus wat zeer te doen van de kou, vanaf nu dus met bandana of sjaal lopen!

M'n voeten waren niet proper na 1x douchen ;-)

spinning for Paraguay

2009-11-24T12:00:00.000+01:00

Spinning for Paraguay op 15/01/2010

Weblogloopster Julie heeft 'n leuk initiatief op poten gezet:

En nu, dames en heren, kunnen we jullie met enige trots uitnodigen op de SPINNING FOR PARAGUAY die zal plaatsvinden op vrijdag 15/01/2010 om 19u30 in Okinawa in Aalter. Wat hebben we te bieden? 1,5u puur spinningplezier onder leiding van Berry.
Een uurtje "op 't gemak" want..... een aantal sport-leken hebben zich intussen al aangemeld (jawel beste mensen, u leest het goed, Maarten gaat méédoen! Komt dat zien), en dan nog een halfuurtje stevig doortrekken voor de ervaren spinners. Een stemmetje fluisterde in mijn oor dat er zelfs eventueel 2u zou kunnen worden gespind. Eventueel.
Nadien is er gelegenheid tot douchen en nakaarten aan de bar. Klein detail: aangezien ik twee dagen later weer wat kaarsjes mag uitblazen op een taart, zal ik het eerste rondje trakteren voor de aanwezigen.
De opbrengst van dit evenement gaat naar Paraguay.
Opbrengst?
Jawel... deelname is niet helemaal gratis. Er zijn 27 fietsjes beschikbaar in de zaal en die... gaan we per opbod aanbieden.
De startprijs is gezet op 5,00 EUR, en wie wil deelnemen kan bieden op een speciaal hiervoor door Maarten opgerichte site:http://bidforbike.runnerjules.com .
Het volstaat je even te registreren (gebruikersnaam en paswoord aanmaken) en dan kan je op een fiets bieden. Er zijn 27 verschillende plaatsen verspreid over 3 rijen. klik de fiets aan die je graag zou hebben, dan krijgje wat meer info (wie momenteel de hoogste bieder is en zo) en dan kan je rechts zelf een bod doen (per schijf van 1 EUR of meer EUR, maar geen eurocenten).

Op 31/12 wordt het bieden afgesloten en per fiets krijgt de hoogste bieder de plaats. Dit wordt heel snel bekend gemaakt zodat iedereen zeker weet dat hij een plaatsje heeft.
Kom dus afen toe eens kijken naar de site om te zien of je bod niet werd overtroffen door iemand anders!
Berry en ik hebben voor de hoogste bieder in 't algemeen ook nog een verrassing in petto, maar wat dat is.... blijft nog even een verrassing....
Laat het bieden beginnen!
Met dank aan Berry en Okinawa Aalter!

... Voilà 't staat al in m'n agenda Julie & Berry,

'k zal niet bieden op m'n fiets, de Bert&Ernie-bike mag Julie voor haar rekening nemen ;-)

verslag Deinze - Bellem

2009-11-11T23:29:00.015+01:00

Eén week na datum, voor mijn doen nog behoorlijk op tijd om het verslag van de halve marathon Deinze - Bellem te publiceren.
Plaats van afspraak was de aankomstplaats om met enkele weblog-/facebooklopers op de jeneverbus richting Deinze te rijden.
Leuke traditie van 'de bende', voor mij 'n eerste keer ;-)

De ambiance zat er goed in en naarmate we Deinze naderden zakten de tijden die gelopen zouden worden.
Voor mij stak het er hem niet op, gewoon losjes zeg maar.

Voor de start verzamelden op de atletiekpiste in Deinze voor de (traditionele) groepsfoto en ook dat verliep allemaal hilarisch en héél ontspannen.

Na de start vielen we al snel in groepjes, hier nog met Ann, Chris, Julie & Berry.
Even later begon de lange babbel met Julie & Berry.

Onderweg pikten we nog Filip op en we finishten ontspannen na 1u51'46 (niets spectaculair, maar tijd deed er deze keer niet toe voor mij...).

Met dank aan 'de bende' en tot volgende loop!

edit: op de finishfoto naast Berry finisht ook Etienne, toegegeven, wij zaten in z'n slipstream ;-))

Hier m'n foto's & nog meer verslagen bij:
Katrien, Chris, Koen, Cremke, Peter, Tien, Maurice

transfer SMO-Triatlon Team Meetjesland

2009-11-08T17:47:00.004+01:00

Gisteren even voor de start van de Ironman in Florida, waar 6 clubgenoten deelnamen;
kwam een mail binnen waarin te lezen stond dat ik deel mag uitmaken van het SMO-Triatlon Team Meetjesland.

Euforie ;-) mijn zaterdag kon al niet meer stuk!

De clubleden in Florida deden het goed!
5 kersverse Ironmen en Serge, die al 2x een IM finishte diende helaas met pech op te geven tijdens het fietsen.

Volgend jaar finish ik dus in Zurich in SMO-pak!

planning

2009-10-28T16:16:00.010+01:00

Voilà,
de 2 komende sportieve data zijn gepland.
Deze stonden al even in de kalender, maar ik diende nog in te schrijven, betalen en plannen.

Na de cursus, van begin dit jaar tot 2 weken terug; en Japans bezoek (food, food, food), Florian's nachten, enfin een & ander... werd het hoogtijd om er 't stof af te blazen; lees: trainen alvorens te ontploffen ;-)
November belooft 'n drukke culinaire maand te worden (nieuwe hobby al dat eten?) en ik wil me 'wapenen'.

Eerste doel, de halve marathon Deinze - Aalter op 11 november.
'n scherpe tijd verwacht ik N-I-E-T

Tweede doel is gesteld om 'n rustige sportieve winter te hebben & zo volgend jaar enkele keren te pieken (Parijs-Roubaix & Ironman Zurich): LPM-marathon op 10 januari.

Net nog 'n kalender van 2009 uit het oud papier gevist en de planning als vanouds gedaan.
Tot 11 november 'n schema van 4x/week lopen en hopelijk ondertussen ook terug zwemmen.
Na de halve marathon loopschema van 5x/week met zwemmen & fietsen.

Rustige winter zei ik??

Komende zondag wordt het alvast spannend uitkijken én duimen voor de vrienden 'over den plas', op de NYC-marathon.

verslag Leiemarathon

2009-09-28T18:21:00.033+02:00

Eindelijk mijn verslag van m'n recentste marathon, de Leiemarathon.
In functie van 'onze' zwangerschap dicht bij huis gekozen om dit jaar toch nog iets sportief te bewijzen...
Bewust nù pas, na m'n cursus & één maand na de geboorte van onze zoon Florian, dit verslag.

Had iemand me op voorhand gezegd méér dan vier uur over m'n marathon te lopen zou ik 'ns goed gelachen hebben.

Dat het krap zou worden voor de 3u30' dat wist ik echter wel.
Daags voordien, daags na de geboorte dus; na 'n nacht van amper 6u. slaap liep ik 's morgens om half 8 'n half uurtje los met Roefie. Zalig genieten, 't lichaam was er klaar voor; maar zweten... zweten... ondanks 'n héél rustige hartslag was het vroeg onder de morgen al héél warm.

Zaterdagavond na thuiskomst van de materniteit las ik op Facebook dat de meeste lopers al meer dan 3u. in hun bed lagen, maar er waren nog te veel zaken te doen thuis zodat de nachtrust er alweer onder leed.
Zondagmorgen snel ontbeten en uiteraard eerst naar de materniteit in Gent om daarna pas naar de start in Deinze af te zakken.
's Middags starten is sowieso laat voor 'n marathon, maar deze keer gaf het niet...
Starten zou ik sowieso, dat was ook de afspraak met Emilia & om op te geven start ik sowieso niet ;-)

Achteraf pas gezien: hier al vermoeid.

Voor de start was het 'n leuk weerzien met verschillende atleten en supporters/sters:

Het 'Ertvelds' banksken Gin'eau en Maurice.
Maurice liep 3u05'39"
r e s p e c t

Nog even 'poseren' met Koen aka 'marathonloper'
45 stuks ondertussen (of 46?)
r e s p e c t

Dank aan 'Metie' voor de foto's & taxi:

r e s p e c t

Volg de gids;
merci Chris ;-)

eindelijk... gestart...
'k telde alle benen en deelde ze door 2:
329 'duh'

Kort na de start liep ik samen met Christophe, onze 3e marathon samen aan de start, na Firenze en Ieper.

Christophe dacht dat de 3u30 er in zat, op de wolk en de kick van de geboorte; maar voor half marathon meldde hij dat we op schema van 3u40 à 44 zaten.
Even voor halfweg na 'n korte plaspauze diende ik echter het uitgedunde groepje met Christophe laten gaan. 'k Heb zelfs niet aangedrongen om nog aan te sluiten, de vermoeidheid sloeg ongenadig toe... enkel genieten zat er nog in, althans proberen...

Joking with Aiste;
blijven lachen met andere woorden ;-)))))))

Mister Rik op de party-boat van de organistatie.
Voor de start 'bewonderde' ik deze atleet:

r e s p e c t

Op km. 28 hoopte ik niet hetzelfde gevoel van vorig jaar te hebben; het gedacht speelde even op... toch nog alert...

Eigenlijk liep het 'lekker', behalve de snelheid dan, maar mentaal ging het behoorlijk.
Als het even moeilijk ging keek ik op rechts op m'n pak waar Emilia Florian's naam en geboortedatum op schreef ;-))
Mams afzien voor de geboorte, dat stimuleert paps om af te zien.
De warmte eiste haar tol, eens voorbij de 30 km. leken de lopers te vallen als vliegen, de Rode Kruisposten hadden de handen vol en de medewerkers fietsten zich de benen vanonder hun lijf.
Op km. 32 realiseerde ik me dat ik niet aan 't lopen was, maar me aan 't voortbewegen; maar zolang 't "liep"...
Eveneens was het al duidelijk dat zelfs de 4u er niet zou halen, maar het deerde niet meer.

Eén van de weinige personen langs de kant die wél lawaai maakte, supporters in België staan er bij en kijken er naar; brave burgers zeker??

Deze kranige man zat trompet te spelen en bleef op post zitten, petje af dus, letterlijk!
'n wederzijdse blik van respect, tnx & ...

r e s p e c t

Voor de laatste kilometers kreeg ik gezelschap van 'n 'local' die nog niet zolang liep en z'n schoonbroer achterliet die de man met de hamer tegengekomen was.

Op km. 39,5 schoot er 'n kramp in m'n rechterbeen en dacht ik dat het 'over & out' was, maar gelukkig niet dus.

De laatste kilometer leek quasi onwezenlijk in de hitte, geen finish in zicht, nog 'n laatste brug langs de Leie en het gedacht "ik moet die toch ook niet meer over...".
Gelukkig viel dat allemaal mee & dook aan de einder de finish wél op.
Moe, doodmoe aangekomen, zin om de emotie de vrije loop te laten; maar dat ging niet meer.
Alles op 'n rijtje, maar de gedachten gingen snel terug naar vrouw en kind. Zo snel zelfs dat ik vergat m'n Garmin af te drukken...
Later op de week verscheen de uitslag on-line: 4u09'22" 215° op 305 finischers, 24 DNF's en enkele ervaren lopers gesproken die de omstandigheden als 'beestig' omschreven.
Zelf ben ik reuzeblij met deze ervaring, ik kon er al immens veel energie uit putten achteraf.
Energie die hier nodig is om Florian en Emilia zo veel mogelijk in de watten te leggen ;-)

hiervoor doen we 't hé ...

voor mams:
r e s p e c t

X

Florian

2009-09-19T09:32:00.004+02:00

Supertrots meld ik hier de geboorte van Florian.
'n Heuse atleet van 3.960 gram, geboren 18.09.09 te Gent

Afspraak met Emilia voor de marathon was:
"inschrijven = meelopen"
=> Dit wordt kicken morgen!!!! <=

Vanmorgen een half uurtje losgelopen met 'n super-gevoel ;-)
Vermoeide benen na 'n lange vermoeiende en emotionele dag gisteren,
maar mentaal zet je je daar zò over, héhé.
't Zal alleszins héél warm worden, 't was nu net gepast...
Maar de voldoening zal ongekend zijn;
'n tijd stel ik nu al helemaal niet meer voorop, G E N I E T E N

verslag halve evergem

2009-09-09T23:36:00.009+02:00

Afgelopen zaterdag kon ik eindelijk eens deelnemen aan de halve marathon in Evergem.
Door de werkomstandigheden lukte dat nooit eerder, deze keer diende ik enkel 's morgens m'n lactaattest te laten 'schieten'.

Na de middag nog 20' plat op bed en op tijd naar Evergem, amper 10' van ons deur.
Leuk sfeertje voor de start in de zon.
Het parcours is me 100% gekend, iedere bocht en spreekwoordelijk ieder putje wist ik liggen.
Afspraak met Tim was 15 km. marathontempo en dan de laatste 6km. proberen versnellen en kijken wat er nog inzit...

Voor de start viel de bende al snel samen, Stefan, Gino, Mario, Luc, ... en we zagen het allemaal zitten!
Er werd vrij snel gelopen na de start, tempo en gevoel leken me OK, maar de hartslag dreigde té hoog te gaan; wijselijk de groep dus maar laten lopen en op zoek naar m'n eigen tempo.
Dat leek er maar te komen na de eerste bevoorrading op 6 km., effectief één km. later voelde het eindelijk aan zoals het hoort.
Halsstarrig weigerde ik me enige zorg te maken over de tijd en ev. snelheid, enkel mijn hartslag deerde me, en die was vrij hoog, maar binnen het aanvaardbare.
Het groepje waarin ik toen zat leek wat te stokken & af en toe een ongezonde hoest en kuch van wat lopers, reden om op eigen tempo alleen verder te gaan, tegen de wind in op kop en weg van dit groepje, het lukte en dat voelde zalig aan.
Rond km. 11 viel ik samen met clubgenoot Gino, met hem dan nog 'n babbeltje (we hadden precies tijd teveel...) en samen over het dichtste punt bij huis, Tervenen.
Mentaal was ik klaar voor de 3 lange stukken die er nu aankwamen en ik kon lichtjes versnellen.
De versnelling lukte zonder enig probleem, een ingelopen atleet sprak me op Volpenswege nog aan "eindelijk daar ben je, we dachten al; waar zou die zitten", maar lang bleef ik niet bij de man,
op eigen tempo verder en 't was zowaar echt genieten; absoluut niet het gevoel dat ik aan 't lopen was, frisse benen en zowaar nog frisser in 't kopke.
Loopsnelheid werd eindelijk aanvaardbaar, te laat; maar beter laat dan nooit...

De voorlaatste km. focuste ik me nog op 1 dame die ik wilde inhalen, ze leek echter even snel als mij richting de aankomst te stomen. 800 m. voor de finish wist ik haar toch voorbij te steken, maar 'n ultieme versnelling zat er niet echt meer in.
Na 1u41' stond ik terug aan de sporthal.
Niet moe, en toch tevreden ondanks de niet zò scherpe tijd.
Het gevoel was super en dat was voor mij voldoende.
De 2 laatste looptrainingen met versnellingen (wedstrijdtempo) was het bij de eerste versnelling steeds zoeken naar het juiste ritme, maar eens dit te pakken...

Zondag nog rustig 2u. losgefietst in de late namiddag, zalig in korte kledij onder een stralende zon maar met behoorlijke wind, de benen protesteerden niet; integendeel.

Gevoelsmatig zit alles dus goed, dit moet aan te houden zijn tot volgende week zondag voor de Leiemarathon.
De streekgenoten die ik in Evergem tegen het lijf liep zijn er meer dan ooit klaar voor, voor mij zal genieten op de eerste plaats komen; een verbetering van m'n tijd en eindelijk onder de 3u30 verwacht ik niet.

IM Zurich 2010 nieuwe datum

2009-09-01T21:38:00.005+02:00

Op m'n to-do lijst staat nog steeds "hotel boeken Ironman Zurich"...

... gelukkig deed ik dit nog niet, de datum is gewijzigd;
1 week vroeger:

Due to several construction sites, the transfer of the “Züri-Fäscht” (Zurich feast) on the competition site “Landiwiese Zurich” and other unexpected difficulties in relation with the 1st of August (national holiday), the organizer had to reschedule the date of the competition of the 14th IRONMAN SWITZERLAND, powered by ewz, to the 25th of July, 2010 (instead of August 1st, 2010).

The president of the organisation committee and director of the organizing agency of sports and events, BK Sportpromotion AG in Schlieren/Zurich, is not unhappy with this new date: “We knew we had to postpone our event in 2010 due to the football championship and the “Züri-Fäscht” of beginning July and mid-July, respectively. In that moment, only the 1st of August was an option – the occupation of the Landiwiese (start/arrival area in the centre of Zurich) didn't give us the choice for another date. The “Züri-Fäscht” takes place every three years and has priority in the city of Zurich with 1,5 million visitors. The “Züri-Fäscht” doesn't take place for two weeks on the Landiwiese, as initially planned, but only for one week. Because of this fact and due to security aspects, considerations on the infrastructure as well as the presence of circuit security personnel and volunteers, we had to decide ourselves for the rescheduling to July 25, 2010. To us, a smooth organization and a very high security standard are of utmost importance and finally, it is a benefit for everyone.”

Also the Züri Triathlon as well as the Schweizer Firmen-Triathlon had to be reschedule the date of the competition to the 24th of July, 2010.

For more information please visit:
www.ironman.ch
www.zueritriathlon.ch
www.firmentriathlon.ch

There are still a few starting slots available for the IRONMAN SWITZERLAND 2010.

Organizer:
BK Sportpromotion AG, Steinwiesenstrasse 3, 8952 Schlieren/Schweiz
info@sportpromotion.ch

Evenwicht tussen beeld en reden

2009-08-30T22:58:00.005+02:00

"Evenwicht tussen beeld en reden."

dat is wat Kurt deze voormiddag zag en vastlegde.
Ik werd beschoten tijdens de training door Kurt en zijn Canon ;-))

Kurt's zien, voor mij ging het toen nog super, zou ook jammer zijn na 4 km. maar 13 km. later begon de last in de adductoren... vermoeidheid, of zo voelt het toch aan...

Toch doorbegeten daar het niet echt pijn was en ik nog op snelheid kon lopen, zij het iets hoger in hartslag of voorzien, een ietsiepietsie maar... acceptabel.
Toch volgehouden tot km. 32!

Voilà, Kurt deze morgen aan 't bekomen; ik nu ;-))

Tnx maat!

Antwerp Ironman 70.3

2009-08-04T13:34:00.014+02:00

Een selectie van de fotobuit van afgelopen zondag staat op Facebook:

Zwemmen, fietsen & lopen van de Facebook vrienden & kenissen.

De foto's van het fietsen zijn ondermaats, bewust gekozen voor de 50 mm. prime toen het 's morgens niet met regenen leek op te houden)

Ook de clubgenoten waren massaal aanwezig!

Zwemmen, fietsen & lopen.

Proficiat aan alle atleten!

M'n eigen route van zondag:
eerste lus van 17,13 km.

na 'n wissel thuis, nieuwe bidon drinken en 2 gellekes
de 2e lus van 14,13 km.

Met 'n goed gevoel naar Antwerpen vertrokken !!

;-)

tenslotte de training van deze namiddag: 19,15 km.

Na pakweg 'n kilometer riep 'n koeketiene op de fiets me toe "dierenmishandeling" omwille van atleet Roefie die meeliep;
"ik denk het niet" was 't antwoord

ik dacht zie maar dat ik je niet m*sh*nd*l ;-))

aftellen en opbouwen

2009-08-03T14:12:00.006+02:00

Dit berichtje was bedoeld om afgelopen zaterdag te plaatsen...

't Was toen de 1e augustus, het rustig aftellen kan beginnen;
nog 1 jaar voor m'n Ironman d-day,
't moét er van komen!

Helaas kwam het er niet van te bloggen,
trainen en 'n feestje;
korte nacht slapen en gisteren, zondag, vroeg uit de veren voor 'n lange dag:
eerst 28 km. lopen, dit werden er samen met Roefie 31,10 in de gietende regen...
Het allerbeste was er af na 27 km., maar dat was enkel het gevoel, ongetwijfeld wat vermoeidheid van 'n nachtje van max. 5 uurtjes slaap en de uitgedronken Tsjeutjes ;-))

De cijfertjes op de Garmin bleken aan te geven: alles perfect in LSD, wat de bedoeling was; volhouden tot thuis dus.
Een douche, recovery-shake en pot koffie later vertrokken we naar de Antwerp Ironman 70.3; het leek of we van slecht naar nog slechter weer reden; Emilia dacht even dat we terug aankwamen in Zürich vorig jaar, dat was al even grijs & regenachtig...

Het kriebelde terug tijdens de wedstrijd, zeker nu er terug power in de benen zit... Gaandeweg de dag verbterde het weer en kregen de atleten zowaar de zon te zien!
Achteraf bij 'n pasta smeet ik even op dat het dom was van toch te trainen in de gietende regen; maar ik heb er geen spijt van, de training kon me niet afgepakt worden!!

Op naar meer...
... véééééééél meer,
maar liefst in alle rust.

Nè.

trainingen

2009-07-30T01:10:00.012+02:00

M'n blogstatistieken voor deze maand gaan op de valreep nog de hoogte in zie ;-)

Facebook is de dader...
m'n blogpeetvader Geert-to_bob_or_not_to_bob-Gitaar (wat 'n eervolle vermelding!!) en Tyler (Hamilton of Farrar?) 'bekennen', ik nu ook, haha....

Nog chançe dat we niet Twitteren zeker?

De draad oppikken doe ik op woensdag 25 juni;
na enkele keren van en naar de cursus in Berchem, pakweg 64 km. enkel per fiets; had ik die woensdagavond de tijd om de boeken even opzij te schuiven en fietste ik mee met de KWB.
Er werd vrij rustig gestart en de bedoeling was dat zo te houden, dat heb ik liefst...
Toen ik na 'n lange beurt op kop me liet afzakken zag ik langs de Moervaart een loper.

'n Flits en de vraag: "weblogloper?"
'k Had het juist, Dirk die vrolijk loopt en wandelt; toffe maar korte kennismaking.

't Moet zowat hier geweest zijn hé Dirk ;-)

***
Niet bloggen betekende gelukkig niet niet-sporten,
fietsen en lopen!
Bezig aan het marathonschema, dus zalig tijden trainingstijden!

Enkele van de trainingen:
23 km. lopen, Oosteeklo-Lembeke-Sleidinge-Ertvelde-Oosteeklo

Dit 'tourken' is gebaseerd op de fotozoektocht van het Oosteeklose webteam van deze zomer.

Alle looptrainingen met Roefie, hieronder halverwege bevoorrading van Emilia; welkom voor 't baasje, Roefie is het blijkbaar niet gewoon en profiteerde er niet van...

Het korte looptraject, 5,2 km. ofte 'n half uurtje loslopen:

Uitschieter qua fietsen was zaterdag 4 juli,
van Oosteeklo naar Linkeroever en dan terug met Ironman-to-be Pieter richting Knokke,
quasi aan de deur passerend ;-)
Mooie trip onder 'n stralende zon, goed voor 166 km.
2x lek, éénmaal vlak na ons vertrek en éénmaal in Knokke, maar nog op 3 km. van onze bestemming.
Er liep blijkbaar iets mis met de binnenband en het bommetje waardoor ik besloot om met de lekke achterband verder te rijden...
Op 'n stukje kasseien kwam ik terug "in m'n nopjes", alleen was het voor de velg wat minder, die was hopeloos om zeep...

Roefie

2009-07-29T22:40:00.005+02:00

M'n vaste looppartner, onze Roefie.

Z'n recordafstand staat op 25 km!

Leeft als 'n echte atleet; eten (enkel aangepaste dosis korrels), drinken (enkel water), trainen (zoveel lopen als 't baasje) & rusten (bij voorkeur languit in de volle zon).

Tussendoor sprintjes achter de tennisbal...

Zodra ik m'n Garmin aanzet en hij de piep hoort, de sportkast opentrek, in loopkledij of loopschoenen verschijn is 't concert :

succes

2009-06-20T09:47:00.003+02:00

Proficiat aan al degenen die gisteren de Nacht van Vlaanderen tot een goed einde brachten.
(vooral voor 'haze' Katrien & Nico)

Succes aan de triatleten (M/V) die vandaag starten in Brugge (da's ook al 2 jaar geleden)
& 3x zoveel succes aan de triatleten die morgen in Stein starten voor de 3/4!
'k Hoop van harte dat het niet zo warm is voor 't lopen als vorig jaar;
supporteren zal vanop afstand (thuis) gebeuren.

Toi toi toi!

update

2009-06-15T18:09:00.005+02:00

Eindelijk een update!
Ik leef nog... 'k bedoel dat 'sportief' hé...

Door de cursus is het er voor dit seizoen niet van gekomen deftig te trainen.
Laat ev. het woord 'deftig' nog weg uit vorige zin...
Niet meer gefietst sinds 1 mei, dat zegt genoeg zeker?
Ongeveer evenlang niet meer gezwommen, wat schiet er dan nog over?
Een beetje gelopen, gemiddeld 3 keer per week een uurtje met Roefie, maar dan eerder als mentale verstrooiing.
Komend weekend is er de 3/4 in Stein, vorig jaar één van de hoogtepunten van het sportseizoen, en mocht ik die vlot doen zou dit de laatste knoop zijn voor deelname aan de Limburg 226.
Vermoedelijk geraak ik er zelfs niet om foto's te nemen & te supporteren ;-(

Alle triatlonprojecten dus in 't vriesvak tot nader order.... [in de frigo was er geen plaats meer]

Van Emilia kreeg ik toestemming om de Alpro Leiemarathon te lopen op 20 september; onder 1 voorwaarde: inschrijven = meedoen!
"Ja schat".
We hopen dat onze eerste Spruit wacht tot de uitgerekende datum eind september en niet eerder op de wereld wil komen; maar voor de geboorte laat ik toch alles vallen hoor ;-) !

De afgelopen weken kon ik door het bijna totale gebrek aan sport bepaalde zaken anders 'zien' en anders relativeren.
't Kriebelde meer voor Parijs-Roubaix dan voor 'n Ironman & ik zag me wél finishen; maar niet trainen; dat klopt dus niet....

Niet getreurd, er zijn belangrijker dingen in 't leven of triatlon; zelfs voor volgend seizoen durf ik niet te voorspellen of ik 'n wedstrijd doe, laat staan 'n volledige Ironman afstand.
Anderzijds zijn er nog vele mooie sportieve uitdagingen.

Groeten.

Drongen-Valenciennes-Drongen

2009-05-04T19:50:00.000+02:00

1 mei, traditioneel feestdag op de fiets...
Naar jaarlijkse gewoonte terug Drongen-Valenciennes-Drongen.
Vorig jaar was er nog het Ironmanagers 1 mei-weekend, dit jaar helaas niet.
Terug naar de fietsroots dus.
's Morgens de wekker gezet en nog even verder 'gesnoozed' en wakker geschoten 7 na 7, meer dan een uur te laat dus.
Een diepe zucht, maar ook het besef dat ik méér dan nood aan die extra rust heb/had.
Toch nog maar even blijven liggen en overgeschakeld op plan B (plots was er zelfs 'n plan C!).
Het alternatief bestond er in mee te fietsen met 'n klein groepje van de club vanuit onze uitvalsbasis in Gent.
Genietend op de fiets richting Gent Meeting Center (GMC) en de frisse graslucht gretig binnenhappend voelde ik de benen amper op de trappers.
Hoge trapfrequentie op het binnenblad tot ik toch op de hartslagmeter keek en zag dat ik me zowaar nog mocht opjagen om tijdig aan GMC te zijn... De grote molen dan maar laten draaien en ook dat vlotte.
Iets na het afgesproken uur en net voor GMC zag ik zowaar 3 club-musketiers, toen waren ze dus met 4!
Doel was rustig langs de Schelde richting Oudenaarde te fietsen, daar 'n grote lus terug; zonder noemenswaardige hellingen. Tempo: sightseeing, 4 à 5 uren in 't zadel, geen aantal kilometers voor ogen; genieten in 't zonnetje... Leuke training dus!
Dit zou me ideaal uitkomen om daags nadien richting Stevoort te fietsen, na Drongen-Valenciennes-Drongen, goed voor 210 km. zou dit niet meer zo fris lukken.
Enfin, fietstocht met de clubgenoten dus.
De tocht heen richting Oudenaarde kwamen we niet in de verleiding van de treintjes en peletons die voorbijraasden (sommige renners zelfs zonder helm?!).
Op de terugweg pikten we wél in en werden alle versnellingen moeiteloos verteerd.
Terug aan GMC namen we afscheid van Bjorn, even later zetten we Stevie thuis af en samen met Steven deed ik nog 'n lus over St.-Martens-Latem naar Deinze en zo langs de 'vaart' richting Zomergem.
Vanaf Bierstalbrug keerde ik alleen huiswaarts over Waarschoot & Lembeke.
Leuke trip, goed voor 144 km. in de zon, en veel fun; tnx. mates!!

De trip op zaterdag richting Stevoort werd omwille van minder weer afgeblazen.
Onderweg met de wagen zagen de klaar en donker, 't gaf dus niet...

... saloncoureur....

Berchem

2009-04-27T15:19:00.002+02:00

Door de cursus verzekeringsmakelaar schiet er helaas weinig tijd over om stevig te trainen...
Het vreet aan een mens, maar ik heb me er al bij neergelegd, het is te belangrijk om dit te laten schieten.

Nu het weer beter wordt sta ik met plezier om 6u. op om ten laatste 6u30 per fiets te vertrekken richting Berchem.
Van Oosteeklo naar Zelzate (brug) en dan vanaf Wachtebeke bijna in rechte lijn naar de Kennedy-fietserstunnel. In Antwerpen langs de Bolivarplaats naar de Wezenberg en zo verder naar de Grote Steenweg in Berchem.
De eerste en laatste kilometers zijn wat ambetant omwille van de verkeerslichten; maar 't is en blijft 'n leuke trip, 65 km. enkel.
De trips huiswaarts zijn 'alles of niets' wat betreft de wind; zowel al pal op kop als serieus in de rug gehad.
Gewapend met 'n zware rugzak (en barstensvol hoofd) geeft dat 'n extra training!

Afgelopen vrijdag was weer zo'n dag waarop er veel in 't kopke gestampt werd en ik met de zon en rugwind huiswaarts mocht keren.
Vlammen was 'n beter woord, want bij momenten snelheden tegen de 40km/u. en dus zicht op 2O minuten vroeger thuis, doel was 19u10...

... tot...

...ik op 6 kilometer van huis aan de levensgevaarlijke expressweg N49-E34 helaas getuige was van 'n zwaar verkeersongeval.
Daar gingen de plannen voor m'n avond, maar anderzijds tijdens het ijsberen alvorens te mogen getuigen relativeer je toch een & ander.

De 2 personen die levend en wel door de brandweer uit hun wrak gehaald werden mogen hun handjes samenleggen en hun beschermengel danken!

Zelf was ik maar om 21u30 thuis, gelukkig bracht Emilia me al 'n training, wat eten en verloste ze me van m'n fiets en rugzak.
De vriend-politieman die me na verhoor aanporde om 'nu naar huis te lopen' heb ik vriendelijk bedankt met de woorden " 't zoe wel goan; moar de goeste es over".

Deze week geen les in Berchem, maar in Gent en da's wat te kort, amper 20 km. fietsen.
Lopen zou 'n beter optie zijn, maar dan is er weer 'n gebrek aan wasgelegenheid...

Hopelijk lukt het me om 's morgens te lopen, de Facebookers die dit lezen en me al gek verklaarden mogen me nu nog gekker verklaren ;-)

verslag halve marathon Sluis

2009-04-27T13:40:00.000+02:00

6 weken na datum eindelijk m'n korte verslag van de Zwinstedenloop in Sluis.
Sluis leek die zondag wel 'n Belgische enclave;l zonovergoten en meer Vlaams dan Nederlands te horen.
De looptrainingen waren absoluut niet voldoende, dus was het afwachten wat de dag zou brengen.
Tot km. 14 verliep alles zeer vlot, 2x bevoorrading tot dan & leuk tempo in 'n klein groepje.
Toen begon ik, door de brandende zon op m'n zwart loopshirt, als het ware op te branden.
Niet getreurd dacht ik, nog 1 km. en terug water; maar die ene kilometer werden er meer dan 3.
Ondertussen werd ik gepakt door de man met de hamer, 'n serieuze klop in de zon en met 'n behoorlijke tegenwind, waartegen ik geen antwoord wist.
Zoiets wijst alleen maar op (veel) te weinig training.
Bij momenten had ik meer zin om te wandelen maar dat kon & mocht ik niet maken...
Op km. 18 leek Sluis wel verdwenen, nergens een gebouw noch toren te bespeuren; enkel de wijdse vlakten, en volledig op mezelf aangewezen. Een beetje loper was natuurlijk allang 'binnen'.
Vragen, 1.000 vragen; echter maar 1 antwoord; (ontzettend veel) méér trainen; of toch de tijd ervoor vinden ;-(
In de laatste rechte lijn zat er zelfs geen kleine versnelling meer voor me in, iets wat vroeger evident was.

Vrij ontgoocheld, maar met 2 voeten op de grond dus terug in Sluis na 21 km. ofte 1u51'48"; wat 'n contrast met vorig jaar de 1u31 op m'n eerste halve triatlon in Kruiningen...
De form zat en zit nog ver weg...
Hopelijk kan ik er volgend jaar revanche nemen (magere troost)!

clinic sportverzorging

2009-03-06T22:43:00.004+01:00

Vanavond was er een -op het eerste zicht- interessante clinic sportverzorging in de gebouwen van SMO te Eeklo; ingericht door het SMO-triatlonteam.

Op het programma eerst een uiteenzetting van de manager van Medi Belgium, over het nut en onzin van compressiekledij.

De firma Medi Belgium brengt vanaf 2009 de nieuwe compressiekledij van Cep op de Belgische markt. Kan compressiekledij bijdragen tot blessurepreventie en een sneller herstel? Of is het een modeverschijnsel?

Naar mijn mening is niemand ook maar iets wijzer geworden over bovenstaande zaken, behalve misschien het laatste...
'Nice try'.

Toch wil ik van Olivier Cornelis' bevindingen van compressiesokken eens vernemen...

Het tweede deel was gelukkig nog zo interessant als het eerste (oef)!

De zaakvoerder van Qoleum International gaat verder in over de verzorgingsproducten en preventieve maatregelen voor een goede verzorging, gericht op triatleten en sporters.

Een man die héél boeiend kan vertellen en die zijn producten aan de man weet te brengen; mijn verlanglijstje is al opgesteld ;-)

De producten met de nummertjes; Emilia kreeg op het BK veldrijden 2006 in Tervuren van Lucien Wellens een staaltje om haar handen op te warmen en het mistte zijn effect niet.
Op naar meer dus.

kraker

2009-03-04T17:09:00.005+01:00

Gisteren is het er eindelijk van gekomen!
Na een telefoontje van amper 3' mocht ik dezelfde avond langsgaan in Eeklo bij 'n man met gouden handen, de ostheopaat (kraker in 't schoon Vlaams).
Het moest al gebeuren van na de IFF-marathon vorig jaar september, maar wegens de verhuis en duizend andere zaken bleef ik dit uitstellen, schande!

Korte analyse van rug & bekken; even losmaken op de tafel en in- & uitademen.
Bij het uitademen ne ferme krak, totaal niet pijnlijk; maar 'k wist niet goed wat me overkwam.
Geen pijn, 'n vreemd edoch goed gevoel in de rug.
Gisteren hééééél goed geslapen, vandaag voel ik verschil in m'n houding; rug rechter vooral.
Op naar de trainingsarbeid, en bij herhaling zal ik nu wél sneller laten ingrijpen.

student

2009-02-23T21:23:00.004+01:00

Tja, 't is me wat de afgelopen maanden...

Dagcursussen, 4 dagen per week; telkens 3,5 dagen en de laatste halve dag (maandag- of dinsdagnamiddag) examen.

Weekendjes worden opgeofferd aan samenvatten en blokken...

Lopen is eerder mentaal dan echt trainingsgewijs opbouwen.

De fiets staat op stal, 's avonds te vroeg donker en 's weekends zie hoger.

Zwemmen, het begint te komen,... maar slechts 1x per week, 't is nog zoeken naar 'n 2e keer.

Omwille van de cursus ook voor het eerst in jaren géén Spaanse stage, snif snif.

Net nu in hét sportieve jaar, het jaar van de triatlon full distance, want -alweer- omwille van de cursus mag ik m'n deelname aan de Ironman Zurich op m'n *euh* wetsuit schrijven.

V*erd****

Ach ja, voorlopig nog geen paniek, 'k moet dringend de osteopaat eens bezoeken voor m'n rug; maar dat zeg & denk ik al màànden...

Conclusie: ik leef nog maar wil het trainingsvolume opdrijven.

Waar een wil is, is een weg!!

druk

2009-01-23T21:01:00.003+01:00

'k Heb het vreselijk druk de laatste weken...
Overdag cursus en 's avonds de materie bijhouden.
Mentaal moe & op, dan komt 'n loopje goed van pas; weer of geen weer.

Afgelopen dinsdag & woensdag mocht ik op tweedaags seminarie MBTI.
Het eerste wat in m'n valies zat waren loopschoenen en hartslagmeter.
De eerste avond werd het 'n kort loopje met docente Heidi, de tweede dag werd na 'n korte nacht gestart met 'n vetloopje van 'n klein uurtje in & rond Edegem; pluk de dag!

Komend weekend blokken voor het volgend examen, tussendoor lopen en hopelijk de MTB eens uit de garage halen... we zien wel.

zwemmerzwem

2009-01-07T16:44:00.001+01:00

Wat begin december helaas niet lukte is gisteren wél gelukt.
'Gaan' zwemmen; eindelijk, 't moet zowat van eind augustus - begin september geleden zijn...

Afwachten wat het ging geven dus; in het begin leuk, 'k had het erger verwacht;
de theorie van de techniek spookte door m'n hoofd.
Moeiteloos de 200'en meters aaneengezwommen tot ik 't toch begon te voelen in m'n armen.

Zweminstructeur Peter zag met z'n scherp & (terecht) kritisch oog dat het niet goed was.
M'n watergevoel was 'behoorlijk' en als ik vooruitkijk naar hét doel; de Ironman, interesseert me enkel om op een zo vlot, comfortabel & economische manier m'n 3,8 (maak er maar 4 van) kilometer te zwemmen.
Snelheid en dus tijd interesseren me minder (omzeggens niet).

Maar daarvoor zijn dat alle opmerkingen terecht:
insteken, lange glijfase, hoge elleboog, rollen ook langs de niet-ademkant, ....

Hier en daar gevloek; één atleet vroeg zich luidop af waarom hij voor triatlon koos;
ik dacht het alleen ;-)
De zwemtrein is dus terug vertrokken; alweer een stap dichter bij Zurich.

Vanmiddag botste ik op 3coach.be op volgend filmpje.
Nu zal ik nog beter op 'n hoge elleboog letten; een goed zwemmer zal ik echter nooit worden...

Brasschaat

2009-01-06T11:30:00.002+01:00

Afgelopen zondag, héél vroeg opgestaan om de banden van m'n mtb, die er nog oplagen van Parijs-Roubaix, te vervangen door de dikke winterbanden.
Afspraak in Brasschaat met Ironmanagers Pieter & Super-Mario.
Doel was 'n 2,5 uur mtb op 't gemak en brunch achteraf.

Door de bandenwissel niets kunnen testen en achteraan maar een kleine 3 bar wind gestoken.
Dit zorgde voor extra training, met in de bochten af en toe het gevoel dat de achterband van de velg zou schieten.
Met een te klein ontbijt (3 stukken fruit) achter de kiezen en maar 1 zakje vloeibare voeding tussendoor was het gevoel na pakweg 35 km. niet meer ideaal.
De wind en ons tempo zaten er ook voor een deel tussen; wijselijk besloten we dan maar niet onze geplande grotere lus te doen, maar terug te keren.
1 Veldwegel (voor de Koekoekstraat) was er teveel aan voor de achterband; een leegloper werd verholpen met 'n bommetje en terug op weg.
Wat 'n verschil met ervoor, het fiesten ging vanzelf; volgende keer toch genoeg druk op de banden ;-)

Dank aan Pieter & Mario voor de compagnie en aan de dames voor 't voedsel (en de drank).

Bibbertriathlon

2009-01-05T11:37:00.003+01:00

Even reclame maken voor 'n evenement in organisatie van onze club komende zaterdag:
de bibbertriathlon.

Vorige editie (2007) was nog 's zondags; helaas is deelname dit jaar dus uitgesloten voor mij ;-(
Of er vòòr 't kajakken 'n ijsbreker ingezet wordt valt te betwijfelen ;-)
Nog even 't verslag van 2007 én de filmpjes opsnorren.

Meer info in deze pdf.

FaceBook

2009-01-02T17:28:00.005+01:00

Kort & bondig:

2009

2009-01-01T00:01:00.000+01:00

Prettige feesten;

aan iedereen een gezond, hoopvol & sportief 2009.

woon-werk

2008-12-31T16:53:00.001+01:00

Als afsluiter van 'n hoogstaand sportief jaar nog 1 afbeelding.
Het loopje van eergisterenmiddag; van huis naar de winkel.
Nog vòòr 't fijnstof alarm.
Smog of niet; deze avond 't zelfde maar meer.
In omgekeerde volgorde naar huis; maar met 'n serieuze omweg.
Wat of hoe weet ik niet; maar 'k moet nog even ontstressen en 2008 sportief afsluiten.
De motivatie voor de Ironman in 2009 is enorm; al genoeg prikkels gehad om bij wijze van spreken morgen al ten aanval te trekken.

Tot volgend jaar & prettige feesten!!

verslaving

2008-12-26T15:42:00.006+01:00

Jipieéééé; de eerste loopkilometers zitten er op.
Opnieuw zalig genieten.

Gisteren bij het uitpakken van enkele valiezen met (sport-)kledij kwam de kriebel boven...
Loopkledij werd al snel teruggevonden, schoenen en hartslagmeter evenwel niet.
Ik had tijd, dus op zoek naar 'n paar oude loopschoenen; die gelukkig wél opdoken.
Een nieuw parcours op bekend terrein & op gevoel.
Meestal na korte periodes zonder training is het gevoel van de eerste 3 à 4 trainingen wat vreemd; maar niets was minder waar na 3 maanden zonder training!

Deze middag liep ik hetzelfde parcours; met hartslagmeter, muziek én 'n prachtige zon.
Van de kou geen last gehad, enkel maar genoten.
De drang is er om deze avond opnieuw 35' te lopen; gelukkig ontbreekt de tijd; want ik wil op een rustige manier terug opbouwen.

Tot een volgende, we zijn weer vertrokken!

verhuis

2008-12-22T11:58:00.000+01:00

Het einde is in zicht....!

Run....

Zo erg is het niet; het einde van onze verhuis is eindelijk in zicht (momenteel de wijn aan 't verhuizen).
Ik snak terug naar de trainingsschema's; op 'n zacht vuurtje terug sudderen 'in eigen nat'.

'k Ben reuzebenieuwd welk effect de 3,5 maand niet trainen op me gaan hebben...
Niet trainen betekende echter niet 'stilzitten'; integendeel,
afwachten en op 't gemak terug in actie schieten.
Zo snel mogelijk toch eens langs een 'kraker' gaan voor m'n onderrug.

De planning ligt verre van vast; maar 't zal "de weg van de minste weerstand" worden richting Ironman Zurich. Enkele kleine piekjes ervoor, maar geen al te grote zoals afgelopen jaar voor de 3/4 van Stein.
Geen paniek; tijd genoeg.
De club plant 2 stages; Spanje & Vittel; helaas weet ik hierover nog geen definitief antwoord.
Nieuwe job, dus opleiding; een nieuwe uitdaging waar ik me met plezier en vol overgave wil op storten & dus de consequenties op dat vlak ook zal dragen.
Door het trainen moet en zal dit draaglijk blijven; de cirkel is weer rond ;-)

geduld

2008-10-31T17:42:00.005+01:00

Jàààà, ik leef nog!

Maar oefen véél geduld op om stap voor stap ons huis in orde te krijgen,
daardoor géén fysiek naleven van welk schema dan ook.
Op het schema staat werken, werken & nog eens werken,...
helaas ben ik nog niet op 't schema van Tim kunnen vliegen, 't zou 'n welkome verademing geweest zijn, maar het is nu eenmaal zo (punt).

Vol (on)geduld ook aftellen naar morgen:
absolute D-Day voor 31 clubgenoten die momenteel in Florida vertoeven voor hun allereerste Ironman [correctie: voor de Veldemannen de 2e; voor Olivier de 'zoveelste'].
Morgen supporteren we van bij clubgenoot Super Mario; alles te volgen via ironmanlive.

Voor meer info uit de eerste hand; klik eens rechts bij de links van 'Ironmanagers'.
Er staan een paar nieuwe bloggende atleten bij; zéér leuke verslagen, mijn sporthart is serieus aan het bloeden dat ik er niet bij ben; maar het doel is dan ook Zürich ;-)

Gisteren was er persvoorstelling van de supportersclub en website van Frederik Willems;
dit werd gesmaakt met 'n overheerlijk diner!!

Hasta la vista; tot de volgende blogmaand.

iff-marathon-verslag

2008-09-17T16:58:00.006+02:00

Met alweer de excuses voor het laattijdige bloggen;
ik zou 's zondags nà de marathon bloggen, maar de tijd was alweer m'n vijand...

Enfin, die zondagmorgen; 14 september goed uitgerust richting Ieper vertrokken. 's Morgens bij het dichtritsen van m'n clubpak begaf de 'tirette' het, was dit een voorteken? Zonder zorgen m'n 2e pak aangedaan, hetzelfde als in Firenze...
Fiets in de auto, Emilia was fietsbegeleidster van dienst.
Iets voor 8 stonden we op de Markt van Ieper, waar weinig verraadde dat de aankomst van de marathon daar was...
De website had ik blijkbaar niet goed gelezen, het vertrek van de bussen richting start in Ramskapelle was aan 't station & niet op de Markt.
Emilia dan maar met de fiets richting station om te melden dat ik er aan kwam, zelf in looppas met 2 rugzakken richting 'de statie', van een opwarming gesproken!
De verantwoordelijk aan de bus grapte dat ik 500m. vòòr de start mocht vertrekken, maar dat zou ik pertinent weigeren.

Aan de start verliep alles rustig en ontspannen; heel tof, raar eigenlijk, een marathon zonder expo, accordeonmuziek, ...
Eén minuut stilte voor de overleden ontmijner in Libanon; er liepen enkele collega's van zijn club mee. Ondertussen een klapke met clubgenoot Kris die z'n eerste marathon voor de boeg had.
Snel nog kennismaken met blogger Koen, die startte voor zijn 10e marathon dit jaar; alstublieft...
Zijn 27e in totaal; chapeau!!!!
Vlak voor de start merkte ik Christophe op, daags voor z'n verhuis naar Japan en amper een week na z'n Jungfrau-marathon; dus samen gestart en 1 kilometer samen gelopen.

Al snel viel ik in een groepje waarvan de éminence grise het tempo aangaf, voor 3u30, mooi ritme en hartslag perfect onder controle; ik liep op m'n plaats.
Na 2 plaspauzes kon ik telkens probleemloos terug aansluiting vinden met de groep.
Vanaf km. 6 à 7 zou de wind in ons voordeel staan, maar daar was niet steeds iets van te merken.
Rond km. 12 stonden de fietsbegeleiders klaar, verse bevoorrading en melden dat alles 'OK' was.
Even wringen toen we een groot peloton inhaalden, maar alles verliep sportief; ons groepje zat snel weer samen.
Na een km. of 25, toen we afsloegen naar het kanaal Ieper-Yzer en alweer een plaspauze kon ik de aansluiting met de groep niet meer waarmaken.
Op veilig gespeeld; dus op hartslag verder; het was immers nog lang en ver naar de finish; zeker in de wetenschap dat het ergste nog moest komen.
Verstand blijven gebruiken en tijdig eten & drinken; veel meer zat er niet in.
De benen wilden niet meer mee; 't was alsof ze niet meer draaiden aan de romp; enorme last aan de adductoren (lies) en af en toe een vloek...
Emilia bleef constant bij me, echt uit de wind zetten was dit niet, maar 't gaf me zekerheid.
De kilometers gingen eigenlijk mentaal vlot, de man met de hamer had me alweer gemist.
Vanaf km. 34-35 zagen we de eerste onfortuinlijke lopers te voet afzien.
Even verder de kopman van het groepje, blijkbaar ook uitgewaaid, ai ai.
Op die manier kon ik er de moral nog een heel klein beetje inhouden.
Hoe meer we naar de eindstreep kwamen; hoe meer supporters; maar allemaal in een heuse begrafenissfeer, ongeloofelijk! Jammer, dat beetje extra, die ene opkikker; het bleef uit.
Enkel de seingevers die er de moed inhielden "nog een bètje, ge ziet er verre".
M'n appreciatie naar hen, die er belangeloos stonden was enorm en ik liet het hen ook merken.
Met Emilia had ik het over het gebrek aan enthousiasme bij de 'kijkers'. Haar licht ging branden waarom we ze er zo graag bijhebben op wedstrijden!!
Het wachten op aanmoedigingen bleef ook uit tot aan de Markt.
Net voorbij de Menenpoort zei de laatste seingeefster " nog 1 bochtje, en dan de laatste rechte eind" waarop ik teruggrapte "jaja, maar nen eind van een kilometer zeker".
Na de finish was het wachten in de tent voor massage, maar helaas is die er niet gekomen.
De hulpdiensten hadden het te druk met het behandelen en afvoeren van enkele minder fortuinlijke lopers die te diep gegaan waren; geen propere taferelen en dus maar snel richting douche.
Snel is misschien niet het juiste woord, vastberaden is gepaster.
Schade opmeten aan de voeten; dit viel enorm mee; 1 teen bebloed, de tape lag op de juiste plaatsen!
Na 'n aperitief, eten en een Hommelbier kon ik moe naar huis.
Tevreden was ik niet echt; amper 1 minuut (19") beter dan Firenze (3u33'58 vs. 3u34'17") & met de kaap van de 3u30 zò dichtbij...
Achteraf realiseer ik me pas dat door de wind het geen evidentie was, 'k had het zelfs voorspeld dat tegenwind een serieus nadeel voor me zou worden.

's Maandags geen stramme spieren gehad, wel last in de adductoren; dit wordt werk voor 'n kraker, het zou immers voortkomen van m'n rug.

Sowieso een mooie afsluiter van het sportseizoen; ik ben al aan 't broeden op m'n sportjaaroverzicht en met de sportieve gedachten zit ik al bij de Ironman in Zürich; zeker met de Ironman in Florida in het verschiet, die staat immers vlakbij voor vele clubgenoten.

lang geleden

2008-09-07T21:43:00.004+02:00

Ai, véél te lang geleden...
helaas; maar ondertussen wel in topvorm!

Het enige wat heilig was de afgelopen weken was m'n trainingsschema.
Vandaag stond de laatste lange LSD op 't programma, 20 km. & dit na een alcoholarm weddingfestival gisteren.
Even zag het er naar dat er van enige training geen sprake zou zijn omwille van de hevige regenbuien, maar 'k heb de training perfect & droog kunnen afwerken; samen met Emilia aan m'n zijde, zei het op de fiets; goede oefening tegen volgende week.

Komende week nog is de max. trainingsduur nog 1x een uur, 1x 45 minuten en de rest is loslopen...
Zàlig, alleen jammer dat deze voorbereidingsperiode er alweer bijna opzit.
Voor het naleven en afwerken van het schema geef ik mezelf al 9/10; rust zal nu nog de belangrijkste training worden !!

Daarna is het uitkijken naar nog mooiere zaken, 3 dagen na de marathon de sleutel van ons huis, ik kan me dan volledig laten gaan in schilderen en behangen...

Ciao.

duurtraining

2008-08-30T16:49:00.004+02:00

Des te minder dat ik blog, des te meer dat ik train!
Goed nieuws dus.

Het is zàlig het schema volgen in de marathonvoorbereiding, veel lange duurtrainingen dus.

De allereerste lange duurloop van 28 km. rond de Watersportbaan was op het einde serieus afzien.

De trainingen doe ik bij voorkeur 's morgens vroeg, vorige zondag om 6u06, 3 uur LSD ofte 33 km. (eigenlijk maar 32,8...) om daarna foto's te nemen op de Mr. T in Gent.
Af en toe voelden de benen moe aan op de Mr. T, maar 't was het waard; foto's in de albums op 3athlon.be.

amsterdam

2008-08-22T11:20:00.006+02:00

Vorig weekend waren we te gast in Amsterdam bij clubgenoot Raf.
Wauters & Wouters, remember?

Samenvatting in 3 foto's.
Voor ons een enorm NYC-gevoel; we komen dus nog terug; al is het maar om marAnja nog eens te zien!!

De jarige mocht de flessen laten knallen op de Amsterdamse grachten! Schol & proficiat Raf.

Zaterdagnamiddag, een stadsverkenning zonder loopje is niet compleet... op naar het Vondelpark.
Precies Central Park... sfeer, zon, ...

I am Oosteeklo... we konden het niet laten voor Oosteeklo Vlagt.
Met voorbedachte rade... het risico op een natte broek nam ik er maar bij in de wetenschap dat ik een beetje kan zwemmen.
Gelukkig moesten we niet verversen.

AntwerpIronman-verslag

2008-08-14T16:09:00.000+02:00

Vorige week stond de Antwerp Ironman 70.3 op het programma; kortweg MHC ofte Marc Herremans Classic. Een halve, de eerste wedstrijd na Stein.
Wat het zou geven wist ik niet, uitdoen was m'n enige doel; na Stein was 't vat mentaal af en heb ik niet deftig getraind. Bovendien verlof en Belgische zomer, geen courage gehad om in de regen te fietsen...

Gelukkig de woensdagavond ervoor verkenning van het fietsparcours met de club en de benen voelden goed...
Zondag besloot ik het relax aan te pakken en me niet op te jagen.
Zò ontspannen naar de zwemstart dat ik m'n zak voor de spullen in de wissel niet meehad én m'n zwembrilletje vergat in de rugzak die Emilia voor me meezeulde.
Gelukkig vond ik haar nog voor de start en was dat ook een zorg minder...
Een kleine 5' voor de start vroegen enkele Amerikaanse atletes of iemand 'spare goggles' had, het zwembrilletje van één van hen was doorgeschoten aan de neus.
In m'n rugzak, ja; maar 'k vond Emilia niet meer... jammer voor de dame(s).
Als laatste in de rij stond ik klaar om 'te water' te gaan; Tim maande me aan tot concentratie;
eens in het water kon ik vlot tussen de wachtenden laveren en zo toch vrij ontspannen wachten op het startschot.
De zwemstart verliep vrij vlot; af en toe eens wild met de voeten moeten slaan voor atleten die er aan hingen, al dan niet opzettelijk.
Al snel kon ik vlak achter een groepje meeschuiven en had ik een goed gevoel, joepie!
Na het keerpunt voelde alles nog goed aan, echter eens voorbij de laatste grote boei waar we linksaf recht op de finish afstevenden bleef ik links aanhouden terwijl ik vrij ver van me de atleten allemaal rechts zag zwemmen... Toch blijven focussen op de trappen, maar toen was het beste zwemgevoel er al af... niet getreurd, want 't was rustig, daar links in 't Galgenweel...
Na een matige 36'19" uit het water, maar 't gevoel was ok.

Voor de wissel m'n pak in de bak van clubgenoot Geert Buyle gesmeten (dank Geert!) en vrij vlot de fiets op. Relatief rustig richting 'konijnepijp' en al snel voorbij clubleden Alex en Jules; met beide heren zou ik nog een tijdje 'rekker' spelen tijdens 't fietsen.
Goed gelet op eten en drinken en gefietst op gevoel daar m'n Garmin geen hartslag weergaf...
Het weer sloeg om boven de Antwerpse haven en al snel de eerste serieuze regenbui, maar het deerde me niet en 'k kon blijven geven!
Aan de treinsporen in de haven was het bijzonder opletten, er lagen dan wel matten, één passage zal bij veel atleten niet snel vergeten worden, massa's zien vallen, gelukkig kende ik de stroken van de verkenning en wist ik er behendig tussen te laveren.
De wind was ook niet min, maar 't gevoel bleef dik OK!
Leuk van Tim, Marc en diens vader te zien in Zandvliet (of was 't al Berendrecht) en toen de inhaalrace verdergezet. Steeds leuk om met een gewone koersfiets een paar tijdrit-bolides voorbij te gaan....
In de laatste ronde een korte plaspauze ingelast, om met een goed gevoel " 't stad" in te rijden.
De wedstrijd was niet-stayer, ik haat stayeren; toch werd ik terecht 'gepakt' en kreeg ik een zwarte kaart van de jury-dame op de moto; 3' strafbox dus.
Discussiëren zou toch niet helpen, dan maar gevloekt op m'n eigen; het molentje met de man voor me op de tijdritfiets tegenwind wàs stayeren... niet aan te doen.
Nog even kicken op de verkeersvrije Leien en net voor de wisselzone zag ik Emilia met andere club-dames-supportsters (wat 'n woord).
Toen ik haar zei "en nu 3' rust" riep ze terug "niets van" maar ze had het niet door van m'n kaart.
Het fietsen zat er op na 2u34'30".
Door de regenbui waren m'n kousen kletsnat en besloot ik maar zonder te lopen; met natte sokken zou ik sowieso blaren hebben.
In de strafbox was het gezellig druk, allemaal atleten die door de dame gepakt waren.
De 3' straftijd gaven me ruim de tijd m'n schoenen te knopen, een flesje AA-drank dat ik er kreeg uit te drinken en de spieren los te gooien.
Bij het lopen alweer een goed in de benen, voorzichtig aangezet om me niet op te blazen, want 't was nog steeds sporten zonder hartslag, wel snelheid en afstand. Samen met het gevoel was ik tevreden.
Tijdens 't lopen protesteerde m'n maag wat, een cola aan de bevoorrading op de Meir bleek de redding te zijn. Op een volgende wedstrijd, dit zal dan volgend seizoen zijn, voorzie ik droge kousen en cola in de 2e wissel!
Het parcours was bijzonder leuk, aan bijna iedere straat op plein zat wel een verhaal vast van vroeger in de studententijd in Antwerpen, 't kon dus niet stuk!
De eerste passage aan de finish zag ik speaker Hans van 3athlon.be met wie ik 's morgens nog een korte babbel had.
Hans liet het door de luidsprekers schallen "met het nummer 669 Bert Wauters, wiens fotoverslag van de Ironman in Zürich je kan nakijken op dé triatlonsite, triatlon.be".
Even nog de duim omhoog en met 'n grote smile verdergelopen.

Heel leuk de talloze aanmoedigingen, we waren immers met meer dan 40 clubleden gestart en de pakjes vielen dus op!
Na 1u44'45" zaten ook de 21 km. er op; een pak slechter dan de 1u31' die ik in Kruiningen liep over 19,29 km.; maar dat zou ook niet anders kunnen na het gebrek aan training & discipline...
Echt tevreden met een eindtijd van 5u05'12" mag ik niet zijn, maar 'k kan er mee leven.
't Gevoel was heel goed, niet super, maar toch.
Hierna werd het schade opmeten, bleintje links op de voet, hiel rechts volledig open en schoen onder 't bloed en een joekel van een blein die open gegaan was op de rechter binnenvoet... het echte afzien was voor de dagen nà de wedstrijd...

ongeloofelijk

2008-08-13T09:22:00.005+02:00

Waargebeurd:

Zegt een zoon tegen zijn vader : "Pap, wil je een marathon met me lopen?"
De vader, die ondanks dat hij een hartaandoening heeft zegt "JA".

Ze lopen een marathon samen.
Zoon vraagt : "Pap wil je nog een marathon met me lopen?"
Vader zegt weer "JA".

Op een dag vraagt de zoon aan zijn vader "Pap wil je een Ironman met mij doen?".

Vader zegt weer "JA".

Het verhaal klinkt nog niet erg spannend tot je dit filmpje ziet :

IronmanZurich-verslag

2008-08-07T18:15:00.016+02:00

Eindelijk.
Dit verslag is in m'n hoofd al 100 keer geschreven, de tijd (& soms de courage) ontbrak om dit te typen en posten...

Vrijdagnacht vertrokken van bij Emilia's ouders richting Zürich.
In de vooravond nog een groot uur naar de binnenkant van m'n ogen gekeken, maar écht slapen was dit niet.
Met de motivatie als zou ik zelf de Ironman doen gingen we op pad.
De eerste afrit die we tegenkwamen langs de E314 op Nederlands grondgebied was de gekende afrit 'Stein', waar de liters zweet al verdampt & weggespoeld waren door enkele regenbuien.
Er kon zowaar een glimlach af bij me en de herinneringen aan het afzien kwamen weer op.
Achteraf geniet ik er toch telkens weer van.
De rit verliep vlot, de Red Bull hield me klaarwakker.
Het laatste uur door de Zwitserse bergen hield Emilia me wakker, 't was alert te zijn en we zaten in met het slechte weer.
Aangekomen in Zürich konden we onmiddellijk in ons gasthuis en belden we Tim.
Even rusten; van slapen was (alweer) geen sprake.

's Namiddags verkenden we de plaats van gebeuren en haalde ik m'n media-accreditatie af.
De wandeltocht van een goed half uur deed me het ergste vrezen voor daags nadien omwille van de regen... het zag er grijs uit; regen viel met bakken uit de lucht en de moed zonk me zowaar in de schoenen.
Tot we een heel deel moedige atleten (& atletes) aan het werk zagen voor de halve- (vermoed ik) & tri-triatlon. Oef, toch sporters en de moral ging ook weer de lucht in.
"Als dat morgen zo gaat zijn..."; Emilia & ik hadden er geen goed oog in.

Even later liepen we Tim en zijn entourage tegen het lijf. De mannen gingen mee de fiets in de wisselzone brengen, de dames shoppen; ieder zijn meug ;))

Met de media-badge mocht ik mee binnen en kon zo helpen de plastic zak over de fiets trekken, helaas was het nodig.

's Avonds zochten we de Italiaan op; pasta voor de atleten, pizza en wijn voor de supporters.
Op tijd in bed voor de atleten; nog een afzakkertje voor ons met clubgenoten Mario & Gino en de dames.

We zaten niet laat in bed, maar gezien de nachtelijke verplaatsing véél te laat...
Mijn wekker stond op 4u30 zodat ik rond 5u15 aan de wisselzone zou zijn, samen met Tim en de Veldeman'nen.
Toen ik wakker schoot kon ik m'n ogen niet geloven: 6u30; dit kon niet waar zijn?!
Snel in de kleren, motovest aan, fototas op de rug, helm aan de rugzak en proberen een spurtje trekken van minder dan een half uur in de gietende regen.
Toen ik zeiknat (excuseer het woord) en afgepeigerd aan de zwemstart kwam hoorde ik afroepen "4 minutes to go before the start".
Merde; bootje letterlijk gemist, de mogelijkheid om vanop het water foto's te nemen en de start van dichtbij mee te maken mocht ik dus al vergeten.
Eerst naar het mediacenter dan maar om te weten met welke moto ik mee kon.
Enkel de 2e ronde & snel m'n motard opgezocht.
Langs de kant van het meer liep ik Mario en Yannick tegen het lijf; de foto's leken meer op zwart-wit dan kleur, het zag er niet goed uit boven de bergen...

Toen Tim en bijna gelijktijdig de Veldies uit het water waren liep ik mee richting wisselzone.

Daar zou ik nog geruime tijd wachten op clubgenoot Luc Boedt die ook meedeed; maar het duurde me iets té lang. Dan maar op 't gemak richting motopark, waar tot mijn grote verbazing de motard meedeelde dat er niemand kwam opdagen voor de eerste ronde en we onmiddellijk konden vertrekken... aanvalleuuuuuuuuu!

Ideaal was het dus niet om foto's te nemen, gelukkig had ik een propere zakdoek bij om m'n lens af en toe af te drogen, het beloofde weinig goeds.
De eerste ronde was een beetje verkennen en Belgen zoeken. Af en toe met open mond gapen naar de atleten op de klims, meebibberen met de mensen in korte kledij en bewonderend afvragen hoe ze het deden!
Toen we Zürich stad terug binnenreden zag ik Tim ons kruisen en kort daarna de Stijn en Stefaan. Ik zou ze dus toch nog te pakken krijgen, het gaf zowaar een warm gevoel.
We dienden nog een kleine lus af te leggen richting Heartbreak hill.

Op het eerste zicht een behoorlijk steile klim, maar wat een massa volk, precies een col in de Tour, ongelofelijk.
De tweede ronde vroeg ik aan de motard om de gaskraan open te draaien en zich naar voor te haasten, wat hij met plezier deed.
Al snel kwamen we bij de Veldies, iets later bij Tim.

Van geconcentreerd voor zich uitkijkend tot lachend...
" 'k Ben bezig aan je eindejaarskaartjes Tim"
"??"
"Awel ja, een foto met een bergske op de achtergrond..."
"smile"

Toen we iets verder op een volgende klim stopten realiseerde ik me pas hoe stijf we gezeten waren op die moto; dan toch maar liever op de fiets ?!
Na de passage van Tim, Stijn & Stefaan nam motard "ze shortcut" richting Zürich-stad en verder naar Heartbreak Hill.

Ambiance alom en zowaar een klein beetje opklaring.
Ideale positie om onze atleten te portetteren, doch ik miste ei zo na Tim; chance dat hij me zelf aansprak en knipoogde...

Hierna richting de wisselzone en van hot naar her voor het looponderdeel.
Mee met Mario & Gino; mee met Emilia en de Veldie-clan; mee met Tim's ouders en mental coach Sara,... roepen en tieren voor de atleten in de marathon; uitkijken naar de Belgen.

Alles leek vlot te verlopen voor de Ironmans-to-be.
Uiteindelijk richting aankomst voor de eerste man na 8u16'05", aan Ronnie Schildknecht was niets te zien, nummer 2, Stefan Riesen was al iets dieper gegaan, maar de derde man, Frank Vytrisal was blijkbaar héél diep gegaan; dit beloofde spektakel voor om 'gewone stervelingen' te zien finishen.

Ik kon er echt van genieten en begon al te dromen en te plannen om mijn eerste ooit te finishen.
Liever half levend dan half dood. Volgens sommigen kan het niet, een Ironman half levend finishen; awel, het kan zeker en vast!

Als eerste liep Stefaan Veldeman stralend over de meet in een prachtige tijd van 9u27'21"1.

Amper 2' later Tim in een al even mooie tijd van 9u29'54"6.
Het eerste wat Tim me zei nadat ik hem proficiat wenste was "ik ben dus niet kapot hé" en zo zag hij er ook uit!

Nog een kleine 3' later was het de beurt aan Stijn om te finishen: 9u32'50"0; amai wat een tijden!!

Hierna hield ik me recht met RedBull, sinds de vorige avond niet meer gegeten;
het ersatz-maal beviel me ;))
Na de finish van de 3 Belgische topatleten werd het vooral uitkijken naar de finishende Belgen.
Sowieso was het een niet te beschrijven spektakel om de atetleten, zowel mannen als vrouwen te zien finishen.
Een man met hond; dit kan je niet menen, bleek een Belg te zijn.
Een andere Belg, dolgelukkig, wenste ik proficiat met z'n aankomst; het leek z'n eerste keer te zijn; "dit pakken ze je niet meer af!"
"wha, maar 't is al mijne derde".
Knap, nog steeds het enthousiasme als was het 's mans eerste keer!
P R A C H T I G ! ! ! !

Iemand die na 12 uur afgepeigerd aankomt geniet soms nog meer dan iemand die de klus klaart in 10 uur, dit geeft me een ongelofelijke boost en m'n besluit staat vast:
Ironman Zürich 2009 wordt m'n eerste volle Ironman!

Daar ik iedere atleet die finisht bewonder besluit ik langer dan voorzien te wachten op de dappperste onder de Belgen. Nog 'n extra RedBull en nog een extra portie geduld.
Helaas dien ik toch forfait te geven en wil ik m'n afspraak & diner met Emilia en de Leffestoempers niet in het water laten vallen (regen genoeg gezien dat weekend) en vertrek ik richting media-center om de persverantwoordelijke te bedanken.
De vriendelijke dame bedankt me ook en vraagt me of ik volgend jaar terugkom.
"Ja, maar vermoedelijk alt atleet", wat ze natuurlijk super vond!

Nog een mooie avond gehad met al even mooie verhalen en maandagmiddag vertrokken we terug huiswaarts met zowaar... zonneschijn.

Hartelijke dank aan Emilia, aan de supporters van de club voor de -alweer- ongeloofelijke ambiance en nogmaals dikke proficiat & eeuwig respect aan de atleten, vooral dan Stefaan, Tim & Stijn.

Meer foto's op 3athlon.be.

Niels

2008-07-23T16:43:00.003+02:00

Niels, ondertussen één week op de wereld!
Eindelijk de tijd gezocht én gevonden...
Proficiat aan m'n zus en schoonbroer.
Meter Emilia kocht al een zwembroekje; dat belooft!!

ZurichIMfoto

2008-07-17T12:00:00.004+02:00

Vanop m'n top secret Belgisch vakantieadres in Stevoort ,-)

[alwaar het evenzeer regent

Een link naar de foto's van afgelopen weekend in Zürich.

'k Ben nog in verlof en m'n zus is gisteren bevallen;
genoeg nieuws dus, maar de tijd ontbreekt; zelfs in vakantietijd...

nederigheid

2008-07-13T06:30:00.000+02:00

Stein deed pijn

Nog een terugblik op Stein:

Tyler verwoordde heel mooi ons afzien in Stein op zijn blog.

IronmanZurich

2008-07-12T08:00:00.002+02:00

Verlof... Ironman... Zwitserland...

M'n eerste Ironman staat voor de deur.
Helaas niet als atleet, wél als fotograaf.
Brasschaat was een geslaagde generale repetitie, Zürich wordt een ander verhaal.
Behalve voor de foto's gaan we met enkele clubleden (de Leffestoempers voor de insiders) in de eerste plaats supporteren voor onze Vriend-Coach Tim & voor de clubgenoten (tweelingbroers) Veldeman & Luc Boedt.

Ook voor de andere Belgen; uitkijken naar de prestaties van oa. streekgenoot Kurt Van Haverbeke (=> doel: kwalificatie Hawaii categorie M35-39) & Peter Vermeulen, die getraind wordt door onze Vriend-Coach.
Op de startlijst staan ook nog Stefaan Engels, maar die start in Oostenrijk & dorpsgenoot Mario Wauters, die helaas thuisblijft wegens blessure (laatste dag op stage...).

Ambiance verzekerd!

3athlon.be

2008-07-11T07:07:00.000+02:00

Jim De Sitter (3athlon.be) gaat dit weekend naar de IM in Klagenfurt, Oostenrijk.
(foto)Verslag uit Zürich zal van mijnentwege komen, een hele eer!

ochtendstond

2008-07-10T10:57:00.003+02:00

Die ochtend in de brievenbus...

... bovenstaande boodschap.

Awel Tantie, ik was er al uit van 5u30 en een uur later lag ik met clubgenoten Super-Mario en Tom D M in Lokeren in 'den put'.

Een uurtje openwater zwemmen & pluk de dag!

Regen? Geen last van gehad ;-)

HongKongBrother

2008-07-09T11:56:00.003+02:00

Gisteren nog de post met mail van El Davido,
even dacht ik er aan hem de 'Bierkoning' te noemen.
Wat blijkt, David stond vorige week in Het Nieuwsblad.

't Is wel wat ver (en duur) om een terrasje te doen hé...

shit-happens

2008-07-08T06:21:00.001+02:00

Tja, dan krijg ik al eens een mailtje van de Mr. El Davido uit Hong Kong...

Komt dat tegen...

... neen, dank u?!

trappistenloop-nadorst

2008-07-07T06:45:00.010+02:00

Vrijdagavond onder een stralende zon in Vinderhoute:
trappistenloop; per ronde verdien je 1 Trappist, max. 4 rondjes (anders waren we misschien nog aan 't lopen...).

Emilia zorgde voor enkele foto's:

Met clubgenoot Super-Mario gestart.

Luc - Mario - Bert

Onze loop-ster van de avond!

Commentaar overbodig...

Zweven naar de meet.

Ariane & Mario samen richtin aankomst.
Dus even de benen losgegooid richting finish.

In het dorp van Vinderhoute kaartten we na bij enkele Leffes; alweer een mooie avond gehad!
Uitslagen staan hier, niet dat m'n plaats met wat uitmaakt; we liepen voor de fun.